ไหปีศาจ - บทที่ 911 ไม่โต้กลับ

บทที่ 911 ไม่โต้กลับ

บทที่ 911

ไม่โต้กลับ

ตั้งแต่ลั่วอู๋หลบหนีได้สามครั้ง

ราชาผีก็เริ่มคิดเกี่ยวกับวิธีจัดการกับตะเกียงไฟวิญญาณนิรันดร์

ด้วยพลังป้องกันของตะเกียงไฟวิญญาณนิรันดร์ ห้องโถงนั้นไม่สามารถเข้าใกล้ได้เลย ตราบใดที่สามารถซ่อนตัวอยู่ในห้องโถงนั้นได้ ราชาผีก็ไม่สามารถทำอะไรได้

ถึงแม้จะออกจากสุสานราชาผีไม่ได้

แต่ในสุสานของราชาได้แบบนี้ ราชาผีทั้งหมดจะทนได้อย่างไร พวกเขาต้องหาทางจัดการ

แต่ไม่มีทางเลยจริง ๆ

ถ้ามีวิธีจัดการกับตะเกียงไฟวิญญาณนิรันดร์ พวกเขาคงจะพังห้องโถงและรีบเข้าไปแล้ว

ผนึกลึกลับที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษโดยราชาหมอกซานเหรินเพื่อปกป้องคนรักของเขาจะไม่ถูกทำลายจากพลังที่ต่ำกว่าจักรพรรดิ

ดังนั้นพวกเขาจึงต้องใช้วิธีที่โง่เขลาที่สุด

คือการให้นายพลผีจำนวนมากเฝ้าอยู่รอบห้องโถง ตราบใดที่พบเห็นผู้บุกรุกก็ให้โจมตีโดยตรง พวกเขาจะต้องยื้อไว้จนกว่าราชาผีจะมาถึง

ราชาผีจึงมั่นใจมากในการฆ่ามนุษย์ที่น่ารังเกียจนี้

แต่เมื่อได้ยินคำพูดของลั่วอู๋ เขารู้สึกโกรธมาก

“เจ้าเป็นแค่มดปลวกที่ไม่ได้รับการคุ้มครองจากตะเกียงไฟวิญญาณนิรันดร์ เจ้าสมควรพูดแบบนั้นกับข้ารึ?” ราชาผีคำรามอย่างบ้าคลั่ง

“เจ้าเพิ่งเข้าสู่ระดับเพชร เจ้าคิดว่าข้าได้เกิดใหม่เป็นจักรพรรดิโบราณไม่ได้รึ!”

ปราณผีรุนแรงมาก

มันเหมือนกับตกลงไปในนรก

ปราณที่ชวนหายใจไม่ออกกำลังพลุ่งพล่าน

นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น

มิติวิญญาณค่อนข้างน่ากลัว แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะลบมันด้วยพลังอื่น บางทีอาจเป็นไปได้ที่จักรพรรดิโบราณจะเกิดใหม่ได้จริง

ลั่วอู๋สูดหายใจเข้าลึก ๆ “เป้าหมายของข้าในวันนี้ไม่ใช่เจ้า แต่เป็นพวกเขา”

ลั่วอู๋ไม่แม้แต่จะเหลียวมองราชาผี

สายตาของเขาจับจ้องไปที่แม่ทัพผีที่ทรงพลัง

โดยเฉพาะขุนพลผีผู้ทรงพลังที่อยู่ระดับจุดสูงสุดของทองขั้นสูง แม่ทัพผีเหล่านี้ก็แข็งแกร่งเช่นกัน แม้แต่บางตนก็เคยเป็นระดับเพชรเมื่อครั้งยังมีชีวิต

เพียงแต่ว่าความแข็งแกร่งของมิติวิญญาณจะเสียหายหลังจากตายไป ส่วนจะเสียน้อยเสียมากก็ขึ้นอยู่กับโชคเป็นส่วนใหญ่

ผีเหล่านี้จะมีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัด

หากจับไปและฝึกฝนอย่างดี พวกเขาอาจสามารถเป็นราชาผีได้

“เจ้าอยากตายสินะ!”

ตาของลั่วอู๋เป็นประกาย

แน่นอน ราชาผีเห็นความตั้งใจจริงของเขา

มาจับทหาร?

ดวงตาของราชาผีเต็มไปด้วยความโกรธ และเกือบจะไหลออกมา

หยิ่งเกินไป ไร้ยางอายเกินไป

ต่อหน้าพวกเขา ลั่วอู๋เริ่มต่อสู้กับทหารของพวกเขา

ในยุคมืดและโกลาหล ผู้ที่แข็งแกร่งเหล่านั้นโดยพื้นฐานแล้วจะมีตำแหน่งสำคัญในกองกำลังพันธมิตร ราชาผีเหล่านี้น่าจะเป็นระดับนายพล

ปล้นทหาร?

แม่ทัพคนไหนจะทนต่อการถูกคนอื่นปล้นทหารของเขาได้

พวกเขาคำราม

ผีเหล่านั้นจะสร้างเสียงคำรามของสงครามโดยธรรมชาติ

เสียงร้องของผีดังออกมาไม่รู้จบ สุสานราชาผีซึ่งแต่เดิมเงียบสงบและมีแต่ความตาย บัดนี้กลายเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยวิญญาณผี

เป็นสนามรบโบราณ

น่ากลัวยิ่งกว่าสายลมแห่งความเกลียดชังในดินแดนแห่งผู้ถูกเนรเทศ

“เข้ามาเลย”

ลั่วอู๋ไม่กลัว

ยังไงงานนี้ถึงแน่นอนแล้วว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้เสร็จสิ้นอย่างเงียบ ๆ ได้

ต้องเผชิญหน้ากัน

มีร่องรอยของความบ้าคลั่งในดวงตาของลั่วอู๋ “มาฆ่าข้าสิ!”

เขาส่องแสง

“ร่างทองคำ ร่างอมตะ”

ลั่วอู๋ใช้พลังทั้งสองนี้พร้อมกัน

ในขณะนั้น ผิวของเขากลายเป็นสีทองเข้ม แสงแห่งพระโพธิสัตว์ส่องประกายระยิบระยับ สีหน้าแสดงความเมตตา วิญญาณชั่วร้ายบุกรุกเขาไม่ได้ และผีก็ยากจะเข้าถึงตัวเขาได้

ภายใต้ผิวสีทองเข้มมีพลังงานสีดำพลุ่งพล่านอยู่ในเส้นปราณ เต็มไปด้วยลมปราณที่น่าขยะแขยง

ในขณะนั้น ร่างกายทองคำศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกเพิ่มวิญญาณชั่วร้ายเข้ามา

มันเป็นความรู้สึกที่แปลกมาก

เหมือนพระโพธิสัตว์และมารลึกลับ

แสงแห่งพระโพธิสัตว์กำลังส่องแสง และในขณะนั้น ผีทุกชนิดก็ถูกต่อต้านจากภายนอก

ราชาผีตกใจ

ชายคนนี้มีพลังอะไรขนาดนั้น

ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้

พวกเขาไม่เข้าใจอานุภาพของแสงแห่งพระโพธิสัตว์ ท้ายที่สุดพวกเขาเกิดในยุคมืด ไม่มีใครมีเวลาว่างที่จะศึกษาเกี่ยวกับแสงแห่งพระโพธิสัตว์ที่สูญหายไปเมื่อหลายหมื่นปีก่อน

แต่พวกเขายังตระหนักได้

ว่าแสงแห่งพระโพธิสัตว์นี้มีพลังในการสะกดพลังของพวกเขา ภายใต้แสงแห่งพระโพธิสัตว์ ความแข็งแกร่งของพวกเขาสามารถใช้ได้เพียงสามหรือสี่ส่วนเท่านั้น ซึ่งแย่มาก

“ถูกสะกดพลังไว้แล้วไง? มันก็แค่คุณลักษณะของพลัง เขาจะสามารถหยุดพวกเราทั้งหมดได้ยังไง?” ราชาผีพูดด้วยน้ำเสียงดุร้าย

ราชาผีตนอื่นก็คิดเช่นกัน

อีกฝ่ายมีเพียงคนเดียว

ลั่วอู๋ไม่อยากเสียเวลา เขาหลีกเลี่ยงราชาผีโดยตรงและรีบไปที่ส่วนลึกของสุสานราชาผี เขาเริ่มโจมตีนายพลผีระดับทองขั้นสูง

แน่นอนว่าเหล่านายพลผีเหล่านี้ก็กล้าหาญมากเช่นกัน และรีบพุ่งเข้าใส่เขาโดยตรง

“พระโพธิสัตว์ฉายแสง!”

มีแสงจ้าตกลงมา

เหล่าแม่ทัพผีตกสู่ห้วงแสงแห่งพระโพธิสัตว์ทีละตน ความแข็งแกร่งของพวกเขาอ่อนลงและเกือบจะหายไป จากนั้นลั่วอู๋ก็โบกมือและจับทั้งหมดลงในไหปีศาจโดยตรง

แน่นอนว่าราชาผีไม่สามารถนั่งนิ่งได้

ในช่วงเวลาสั้น ๆ ลั่วอู๋ได้กำจัดแม่ทัพผีระดับยอดทองขั้นสูงไปมากกว่า 20 ตน

นี่คือความเร็วที่สุดที่เขาสามารถทำได้

“ตกนรกซะ!” ราชาผีโจมตีลั่วอู๋

ลั่วอู๋ไม่หันหลังกลับและจับผีต่อไป

เขาใช้พลังเขตแดนอีกครั้ง พลังดาบแห่งการป้องกันพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง เปลี่ยนเป็นม่านดาบทีละชั้นเพื่อป้องกันแผ่นหลังของลั่วอู๋ มันปกป้องอย่างแน่นหนา

แต่ต่อให้มีพลังดาบแห่งการป้องกันมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถต้านทานการโจมตีร่วมกันของราชาผีได้

ถึงจะทนไว้ได้สักพัก แต่มันพังลงอยู่ดี

ที่เหลืออยู่แผ่นหลังของลั่วอู๋

“ฮึ่ม”

เสียงทุ้มดังขึ้น

พลังที่ทะลุม่านดาบไปเหล่านี้เปรียบเสมือนการกระทบกันของนาฬิกาหินสีทองแล้วส่งเสียงดังกล่าวออกมา แต่เมื่อพลังงานสลายไปกลับไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้บนหลังเลย

ใช่แล้ว

แผ่นหลังของลั่วอู๋ไม่บุบสลาย ยกเว้นเสื้อผ้าของเขา

ผิวสีทองเข้มเปล่งประกายด้วยแสงอ่อน ๆ

ร่างทองคำสมแล้วที่เป็นพลังอันทรงพลังที่สุดของพระโพธิสัตว์ เมื่อเทียบกับร่างวิญญาณจักรพรรดิหวู่ มันไม่อ่อนแอเลย โดนโจมตีแบบนี้ก็ยังไม่ได้รับความเสียหาย

ราชาผีรู้สึกประหลาดใจ

แม้ว่าจะเป็นเพียงพลังที่ทะลุม่านดาบไป แต่มันก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าราชาผีห้าหรือหกตนที่ยิงพร้อมกันอย่างแน่นอน ทำไมถึงทำร้ายเด็กคนนี้ไม่ได้

“เขาแค่มีร่างกายแข็งแกร่งกว่าคนส่วนใหญ่ ไม่จำเป็นต้องกังวล” ราชาผีคำรามและพูดว่า “หากยังโจมตีเขาต่อไป เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน”

ราชาผีโจมตีอีกครั้ง

ครั้งนี้ไม่มีการเตรียมการอะไร แต่เป็นการใช้ทักษะของเขา

แสงไฟนับไม่ถ้วนลุกขึ้นมาในสุสานราชาผี และสุสานราชาผีก็สั่นสะท้านอย่างชวนให้ไม่สบายใจ มีไม่กี่ครั้งที่ราชาผีทั้งหมดจะใช้พลังร่วมกัน และพลังมหึมาก็สามารถถล่มสุสานราชาผีได้ด้วย

ตู้ม!

พลังอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นได้ทำลายเขตแดนดาบแห่งการป้องกันอีกครั้ง

พลังที่ทะลุผ่านมาได้ก็กระทบกับลั่วอู๋อีกครั้ง

“อึก!”

ลั่วอู๋ราวกับถูกฟ้าผ่า พ่นเลือดออกมาเต็มปาก มีเลือดออกทุกที่ แต่สีของเลือดนั้นเป็นสีทอง และมีร่องรอยสีดำในเลือดทองคำ

เหมือนดอกไม้บานที่มีแกนสีดำและกลีบดอกสีทอง

ด้านหลังของเขาเต็มไปด้วยแผลเหวอะ เผยให้เห็นกระดูกสีขาวของเขา เขาสามารถมองเห็นอวัยวะที่เคลื่อนไหวตลอดเวลาได้ราง ๆ และปราณผีก็เข้ามาพัวพันกับบาดแผล ซึ่งน่ากลัวมาก

แม้ว่ามันจะเป็นร่างอมตะ แต่ก็มีขอบเขต

ช่องว่างระหว่างมิติวิญญาณและจำนวน

มันใหญ่เกินไป

“ฮึ่ม ไม่ว่าร่างกายจะแข็งแกร่งแค่ไหน” ราชาผีเยาะเย้ยและกระซิบเหมือนปีศาจ

แต่เขาแปลกใจเล็กน้อย

การโจมตีครั้งนี้ไม่ได้ทำลายร่างกายและวิญญาณของคู่ต่อสู้ แต่แค่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ความแข็งแกร่งทางกายภาพน่ากลัวจริง ๆ

ลั่วอู๋ยิ้มมุมปากของเขาและสูดหายใจเข้าลึก ๆ

แผลบนหลังของเขาเริ่มหายอย่างรวดเร็ว และเลือดเนื้อฟื้นตัว ในชั่วพริบตา เขาก็ฟื้นกลับมาเหมือนเมื่อก่อน และผิวสีทองของเขายังคงส่องแสงระยิบระยับ

มันทำให้สงสัยว่าเมื่อครู่เขามีอาการบาดเจ็บจริงหรือไม่

ดวงตาของราชาผีเบิกกว้าง

อะไรกัน?

“ฮ่า ฮ่า” ลั่วอู๋เช็ดเลือดจากมุมปากของเขา ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไร เขาก็ยังคงจดจ่ออยู่กับการจับแม่ทัพผี

บทที่ 912 จับผีอย่างบ้าคลั่ง

บทที่ 912

จับผีอย่างบ้าคลั่ง

ร่างทองคำนั้นทรงพลังอย่างยิ่ง และยังมีการลดพลังของปราณผีซึ่งช่วยลดความเสียหายจากราชาผีให้ลั่วอู๋ได้อย่างมาก

ร่างอมตะก็ช่วยให้สามารถฟื้นคืนสภาพได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากพัฒนาเป็นทักษะระดับ SS เต็มตัวได้สำเร็จ

บวกกับการป้องกันที่แข็งแกร่งของเขตแดนแห่งดาบ

ลั่วอู๋ได้สร้างการป้องกันที่ดีที่สุดออกมา

เขาไม่จำเป็นต้องสนใจการโจมตีใด ๆ เลย เขาแค่ต้องทำในสิ่งที่เขาต้องการ

ในขณะที่ราชาผีกำลังตกตะลึง เขาได้โจมตีนายพลผีระดับยอดทองขั้นสูงหลายตน และใช้ประโยชน์จากอาการบาดเจ็บสาหัสเพื่อปราบพวกเขา

“ข้าโกรธจริง ๆ แล้ว หยุดซะ” ราชาผีที่ได้สติก่อนและโจมตีลั่วอู๋อย่างบ้าคลั่ง “หมื่นผีกลืนวิญญาณ!”

ในชั่วพริบตา ปราณผีก็หนักแน่น และผีน่าเกลียดนับไม่ถ้วนก็ปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า

ลั่วอู๋ยิ้มเยาะ

ราชาผีต้องการทำลายดาบแห่งการป้องกันของเขาด้วยอะไร?

“เฮ้ย ทหารของข้ากำลังจะถูกเอาตัวไปนะ” ราชาผีกรีดร้องด้วยความโกรธ

เห็นได้ชัดว่าพื้นที่ที่ลั่วอู๋กำลังกวาดอยู่ในขณะนี้น่าจะเป็นอาณาเขตของเขา

ราชาผีก็ตอบสนองและโจมตีอย่างรวดเร็ว

ลั่วอู๋ยังคงไล่จับผีต่อไปและเพิกเฉยต่อการโจมตี

ดังนั้นจึงมีฉากที่แปลกมากคือในสุสานราชาผีมีปราณผีพลุ่งพล่านผีโกรธเกรี้ยวราวกับว่าเป็นขุมนรกที่น่ากลัวที่สุด

และแรงกดดันทั้งหมดก็ลงที่ลั่วอู๋ แต่ลั่วอู๋ก็ไม่สนใจที่ไหล่รับแข็งกดดันนับไม่ถ้วน และกวาดล้างสุสานราชาผีอย่างรวดเร็ว

เขาถูกโจมตีอย่างต่อเนื่อง

เลือดกำลังไหล

แขนขาของเขาไม่เป็นรูป อวัยวะภายในของเขาเสียหาย และแม้แต่หัวของเขาเกือบจะเปิดออกมา ทว่าลั่วอู๋เป็นเหมือนสัตว์ประหลาดที่ไม่สามารถฆ่าให้ตายได้ เขายังคงฟื้นตัวและจัดการจับผีด้วยตัวเองต่อไป

เขารู้สึกเจ็บไหม?

แน่นอนว่าเขาเจ็บ

เขาจะรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดอย่างหนักทุกครั้งที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส

แต่เขาก็ต้องอดทนไว้

“หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้!” อาณาเขตของราชาผีสามหรือสี่ตนก็ถูกกวาดออกไปหมด และพวกเขาคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวแต่ไร้พลังจะขัดขวาง

ราชาผีเฮนเทียนกัดฟันของเขาและจ้องไปที่ลั่วอู๋ คายดาบวิญญาณออกมา “กักขังมันซะ!”

หมอกแห่งความหวาดกลัวได้ถูกพ่นออกมา

ราชาผีรู้สึกประหลาดใจ

พวกเขาคิดว่าราชาผีเฮนเทียนได้ใช้โอกาสสุดท้ายในดึงพลังดั้งเดิมกลับมาไปแล้ว

แต่ชัดเจนว่าไม่ใช่แบบนั้น

“ไม่ต้องห่วง ข้าได้เรียนรู้บางอย่างเกี่ยวกับชีวิตที่แล้วของข้า” ราชาผีเฮนเทียนกล่าว

เมื่อปราณดาบสีเทาปรากฏขึ้น ลั่วอู๋ก็รู้สึกถึงลมปราณแบบเดียวกับดาบต้านสวรรค์

ราชาผีเฮนเทียนเกิดจากวิญญาณของผู้ที่แข็งแกร่งซึ่งผสมกับวิญญาณผีนับไม่ถ้วน ผู้แข็งแกร่งและใช้ดาบอย่างเขาน่าจะเป็นหนึ่งในปรมาจารย์ดาบ

จักรพรรดิดาบหยางไคเทียน

มันไม่แน่ชัด

แต่มีจักรพรรดิดาบแค่สองคนที่ลั่วอู๋รู้จัก

ปราณดาบสีเทากลายเป็นเงาดาบนับร้อยและหล่นลงมาอย่างรวดเร็วราวกับฝนดาบรอบ ๆ ลั่วอู๋ ก่อตัวเป็นแถวดาบทรงกลมขนาดใหญ่

ราชาผีไม่เลือกที่จะฆ่าลั่วอู๋อีกต่อไป แต่เลือกที่จะจับลั่วอู๋ด้วยวิธีนี้

“โอ้ เจ้าคงไม่คิดว่าข้ามีเพียงแต่การป้องกันหรอกนะ” ลั่วอู๋ยิ้มเยาะ

เสียงของดาบก้องไปทั่ว

เงาดาบสีดำบานสะพรั่งอย่างไร้ขอบเขต

เขาถือดาบเทพพิทักษ์ในมือ ดาบเทพพิทักษ์ก็ค่อย ๆ ถูกห่อหุ้มด้วยชั้นของแสงแห่งพระโพธิสัตว์ แสงแห่งพระโพธิสัตว์ก็กลายเป็นเปลวไฟซึ่งสว่างไสวและน่าเกรงขามสำหรับผี

“หืม?” ลั่วอู๋ไม่คิดว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงแบบนี้ แต่เห็นได้ชัดว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ดีมาก ดังนั้นเขาจึงยิ้ม เผชิญหน้ากับดาบที่อยู่ข้างหน้าเขา และพ่นคำว่า “พังทลาย!” ออกมา

มีดอกบัวสีแดงลึกลับอยู่ใต้กองไฟ เต็มไปด้วยความลึกลับและสยองขวัญ

ไฟแห่งกรรม ไฟนรกที่เผาผลาญความชั่ว

ตู้ม!

ไฟแห่งกรรมกลายเป็นดาบพลังวิญญาณและปล่อยพลังงานที่น่ากลัวออกมา

เพราะแนวดาบสีเทานี้สร้างจากปราณผี ภายใต้ไฟแห่งกรรม มันก็ถูกกำจัดและหายไปในทันที ปราณดาบกระจายออกไป และแนวดาบนั้นก็ทลายลง

ราชาผีคำราม

เขาไม่คิดว่าทักษะที่เขาเคยใช้ตอนมีชีวิตจะไร้ประโยชน์

“เฮ้ เฮ้ ทำลายมันสิ!”

ลั่วอู๋ยกกำปั้นขึ้นและทุบไปที่กำแพงผีที่อยู่ข้างหน้าเขา แสงสีทองเข้มที่เบ่งบานทำให้ทุกสิ่งบริสุทธิ์

ตู้ม

กำแพงผีพังทลาย

ลั่วอู๋ไปที่อื่นเพื่อเก็บกวาดต่อ

ราชาผีทุกคนบ้าไปแล้ว

มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ชายผู้นี้จะต้านทานการโจมตีทั้งหมดได้อย่างไร!

บ้าไปแล้ว การโจมตีเหล่านั้นรุนแรงมาก ทว่า ไม่ว่าจะบาดเจ็บสาหัสแค่ไหน ลั่วอู๋ก็สามารถลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ลั่วอู๋หน้าซีดและหยุดการกระทำของเขา จากนั้นเขาก็หันหลังกลับและขี่ลำแสงดาบไปที่ประตูสุสานราชาผีด้วยความเร็วที่สูงมาก

“เกิดอะไรขึ้น?” ราชาผีกำลังสับสน

ราชาผีพูดอย่างโกรธเคือง “หยุดเขา เขาไม่ไหวแล้ว”

ถูกต้อง แก่นวิญญาณของเขาไม่ไหวแล้ว

ร่างอมตะนั้นใช้พลังในแก่นวิญญาณสิ้นเปลืองมาก และมีเพียงสัตว์ประหลาดอย่างราชาผีดิบที่สามารถฟื้นฟูได้อย่างไม่มีขีดจำกัดเท่านั้นที่สามารถใช้ทักษะนี้ได้อย่างอิสระ

ลั่วอู๋ทำแบบนั้นไม่ได้ ครึ่งชั่วโมงเป็นขีดจำกัดของเขาแล้ว

ราชาผีต้องการหยุดพวกเขา

น่าเสียดายที่ไม่มีทางหยุดเขาได้

ลั่วอู๋ไม่ได้โง่พอที่จะออกไปเมื่อน้ำมันแห้งหมดถัง โดยธรรมชาติแล้ว เขามีพลังพอที่จะปกป้องตัวเองได้ ด้วยความช่วยเหลือจากแสงแห่งพระโพธิสัตว์ เขาทำให้ราชาผีรู้สึกอึดอัดอย่างยิ่งและไม่กล้าเข้าใกล้เขา

“ตู้ม!”

สุสานราชาผีปิดลงอย่างแน่นหนา

มันจบแล้ว

เมื่อมองไปที่สุสานราชาผีที่ว่างเปล่า ราชาผีรู้สึกเหมือนกำลังฝันไป

เมื่อกี้ มีชายคนหนึ่งพุ่งเข้ามาในสุสานราชาผี ภายใต้การปิดล้อมของพวกเขา เขาได้จับแม่ทัพผีชั้นยอดจำนวนมากและจากไป

ฟังดูเหมือนความฝันจริง ๆ

แต่มันไม่ใช่ความฝัน

มันเป็นความจริง

“อ๊าก!” เสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวดังขึ้นในสุสานราชาผีจนเกิดแรงสั่นสะเทือน และสัตว์ตัวเล็ก ๆ ในป่าก็กลัวจนหนีไป

ลั่วอู๋หนีไปแล้ว

เขากลับโลกไหทันที

การฟื้นฟูเรี่ยวแรงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

เจียโรวรีบวิ่งเข้ามาและเห็นว่าลั่วอู๋อ่อนแอลงเล็กน้อย ใบหน้าของนางดูแปลกไป “เจ้าไปทำอะไรมา?”

“ข้าไปจับผีมา มีอะไรหรือ?” ลั่วอู๋ถาม

เจียโรวลังเลอยู่ครู่หนึ่งและพูดด้วยน้ำเสียงไพเราะว่า “ตอนนี้ไป่ฉีดูเหมือนจะมีปัญหา เขาพูดด้วยความเจ็บปวดว่าเขาอยากสู้กับเจ้า”

เมื่อได้ยินแบบนี้ ลั่วอู๋ก็พูดอย่างจริงจัง “อย่าบอกไป่ฉีว่าข้ากลับมาแล้ว”

“……”

แน่นอนว่าไป่ฉีเจ็บปวดมาก

การจับผีครั้งนี้ของลั่วอู๋มีผีมากกว่า 100 ตนที่เป็นระดับยอดทองขั้นสูง ซึ่งล้วนเป็นผีระดับเดียวกับไป่ฉี และพวกเขาไม่สามารถหยิ่งผยองได้เพราะพวกเขามีจิตใจที่ค่อนข้างสมบูรณ์

ไม่เพียงแค่นั้น มีผีมากกว่า 2,000 ตนที่อยู่ระดับทองขั้นสูง

และอีกมากเกินจะนับที่อยู่ต่ำกว่าระดับทองขั้นสูง

รวมกับทหารผีระดับทองแดงและเงินที่จับได้จากด้านนอกแล้ว ก็ขยายขนาดของกองทัพผีจาก 1,000 เป็น 500,000 ซึ่งเป็นตัวเลขที่น่าทึ่งจริง ๆ

ไป่ฉีจะสามารถจัดการได้ที่ไหน

ตอนนี้เขาต้องเอาชนะผู้ท้าชิงมากกว่า 100 ตนเพื่อรับตำแหน่งหัวหน้า

ดังนั้น

ที่พักของเหล่านายพลผีมีเสียงดังและวุ่นวายมากในตอนนี้