บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2078 โบยประหาร

ไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์!

นักบวชสูงสุดและนักบวชสูงสุดที่สามล้วนเปลี่ยนสีหน้าพร้อมเพรียง

กาลก่อน สามสมบัติสูงสุดอันประกอบด้วยคันฉ่องเทพกระจ่างชัด ไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ และกลองฟ้องร้องปกครองกฎระเบียบในเมืองแห่งการเริ่มต้น

คันฉ่องเทพกระจ่างชัดตัดสินถูกผิด หากมีความอยุติธรรมใส่ความใด กลองฟ้องร้องจะเป็นผู้ชี้วัด

ขณะที่ไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์มีหน้าที่ลงทัณฑ์!

สามสมบัติสูงสุดต่างคานอำนาจ คันฉ่องเทพกระจ่างชัดสยบไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ กลองฟ้องร้องปราบคันฉ่องเทพกระจ่างชัด และไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์คานอำนาจกลองฟ้องร้องได้

ทว่ายามนี้ คันฉ่องเทพกระจ่างชัดไม่ได้อยู่ ขณะที่กลองฟ้องร้องพ่ายต่อไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ ทำให้ในเมืองแห่งการเริ่มต้น ไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ถือเป็นสมบัติอันดับหนึ่ง!

เทพสูงสุดทั้งหลายเองก็สูดปาก

สมบัตินี้อันตรายยิ่งนัก!

พวกเขาพลอยถูกคุกคามไปด้วย

ทุกผู้นอกจวนเจ้าเมืองต่างตระหนักชัดเจนว่าเมื่อนักบวชสูงสุดที่สองฉินเหวินเสี้ยวนำไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ออกมา ท้องนภาเหนือเมืองแห่งการเริ่มต้นพลันมืดดำ อำนาจกฎบัญญัติร้ายแรงนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นทั่วนภาเยี่ยงสายฟ้าอัสนี

เมฆาทมิฬปกคลุมทั่วนคร ดูประหนึ่งมาดร้ายคิดทำลาย

ยามนี้ เพียงปราณของไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ก็ทำให้ฟ้าดินทั่วเมืองแห่งการเริ่มต้นแปรเปลี่ยน จึงคาดเดาได้ว่าอาวุธสังหารอันดับหนึ่งประจำเมืองแห่งการเริ่มต้นนี้ร้ายกาจเพียงไร

คู่เนตรพร่างพราวของลั่วเสวียนจีหดตัวเล็กน้อย

นางเห็นได้ทันทีว่าไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์นี้เป็นวัตถุสะบั้นกฎ! สิ่งสูงสุดในหมู่สมบัติเทพ!

“ซูอี้ เจ้าผิดบาปร้ายแรง ไร้สำนึกจนตัวตาย ด้วยกฎเกณฑ์ของเมืองแห่งการเริ่มต้นนี้ เจ้าควรถูกโบยประหารเพื่อเป็นเยี่ยงอย่าง!”

ฉินเหวินเสี้ยวกล่าวอย่างเฉยชา

ยามนี้เขาดูประหนึ่งเป็นผู้บงการทัณฑ์สวรรค์ อำนาจเปี่ยมล้นกดดันเหล่าผู้ชม ออกประกาศิตพิพากษาซูอี้!

โดยเสียงยังไม่ทันสิ้น ฉินเหวินเสี้ยวพลันยกไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ในมือขึ้นฟาดใส่ซูอี้แล้ว

ขณะนั้น ม่านตาของนักบวชสูงสุดหดตัวลง

สีหน้าของนักบวชสูงสุดที่สามแปรเปลี่ยนร้ายแรง

เทพชั้นสูงทั้งหลายเตรียมไปรับศพซูอี้กันแล้ว

ลั่วเสวียนจีก้าวเข้ามายื่นมือขึ้น

ขณะนี้ที่นอกจวนเจ้าเมือง ทุกผู้ต่างกลั้นหายใจ ภาพอันน่าสยดสยองนองเลือดยามตายของซูอี้ดูจะปรากฏขึ้นในใจ

ทว่าชายหนุ่มกลับยืนนิ่งกับที่ สองมือไพล่หลัง คู่เนตรลึกล้ำฉายแววเจือล้อเลียน

และจากนั้น…

ตูม!!

กลองฟ้องร้องคำรณลั่น เรืองประกายไร้ประมาณ

พร้อมกันนั้น ไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์พลันกู่ก้อง อักขระสีเลือดทะยานพล่าน ดิ้นหลุดจากมือของฉินเหวินเสี้ยว

กร๊อบ!

นิ้วมือทั้งห้าของฉินเหวินเสี้ยวแหลกสลาย โลหิตพุ่งทะลัก

สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนร้ายกาจ มองไปยังไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์อย่างไม่อยากเชื่อ ปรากฏว่าในยามคับขัน สมบัติชิ้นนี้กลับดิ้นหลุดจากการควบคุมของตัวเขา!

เหตุกะทันหันนี้ทำให้เจ้าตัวตะลึงจังงังโดยสมบูรณ์

ขณะเดียวกัน ไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์พลันกู่คำราม เรืองแสงสีเลือดชวนตาพร่า ขณะฟาดเข้าใส่ร่างของฉินเหวินเสี้ยวอย่างรุนแรง

เปรี้ยง!!

ฉินเหวินเสี้ยวทรุดลงคุกเข่ากับพื้น เลือดเนื้อแหลกกระจาย ส่งเสียงกรีดร้องประหนึ่งสุกรถูกเชือด สีหน้าเปี่ยมความเจ็บปวด ร่างสะท้านสั่นเทิ้มราวถูกตะแกรงร่อน

ผู้ชมทั้งหลายล้วนผงะตะลึง

นี่มันเรื่องอันใดกัน!?

ก่อนหน้านี้ ทุกผู้ล้วนคิดว่าซูอี้คงถูกโบยประหารแล้วแน่แท้ ใครเล่าจะคาดคิดว่าเพียงพริบตา ฉินเหวินเสี้ยวผู้เป็นนายแห่งไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์จะเป็นฝ่ายถูกโบยเสียเอง?

เหตุเกินคาดฝันนี้ทำให้ผู้คนตะลึงเสียจนตาแทบเด้งลงพื้น

ยามได้ยินเสียงกรีดร้องโหยหวนของฉินเหวินเสี้ยว หลายคนก็อดตัวสั่นขนลุกมิได้

ยับเยินเกินไปแล้ว!

นักบวชสูงสุดที่สองประจำเมืองแห่งการเริ่มต้นคือตัวตนอันทำให้ทวยเทพครั่นคร้าม แต่เขากลับถูกสมบัติของตัวเองปราบลง ฟาดโบยเสียจนเลือดเนื้อกระจุยกระจาย ชักกระตุกกับพื้นเยี่ยงแกะเป็นลมชัก ทำให้ผู้คนไม่กล้าเชื่อภาพตรงหน้าด้วยซ้ำไป

“กลองฟ้องร้องปรากฏฤทธา และกระทั่งไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ยังแปรเปลี่ยน นี่… นี่ต้องเกี่ยวข้องกับซูอี้ผู้นั้นแน่!”

นักบวชสูงสุดเหงื่อกาฬแตกพลั่ก

“มันช่างน่า… เหลือเชื่อยิ่งนัก……”

สายตาของนักบวชสูงสุดที่สามเบิกโพลง มิเคยเห็นตัวแปรเช่นนี้มาก่อน!

“ไฉนกัน?”

เทพชั้นสูงทั้งหลายต่างเดือดดาล สีหน้าบูดบึ้ง

พวกเขาวางแผนเก็บศพของซูอี้เพื่อชิงวัฏสงสารและเปลวเพลิงแห่งยุคสมัยเสียดิบดี แต่เหตุพลิกผันนี้ทำลายแผนของพวกเขาไปเสียสิ้น

“ดูสิ ขนาดไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ยังทนไม่ได้เลย”

ซูอี้กล่าวเนิบๆ

เปลือกตาทุกผู้กระตุก

ยามนี้ ใครบ้างยังไม่รู้อีกว่าซูอี้เตรียมตัวมาดี?

ทว่า ไร้ผู้ใดคาดคิดว่าสองสมบัติโบราณ ทั้งกลองฟ้องร้องและไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์จะทวงความยุติธรรมให้เขา!

นี่เป็นเรื่องเกินคาดยิ่งนัก

เกิดเสียงลือลั่นขึ้นที่นอกจวนเจ้าเมือง

“ทั้งหมดนี้ ฝีมือเจ้าหรือ?”

นักบวชสูงสุดที่สองฉินเหวินเสี้ยวเค้นเสียง ใบหน้าบิดเบี้ยวมิน่ามอง

เขาถูกกดตัวนิ่งกับพื้น มิอาจลุกขึ้นได้

“ผิดแล้ว นี่คือการผดุงกฎ ล้างมลทินให้ข้าของกลองฟ้องร้องกับไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ต่างหาก”

ซูอี้นำไหสุราขึ้นยกจิบ “นักบวชสูงสุดที่สาม เจ้าคิดว่าตามกฎเมือง หากนักบวชสูงสุดกระทำผิด บิดกฎเกณฑ์เพื่อผลประโยชน์ส่วนตน ใส่ความว่าร้ายผู้คนในเมือง ควรต้องจัดการเช่นไร?”

“นี่……”

นักบวชสูงสุดที่สามผงะไปและกล่าวว่า “ในอดีต นักบวชสูงสุดไม่เคยก่อคดีใดๆ มาก่อน แต่ในความคิดข้า นักบวชสูงสุดผู้นั้นสมควรถูกลงโทษสถานหนักตามกฎเมือง!”

“ไม่สมควร”

ซูอี้กล่าว “ในความเห็นข้า เขาผู้เป็นนักบวชสูงสุดใช้กฎเกณฑ์เพื่อให้ร้ายผู้อื่น โทษหนักสองเท่า”

ฉินเหวินเสี้ยวกล่าวอย่างเดือดดาล “เจ้าเป็นบ้าอันใด มีคุณสมบัติอันใดมาตัดสินข้า?”

เห็นได้ชัดว่าเขาโกรธจนเสียสติ มิสนใจกฎเกณฑ์อีกต่อไป และกล่าวขึ้นเสียงแข็ง “บอกให้ก็ได้ กฎเกณฑ์ในเมืองแห่งการเริ่มต้นนี้ ข้ามีสิทธิ์เด็ดขาด! ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไร้คุณสมบัติ กล่าวหาพิพากษาข้ามิได้!”

ป้าบ!

ไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ฟาดลงบนร่างของฉินเหวินเสี้ยวจนเลือดเนื้อแหลกเละ ไม่อาจกล่าวได้ว่ากระดูกหักไปกี่ท่อน

พื้นถูกย้อมแดงด้วยโลหิต!

การเฆี่ยนโบยอันเหมือนการตอบโต้อันมองไม่เห็นนี้เหมือนกำลังบอกฉินเหวินเสี้ยวว่ากฎเมืองแห่งการเริ่มต้นที่นี่ เขาไม่ได้มีสิทธิ์ขาด!

เหล่าผู้ชมยิ่งทวีความเงียบกริบตามกาล บรรยากาศกดดันหดหู่

เริ่นเป่ยโหยวและเทพชั้นสูงคนอื่นๆ ล้วนขมวดคิ้ว รู้สึกย่ำแย่ในใจ

“ซูอี้ เจ้ามีจิตใจชั่วช้า ลอบควบคุมกลองฟ้องร้องและไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ สมควรตายนัก!”

ฉินเหวินเสี้ยวกัดฟันกล่าว “หากหยุดเสียยามนี้ก็ยังมีเวลา หาไม่ ไม่เพียงสหายเต๋าทั้งหลายที่นี่จะมิละเว้นเจ้า แต่สกุลฉินโบราณของข้าจะมิละเว้นเจ้าด้วย!”

วาจานั้นเปี่ยมความเคียดแค้นข่มขู่!

“อย่าห่วงไป ข้าก็ว่ากันด้วยกฎเช่นกัน และจะมิฝืนกฎของเมืองแห่งการเริ่มต้น”

ซูอี้กล่าวเรียบๆ “ยามนี้ ข้าไม่ได้ยุ่งเกี่ยว ทุกสิ่งล้วนเป็นทัณฑ์จากไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์เอง”

วิ้ง!

ไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ดูเหมือนจะมีจิตวิญญาณ มันกู่คำรามขึ้นพร้อมระเบิดจิตสังหารน่าสะพรึงกลัว

“ทุกท่าน พวกเจ้าจะทำเพียงมองเฉยๆ หรือ?”

ฉินเหวินเสี้ยวตะโกนกล่าวขึ้นกับเริ่นเป่ยโหยวและเทพชั้นสูงคนอื่นๆ

ทว่าเทพชั้นสูงเหล่านั้นกลับหลบสายตา มิกล่าวอันใด และสีหน้าต่างก็มืดดำทั้งสิ้น

“พวกเจ้า……”

ฉินเหวินเสี้ยวเดือดดาล และขณะที่กำลังจะกล่าวบางสิ่งนั้นเอง ร่างของเจ้าตัวก็ถูกไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ฟาด

เปรี้ยง!

รอยร้าวมากมายปรากฏบนร่างของฉินเหวินเสี้ยว เลือดเนื้อเละเทะใกล้แหลกสลาย เปล่งเสียงแผดร้องโหยหวน

ภาพนั้นทำให้ผู้คนมากมายสูดหายใจเฮือก สันหลังเย็นวูบวาบ

ทุกผู้ต่างเห็นแล้วว่าไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ร้ายกาจน่าสะพรึงกลัวยิ่ง และสามารถใช้อำนาจกฎบัญญัติจากเมืองแห่งการเริ่มต้นได้

สิ่งนี้ทำให้เทพชั้นสูงทั้งหลายสัมผัสภัยคุกคามได้อย่างแรงกล้า!

ทว่านี่ไม่ใช่จุดจบ ไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ฟาดลงมาอีกครั้ง

เปรี้ยง!

ร่างของฉินเหวินเสี้ยวแหลกสลายโดยสมบูรณ์

ทันทีที่จิตวิญญาณของเขาหนีออกมา อีกฝ่ายก็ถูกกระหน่ำโบยโดยไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์อีกครั้งจนแทบแหลกสลาย!

“ซูอี้ สกุลฉินโบราณของข้าไม่มีวันปล่อยเจ้าไป ไม่มีวัน!!”

จิตวิญญาณของฉินเหวินเสี้ยวกรีดร้อง เปี่ยมด้วยความเกลียดแค้น

เปรี้ยง!

อึดใจต่อมา จิตวิญญาณของฉินเหวินเสี้ยวก็ถูกบดขยี้ไปพร้อมเสียงคำรามของไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์

ณ จุดนี้ นักบวชสูงสุดที่สองประจำเมืองแห่งการเริ่มต้นได้ถูกทำลายสิ้นซาก

ถูกโบยประหารคาที่!!

เขาไร้กำลังดิ้นรนแต่ต้นจนจบ ไม่อาจขัดขืน และอำนาจของไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ก็ยิ่งทวีความคุกคาม

“นี่สิถึงเรียกว่าจนตายก็ไม่สำนึกของแท้”

ซูอี้ส่ายหน้าน้อยๆ

ทุกผู้คนอื่นๆ ในที่นี้ล้วนสีหน้าแปรเปลี่ยน หัวใจปั่นป่วน

“เจ้าคิดว่าเขาตายอย่างไม่เป็นธรรมหรือไม่?”

ซูอี้กล่าวกับกลองฟ้องร้อง

ตูม!

เสียงกลองดังขึ้นพร้อมข้อความบรรทัดหนึ่ง ‘คนชั่วสมควรรับทัณฑ์ หากไม่ตายก็ยากยอมรับได้! ฆ่าได้ดี ฆ่าได้ดี! มีเพียงการทำเช่นนี้ สวรรค์จึงมีความเป็นธรรม!’

ทุกผู้ “……”

หลายบุคคลรู้สึกแปลกๆ ว่ากลองฟ้องร้องนี้ไม่เหมือนรักความยุติธรรม แต่กลับเหมือนบ่าวผู้เชื่อฟังต่อหน้าซูอี้เสียมากกว่า

‘ทว่าความอยุติธรรมที่ใต้เท้าประสบยังมิได้รับการสะสางโดยแท้จริง คนชั่วผู้นี้มีผู้สมรู้ร่วมคิดอื่น และแต่ละผู้ล้วนต้องถูกลงโทษสถานหนัก เพื่อให้กฎเมืองแห่งการเริ่มต้นยังคงศักดิ์สิทธิ์!’

ข้อความบรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นใหม่บนกลองฟ้องร้อง

เปี่ยมด้วยจิตสังหารร้ายแรง!

ทันใดนั้น หัวใจของเริ่นเป่ยโหยวและเทพชั้นสูงอื่นๆ ต่างร่วงลงตาตุ่ม สีหน้าสุดแสนยากที่จะมอง

ก่อนฉินเหวินเสี้ยวจะถูกฆ่า พวกเขาก็สัมผัสได้แล้วว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี ตั้งใจจะถอนกำลังถอยกลับ

พวกเขาไม่กล้ากระทำการบุ่มบ่ามด้วยเกรงอำนาจของไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ จึงตั้งใจหาโอกาสถอยหนีไป

แต่ใครเล่าจะคิดว่า ทันทีที่ฉินเหวินเสี้ยวตาย กลองฟ้องร้องจะเป็นฝ่ายชี้ปลายหอกมายังพวกเขาเอง!

“น่าขัน เรากลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดยามใด?”

เริ่นเป่ยโหยวแค่นเสียงเย็นชา “อีกอย่าง นับแต่เข้ามาในเมืองแห่งการเริ่มต้น พวกเราทั้งหลายต่างกระทำการตามกฎ มิได้ฝ่าฝืนกฎใดเลย!”

ทวยเทพอื่นๆ เองต่างก็ดูไม่สู้ดี

ซูอี้กล่าวเนิบๆ “ไม่ว่าเจ้าจะถูกใส่ความหรือไม่ หรือพูดอันใด ทุกสิ่งก็ขึ้นกับการร้อยเรียงจัดการของไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์”

“น่าขัน!”

เทพชั้นสูงซึ่งเป็นชายชราผมขาวคนหนึ่งตะโกนขึ้น “หากเจ้าควบคุมกลองฟ้องร้องและไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์ได้ จะยังมีกฎเกณฑ์ใดต้องพูดกันอีก? กฎจะยังศักดิ์สิทธิ์ได้เช่นไร?”

“กลองฟ้องร้องไม่โกหก”

นักบวชสูงสุดที่สามกล่าวหน้าตาย “หากเจ้าตั้งคำถามกับกลองฟ้องร้อง ก็เท่ากับเป็นศัตรูของเมืองแห่งการเริ่มต้น!”

และยามนี้ นักบวชสูงสุดฝ่าเทียนหมิงเองก็กล่าวขึ้นเสียงเย็นเฉียบ “ไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์คือศูนย์รวมกฎบัญญัติของเมืองแห่งการเริ่มต้น มันไม่มีวันกระทำผิดต่อคนดี เหมือนที่เห็นก่อนหน้านี้ นักบวชสูงสุดที่สองฉินเหวินเสี้ยวใส่ร้ายสหายเต๋าซู ทว่าก็ถูกไม้เท้าทัณฑ์สวรรค์แว้งลงทัณฑ์ นี่คือหลักฐานอันดีที่สุด!”

สองนักบวชสูงสุดกล่าวขึ้นตามกัน แถลงชัดเจนว่าอยู่ข้างซูอี้!

ทวยเทพทั้งหลายล้วนเดือดดาล

“น่าขัน น่าขันจริงๆ”

สีหน้าของเริ่นเป่ยโหยวเคร่งเครียด “สรุปแล้ว มิใช่ว่ากฎเมืองแห่งการเริ่มต้นอยู่ในมือพวกเจ้าหรือ? อยากพิพากษาลงทัณฑ์เรา? พวกเจ้าคู่ควรแล้วหรือ?”

เสียงยังไม่ทันสิ้น

ตู้ม!

ทันใดนั้น เขาและเทพชั้นสูงอีกสิบกว่าผู้ก็เผ่นออกไปนอกจวนเจ้าเมืองทันที

แต่ละผู้ล้วนหนีไวยิ่งกว่ากัน!

ขณะหลบหนี เทพชั้นสูงมากมายกระทั่งทิ้งคำนึง ระเบิดไพ่ตายก้นหีบสารพัดออกมา