ไหปีศาจ - บทที่ 1006 เข้าสู่สถานที่ลับแห่งขุมพลังภูติ
บทที่ 1006
เข้าสู่สถานที่ลับแห่งขุมพลังภูติ
ทั้งสองคนจ้องตากัน เกิดบรรยากาศน่าอายอยู่ครู่หนึ่ง
“เจ้า… รักษาแผลเร็ว” เจียโรวเป็นฝ่ายทำลายบรรยากาศน่าอับอายนี้และพูดอย่างกังวลว่า “เจ้าไม่กลัวตายรึไง?”
ลั่วอู๋กะพริบตา “เอ่อ ข้าไม่เป็นไรหรอก”
เขาชักดาบออกมา
เลือดหยุดไหลในทันที แผลหายอย่างเร็วและไม่ทิ้งร่องรอย และผิวก็เรียบเนียนเหมือนก่อน
นี่คือผลจากร่างอมตะ
แม้ว่าเขาจะไม่ได้กระตุ้นพลังอย่างจริงจัง แต่ผลแบบติดตัวก็ช่วยให้ลั่วอู๋มีความสามารถในการรักษาตัวเองที่แข็งแกร่งมาก
เดิมทีเขาต้องการทำร้ายตัวเองขายความน่าสงสารเพื่อกระตุ้นเจียโรว เขาไม่คิดว่าจะมีเวลาพูดคุยกับอีกฝ่ายก่อน แล้วลั่วอู๋ก็พบว่าตอนนี้เจียโรวดูเหมือนจะ… ค่อนข้างปกติ
นางไม่ได้ดูเย็นชาและเฉยเมยในตอนแรก
“เจ้าฟื้นสติคืนแล้ว?” ตาของลั่วอู๋กะพริบและถามอย่างระมัดระวัง
เจียโรวกลอกตา “เจ้าก็ฉลาดมากนะ แต่เจ้ามองไม่ออกหรือ?”
เมื่อเห็นแบบนี้ ลั่วอู๋ก็โล่งใจ เขาดีใจมาก มันวิเศษมาก เขาคิดว่าขั้นตอนที่ยากที่สุดได้ผ่านไปแล้ว
“แล้วที่เจ้าทำมันหมายความว่ายังไง ทำไมเจ้าถึงทำร้ายตัวเองเมื่อเห็นหน้าข้า?” เจียโรวยังคงโกรธเล็กน้อย
ลั่วอู๋ไม่ตอบ เขาดึงนางเข้ามา
เจียโรวไม่โต้ตอบ นางอยู่ในอ้อมแขนของเขาและรู้สึกถึงอ้อมกอดที่แปลกประหลาดและคุ้นเคย หัวใจของนางเต้นแรงและความโกรธของนางก็หายไป
“ดีจริง ๆ ที่เจ้ากลับมาแล้ว” ลั่วอู๋พูดเบา ๆ
เพื่อช่วยเขา เจียโรวเปิดใช้งานขุมพลังภูติอย่างเต็มที่ จึงตัดขาดอดีตและกลายเป็นผู้หญิงไม่แยแสที่เขาไม่รู้จักอีกต่อไป นี่เป็นความเจ็บปวดในหัวใจของลั่วอู๋เสมอมา
มันกดดันมากจริง ๆ
รวมกับแรงกดดันมหาศาลจากการที่นรกมนตราจะบุกแล้ว หัวใจของลั่วอู๋ก็อึดอัดมาตลอด
ในที่สุดเขาก็สามารถผ่อนคลายได้แล้ว
เมื่อเจียโรวได้ยินแบบนี้ หัวใจของนางก็อ่อนลงและนางก็พยักหน้าเบา ๆ ในอ้อมแขนของลั่วอู๋ “เอ่อ”
“เจ้าได้สติกลับมาตั้งเมื่อไหร่”
“ที่จริงข้าไม่ได้เปลี่ยนไปเลยตั้งแต่แรก”
เจียโรวบอกลั่วอู๋ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาง ลั่วอู๋มองไปที่มังกรทองตัวน้อยที่นอนอยู่ข้าง ๆ และอดคิดไม่ได้
เป็นเช่นนั้นเอง
เสี่ยวจินเป็นกุญแจสำคัญ
จักรพรรดิคนเก่าวางแผนเรื่องนี้ไว้หมดแล้ว
สมแล้วที่เป็นเขา
“ยังไงก็ตาม เรายังต้องการทุกคน” จู่ ๆ ลั่วอู๋ก็นึกถึงคนอื่น ดังนั้นเขาจึงกระตุ้นไหปีศาจและเรียกทุกคนจากโลกไหออกมา ฉูจงฉวน หยู่เฮา หลี่หยิน หลินยูหลัน เหวินเสี่ยวทั้งสอง และแน่นอนหงเฉากับฉิงเหมยก็เป็นผู้ที่ขาดไปไม่ได้
“หงเฉา! ฉิงเหมย! ทุกคน!” เจียโรวประหลาดใจอย่างเป็นสุข
ผู้คนต่างประหลาดใจที่เห็นว่าเจียโรวฟื้นสติแล้ว
เดิมที ลั่วอู๋คิดว่าถ้าเขาไม่สามารถปลุกความทรงจำของเจียโรวได้ เขาจะให้คนอื่นมาช่วยด้วย ถ้าเขาคนเดียวไม่ได้ผล เราสามารถร่วมด้วยช่วยกันได้เสมอ แต่เขาไม่คิดเลยว่ามันจะไม่ถึงขั้นนั้นเจียโรวไม่ได้ตัดสายสัมพันธ์ของนางกับโลกเลย
ความเฉยเมยแต่เดิมก็เป็นการตบตาทุกคน
หลังจากการระลึกกันได้เล็กน้อย ลั่วอู๋ก็กล่าวว่า “เจียโรว มีเรื่องสำคัญมากที่ทำให้เรามาหาเจ้าก่อนเวลาอันควร และครั้งนี้เป็นเรื่องที่มีความเสี่ยงสูงมาก”
“เกิดอะไรขึ้น?” เจียโรวถาม
“ผนึกของนรกมนตราถูกทำลาย เพราะในบางกรณี นรกมนตราได้รวบรวมกองทัพขนาดใหญ่เพื่อโจมตีโลกมนุษย์ และผนึกก็มีแนวโน้มที่จะถูกทำลาย” ลั่วอู๋รีบอธิบายเหตุผล
เจียโรวและ ลั่วอู๋ ได้ฝึกฝนร่วมกันหลายครั้ง
หลายสิ่งหลายอย่างเป็นที่รู้จักแน่นอน
นางยังรู้มากเกี่ยวกับนรกมนตรา
“ท่านเจ้าสำนักสามารถอยู่ต่อไปได้อีกเจ็ดวันเท่านั้น ตอนนี้เวลาผ่านไปครึ่งหนึ่งแล้ว เราต้องการสิ่งมีชีวิตระดับจักรพรรดิเพื่อผนึกนรกมนตราอีกครั้งด้วยความช่วยเหลือจากเสาผนึกนรกมนตรา” ลั่วอู๋กล่าว
สีหน้าของเจียโรวเริ่มจริงจัง
นางรู้ว่าเรื่องนี้จะประมาทไม่ได้
“แต่…” เจียโรวรู้สึกไม่มั่นใจเล็กน้อย “ข้าก็ไม่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับนางจริง ๆ เลย หลังจากที่ข้ากลับมา นางไปยังสถานที่ลับที่เก็บขุมพลังภูติโดยตรง เราได้พบกันเพียงครั้งเดียวเท่านั้น”
ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับเชียนจีก็เหมือนกับแม่และลูกสาว
แต่ไม่เคยสัมผัสใกล้ชิดหรือพูดคุยอย่างลึกซึ้งเลย
นางเคยเรียกแม่ของนางสองสามครั้งเท่านั้น ความประทับใจของเจียโรวที่มีต่อนางยังค่อนข้างคลุมเครือ
“เรายังลองได้เสมอ” ลั่วอู๋พูดอย่างหมดหนทาง “ตอนนี้มีทางเดียวเท่านั้น เลือดย่อมข้นกว่าน้ำ คำขอของลูกสาวของนางน่าจะมีน้ำหนักในใจของนางอยู่บ้าง”
เจียโรวลังเล
นางรู้สึกกลัวเล็กน้อย
ท้ายที่สุดนางยังคงเชื่อมต่อกับโลก หากเชียนจีรู้นางน่าจะทำอะไรสักอย่างเพื่อตัดสายสัมพันธ์ด้วยตัวเอง
นางไม่สามารถต้านทานพลังระดับจักรพรรดิของเชียนจีได้
แต่สถานการณ์ปัจจุบันเป็นเรื่องเร่งด่วนอย่างยิ่ง
ถ้าไม่เช่นนั้น นางจะต้องเฝ้าดูโลกถูกนรกมนตราเข้าครอบงำ
“อืม ข้าจะพยายาม” ในที่สุดเจียโรวก็พยักหน้า
……
……
เจียโรวออกจากห้องนอนของนาง
นางพบกับเทวทูตทั้งเก้า
“ข้าต้องการไปที่สถานที่ลับที่เก็บขุมพลังภูติ เจ้าช่วยบอกทางให้ข้าได้ไหม?” เสียงของเจียโรวนั้นเบาและร่างกายของนางเต็มไปด้วยพลังภูติอันลึกลับและมีเกียรติ
“แน่นอน”
เทวทูตทั้งเก้าพยักหน้า
แม้ว่าในทางทฤษฎี นอกจากราชินีภูติแล้ว สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ทั้งหมดไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในสถานที่ลับที่เก็บขุมพลังภูติ
แต่ลูกสาวไปหาแม่ของนาง
จะเป็นอะไรไป? พวกเขาก็เป็นครอบครัวเดียวกัน
เทวทูตทั้งเก้าพาเจียโรวไปที่ด้านล่างของวังภูติซึ่งมีช่องมิติลึกลับที่บานสะพรั่งไปด้วยแสงที่เจิดจ้าและพลังภูตินั้นแข็งแกร่งมาก
หลงเซี่ยสามารถเข้าสู่สถานที่ลับที่เก็บขุมพลังภูติด้วยพลังของเครื่องรางภูติและเขาไม่ได้เข้ามาจากช่องที่ใต้วังภูติ
“แล้วจะเข้าไปได้ยังไง?” เจียโรวถาม
โดมู่เซียนจุนตอบว่า “เราทำได้แค่รออยู่ที่นี่เท่านั้น เมื่อราชินีภูติรู้ว่าเรามาขอความช่วยเหลือ นางจะเปิดประตูและให้เราเข้าไป”
“แต่ข้ามีเรื่องด่วน”
“เรื่องนี้เราก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน โดมู่เซียนจุนยกมือของนาง
เจียโรวกำลังรีบ
แต่นางไม่สามารถเข้าไปได้จนกว่าราชินีภูติจะเป็นฝ่ายออกมาพบนางเอง
ใครจะรู้ว่านั่นคือเมื่อไหร่
อาจเป็นไปได้ว่าต้องรอครึ่งวันหรือสิบวัน
แต่เวลากำลังจะหมดลง
เจียโรวคิดเกี่ยวและเริ่มกระตุ้นแก่นวิญญาณของนาง นางปลดปล่อยพลังภูติอันบริสุทธิ์ออกมา และกลายเป็นลำแสงเก้าสีนับไม่ถ้วน ไหลเข้าสู่ช่องโดยหวังว่าจะได้ผล
ครืน
ตึง
ในตอนนั้นช่องมิติสั่นอย่างรุนแรง ครู่ต่อมาทางเดินก็เปิดออกอย่างช้า ๆ
เทวทูตทั้งเก้าประหลาดใจ จากนั้นพวกเขามองไปยัง เจียโรวที่เปล่งประกาย
สมแล้วที่มีสายเลือดของราชินีภูติ มันพิเศษจริง ๆ
ไม่คิดเลยว่านางถูกสถานที่ลับยอมรับโดยตรง และได้รับอนุญาตให้ผ่านเข้าไปได้
นี่คือสิทธิพิเศษของราชินีภูติ
สมแล้วที่เป็นสายเลือดที่สูงส่งที่สุดในโลก
เจียโรวไม่รอช้า “ขอบคุณสำหรับการนำทางของเจ้า ข้าขอตัวก่อน”
จากนั้นนางก็ตรงเข้าไปในช่องมิติลึกลับและหายตัวไป
เข้าไปสู่สถานที่ลับ
เจียโรวรู้สึกว่ามีแสงสว่างอยู่รอบตัวนาง แสงภูติที่บริสุทธิ์ยิ่งนั้นบริสุทธิ์กว่าที่แสงภูติที่อยู่บนร่างกายของนาง แต่ดูเหมือนว่าพวกมันทั้งหมดมาจากสายเลือดเดียวกัน คุ้นเคยและใกล้ชิดมาก
มันเหมือนกับว่ามีพลังชีวิตบางอย่างที่ระดับสูงกว่าที่นางมีถูกทิ้งไว้ที่นี่
มีแสงสว่างขึ้น
“มีอะไรรึ?”
เสียงอ่อนโยนดังมา
มันเป็นเสียงของเชียนจี
Comments for chapter "บทที่ 1006 เข้าสู่สถานที่ลับแห่งขุมพลังภูติ"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
