ไหปีศาจ - บทที่ 912 จับผีอย่างบ้าคลั่ง
บทที่ 912
จับผีอย่างบ้าคลั่ง
ร่างทองคำนั้นทรงพลังอย่างยิ่ง และยังมีการลดพลังของปราณผีซึ่งช่วยลดความเสียหายจากราชาผีให้ลั่วอู๋ได้อย่างมาก
ร่างอมตะก็ช่วยให้สามารถฟื้นคืนสภาพได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากพัฒนาเป็นทักษะระดับ SS เต็มตัวได้สำเร็จ
บวกกับการป้องกันที่แข็งแกร่งของเขตแดนแห่งดาบ
ลั่วอู๋ได้สร้างการป้องกันที่ดีที่สุดออกมา
เขาไม่จำเป็นต้องสนใจการโจมตีใด ๆ เลย เขาแค่ต้องทำในสิ่งที่เขาต้องการ
ในขณะที่ราชาผีกำลังตกตะลึง เขาได้โจมตีนายพลผีระดับยอดทองขั้นสูงหลายตน และใช้ประโยชน์จากอาการบาดเจ็บสาหัสเพื่อปราบพวกเขา
“ข้าโกรธจริง ๆ แล้ว หยุดซะ” ราชาผีที่ได้สติก่อนและโจมตีลั่วอู๋อย่างบ้าคลั่ง “หมื่นผีกลืนวิญญาณ!”
ในชั่วพริบตา ปราณผีก็หนักแน่น และผีน่าเกลียดนับไม่ถ้วนก็ปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า
ผีเหล่านี้ชนกับเขตแดนแห่งดาบ และพวกมันเล็ดลอดไปได้ยาก
ลั่วอู๋ยิ้มเยาะ
ราชาผีต้องการทำลายดาบแห่งการป้องกันของเขาด้วยอะไร?
“เฮ้ย ทหารของข้ากำลังจะถูกเอาตัวไปนะ” ราชาผีกรีดร้องด้วยความโกรธ
เห็นได้ชัดว่าพื้นที่ที่ลั่วอู๋กำลังกวาดอยู่ในขณะนี้น่าจะเป็นอาณาเขตของเขา
ราชาผีก็ตอบสนองและโจมตีอย่างรวดเร็ว
ลั่วอู๋ยังคงไล่จับผีต่อไปและเพิกเฉยต่อการโจมตี
ดังนั้นจึงมีฉากที่แปลกมากคือในสุสานราชาผีมีปราณผีพลุ่งพล่านผีโกรธเกรี้ยวราวกับว่าเป็นขุมนรกที่น่ากลัวที่สุด
และแรงกดดันทั้งหมดก็ลงที่ลั่วอู๋ แต่ลั่วอู๋ก็ไม่สนใจที่ไหล่รับแข็งกดดันนับไม่ถ้วน และกวาดล้างสุสานราชาผีอย่างรวดเร็ว
เขาถูกโจมตีอย่างต่อเนื่อง
เลือดกำลังไหล
แขนขาของเขาไม่เป็นรูป อวัยวะภายในของเขาเสียหาย และแม้แต่หัวของเขาเกือบจะเปิดออกมา ทว่าลั่วอู๋เป็นเหมือนสัตว์ประหลาดที่ไม่สามารถฆ่าให้ตายได้ เขายังคงฟื้นตัวและจัดการจับผีด้วยตัวเองต่อไป
เขารู้สึกเจ็บไหม?
แน่นอนว่าเขาเจ็บ
เขาจะรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดอย่างหนักทุกครั้งที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส
แต่เขาก็ต้องอดทนไว้
“หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้!” อาณาเขตของราชาผีสามหรือสี่ตนก็ถูกกวาดออกไปหมด และพวกเขาคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวแต่ไร้พลังจะขัดขวาง
ราชาผีเฮนเทียนกัดฟันของเขาและจ้องไปที่ลั่วอู๋ คายดาบวิญญาณออกมา “กักขังมันซะ!”
หมอกแห่งความหวาดกลัวได้ถูกพ่นออกมา
ราชาผีรู้สึกประหลาดใจ
พวกเขาคิดว่าราชาผีเฮนเทียนได้ใช้โอกาสสุดท้ายในดึงพลังดั้งเดิมกลับมาไปแล้ว
แต่ชัดเจนว่าไม่ใช่แบบนั้น
เนื่องจากราชาผีเฮนเทียนยังคงเต็มไปด้วยปราณผี และรูปลักษณ์ที่น่าเกลียดน่ากลัวของเขายังไม่เปลี่ยนแปลง
“ไม่ต้องห่วง ข้าได้เรียนรู้บางอย่างเกี่ยวกับชีวิตที่แล้วของข้า” ราชาผีเฮนเทียนกล่าว
เมื่อปราณดาบสีเทาปรากฏขึ้น ลั่วอู๋ก็รู้สึกถึงลมปราณแบบเดียวกับดาบต้านสวรรค์
ราชาผีเฮนเทียนเกิดจากวิญญาณของผู้ที่แข็งแกร่งซึ่งผสมกับวิญญาณผีนับไม่ถ้วน ผู้แข็งแกร่งและใช้ดาบอย่างเขาน่าจะเป็นหนึ่งในปรมาจารย์ดาบ
จักรพรรดิดาบหยางไคเทียน
มันไม่แน่ชัด
แต่มีจักรพรรดิดาบแค่สองคนที่ลั่วอู๋รู้จัก
ปราณดาบสีเทากลายเป็นเงาดาบนับร้อยและหล่นลงมาอย่างรวดเร็วราวกับฝนดาบรอบ ๆ ลั่วอู๋ ก่อตัวเป็นแถวดาบทรงกลมขนาดใหญ่
ราชาผีไม่เลือกที่จะฆ่าลั่วอู๋อีกต่อไป แต่เลือกที่จะจับลั่วอู๋ด้วยวิธีนี้
“โอ้ เจ้าคงไม่คิดว่าข้ามีเพียงแต่การป้องกันหรอกนะ” ลั่วอู๋ยิ้มเยาะ
ดาบเทพพิทักษ์ออกโรง!
เสียงของดาบก้องไปทั่ว
เงาดาบสีดำบานสะพรั่งอย่างไร้ขอบเขต
เขาถือดาบเทพพิทักษ์ในมือ ดาบเทพพิทักษ์ก็ค่อย ๆ ถูกห่อหุ้มด้วยชั้นของแสงแห่งพระโพธิสัตว์ แสงแห่งพระโพธิสัตว์ก็กลายเป็นเปลวไฟซึ่งสว่างไสวและน่าเกรงขามสำหรับผี
“หืม?” ลั่วอู๋ไม่คิดว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงแบบนี้ แต่เห็นได้ชัดว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ดีมาก ดังนั้นเขาจึงยิ้ม เผชิญหน้ากับดาบที่อยู่ข้างหน้าเขา และพ่นคำว่า “พังทลาย!” ออกมา
มีดอกบัวสีแดงลึกลับอยู่ใต้กองไฟ เต็มไปด้วยความลึกลับและสยองขวัญ
ไฟแห่งกรรม ไฟนรกที่เผาผลาญความชั่ว
ตู้ม!
ไฟแห่งกรรมกลายเป็นดาบพลังวิญญาณและปล่อยพลังงานที่น่ากลัวออกมา
เพราะแนวดาบสีเทานี้สร้างจากปราณผี ภายใต้ไฟแห่งกรรม มันก็ถูกกำจัดและหายไปในทันที ปราณดาบกระจายออกไป และแนวดาบนั้นก็ทลายลง
ราชาผีคำราม
เขาไม่คิดว่าทักษะที่เขาเคยใช้ตอนมีชีวิตจะไร้ประโยชน์
“เฮ้ เฮ้ ทำลายมันสิ!”
ลั่วอู๋ยกกำปั้นขึ้นและทุบไปที่กำแพงผีที่อยู่ข้างหน้าเขา แสงสีทองเข้มที่เบ่งบานทำให้ทุกสิ่งบริสุทธิ์
ตู้ม
กำแพงผีพังทลาย
ลั่วอู๋ไปที่อื่นเพื่อเก็บกวาดต่อ
ราชาผีทุกคนบ้าไปแล้ว
มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ชายผู้นี้จะต้านทานการโจมตีทั้งหมดได้อย่างไร!
บ้าไปแล้ว การโจมตีเหล่านั้นรุนแรงมาก ทว่า ไม่ว่าจะบาดเจ็บสาหัสแค่ไหน ลั่วอู๋ก็สามารถลุกขึ้นมาได้อีกครั้ง
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา ลั่วอู๋หน้าซีดและหยุดการกระทำของเขา จากนั้นเขาก็หันหลังกลับและขี่ลำแสงดาบไปที่ประตูสุสานราชาผีด้วยความเร็วที่สูงมาก
“เกิดอะไรขึ้น?” ราชาผีกำลังสับสน
ราชาผีพูดอย่างโกรธเคือง “หยุดเขา เขาไม่ไหวแล้ว”
ถูกต้อง แก่นวิญญาณของเขาไม่ไหวแล้ว
ร่างอมตะนั้นใช้พลังในแก่นวิญญาณสิ้นเปลืองมาก และมีเพียงสัตว์ประหลาดอย่างราชาผีดิบที่สามารถฟื้นฟูได้อย่างไม่มีขีดจำกัดเท่านั้นที่สามารถใช้ทักษะนี้ได้อย่างอิสระ
ลั่วอู๋ทำแบบนั้นไม่ได้ ครึ่งชั่วโมงเป็นขีดจำกัดของเขาแล้ว
ราชาผีต้องการหยุดพวกเขา
น่าเสียดายที่ไม่มีทางหยุดเขาได้
ลั่วอู๋ไม่ได้โง่พอที่จะออกไปเมื่อน้ำมันแห้งหมดถัง โดยธรรมชาติแล้ว เขามีพลังพอที่จะปกป้องตัวเองได้ ด้วยความช่วยเหลือจากแสงแห่งพระโพธิสัตว์ เขาทำให้ราชาผีรู้สึกอึดอัดอย่างยิ่งและไม่กล้าเข้าใกล้เขา
“ตู้ม!”
สุสานราชาผีปิดลงอย่างแน่นหนา
มันจบแล้ว
เมื่อมองไปที่สุสานราชาผีที่ว่างเปล่า ราชาผีรู้สึกเหมือนกำลังฝันไป
เมื่อกี้ มีชายคนหนึ่งพุ่งเข้ามาในสุสานราชาผี ภายใต้การปิดล้อมของพวกเขา เขาได้จับแม่ทัพผีชั้นยอดจำนวนมากและจากไป
ฟังดูเหมือนความฝันจริง ๆ
แต่มันไม่ใช่ความฝัน
มันเป็นความจริง
“อ๊าก!” เสียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวดังขึ้นในสุสานราชาผีจนเกิดแรงสั่นสะเทือน และสัตว์ตัวเล็ก ๆ ในป่าก็กลัวจนหนีไป
ลั่วอู๋หนีไปแล้ว
เขากลับโลกไหทันที
การฟื้นฟูเรี่ยวแรงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด
เจียโรวรีบวิ่งเข้ามาและเห็นว่าลั่วอู๋อ่อนแอลงเล็กน้อย ใบหน้าของนางดูแปลกไป “เจ้าไปทำอะไรมา?”
“ข้าไปจับผีมา มีอะไรหรือ?” ลั่วอู๋ถาม
เจียโรวลังเลอยู่ครู่หนึ่งและพูดด้วยน้ำเสียงไพเราะว่า “ตอนนี้ไป่ฉีดูเหมือนจะมีปัญหา เขาพูดด้วยความเจ็บปวดว่าเขาอยากสู้กับเจ้า”
เมื่อได้ยินแบบนี้ ลั่วอู๋ก็พูดอย่างจริงจัง “อย่าบอกไป่ฉีว่าข้ากลับมาแล้ว”
“……”
แน่นอนว่าไป่ฉีเจ็บปวดมาก
การจับผีครั้งนี้ของลั่วอู๋มีผีมากกว่า 100 ตนที่เป็นระดับยอดทองขั้นสูง ซึ่งล้วนเป็นผีระดับเดียวกับไป่ฉี และพวกเขาไม่สามารถหยิ่งผยองได้เพราะพวกเขามีจิตใจที่ค่อนข้างสมบูรณ์
ไม่เพียงแค่นั้น มีผีมากกว่า 2,000 ตนที่อยู่ระดับทองขั้นสูง
และอีกมากเกินจะนับที่อยู่ต่ำกว่าระดับทองขั้นสูง
รวมกับทหารผีระดับทองแดงและเงินที่จับได้จากด้านนอกแล้ว ก็ขยายขนาดของกองทัพผีจาก 1,000 เป็น 500,000 ซึ่งเป็นตัวเลขที่น่าทึ่งจริง ๆ
ไป่ฉีจะสามารถจัดการได้ที่ไหน
ตอนนี้เขาต้องเอาชนะผู้ท้าชิงมากกว่า 100 ตนเพื่อรับตำแหน่งหัวหน้า
ดังนั้น
ที่พักของเหล่านายพลผีมีเสียงดังและวุ่นวายมากในตอนนี้
Comments for chapter "บทที่ 912 จับผีอย่างบ้าคลั่ง"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
