บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - ตอนที่ 1382: สู้!

ตอนที่ 1382: สู้!

………………..

ตอนที่ 1382: สู้!

ตู้ม!

ชายชราผมขาวร่างผอมระเบิดแสงเซียนเจิดจรัสราวตะวันแดงฉาน

อำนาจร้ายกาจอันมีเพียงตัวตนขอบเขตจุติมงคลครอบครองนั้นกดดันเสียจนฟ้าดินรอบบริเวณสะเทือน แดนดินถล่มราบ

ไม่อาจทราบได้ว่ามีผู้ชมมากมายเพียงไรที่เหงื่อกาฬแตกพลั่ก

ในอดีต เมื่อซูอี้เผชิญศัตรูเช่นนี้ เขาก็ยังต้องใช้ปราณดาบเก้าคุมขังเข้ากำราบ

ทว่ายามนี้ เขามิได้ใช้มัน

ตู้ม!

ดาบแห่งโลการ้องคำราม ตัวดาบสีครามทองยกขึ้น และเมื่อซูอี้โคจรอำนาจที่ฝึกฝนไว้ในกาย แสงเงานิมิตวัฏสงสารดำมืดก็ปรากฏขึ้นเหนือคมดาบ

วัฏสงสารขั้นกลาง!

การฝึกฝนถึงขอบเขตไร้ขีดจำกัดขั้นปลาย!

จากดาบนี้ อำนาจไร้สิ่งใดเหมือนระเบิดออกมาสะท้านทั่วนภา

ในสายตาทุกคู่ พวกเขาสัมผัสได้เพียงหนึ่งแดนวัฏสงสารจุติลงบนโลกา ทั่วฟ้าดินพลันหม่นแสงดุจแดนดินแห่งความสิ้นสลายชั่วกาล!

ชายชราผมขาวร่างผอมถือดวงตะวันแดงฉานในมือถูกกลืนเข้าไปภายในราวกับเวียนวัฏสงสารไม่รู้จบ ถูกฟ้าดินทอดทิ้ง

ดุจถูกมหาวิถีเนรเทศ

เพียงพริบตา ดวงตะวันแดงฉานก็ระเบิดออก

และชายชราผมขาวร่างผอมก็แผดเสียงร้องลั่น

ร่างของเขาปรากฏรอยขีดข่วนร้ายแรง อำนาจวัฏสงสารหลอมรวมกันเป็นภาวะดาบอาบปราณมรณะเยี่ยงดาบสั่งตายอันมิอาจทำลายลง

ยามคับขันนั้นเอง คันฉ่องคุ้มกายบานหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าชายชราผมขาวร่างผอม สาดแสงศักดิ์สิทธิ์วิถีเซียนเจิดจ้า ฉีกกระชากแสงเงาวัฏสงสารสลายภัยคุกคามถึงตายไป

ทว่าถึงจะเป็นเช่นนั้น ชายชราผมขาวร่างผอมก็ยังบาดเจ็บสาหัส ร่างของเขาโซเซถอยหลังกระเด็นไป

ร่างของเขาล้วนเละเทะน่าตกตะลึง

บดขยี้วิญญาณอาสัญขอบเขตจุติมงคลด้วยหนึ่งดาบ!!

ภาพอันตระการตานั้นทำให้เหล่าผู้ชมตะลึง

พวกหงเฟยอวี่รู้สึกหนาวเยือกยิ่งกว่า สีหน้าแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย

การฝึกฝนขอบเขตไร้ขีดจำกัดขั้นปลาย!

เพียงหนึ่งเดือน การฝึกฝนของคู่ต่อสู้ได้พัฒนาไปสองขั้นย่อยเมื่อเทียบกับความรู้ความเข้าใจของพวกตน! ความเร็วในการเคลื่อนขอบเขตนี้ชวนตะลึงยิ่ง!

“ความแข็งแกร่งของสหายเต๋าซู ณ ขณะนี้สูงส่งกว่าเมื่อเดือนก่อนมาก”

เซียนดาบชิงซื่อและดาบพุทธะสรรพสุญตาอดลอบตะลึงมิได้ พวกเขาตระหนักอย่างเห็นได้ชัดว่าซูอี้ในวันนี้แตกต่างจากคนเดิมในกาลก่อนราวคนละคน!

“ฆ่า!”

หงเฟยอวี่ตวาดลั่น

เทพมารน้อยจากตระกูลหงคลี่พัดหยกในมือโบกอย่างรุนแรง หมู่ดาวอันล้อมรอบด้วยแสงเซียนสีดำก็ปรากฏบนพัดเล่มนั้น ทะยานแหวกนภาเข้าหาซูอี้

อำนาจนี้ถาโถมทรงพลังร้ายกาจยิ่ง อำนาจในดวงดาวแต่ละดวงล้วนเทียบได้กับการโจมตีสุดกำลังของเว่ยฉางฝู่ หร่วนไฉ่จือ และวิญญาณอาสัญขอบเขตจุติมงคลอื่น ๆ!

หมู่ดาวนับร้อยระเบิดออกมาพร้อมกัน อำนาจของพวกมันทรงพลังเสียจนเซียนดาบชิงซื่อและดาบพุทธะสรรพสุญตาซึ่งมองศึกอยู่ไกล ๆ อดเปลี่ยนสีหน้ามิได้

พัดเซียนเคลื่อนดารา!

สมบัติเซียนอันลือนามชิ้นหนึ่งของตระกูลหง!

ความแข็งแกร่งของหงเฟยอวี่นั้นประมาทมิได้ เขามีอำนาจในขอบเขตจุติมงคล เรื่องเหลือเชื่อที่สุดคือเขาดูจะมิกลัวผลกระทบจากกฎสวรรค์ ใช้อำนาจห่างชั้นเหนือตัวตนใด ๆ ในขอบเขตจุติมงคลที่นี่

สิ่งนี้ทำให้หัวใจของเซียนดาบชิงซื่อร่วงลงตาตุ่ม ตระหนักแล้วว่าหงเฟยอวี่มีสมบัติลึกลับชิ้นหนึ่งซึ่งสามารถต้านการโจมตีจากกฎสวรรค์ได้ ทำให้เขาสามารถสำแดงอำนาจต่อสู้เช่นนี้โดยมิต้องกังวล

สำหรับตัวตนอื่น ๆ หากต้องการเลี่ยงความตาย ก็ใช้พลังได้เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น

แดนดินถิ่นนั้นระเบิดออก ดวงดาวสีดำทั้งหลายถล่มสุญญะเป็นกลุ่มก้อน นำมาซึ่งภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงแก่ซูอี้

ซูอี้มีเจตนาอยากลองดาบ พิสูจน์ว่าความแข็งแกร่งตนในขณะนี้เป็นเช่นไร เขาย่อมมิหลบลี้

“สะบั้น!”

นอกจากจะไม่ถอย เขายังรุดหน้าต่อด้วย ดาบแห่งโลกาในมือฟาดฟันออกรุนแรงดุจแยกสรวงทะลวงแดนดิน

ภาวะดาบไร้คู่เปรียบส่งคลื่นวัฏสงสารทะลักทะยานเยี่ยงคลื่นวารี

ทันใดนั้น ดวงดาราดวงแล้วดวงเล่าก็แหลกสลาย ทว่าอำนาจทำลายล้างร้ายกาจก็ผลักร่างของซูอี้กระเด็นถอยหลังไปหลายสิบจั้งเช่นกัน เลือดลมในร่างของเขารวนเร

“หยุดการโจมตีของข้าได้ ไม่เลวนี่!”

หงเฟยอวี่เชิดหน้าหัวเราะลั่นนภา แล้วโบกพัดหยกโจมตีอย่างรุนแรง

เส้นผมยาวของเขาพลิ้วสะบัดเยี่ยงเทพมาร ผ่าเผยอหังการ และอำนาจที่แผ่จากร่างของเขาก็ทรงพลังกดดันเสียจนหลายผู้ในขอบเขตจุติมงคลที่นี่ยังหายใจลำบาก สันหลังเย็นวาบ

แข็งแกร่งยิ่ง!

ในฐานะทายาทเชื้อสายมารสวรรค์แห่งโลกเซียน หงเฟยอวี่มิเพียงมีอำนาจร้ายกาจท้าทายสวรรค์ แต่ยังมีสมบัติเซียนแท้จริงอยู่กับตน และมีอำนาจแผดเผานภาทำลายแดนดินได้ทุกย่างก้าว!

“ฆ่า!”

ขณะเดียวกัน กลุ่มสัตว์ประหลาดเฒ่าในขอบเขตจุติมงคลฝั่งหงเฟยอวี่เองก็ลงมือ

พวกเขาแต่ละคนล้วนใช้สมบัติ จิตสังหารพลุ่งพล่านร่วมมือกับหงเฟยอวี่ล้อมซูอี้ไว้

พวกเขามีมากกว่ายี่สิบ สามจากตระกูลหง ส่วนตนอื่น ๆ ล้วนมาจากกลุ่มเต๋าโบราณหลักอื่น ๆ การล้อมโจมตีเช่นนี้จึงทำให้ทุกผู้พรั่นพรึง แค่มองยังมิค่อยกล้า

จะสู้ได้เช่นไร!?

ตู้ม!

ฟ้าดินสะเทือนสั่น แดนหล้าใกล้เคียงพังทลาย

เพียงพริบตา ซูอี้ก็ถูกล้อมโจมตี เป็นศึกดุเดือดยิ่งกว่าหนใด

“จบแล้ว รู้เช่นนี้ข้าน่าจะเข้าแถวให้สหายเต๋าซูช่วยปลดคำสาปคนแรก ๆ เสียก็ดี”

“สหายเต๋าซูอย่าเป็นอันใดไปนะ!”

เหล่าวิญญาณอาสัญซึ่งยังไม่ได้ปลดคำสาปในร่างต่างเป็นกังวล ภาวนาในใจให้ซูอี้ชนะ ให้แคล้วคลาดจากความพ่ายแพ้

ทว่าไร้ผู้ใดมั่นใจในคำภาวนาเหล่านั้น

ตัวตนในขอบเขตจุติมงคลที่หงเฟยอวี่นำมานั้นร้ายกาจเกินไป พวกเขาสามารถเป็นภัยคุกคามต่อกลุ่มเต๋าโบราณใด ๆ เบื้องหลังพวกเขาทุกผู้ที่นี่!

ตู้ม!

วจีดาบสะเทือนลั่นสวรรค์คลอน

เซียนดาบชิงซื่อแปรเปลี่ยนเป็นรุ้งสายยาวทะยานเข้าร่วมศึก

มือของเขาถือดาบเลิศจักรวาลขึ้นสนิม ภาวะดาบไร้ผู้เทียบทะลวงจากร่างของเขาสู่สวรรค์

แทบจะในขณะเดียวกัน ดาบพุทธะสรรพสุญตาสรรเสริญนามพระพุทธองค์ ร่างเรืองแสงธรรมเจิดจรัสทะยานเวหา หนึ่งดาบแหวกฟ้าจรัสแสงเยี่ยงน้ำตก สาดส่องทั่วนภาคราม

สองยอดฝีมือสูงสุดในขอบเขตจุติมงคลแห่งโบราณกาลลงมือโดยไร้ลังเล

สงครามใหญ่แปรเปลี่ยนเป็นศึกตะลุมบอน!

ซูอี้จนใจเล็กน้อย ทว่าในหัวใจกลับรู้สึกอบอุ่น

เขาไม่ได้บอกเลยว่าต้องการให้ทั้งสองลงมือ เพราะถึงอย่างไร ศัตรูร้ายที่เขาพบในครานี้มาจากตระกูลหง แทบไร้ผู้ใดในเหล่าผู้คนที่นี่กล้าล่วงเกินเขาเลย

ทว่า ทั้งเซียนดาบชิงซื่อและดาบพุทธะสรรพสุญตากลับลงมือโดยไร้ลังเล!

ส่งถ่านยามหิมะตก?

ไม่เลย นี่คือการประพฤติเช่นซูอี้เป็นคนของตน และต้องการร่วมทุกข์ร่วมสุข เป็นตายด้วยกัน!

“ในเมื่อพวกเจ้ารนหาที่ตายเอง ข้าก็จะสงเคราะห์ให้!”

หงเฟยอวี่หัวเราะลั่นอย่างโอหัง

ซูอี้สงบใจ ทุ่มสุดกำลังโดยมิคิดมาก

ตู้ม!

การกระทำของเขาบ้าคลั่ง ฟาดฟันดาบสังหาร ความร้ายกาจกดดันทะยานสูง

สำหรับผู้อื่น การเลื่อนผ่านขอบเขตย่อยอาจพัฒนาความแข็งแกร่งได้มาก ทว่าความเปลี่ยนแปลงนั้นท้ายที่สุดก็มีจำกัด

ทว่าสำหรับซูอี้ การพัฒนาหนึ่งขอบเขตย่อยนั้นแปรเปลี่ยนแตกต่างเยี่ยงเกิดใหม่!

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขาเลื่อนขอบเขตถึงสองขอบเขตย่อยติด ๆ กันในหนึ่งเดือนมานี้ และโอสถจุติสรวงอันเลอค่าไร้คู่เปรียบที่เขาหลอมขึ้นก็เพียงพอให้เหล่าตัวตนในขอบเขตจุติสรวงผงะอึ้งกันได้

ยามนี้ เมื่อซูอี้ลงมือโดยไม่คิดออมมือ อำนาจของเขาก็แปรเปลี่ยน ขวางการโจมตีของพวกหงเฟยอวี่ได้ทันที!

ความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ทำให้พวกหงเฟยอวี่ลอบตะลึง ก่อนจะทุ่มลงมือสุดตัว หากล้าออมแรงยั้งมือไม่

ทางฝั่งเซียนดาบชิงซื่อและดาบพุทธะสรรพสุญตานั้น พวกเขาแต่ละคนรับมือศัตรูสี่ตน เผยอำนาจแข็งแกร่งร้ายกาจยิ่ง

เหตุผลนั้นเป็นเพียงอำนาจคำสาปในร่างทั้งสองถูกสลายไปก่อนแล้ว และจวบยามนี้ พลังชีวิตของพวกเขาฟื้นคืนอย่างรวดเร็ว ซ้ำยังเริ่มฝึกฝนหวนคืนสู่วิถีแล้ว ผลกระทบจากกฎสวรรค์ต่อพวกเขาจึงอ่อนกำลังกว่าผู้อื่นมาก

ด้วยเหตุเช่นนี้ ความแข็งแกร่งของทั้งสองจึงเหนือจินตนาการ

แม้ทั้งสองจะลงมือ พวกเขาก็แยกศัตรูออกไปได้เพียงส่วนเดียว และทางฝั่งของซูอี้ก็ยังถูกศัตรูล้อมอยู่มากกว่าสิบ!

“ทุกผู้ ข้าเป็นสหายรักตราบนานกับเจ้าเฒ่าชิงซื่อ และหนนี้ข้ากระทั่งไหว้วานขอความช่วยเหลือจากเขาให้วอนสหายเต๋าซูยื่นมือช่วยปลดคำสาปบนร่างข้า”

ไกลออกไป จอมภูติมู่หลิงกัดฟันกล่าวด้วยแววตาบ้าคลั่ง “ด้วยเหตุเช่นนี้ ข้าจึงอยู่เฉยไม่ได้ ต่อให้ข้าต้องตายในศึกก็ไม่เป็นไร!”

เสียงยังมิทันสร่าง แล้วผู้แข็งแกร่งในขอบเขตจุติมงคลผู้นี้ก็ทะยานออกไปร่วมประชันสู่สรวง

“ข้าผู้นี้หรือจะเนรคุณ กระหายอยากอยู่รอดกลัวตายหัวหด?”

มารดาบสกุลหวงตวาดลั่น เขาเองก็ออกประชัน ปราณดาบสายยาวแหวกนภาเข้าร่วมวง

เมื่อเห็นเช่นนี้ สัตว์ประหลาดเฒ่าอีกสี่ตนผู้ได้รับความช่วยเหลือจากซูอี้ก็มองหน้ากัน และลงมือพร้อมเพรียงราวเข้าใจโดยมิต้องเอ่ยวาจา!

ภาพนี้ทำให้หลายคนที่มองอยู่ตกตะลึง

“พวกเขา… พวกเขาบ้ากันไปหมดแล้วหรือ? มิกลัวตระกูลหงคิดบัญชีหรือไร?”

“ความเป็นความตายยังไม่กลัว มีหรือจะกลัวถูกคิดบัญชี?”

บางผู้กล่าวด้วยแววตาคลุมเครือ

“ฮ่า ๆ ดี! ดี! ดี! ข้ามิได้ประเมินพวกเจ้าผิดไปนะเจ้าเฒ่าทั้งหลาย!”

เซียนดาบชิงซื่อเชิดหน้าหัวเราะลั่นนภา ทั้งดุดันและแสนตื้นตัน

สหายเก่าเหล่านี้ยังคงมิทำให้ผิดหวังเช่นกาลก่อน!

“เฮอะ! ก็แค่หมาแก่ไม่รู้จักประมาณตนฝูงหนึ่ง มากี่ตัวข้าก็จะฆ่าให้หมด!”

หงเฟยอวี่แค่นเสียงอย่างเย็นชาด้วยดูแคลน วาจาสนั่นเยี่ยงอัสนีบาตสะท้อนทั่วเก้าชั้นฟ้าทั่วแดนดิน

“งั้นหรือ ข้าผู้นี้หากลัวตายไม่ จะฆ่าก็ฆ่า!”

ทันใดนั้น หนึ่งเสียงก็ตวาดลั่น และหลีจงเองก็เคลื่อนไหว ยอดฝีมือขอบเขตจุติสรวงผู้รับใช้ม่อชิงโฉวผู้นี้ เดิมทีเคยลังเล…

เพราะเขาเป็นตัวแทนฝั่งม่อชิงโฉว และยามนี้เขาก็นำตัวตนในวิถีจุติสรวงจากฝั่งเดียวกันมาหลายร้อยคน เขาจึงมิกล้าลงมือบุ่มบ่ามด้วยกลัวจะลากคนอื่น ๆ รอบตัวเข้าพัวพัน

ทว่ายามนี้ เขาเปิดเผยชัดเจน ดวงตาแดงก่ำระห่ำคลั่ง

เมื่อมียอดฝีมือกลุ่มหนึ่งในขอบเขตจุติมงคลเข้าช่วย แรงกดดันฝั่งซูอี้ก็ลดลงมาก

นี่ควรจะเป็นเรื่องดี

ทว่าฝั่งเจ้าตัวกลับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ศึกดี ๆ เพื่อลับคมวิถีดาบแปรเปลี่ยนเป็นศึกตะลุมบอนที่ผู้ใดก็เข้าร่วมได้ไปเสียแล้ว

ทว่าเหตุนี้ก็ทำให้ซูอี้รู้สึกอบอุ่นยิ่งในใจ เขาจึงมิได้กล่าววาจาใดเลย

ซูอี้ส่ายหน้าทิ้งความคิดฟุ้งซ่าน อุทิศตนเองไปกับศึกทั้งกายใจ

เปรี้ยง!

การต่อสู้ทวีความเข้มข้นขึ้นทุกขณะ ท้องนภาดูราวพร้อมถล่มสลาย แสงเซียนจ้าจรัสแผ่สาดคลั่ง แปรสีทั่วฟ้าดิน

“ตาย!”

ไม่นานจากนั้น หงเฟยอวี่ก็โบกพัดหยกของเขา ส่งดวงดาวสีดำอันเปี่ยมแสงเซียนดวงหนึ่งทะยานเข้าหาดาบพุทธะสรรพสุญตาซึ่งอยู่ห่างออกไป

ดาบพุทธะสรรพสุญตากำลังรับมือสี่ศัตรูร้าย และแม้เขาจะหลบทันทีที่สัมผัสอันตรายได้ ร่างของเขาก็ยังกระเด็นไปพร้อมบาดแผลสาหัสอยู่ดี

ร่างของเขาลอยละลิ่ว เกิดบาดแผลน่าตกใจขึ้นมากมาย

“ตาเจ้าแล้ว!”

หงเฟยอวี่หาหยุดยั้งไม่ ก่อนจะโจมตีเข้าหาจอมภูติมู่หลิงซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด

เห็นได้ชัดว่าเขาคิดจัดการพวกเขาทีละคนก่อนจะปิดฉากด้วยซูอี้

และสี่ยอดฝีมือขอบเขตจุติมงคลซึ่งล้อมดาบพุทธะสรรพสุญตาไว้ก่อนหน้านี้ มีหรือจะยอมพลาดโอกาสนี้? พวกเขาเร่งโจมตีสังหารดาบพุทธะสรรพสุญตาโดยพลัน

คิ้วของซูอี้ขมวดเข้าหากัน จิตสังหารเย็นเยียบปรากฏขึ้นในส่วนลึกของนัยน์ตาลึกล้ำ

………………..