บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2059 อันใดคือสุดขั้ว?

บทที่ 2059 อันใดคือสุดขั้ว?

ชายชราผมขาว คือเทพชั้นกลางในขอบเขตรังสรรค์สุดขั้ว

แต่ในพริบตา ตัวคนพลันถูกกำจัดโดยทัณฑ์อัสนิบาต ไม่หลงเหลือแม้แต่ร่องรอย!

ส่วนทวยเทพตนอื่นในยามนี้ พวกเขาต่างตกตะลึง จิตวิญญาณแข็งทื่อ พากันหลบหนีอย่างไม่ลังเล

ตูม!

ความปั่นป่วนของมิติเวลากวาดผ่าน สุญญะพังทลายโรยรา

ซูอี้เหมือนดั่งตาพายุ แสงวาบของมหาภัยพิบัติปรากฏขึ้นจากสุญญะว่างเปล่า เผยออกมาจากมุมหนึ่งของธารนทีสายยาวแห่งโชคชะตา แผ่พุ่งพลังต้องห้ามอันแปลกประหลาดออกมา

เมื่อมหาภัยพิบัตินี้สะท้อนในขอบเขตการมองเห็นของซูอี้

เขาพลันยิ้มออกมา

ด้วยชายหนุ่ม กำลังรอให้ช่วงเวลานี้มาถึงอยู่ก่อนแล้ว!

นี่คือมหาภัยพิบัติของเขา!

มหาภัยพิบัติต้องห้ามแห่งขอบเขตพินิจสุดขั้ว ที่นับตั้งแต่บรรพกาลนานมา ไม่มีผู้ใดในโลกหล้าเคยเหยียบย่างเข้าสู่ขอบเขตนี้มาก่อน!

แม้กระทั่งทวยเทพจำนวนมากในโลกหล้าก็ยังไม่รู้ว่าระหว่างขอบเขตวิถีเทพกับขอบเขตมหาศาลสามระดับ มีขอบเขตเช่นนี้คงอยู่

ทว่ามีเพียงผู้สะบั้นกฎที่ครอบครองอำนาจแห่งวัฏสงสารเท่านั้น ที่จะมีโอกาสได้เหยียบย่างเข้าไป!!

ซูอี้ในยามนี้ ได้ใช้อำนาจในกายตนเข้าฝืนปะทะเต็มกำลัง และด้วยความช่วยเหลือของศัตรูทั้งมวล พลังชีวิตในกายชายหนุ่มจึงรวยรินเหือดหาย ปราณวิถีในร่างแห้งเหือด

ดังนั้นเมื่อมหาภัยพิบัตินี้บังเกิดกลางสุญญะ สำหรับซูอี้ มันก็หมายถึงหนทางข้ามผ่านขอบเขต……ได้มาถึงแล้ว!

เขาจึงไม่คิดหลบเลี่ยง

เมื่อทัณฑ์อัสนิบาตพุ่งเข้าใส่ ความปรารถนาในใจก็นับว่าบรรลุผล!

ขอบเขตพินิจสุดขั้ว จะลึกลับทรงพลังเพียงใดกัน?

ปัง!

เพียงพริบตา จิตวิญญาณของเขาระเบิดออก

กายเนื้อแหละเละ

มหาวิถีระเหิดหาย

ทั่วร่างคล้ายกับถูกกระแทกจากภายในจนถึงภายนอก จนแหลกละเอียด!

จากความเป็นสู่ความตาย จากมีตัวตนสู่ไม่มีตัวตน ก่อเกิดขึ้นในพริบตา

เมื่อเห็นว่าซูอี้หายไปจากโลกหล้าอย่างสมบูรณ์ กลิ่นอายต้องห้ามลึกลับแห่งวัฏสงสารพลันปรากฏขึ้นอย่างเงียบงัน ราวหุบเหวลึก ก่อนที่มันจะกลืนกินสุญญะ จิตวิญญาณ ร่างกาย และวิถีเต๋าที่แหลกเป็นผุยผงของซูอี้

จากนั้น……แสงสว่างเจิดจ้าพลันปรากฏขึ้นในวัฏสงสาร เหมือนดั่งแสงสว่างชั่วกัปกัลป์ที่เคลื่อนผ่านธารนทีสายยาวแห่งโชคชะตา

หลังจากนั้น แสงสว่างยิ่งมายิ่งเจิดจ้า ยิ่งมายิ่งสดใส!

ในไม่ช้า แสงสว่างในวัฏสงสารมืดมิดพลันขยายแผ่ออก ราวกับฮุ่นตุ้นโกลาหลปั่นป่วนรุนแรง ผสมผสานกับอำนาจต้องห้ามอันลึกลับน่าสะพรึง

ตูม!

มีเสียงคำรามราวฟ้าร้องยามวสันต์ดังขึ้น

ในช่วงเริ่มต้นของฮุ่นตุ้นโกลาหล ปรากฏการณ์ทั้งหมดพลันปรากฏขึ้น!

เส้นแสงสายหนึ่ง ที่คล้ายดั่งวิญญาณได้ผุดกำเนิด ณ ใจกลางโกลาหล ก่อนจะค่อยๆ เป็นปึกแผ่น วิวัฒนาการเป็นร่างมายาอันคลุมเครือ

ตูม!

ในสวรรค์และปฐพี เส้นสายอัสนีทั้งหลายรวนเร แม้กระทั่งสุญญะยังพังทลาย กระแสมิติเวลาปั่นป่วน ธารนทีสายยาวแห่งโชคชะตาเผยมุมลึกลับท่ามกลางความปั่นป่วนดังกล่าว

ร่างมายานี้ ค่อยๆ จับต้องได้ขึ้นมา

เขายืนอยู่ที่นั่น ราวกับกำลังยืนอยู่ในวัฏจักรแห่งวัฏสงสาร!

เหนือศีรษะ มุมหนึ่งของธารนทีสายยาวแห่งโชคชะตาได้ฉีกขาดออก

ในพื้นที่รอบข้าง มิติและเวลาพลันบรรจบ พายุฝนฟ้าคะนองจากมหาภัยพิบัติกำลังเดือดพล่าน

ขณะทั่วร่างของเงามายานั่นยืดขยาย พลังชีวิตอันไร้พรมแดนพลันพลุ่งพล่านออกมา ทำให้สวรรค์และปฐพีสั่นสะเทือน เกิดนิมิตอันยากหยั่งถึง

ก่อนในท้ายที่สุด……

ตูม!

นิมิตนับไม่ถ้วนสลายไปราวกับฟองคลื่น

ความปั่นป่วนของมิติเวลาหายไป

สุญญะที่พังทลายสงบลง

ระหว่างสวรรค์และปฐพี มีเพียงชายร่างสูงที่ยืนตระหง่านอย่างภาคภูมิ ราวกับยอดเขานิรันดร์ ที่เชื่อมสวรรค์และปฐพีเอาไว้!

คนผู้นี้……คือซูอี้!

เพียงแต่ว่าซูอี้ในตอนนี้ แตกต่างจากก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง

ไม่มีความผันผวนของกลิ่นอายในร่างกายแม้เพียงนิด มันราบเรียบ ดูราวกับคนธรรมผู้หนึ่ง

แต่เขากลับยังคงยืนอยู่ตรงนั้น! ทำให้สุญญะสั่นสะเทือน มหาวิถียอมจำนน ราวกับพบเจอผู้เป็นนาย!

เขาเป็นดั่งสุริยัน ที่มีดาราประดับรอบข้างนับพัน!

ในที่ที่ยืนหยัด แม้แต่มหาวิถียังยอมจำนน!

เพียงเสี้ยวคิดคำนึง แม้กระทั่งอำนาจอันมองไม่เห็นก็พลันสลายหายไป

ในตอนนี้ เขาเหมือนดั่งดอกไม้ใบหญ้าริมทาง เหมือนดั่งหินทรายทั่วไป ดูไม่โดดเด่น และหากศึกนี้บังเกิดขึ้นในโลกมนุษย์ ชายหนุ่มก็คงเป็นดั่งปุถุชนติดร่างแห ที่บังเกิดเข้ามาพัวพันในสงครามครานี้

ซูอี้ลืมตาขึ้น สัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงทั่วร่าง และอดที่จะถอนหายใจไม่ได้

ภายในกายเขา มันได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้น!!

แท่นบูชามหาวิถีในขอบเขตมหาศาล เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์มหาวิถีที่รวมตัวขึ้นมา กฎเกณฑ์ในขอบเขตมหาศาลอันแรงกล้า ล้วนแตกสลายจนสิ้น ก่อนมลายหายไป

มีเพียงมหาวิถีฮุ่นตุ้นโกลาหลเท่านั้น ที่ลอยคว้าอยู่ในสุญญะไร้สิ้นสุดบนร่าง!

ตามบันทึกโบราณ ภายใต้ฮุ่นตุ้นนี้ วิญญาณจะถือกำเนิดขึ้นภายใน

และตอนนี้ กลุ่มแสงสว่างโกลาหล ก็กำลังก่อตัวขึ้นด้วยพลังอันน่าเหลือเชื่อของมหาวิถี ผสานเข้ากับเหตุต้นผลกรรมของซูอี้ เชื่อมโยงเข้ากับลมปราณของเขา ทะลวงไปตามร่างกายทุกส่วน

‘วิถีเหมือนดั่งฮุ่นตุ้นโกลาหล มีเพียงโชคชะตาเท่านี้ที่นำพา นี่……คือขอบเขตพินิจสุดขั้วงั้นหรือ?’

ซูอี้พึมพำในใจ

นี่คือขอบเขตอันไม่คุ้นเคยอย่างสมบูรณ์ เต็มไปด้วยความลึกลับที่ไม่รู้จัก แม้จะผสานเข้ากับความทรงจำและประสบการณ์ของหลี่ฝูโหยวแล้ว ก็ยังไม่คุ้นเคยอยู่ดี!

เพราะสถานการณ์นี้ ไม่เคยมีผู้ใดเหยียบย่างมาก่อน!

มันซ่อนอยู่ภายในกฎแห่งสวรรค์ที่เหมือนดั่งข้อห้ามตลอดกาลนานมา หลบซ่อนอยู่ระหว่างขอบเขตวิถีเทพและขอบเขตมหาศาลสามระดับ!

มีเพียงผู้สะบั้นกฎที่ควบคุมวัฏสงสารเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสเหยียบย่างเข้าไป!

นอกจากนี้ ซูอี้ยังประหลาดใจที่พบว่า ‘เปลวเพลิงแห่งยุคสมัย’ ยังได้ปรากฏขึ้นในแสงสว่างวิถีแห่งความโกลาหลของร่างกายเขาด้วย!!

ยังไม่ทันได้คิดอันใด พลันมีน้ำเสียงตกตะลึงและเกรี้ยวกราดดังขึ้น ขัดความคิดของชายหนุ่มเข้าเสียก่อน

“เจ้า ยังรอดอย่างนั้นหรือ!?”

ไกลออกไป เทพสวรรค์ไป๋เยี่ยนและเทพตนอื่นต่างเผยสีหน้าไม่อยากเชื่อออกมา

มหาภัยพิบัติต้องห้ามก่อนหน้านี้น่าสะพรึงยิ่งนัก มันกวาดล้างเทพชั้นกลางได้ในพริบตา หรือแม้แต่ซูอี้ก็ยังถูกกวาดล้าง!

แต่หลังจากนั้น โดยไม่มีใครคาดคิด……ซูอี้กลับยังไม่ตาย!

สิ่งนี้นับว่าล้มล้างความรู้ความเข้าใจของชายหนุ่มจนหมดสิ้น กระทั่งพาลให้เกิดความรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นในใจ

ชายหนุ่มในขอบเขตมหาศาลถูกกวาดล้างเป็นผุยผง ทว่ากลับยังมีชีวิตอยู่อย่างนั้นหรือ?

“นี่…”

ไกลออกไป ปี้คงหลิวและบุตรแห่งสวรรค์เหล่านั้นต่างประหลาดใจเช่นกัน ไม่สามารถทำความเข้าใจต่อสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้านี้ได้ ดังนั้นในหัวของพวกเขาจึงแสนสับสน พูดอันใดไม่ออก

……และเมื่อเผชิญหน้ากับสายตาประหลาดใจเหล่านั้น ซูอี้พลันหัวเราะออกมา

เขาโค้งศีรษะ คำนับให้กับเทพสวรรค์ไป๋เยี่ยนและคณะ กล่าวว่า “ขอบคุณ!”

ทุกผู้ “…”

“หะ… เหตุผลที่เจ้าไม่ใช้วัตถุนอกกายเพื่อต่อสู้เมื่อครู่ ก็เพราะอยากหยิบยืมพลังของข้า เพื่อแสวงหาการเปลี่ยนแปลงจากตายสู่เป็นอย่างนั้นหรือ!?”

ชายชราผู้หนึ่งเอ่ยอย่างประหลาดใจ

ก่อนหน้านี้ เขากับเทพตนอื่นรู้สึกสับสนยิ่ง เพราะมีข่าวลือว่าซูอี้มีไพ่ตายมากมาย หากทว่าชายหนุ่มในศึกนี้กลับไม่เคยนำออกมาใช้

……สิ่งนี้ได้กระตุ้นความสงสัยของพวกเขาทุกผู้

แต่ตอนนี้ เมื่อเห็นว่าซูอี้รอดพ้นจากมหาภัยพิบัติต้องห้ามลึกลับไร้นาม พวกเขาพลันตระหนักได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ!

“ถูกต้อง!”

ซูอี้พยักหน้า “ข้าต้องการเปลี่ยนแปลงจากตายสู่เป็น และเมื่อครู่ เป็นเจ้าที่ช่วยข้า ทำให้ในที่สุดข้าก็ฉวยโอกาสนี้เอาไว้ได้สำเร็จ!”

ทุกผู้ “???”

ใครบ้างจะไม่เข้าใจ ว่าพวกเขาถูกหลอกใช้?

แม้ก่อนหน้าซูอี้จะคล้ายถูกพวกเขารุมสังหาร จวนเจียนตายใกล้หมดลมหายใจ ทว่าแท้ที่จริงแล้วพวกเขากลับเพียงถูกใช้เป็นหินลับดาบเท่านั้น!!

ทันใดนั้น สีหน้าของทุกผู้พลันกลายเป็นมืดมน

“แต่เจ้าไม่คล้ายกับทะลวงสู่ขอบเขตวิถีเทพ ไม่……ไม่ใช่ครึ่งเทพด้วยซ้ำ!”

ใครบางผู้ขมวดคิ้ว

ซูอี้ยิ้มแล้วกล่าวว่า “นี่คือขอบเขตที่พวกเจ้าไม่รู้จัก……มันคือสภาวะที่ข้าไม่เคยเข้าใจมาก่อนด้วยเช่นกัน”

“เหลวไหล อย่ามาหลอกให้โง่เสียหน่อยเลย!”

ใครบางผู้เย้ยหยัน

เหนือขอบเขตมหาศาล คือเส้นทางสู่วิถีเทพ!

ในบรรดาพวกเขา มีครึ่งเทพบางผู้ที่เกือบสามารถก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทพได้ โดยห่างไปเพียงหนึ่งก้าวเท่านั้น

ตอนใครบางผู้กำลังพิสูจน์เต๋าบรรลุเทพ เหตุผลที่พวกเขาถูกเรียกว่าเทพเทียม ก็เพราะชิ้นส่วนแห่งยุคสมัยที่หลอมรวมนั้นไม่สมบูรณ์!

ทว่าไม่มีผู้ใดเคยได้ยินมาก่อน ว่าเหนือขอบเขตมหาศาล ยังมีขอบเขตอื่นอีก!

“เจ้ากลายเป็นเทพเทียมอย่างนั้นหรือ?”

ใครบางผู้เผยสายตาแปลกประหลาด

“พูดตามตรง ข้าสงสัยเกี่ยวกับความลึกลับของขอบเขตนี้เช่นกัน”

ซูอี้ครุ่นคิดสักพัก กล่าวว่า “เพื่อเป็นการตอบแทน ข้าตัดสินใจจะประมือกับพวกเจ้าทุกผู้ ทำให้พวกเจ้าได้กลายเป็นเทพกลุ่มแรก ที่ตกตายด้วยน้ำมือข้าหลังจากย่างเท้ามาถึงที่นี่……ตกลงตามนั้นแล้วกัน!”

“เช่นนั้นก็มาลองกันหน่อย!!”

สิ้นเสียงตะโกนดังสนั่น ชายในชุดคลุมสีดำพลันถือง้าวสีแดงพุ่งเข้ามาอย่างเกรี้ยวกราด

นี่คือเทพชั้นกลางผู้อยู่ขอบเขตรังสรรค์สุดขั้วในศึกก่อนหน้า ทำให้ซูอี้บาดเจ็บหลายครั้ง ทำลายร่างเนื้อซูอี้จนแตกหัก!

ด้วยการโจมตีครานี้ ง้าวสีแดงฉีกผ่านนภา ปลดปล่อยพลังทำลายล้างมหาศาลออกมา

ทว่าซูอี้ไม่หลบเลี่ยงแต่อย่างใด

ตอนนี้ เขากลับรู้สึกแปลกประหลาดอยู่ในใจแทน

ด้วยทุกสิ่งในโลกหล้า ดูเหมือนจะช้าลง

รายละเอียดและการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดของการโจมตีจากชายในชุดคลุมสีดำ สะท้อนอยู่ในใจของซูอี้อย่างชัดเจน!

รากฐานการฝึกฝนขอบเขตกำเนิดวาสนาขั้นกลาง

ถือครองอำนาจเทพจากชิ้นส่วนแห่งยุคสมัยระดับสาม

กฎเกณฑ์วิถีเทพมีอำนาจสรรค์สร้างสุดยอดสมบัติศักดิ์สิทธิ์แห่งยุคสมัย

ในบรรดาวิชาลับที่แสดงออกมา ทำให้ภายใต้การโจมตี เกิดการเปลี่ยนแปลงมากมายสามร้อยหกสิบประการ และทุกการเปลี่ยนแปลง คือจิตสังหารที่แตกต่างกันออกไปอย่างสิ้นเชิง

…เพียงพริบตา รายละเอียดและความลับทั้งหมดนี้ ถูกซูอี้มองออก!!!

นี่ไม่ใช่การทำนายจากประสบการณ์การต่อสู้อันยาวนานของหลี่ฝูโหยว แต่มันคือการรับรู้โดยสัญชาตญาณอันแสนวิเศษ ทำให้ซูอี้เข้าใจความลับทั้งหมดของการโจมตีอีกฝ่ายตามสัญชาตญาณ!

ความสามารถนี้ ซูอี้ไม่เคยเห็นมาก่อน!

‘นี่คืออำนาจในขอบเขตพินิจสุดขั้วงั้นหรือ?’

ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจของซูอี้ เขายกมือขึ้นโดยไม่รู้ตัว นิ่งไปสักพัก

……ก่อนจะขยับมือสะบัดไหวคล้ายปัดฝุ่น ทำให้เกิดเสียงดัง ‘ปัง’ ส่งแรงที่หนักหนาดั่งเหวี่ยงค้อน ทำให้การโจมตีของชายในชุดคลุมสีดำ แตกสลายเป็นเสี่ยงๆ!

ท้องนภาปกคลุมด้วยเพลิงผลาญ

ง้าวสีแดงในมือของชายในชุดคลุมสีดำสั่นไหวอย่างรุนแรง กรีดร้องสั่นสะเทือนท้องนภา

เพราะนิ้วของซูอี้ เพิ่งแตะที่ปลายง้าว ใช้พลังมหาวิถีคุกคามอันไร้พรมแดนปะทุออก ทำให้อำนาจบนง้าวแตกสลาย

แคร้ก!

ข้อมือของผู้ชายในชุดคลุมสีดำที่ถือง้าวหัก โลหิตสาดกระเซ็น

สีหน้าของเจ้าตัวพลันเปลี่ยนไป จึงเร่งถอยมาในพลัน ขณะที่สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเกรี้ยวกราด

นิ้วนี้ ไม่ได้ดูพิเศษอันใด แต่กลับปัดป้องอำนาจทำลายล้าง และโจมตีจุดเปราะบางที่สุดในครั้งเดียว!!

ทุกคนประหลาดใจเช่นกัน

ต้องทราบก่อนว่า ในศึกก่อนหน้านี้ ต่อให้พลังต่อสู้ของซูอี้จะขัดกับสวรรค์ เขาก็ไม่อาจทำให้เทพในขอบเขตรังสรรค์สุดขั้วบาดเจ็บได้

แต่ตอนนี้ เพียงแค่นิ้วเดียว กลับสามารถทำให้เทพชั้นกลางบาดเจ็บ จนต้องถอยด้วยความหวาดกลัวได้สำเร็จ!

“พละกำลังแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้าราวสองเท่า แต่เทียบกับการเปลี่ยนแปลงในด้านพละกำลังแล้ว อำนาจที่แท้จริงของขอบเขตพินิจสุดขั้ว คือการเปลี่ยนแปลงด้านศักยภาพในตัวเอง!”

ในเวลาเดียวกัน ซูอี้พลันสัมผัสบางอย่างได้

สิ่งที่น่าหวาดกลัวที่สุดของขอบเขตพินิจสุดขั้ว ไม่ใช่การทะลวงการฝึกฝน แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงของพรสวรรค์และศักยภาพต่างหาก!

สรุปก็คือ มีความลึกลับอันยิ่งใหญ่ ความลี้ลับอันโอฬาร และอำนาจวิเศษที่ทรงอำนาจแฝงอยู่ในขอบเขตนี้!