ไหปีศาจ - บทที่ 906 เจตจำนงแห่งดาบทั้งสี่

บทที่ 906 เจตจำนงแห่งดาบทั้งสี่

บทที่ 906

เจตจำนงแห่งดาบทั้งสี่

เมื่อคนของสำนักโล่พิทักษ์เห็นข้อความบนไม้ไผ่ก็ตกตะลึงอยู่นาน

มันใช้เวลานานกว่าพวกเขาจะคิดได้ว่านี่คือข้อความจากหลินเจิ้ง

“นายน้อยกำลังจะก้าวข้ามระดับแล้ว!”

ฝูงชนมีความยินดี

แต่ในขณะเดียวกัน ก็กังวลว่า “การก้าวข้ามระดับครั้งนี้มันอันตรายมาก มันจะผิดพลาดไหมนะ?”

ในที่สุด ในฐานะผู้จัดการร้านอาวุโส เสี่ยวชาก็เดินออกมาตบโต๊ะแล้วพูดว่า “แตกตื่นอะไร! ข้าขอออกคำสั่งให้ ทุกคนออกจากสำนักโล่พิทักษ์ และห้ามส่งเสียงดังรบกวนนายน้อย”

ทุกคนออกจากสำนักโล่พิทักษ์

แล้วธุรกิจล่ะ? ช่างมัน ตอนนี้ไม่ใช่เวลา

เรื่องนี้ทำให้จักรพรรดิตกตะลึงอย่างมาก เพราะอำนาจของสำนักโล่พิทักษ์ในปัจจุบันนั้นยอดเยี่ยมมาก

ลั่วอู๋ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก

ตอนนี้เขาหมกมุ่นอยู่กับโลกของตัวเองอย่างสมบูรณ์

ร่างของจักรพรรดิดาบและจิตวิญญาณดาบที่ทรงพลังฉายอยู่ในหัวของเขาอยู่ตลอดเวลา พลังที่เป็นของเสี่ยวกงก็โผล่ออกมาผ่านสัญญา

ไม่มีข้อผิดพลาด พลังของเสี่ยวกงผสมกับพลังของดาบต้านสวรรค์

ความว่างเปล่าของจิตใจและพลังทางกายภาพผสมผสานอย่างลึกลับ

ลั่วอู๋รู้สึกราวกับว่าเขาเป็นจักรพรรดิดาบในตำนาน

ผู้พิชิตโลก

ปกป้องมนุษย์

เครื่องแบบประจำชาติทั้งหมด

ด้วยดาบเล่มเดียว อาณาจักรชาวพุทธก็ล่มสลาย

ทรงพลังและยากจะต้านทานขนาดไหน

หลินเจิ้งมองไปที่พลังดาบซึ่งพุ่งออกมาจากร่างกายของลั่วอู๋ และความอยากรู้อยากเห็นก็แวบเข้ามาในดวงตาของเขา

“มันคุ้นเคยมาก” หลินเจิ้งพึมพำกับตัวเอง

เขาอยู่กับดาบไร้ลักษณ์มานาน แต่ดาบไร้ลักษณ์ไม่เคยให้ความรู้สึกนี้กับเขา

ดูเหมือนว่าลั่วอู๋ได้ผ่านสิ่งมหัศจรรย์มากมาย

ในขณะนั้น ลั่วอู๋เห็นแก่นแท้ของดาบเป็นครั้งแรก

ในตอนที่ทำความเข้าใจในทะเลความรู้นี้ แก่นแท้ของดาบที่แตกต่างกันหลายเล่มเกี่ยวพันกัน ซึ่งรบกวนจิตใจของลั่วอู๋เป็นอย่างมาก

นี่คือเจตจำนงแห่งดาบที่ทรงพลังของจักรพรรดิดาบ เขาบุกเข้ามาในทะเลแห่งความรู้ของลั่วอู๋ ดูเหมือนว่าเขาต้องการครอบครองทุกสิ่ง เขาทะนงอย่างมาก

เขาไม่สามารถช่วยได้ ใครอยากให้คนที่ไหนก็เป็นจักรพรรดิดาบได้กัน

ลั่วอู๋เข้าใจแก่นแท้ของดาบแห่งการทำลายล้างและดาบแห่งการป้องกัน ในขณะนี้ ลั่วอู๋กำลังเข้าใจแก่นแท้แห่งดาบที่สามอย่างมั่นคง

พลังแห่งดาบที่แตกต่างกันสามแบบ พุ่งออกมาจากร่างของลั่วอู๋

เมฆเปลี่ยนสี

ท้องฟ้าต่ำเหมือนจะมีลมและฝน

พลังแห่งดาบอันทรงพลังเข้าพัวพันอย่างป่าเถื่อนและจากนั้นก็รวมตัวกันเป็นพายุประหลาด และระเบิดออกมา ท้องฟ้าเหนือสำนักโล่พิทักษ์ดูเหมือนจะกลายเป็นทะเลดาบ

ในสำนักโล่พิทักษ์ ลมปราณของยอดระดับทองขั้นสูง ซึ่งอยู่ไกลเกินกว่ายอดปกติไปแล้ว ได้ดึงดูดความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วน

การกำเนิดของผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรแต่ล่ะคนจะเป็นที่กังวลของทุกคน

ท้ายที่สุด ผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรเป็นหนึ่งในตัวชี้วัดที่สำคัญที่สุดในการกำหนดความแข็งแกร่งของพลังอำนาจ การเกิดและการตายของผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรจะส่งผลต่อความสมดุลระหว่างอำนาจของเมืองหลวง

แต่เมื่อเขาพบว่าลมปราณนั้นมาจากสำนักโล่พิทักษ์เขาก็โล่งใจ

มันคงเป็นลั่วอู๋

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าลั่วอู๋จะไม่ก้าวข้ามระดับ ก็ไม่มีใครทำอะไรสำนักโล่พิทักษ์ได้

ให้เขาได้ก้าวข้ามระดับเถอะ

แม้ว่าความเร็วนี้จะค่อนข้างน่าตกใจเล็กน้อย แต่เนื่องจากเขากลับมาจากนรกมนตรา ผู้คนจึงเตรียมพร้อมว่าเขาจะเลื่อนไปเป็นผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเพชรแล้วไม่มากก็น้อย

คนข้างนอกกำลังดูอยู่

ลั่วอู๋ก็ไม่ได้สุขสบายอยู่เข่นกัน

เขาเหงื่อออกทั่วหัว รูขุมขนกว้างและแม้แต่หยดเลือดบาง ๆ ก็ไหลออกมา โอกาสนี้มาอย่างกะทันหันเกินไป ลั่วอู๋ไม่ได้เตรียมการใด ๆ เลย แต่เขาก็ไม่อยากพลาด

ดังนั้นข้าจึงเลือกที่จะก้าวข้ามระดับ

มันอันตราย

ในกระบวนการของการเข้าใจทะเลความรู้ ดาบสองเล่มกำลังต่อสู้กันเอง แต่ลั่วอู๋กำลังทุกข์ทรมาน ทะเลความรู้ก็เหมือนระเบิด

“ตู้ม!”

เจตจำนงแห่งดาบก็สั่นออกมา

ป่าไผ่ที่รายล้อมดูเหมือนจะได้รับผลกระทบ ทันใดนั้นก็กลายเป็นเศษไม้และใบไม้จำนวนนับไม่ถ้วน กระจัดกระจายไปทั่วพื้นที่อย่างยุ่งเหยิง

แต่น่าแปลกที่เจตจำนงดาบที่วุ่นวายนั้นก็หายไปเมื่อผ่านตัวหลินเจิ้ง

เงาของดาบเริ่มปรากฏขึ้นรอบ ๆ ลั่วอู๋

พลังของเขตแดนกำลังเพิ่มขึ้น

หลินเจิ้งดูเหมือนจะเห็นบางสิ่งที่น่าสนใจ เขามองไปที่ลั่วอู๋

นี่เป็นเรื่องปกติ ท้ายที่สุด วงล้อมแห่งดาบเป็นทักษะที่หลินเจิ้งสร้างขึ้นเอง เป็นผลให้มันถึงมือของลั่วอู๋ผ่านเสี่ยวกง

“แม้ว่าจะมีความสับสนอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เลวที่ดาบไร้ลักษณ์ได้รับการเข้าถึงอย่างสมบูรณ์” หลินเจิ้งพูดกับตัวเองว่า “มันแค่หยาบนิดหน่อย”

เป็นการสุภาพมากที่จะเรียกเขตแดนตรงหน้าเขาว่าหยาบตามการจัดการของดาบไร้ลักษณ์

แต่ในไม่ช้า หลินเจิ้งก็ขมวดคิ้ว

เพราะเขาเห็นสภาพของลั่วอู๋

มันไม่ดีเลย

เห็นได้ชัดว่าเจตจำนงของจักรพรรดิดาบนั้นไม่ง่ายนักที่จะควบคุมได้

ลั่วอู๋รีบไปหน่อย

แทนที่จะเข้าใจมันอย่างถี่ถ้วนและแปลงเป็นเจตจำนงแห่งดาบของตัวเอง เขาเลือกที่จะยืมพลังของมันโดยตรง

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่ายังเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะสยบเจตจำนงอันยากจะต้านทานได้

หลินเจิ้งนึกถึงสิ่งที่ลั่วอู๋เพิ่งพูด

“ไม่น่าแปลกใจที่เจ้าจะรีบก้าวข้ามระดับ” หลินเจิ้งส่ายหัวและพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “ข้าอยู่ที่นี่มานานแล้ว ข้าจะถือว่านี่เป็นค่าเช่าแล้วกัน”

ว่าแล้วเขาก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ โดยไม่สนใจพลังของดาบที่น่ากลัว และตรงไปที่หน้าผากของลั่วอู๋

ดาบที่สงบและนิ่งไหลลงสู่ทะเลแห่งความรู้ของลั่วอู๋

หลังจากทำเช่นนี้ หลินเจิ้งก็ก้าวถอยหลังด้วยความเหนื่อยเล็กน้อย จากนั้นก็เริ่มนั่งและหลับตาลง

แม้จะไม่มีพลังวิญญาณก็ตาม

แต่ดาบของเขาจะไม่มีวันเปลี่ยน

เขายังคงเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในโลก

เดิมทีลั่วอู๋ผู้ซึ่งกังวลเรื่องความขัดแย้งของดาบและกำลังจะถูกทำลาย ทันใดนั้นก็รู้สึกเย็นยะเยือกในสมองของเขาและสงบลงในทันที

ในกระบวนการของการตระหนักถึงทะเลความรู้ ความคิดเกี่ยวกับดาบใหม่ก็ปรากฏขึ้น

“เอ๊ะ นี่มาจากไหนเนี่ย?” ลั่วอู๋งุนงง

แต่เห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งที่ดี

ดาบสองเล่มในทะเลแห่งความรู้กำลังต่อสู้กันเอง แต่ด้วยการเพิ่มดาบใหม่เข้ามา พวกมันก็หยุดลง

ดาบเล่มนี้มีเจตจำนงที่สงบสุข ราวกับว่ามันสามารถรองรับทุกสิ่งในโลกได้ ทำให้เขารู้สึกถึงความกว้างใหญ่และไร้ขอบเขต

เหมือนเป็นการโน้มน้าวใจ ทำให้ดาบทั้งสองระงับความเกลียดชังได้สำเร็จและอยู่ร่วมกันอย่างกลมกลืน แล้วมันก็ยังอยู่ที่นี่

ลั่วอู๋รู้สึกได้

นี่คือเจตจำนงแห่งดาบของหลินเจิ้ง

“เฮ้อ…” ลั่วอู๋ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “มาเข้าใจเจตจำนงแห่งดาบทั้งสี่นี้และสร้างเขตแดนดาบของข้ากันเถอะ”

เจตจำนงแห่งดาบทั้งสี่แบบเริ่มกลมกลืนกัน

พลังของเขตแดนค่อย ๆ กระจายออกไป

เจตจำนงแห่งดาบของจักรพรรดิดาบและเจตจำนงแห่งดาบของหลินเจิ้งไม่ได้เป็นของลั่วอู๋ ดังนั้นพวกมันจึงอยู่ในเขตแดนแห่งดาบในฐานะเมล็ดพันธุ์ และค่อย ๆ ถูกนำไปใช้ได้ด้วยการรับรู้อย่างต่อเนื่อง

อย่างไรก็ตาม ระดับที่สูงมากของพวกมันได้สร้างกรอบที่สมบูรณ์แบบของเขตแดน ซึ่งหล่อหลอมเขตแดนและทำให้สมบูรณ์

เขตแดนได้กลายเป็นโลก

ประตูก้าวไปสู่ระดับเพชรก็เหมือนเดินบนพื้นแล้วข้ามไปอย่างง่ายดาย

“ตู้ม!”

พลังวิญญาณระหว่างสวรรค์และโลกเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พลังงานอันยิ่งใหญ่รวมตัวกันเป็นกระแสน้ำวนขนาดใหญ่ กระแสพลังวิญญาณหลั่งไหลเข้ามาในร่างกายของลั่วอู๋

มิติสั่นสะเทือน

ดาบเต็มไปด้วยพลังวิญญาณ

จักรพรรดิรู้สึกว่าเขตแดนอันน่าสยดสยองค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น

ผู้ฝึกพลังวิญญาณนับไม่ถ้วนมองมาที่นี่

เป็นเรื่องยากมากที่จะรวบรวมเขตแดนที่สมบูรณ์เช่นนี้เมื่อเข้าสู่ระดับเพชรครั้งแรก ยิ่งกว่านั้นก็ยังเป็นเขตแดนที่มีดาบเป็นตัวหลัก ดาบเป็นตัวแทนของการโจมตีที่ไม่มีใครเทียบได้

เขตแดนไม่คงที่

หลังจากการปรับปรุงและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง การรับรู้จะถูกรวมเข้ากับเขตแดน และเขตแดนก็จะเปลี่ยนไปด้วย

ก็จริงที่มีสถานการณ์ที่เขตแดนจะไม่ได้เรื่องในขั้นเริ่มต้น แต่จากนั้นเขตแดนก็มีพลังมหาศาลผ่านการรับรู้ ในสถานะนี้ ความเข้าใจเป็นสิ่งสำคัญ

แต่จุดเริ่มต้นที่เป็นขั้นสูงนั้นมีความหมายในตัวเองเป็นอย่างมาก