ไหปีศาจ - บทที่ 952 เสือดาวสีเขียว
บทที่ 952
เสือดาวสีเขียว
มืดมนดั่งขุมนรก ปราณปีศาจพลุ่งพล่าน
ชายชราที่สวมเสื้อคลุมกว้างและให้รู้สึกถึงความเป็นอมตะปรากฏตัวอย่างช้า ๆ เขาเป็นชายหนุ่มที่มีผมหางม้า แม้ว่าผมของเขาจะเป็นสีขาว แต่ก็ไม่มีร่องรอยจากกาลเวลาอยู่บนใบหน้าของเขาเลย
เขาดูสงบราวกับไม่มีอะไรมารบกวนจิตใจของเขาได้
อารมณ์ไม่เข้ากันกับนรกมนตรา แต่ก็กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมของนรกมนตราได้อย่างไม่มีอุปสรรคและพลังงานระหว่างสวรรค์และโลกไม่ผันผวนเลย
มีเสือดาวสีเขียวที่ดุร้ายอยู่ข้าง ๆ เขี้ยวของมันเหมือนดาบ ร่างกายของมันเรียวและแข็งแรง ผิวของมันมีลายที่ดูลึกลับและละเอียดอ่อนซึ่งค่อนข้างสวยงาม
“ข้าไม่เข้าใจสิ่งที่เจ้าทำ” ปากเสือดาวสีเขียวพ่นคำพูดของมนุษย์ และน้ำเสียงมีความชัดเจนอ่อนโยนเล็กน้อย เป็นเสียงของผู้หญิง
ภูตไหกล่าวเบา ๆ ว่า “ทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนไม่มีความหมาย”
เสือดาวเขียวไม่เข้าใจสิ่งที่ภูตไหสื่อ
“ในเมื่อมันไม่มีความหมาย ทำไมเจ้าถึงทำอย่างนั้น?”
“เพราะข้าตั้งใจไว้อย่างนั้น”
คำตอบของภูตไหฟังดูคลุมเครือ ในสายตาของเสือดาวสีเขียวมีความสับสนมากมาย มันรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าสิ่งที่อีกฝ่ายพูดกับสิ่งที่อีกฝ่ายคิดนั้นไม่เหมือนกัน
“ปรมาจารย์ปีศาจทั้งเก้านั้นน่ากลัวมาก ข้าไม่รู้ว่าเจ้าให้ความร่วมมือถึงขนาดไหน แต่ข้าก็ยังอยากแนะนำให้เจ้าอยู่ห่างจากพวกมัน” เสือดาวสีเขียวกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ลุ่มลึก “ข้าไม่สามารถปกป้องเจ้าด้วยกำลังของข้าได้”
ภูตไหกล่าวอย่างสงบว่า “ข้าไม่ได้หวังให้เจ้าต่อต้านปรมาจารย์ปีศาจทั้งเก้า”
“แต่ข้อตกลงของเรา…”
“อย่ากังวลไป ตราบใดที่เจ้าปกป้องข้าเป็นเวลาร้อยปีและมอบจิตวิญญาณแห่งป่าไม้เป็นเวลาร้อยปี ข้าจะช่วยให้เจ้าฟื้นคืนชีพอย่างสมบูรณ์ จากนั้นเจ้าสามารถปกป้องป่าแห่งอสูรของเจ้าต่อไปได้”
เสือดาวสีเขียวเงียบไปครู่หนึ่ง
ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้ามันนั้นยากเกินกว่าที่มันจะมองออกได้
“พลังของจิตวิญญาณแห่งป่าไม้ หากใช้ให้ดีจะสามารถชุบชีวิตทุกสิ่งในโลกได้ หากใช้ไม่ดีก็จะกลายเป็นพิษทำลายโลกได้ หากเจ้าต้องการความช่วยเหลือก็ให้ข้าช่วยเจ้าเถอะ” เสือดาวสีเขียวกล่าวอีกครั้ง
ภูตไหมองไปที่เสือดาวสีเขียว “ไม่จำเป็น ข้ารู้เกี่ยวกับการใช้พลังของจิตวิญญาณแห่งป่าไม้มากกว่าเจ้าเสียอีก”
“มันเป็นไปไม่ได้” เสือดาวสีเขียวไม่เข้าใจ “เว้นแต่เจ้าจะเป็นสิ่งมีชีวิตระดับจักรพรรดิที่คุณสมบัติของป่าไม้มาแต่กำเนิด มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าจะใช้พลังของจิตวิญญาณแห่งป่าไม้ได้ดีกว่าข้า”
มันมีความมั่นใจมากในเรื่องนี้
เป็นความภูมิใจของการที่ได้เป็นระดับเพชรสูงสุด
ภูตไหไม่ตอบอีกต่อไป อาจขี้เกียจเกินกว่าจะอธิบาย
เมื่อเห็นแบบนี้ เสือดาวสีเขียวก็เริ่มบ่นในใจของมัน ผู้ชายคนนี้มีทักษะพิเศษ และเขามีความสามารถในการช่วยให้ตัวเองฟื้นคืนชีพได้อย่างสมบูรณ์ เขารู้จักพลังของจิตวิญญาณแห่งป่าไม้ดีกว่าข้าจริงหรือ?
……
……
พวกลั่วอู๋แอบอยู่ใกล้ ๆ สถานที่ที่ภูตไหอยู่
“เจอตัวแล้ว” ลั่วอู๋กระซิบ
แม้ว่าจะมีจุดเล็ก ๆ สีขาวเพียงจุดเดียวในระยะสายตา ลั่วอู๋ก็รู้ว่ามันคือภูตไห พวกเขาไม่ได้เข้าใกล้เพราะไม่อยากทำให้งูตื่น
ทุกคนตกใจ
“เฮ้ เฮ้ นี่ไงคู่ต่อสู้ที่อ่อนแอกว่าของเจ้า” ฉูจงฉวนขยิบตาให้กับเหวินเสี่ยวด้านมืด
ดวงตาของเหวินเสี่ยวด้านมืดฉายแววเย็นชา “ไม่ต้องห่วง ต่อให้ไม่ใช่เพื่อประโยชน์ของลั่วอู๋ ข้าก็จะมีปัญหากับภูตไหอยู่แล้ว”
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหวินเสี่ยวเกลียดภูตไหมาก
ในตอนแรก เขาพยายามอย่างหนักเพื่อตามหาภูตไห โดยหวังว่าอีกฝ่ายจะช่วยสัตว์ร้ายในราชวังเป่ยหมิงได้ แต่เขาไม่คิดเลยว่าจะถูกภูตไหเพิกเฉยแถมยังดูถูกบรรพบุรุษของเขาอีก
ความเกลียดชังนี้ส่วนใหญ่สืบทอดมาจากเหวินเสี่ยวด้านมืด
แม้แต่เหวินเสี่ยวด้านสว่างก็ไม่ชอบภูตไหเลย
“อย่าวู่วามนัก ภูตไหมีทักษะแปลก ๆ มากมาย อย่าปล่อยให้เขาหนีไป” ลั่วอู๋สูดหายใจเข้าลึก ๆ “คราวนี้ขึ้นอยู่กับเจ้า”
ลั่วอู๋ไม่กลัวภูตไห
แต่เขาไม่แน่ใจว่าจะจับเขาได้ไหม
สัตว์ประหลาดเก่าแก่ที่อยู่มาหลายหมื่นปีหรือหลายแสนปีควรระมัดระวังไว้ก่อน
แน่นอนว่าทุกคนไม่ปฏิเสธ
จากนั้นทุกคนก็ค่อย ๆ เข้าไปอย่างเงียบ ๆ
“ทำไมถึงมีเสือดาวอยู่ด้วย? คราวที่แล้วเขาอยู่กับหมาสีแดง คราวนี้เป็นเสือดาวรึ?” เหวินเสี่ยวด้านมืดมองด้วยสายตาแปลก ๆ
“หมาสีแดง?” ฉูจงฉวนขมวดคิ้วแล้วมองไปที่ลั่วอู๋ “เป็นยักษ์แดงที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นในการกบฏของหลี่ซวนซงใช่ไหม?”
ใบหน้าของลั่วอู๋ทรุดลง “ใช่แล้ว มันคือวังเทียนเหยา เพราะหวังเทียนหยู่ตายไปแล้ว ก็ดูเหมือนว่าภูตไหจะได้ผู้พิทักษ์คนใหม่แล้ว”
พวกเขาสบถในใจ “บ้าเอ๊ย ไม่รู้ว่าภูตไหไปหาผู้พิทักษ์ที่ทรงพลังเหล่านี้ได้ยังไง”
แต่ลั่วอู๋รู้ดี
มีผู้พิทักษ์ที่ทรงพลังมากมายอยู่รอบ ๆ ภูตไห
ราชาผีดิบเคยบอกกับเขา
ด้วยความสามารถของภูตไห เขาสามารถเอาสิ่งที่สิ่งมีชีวิตชั้นยอดเหล่านี้ต้องการออกมาได้อย่างง่ายดาย แล้วแลกกับความสามารถของอีกฝ่าย
ตั้งแต่ราชาผีดิบไป หวังเทียนหยู่ไป สัตว์ร้ายกระหายเลือดแล้วก็มาและเป็นเสือดาวสีเขียวในปัจจุบัน ทั้งหมดเป็นแบบนี้
“เสือดาวสีเขียวนั่นไม่ธรรมดาแน่ ระวังตัวด้วย” ลั่วอู๋เตือน
เหวินเสี่ยวด้านมืดใจร้อนเล็กน้อย แต่ก็รู้ว่าอีกฝ่ายพูดถูก ดังนั้นจึงไม่ได้พูดอะไรและระวังตัวอย่างมาก
ลั่วอู๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วใช้ [อำพราง] และหายตัวไปจากตรงนั้นอย่างไร้ร่องรอย
พวกเขาจะต้องไม่เปิดเผยตัว
ในระยะไกล จมูกของเสือดาวสีเขียวขยับเบา ๆ แล้วพูดว่า “หญ้ามนตราที่อยู่ไกล ๆ บอกข้าว่ากำลังมีตัวอะไรเข้ามาใกล้”
“เจ้าจัดการพวกเขาแล้วกัน” ภูตไหพูดเบา ๆ
เขาจะไม่มีวันต่อสู้ด้วยตัวเอง
เพราะเขาเกลียดการต่อสู้และการต่อสู้ทุกรูปแบบ
จู่ ๆ เสือดาวเขียวก็พูดขึ้นว่า “ดูเหมือนจะเป็นมนุษย์ แน่ใจนะว่าอยากให้ข้าลงมือ?”
มันคิดว่าภูตไหก็เป็นมนุษย์เช่นกัน ดังนั้นจึงถามคำถามเช่นนี้
“มนุษย์รึ?” น้ำเสียงของภูตไหนั้นเบาเช่นเคย “ฆ่ามันซะ”
เสือดาวสีเขียวพยักหน้า จากนั้นก็ค่อย ๆ เดินเข้าไปในดินแดนรกร้าง ราวกับต้นไม้หยั่งรากไปทั่ว ส่วนที่เหลือของร่างกายยังคงอยู่กับที่ ร่างกายเต็มไปด้วยแสงสีเขียว
วู่ม
พลังประหลาดแผ่ออกมา
ฉูจงฉวนเป็นคนแรกที่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ผู้ควบคุมธาตุทั้งห้านั้นมีความรู้สึกไวต่อคุณลักษณะของธาตุทั้งห้าเป็นอย่างมาก เขารู้สึกได้ชัดเจนว่าคุณลักษณะของธาตุไม้ขนาดใหญ่กำลังแผ่ขยายและซ้อนขึ้นใต้ดินได้ตลอดเวลา
มันยากที่จะตามทัน
คำสั้น ๆ ผุดขึ้นในใจทันที
“ระวัง! บินขึ้นไปบนฟ้าเร็ว” ฉูจงฉวนคำราม
ในเวลานี้เขาไม่สนใจที่จะซ่อนตัวแล้ว นอกจากนี้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาถูกเจอตัวแล้ว ไม่มีเหตุผลให้ซ่อนตัวอีก
ทุกคนได้ยินคำเตือนของฉูจงฉวนก็บินขึ้นไปอย่างรวดเร็ว พลังใต้ดินก็ไม่ซ่อนเร้นและระเบิดออกมา
กิ่งก้านและเถาวัลย์สีเขียวจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากพื้นดิน
พื้นที่ทั้งหมดดูเหมือนจะกลายเป็นดินแดนแห่งเถาวัลย์ มีเถาวัลย์นับไม่ถ้วนพุ่งแทงออกมาเหมือนดาบ
พวกเขาทั้งหมดใช้ทักษะเพื่อต่อต้าน
“แสงเทพห้าสี” ความแข็งแกร่งของหลินยูหลันนั้นค่อนข้างอ่อนแอ ในตอนนี้ นางไม่สามารถหลบหลีกได้ ดังนั้นนางจึงทำได้เพียงต่อต้านอย่างรุนแรงเท่านั้น แสงเทพห้าสีพุ่งออกไปและเถาวัลย์นับไม่ถ้วนก็แตกสลาย
แสงเทพห้าสี มีห้าธาตุ ไม่มีอะไรที่ทำลายไม่ได้
ต่อต้านได้แม้แต่เถาวัลย์ที่มีคุณสมบัติความแข็งแกร่งของธาตุไม้
มันเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมที่จะพูด
ฉูจงฉวนควบคุมธาตุทั้งห้าในขณะที่หลินยูหลันทำลายเถาวัลย์ ไม่เพียงแต่ในความสัมพันธ์ระหว่างสามีและภรรยาเท่านั้น แต่ในด้านความแข็งแกร่งหลินยูหลันก็ยังตามฉูจงฉวน
แต่ท้ายที่สุดหลินยูหลันก็ยังไม่ถึงระดับเพชร และพลังของแสงเทพห้าสีก็ยังไม่เพียงพอ
ในขณะนี้ แม้ว่าคลื่นลูกแรกของเถาวัลย์ถูกโจมตี คลื่นลูกที่สองก็ตามมาในทันที นางไม่สามารถยื้อต่อได้ และกำลังจะถูกเถาวัลย์เจาะทะลวง
ธาตุทั้งห้าของฉูจงฉวนเปล่งประกายเจิดจ้า เปลี่ยนเป็นวงแหวนและทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า เขาคำราม “เขตแดนแห่งธาตุทั้งห้า!”
ในชั่วพริบตา พลังงานของธาตุทั้งห้าสั่นสะเทือน
เถาวัลย์ทั้งหมดเหี่ยวเฉาไป
Comments for chapter "บทที่ 952 เสือดาวสีเขียว"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
