บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2176 เส้นทางสู่การแก้แค้น

บทที่ 2176 เส้นทางสู่การแก้แค้น

ยามอี้เต้าเสวียนมีชีวิต เขาเคยแต่งงานและมีลูก คู่บำเพ็ญเต๋าของเขาคืออวี่ซินเหยา นางมาจากศาลเทพชิงอู๋เช่นกัน

ส่วนฮั่วหงเจินคือศิษย์น้องของอวี่ซินเหยา!

ตอนอี้เต้าเสวียนรู้จักฮั่วหงเจิน อีกฝ่ายคือเทพชั้นสูงในโลกชางหลาน

อวี่ซินเหยาผู้เป็นภรรยาของเขาให้การดูแลฮั่วหงเจินเป็นอย่างดี ตามที่อวี่ซินเหยาว่า ขณะฮั่วหงเจินเริ่มฝึกฝนในศาลเทพชิงอู๋ นางก็ถูกพี่สาวลากให้ไปฝึกฝนด้วย

บนเส้นทางข้างหน้า ในฐานะศิษย์ร่วมสำนักเดียวกัน อวี่ซินเหยาให้คำแนะนำและคอยช่วยเหลือฮั่วหงเจินอยู่หลายครั้ง

ฮั่วหงเจินทำตามที่คาดหวังไว้ ไต่เต้าในศาลเทพชิงอู๋ทีละขั้น การฝึกฝนของเขายิ่งแข็งแกร่ง สถานะยิ่งสูงส่ง

จนกระทั่งอวี่ซินเหยาออกจากศาลเทพชิงอู๋ กลายเป็นคู่บำเพ็ญเต๋ากับอี้เต้าเสวียน ฮั่วหงเจินก็ได้กลายเป็นผู้อาวุโสทรงพลังในศาลเทพชิงอู๋ ระดับการฝึกฝนของเขาเหลืออีกขั้นเดียวก็จะสามารถพิสูจน์เต๋ากลายเป็นจอมเทพได้

กล่าวได้ว่า อวี่ซินเหยาเติบโตมาพร้อมกับฮั่วหงเจินผู้เป็นศิษย์น้อง

เขาที่รักทุกสิ่งทุกอย่างของอีกฝ่าย อี้เต้าเสวียนทั้งเชื่อใจและให้การดูแลฮั่วหงเจิน ตอนที่เขาทราบครั้งแรกว่าการฝึกฝนของฮั่วหงเจินประสบกับภาวะคอขวด ขณะดิ้นรนเพื่อพิสูจน์เต๋ากลายเป็นจอมเทพ อี้เต้าเสวียนกับอวี่ซินเหยาผู้เป็นภรรยาได้ร่วมมือกัน เสี่ยงบุกเข้าไปในพื้นที่ต้องห้ามอันน่าสะพรึง หลบเลี่ยงไปมาอย่างหวุดหวิด จนกระทั่งพบกับ ‘ผลวิถีปฐมสวรรค์’ ก่อนนำมามอบให้กับฮั่วหงเจิน

ฮั่วหงเจินพึ่ง ‘ผลวิถีปฐมสวรรค์’ ดังกล่าว เพื่อพิสูจน์เต๋าในอึดใจเดียว จนกลายเป็นจอมเทพขอบเขตอมรณา!

หลังจากอี้เต้าเสวียนถูกศัตรูร้ายกาจจำนวนมากไล่ล่า จึงต้องหลบหนีไปสุดขอบโลกกับอวี่ซินเหยาผู้เป็นภรรยา

ในช่วงที่หลบหนีจากการตามล่านี้เอง อี้เต้าเสวียนและภรรยาของเขาก็ได้รับจดหมายแสดงความเสียใจจากฮั่วหงเจิน!

ในยามนั้น ฮั่วหงเจินบอกว่าเพราะผูกมิตรกับอี้เต้าเสวียนและภรรยา ศาลเทพชิงอู๋จึงต้องทนทุกข์ทรมานจากการโจมตีร่วมกันของผู้มีอำนาจสูงสุดมากมายจนตกอยู่ในอันตราย

ฮั่วหงเจินเองก็โดนขู่ฆ่าถึงตาย ทำให้ทนไม่ไหว

เมื่อทราบข่าว อี้เต้าเสวียนและภรรยาของเขาก็ไม่ได้สงสัย ก่อนจะรีบกลับไปยังศาลเทพชิงอู๋เพื่อให้การช่วยเหลือทันที

ทว่าไม่คิดเลย…ว่าจะทำให้ตกอยู่ในสถานการณ์สังหารที่ถูกวางแผนมาอย่างดี

ในตอนนั้นเองที่อี้เต้าเสวียนและภรรยาตระหนักได้ว่า ฮั่วหงเจินที่พวกเขาเชื่อใจมากที่สุดได้ทำการทรยศ!

สิ่งที่เรียกว่าขอความช่วยเหลือล้วนเป็นเรื่องโกหก ความตั้งใจที่แท้จริงของฮั่วหงเจินคือล่อทั้งคู่มายังศาลเทพชิงอู๋

ศัตรูร้ายกาจของอี้เต้าเสวียนในตอนนั้นได้ซุ่มอยู่ทั้งนอกและในศาลเทพชิงอู๋แล้ว!

ฉากฆาตกรรมถูกจัดขึ้นมา

เพื่อช่วยอี้เต้าเสวียนหลบหนี ในช่วงอึดใจสุดท้าย อวี่ซินเหยาไม่ลังเลที่จะทำลายวิถีเต๋าตัวเอง เผาผลาญชีวิต เพื่อช่วยให้อี้เต้าเสวียนมีโอกาสรอด

ถึงแม้ในที่สุดอี้เต้าเสวียนจะรอดจากการสังหารไปได้

แต่เรื่องราวในครั้งนี้ได้เป็นแผลใจของเขาไปตราบชั่วชีวิต!!

อี้เต้าเสวียนไม่อาจลืมได้ ยามที่ภรรยาของเขาทราบว่าฮั่วหงเจินผู้ที่นางเคยนับว่าเป็นน้องชายหักหลัง สีหน้าของนางทั้งเศร้าโศกและโกรธเกรี้ยวเพียงใด

เขาไม่เคยลืม การกระทำอันเด็ดขาดและบ้าคลั่งของภรรยาตอนที่ต่อสู้กับศัตรูเหล่านั้นจนตัวตาย

ที่ยากจะลืมยิ่งกว่าคือการหักหลังของฮั่วหงเจิน!

น่าเสียดาย…

จนกระทั่งอี้เต้าเสวียนกำลังจะตกตาย ชายหนุ่มก็ไม่เคยมีโอกาสได้แก้แค้นให้ผู้เป็นภรรยา

เรื่องนี้กลายเป็นความไม่เต็มใจยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา!

ตอนนี้ ความทรงจำ ประสบการณ์ และอารมณ์เหล่านี้ได้หลอมรวมเข้ากับร่างของซูอี้ เมื่อมองย้อนกลับไปยังเหตุการณ์ในอดีตเหล่านี้ ซูอี้ก็อดสิ้นหวังและเดือดดาลไม่ได้

ถึงแม้มันจะไม่ส่งผลกับสภาพจิตใจของเขา แต่ช่วงเวลาแห่งความเกลียดชังที่สลักลงไปนี้ทำให้ซูอี้ทนไม่ได้

เกลียดชังที่มาฆ่าภรรยาของเขา เกลียดชังที่ถูกหักหลัง …และหากไม่ได้แก้แค้น เขายังนับเป็นมนุษย์ได้อีกหรือ?

ดังนั้น ครั้งแรกที่เห็นไช่เหล่ยผู้เป็นเทพท่องตะวันแห่งศาลเทพชิงอู๋ ซูอี้ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะไปทวีปเทพอัคคีทักษิณ เพื่อยุติความบาดหมางนองเลือดนี้!

“แน่นอนว่าบรรพชนหงเจินยังมีชีวิตอยู่”

ไช่เหล่ยมองซูอี้ด้วยสีหน้าประหลาดใจ ทั่วแดนดินถิ่นทวีปเทพอัคคีทักษิณ ใครบ้างไม่ทราบว่าบรรพชนหงเจินยังมีชีวิตอยู่?

“ยังมีชีวิตอยู่…”

ซูอี้กระซิบว่า “ดีที่ยังมีชีวิตอยู่”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไช่เหล่ยก็รู้สึกเย็นเยือกไปถึงในใจจนยากจะอธิบาย เขาอดถามด้วยความประหลาดใจไม่ได้ว่า “ท่านอยากเข้าศาลเทพชิงอู๋ เพราะอยากสู้กับบรรพชนหงเจินอย่างนั้นหรือ?”

ซูอี้ตอบอย่างสงบว่า “อยากสู้หรือ? ไม่ ข้าจะทำลายชื่อเสียงของเขา ชดใช้ในสิ่งที่เขาทำจากการดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดหรือไม่ก็ตายไปเสีย”

ไช่เหล่ย “???”

คนผู้นี้บ้าไปแล้ว!

หาไม่แล้ว เขาจะกล้าเข้าชนกับบรรพชนหงเจินได้อย่างไร?

นี่ยังไม่กล่าวถึงว่าไม่ใช่เพียงในทวีปเทพอัคคีทักษิณ ทว่าเมื่อมองดูทั่วทั้งโลกเทพ ผู้สามารถเป็นศัตรูกับบรรพชนหงเจินได้ จะมีกี่คนกันเชียว?

ซูอี้ไม่กล่าวอันใดอีก ก่อนยกมือขึ้นห้ามไช่เหล่ย แล้วยัดเขาไปในเตาเสริมสวรรค์

“นายท่าน ท่านจะไปศาลเทพชิงอู๋เพื่อแก้แค้นหรือขอรับ?”

วานรน้อยผู้กลายเป็นนกกระจอกสีเทาอดถามไม่ได้

“เรื่องการแก้แค้น ช่างมันไปก่อน เจ้าไม่คิดว่าศาลเทพชิงอู๋เป็นสถานที่เหมาะกับการฝึกฝนหรอกหรือ?”

ซูอี้ถามอย่างราบเรียบ

วานรน้อยครุ่นคิดสักพัก จากนั้นถึงได้เข้าใจ

เจ้านายยังคงได้รับบาดเจ็บ การฝึกฝนของเขาฟื้นคืนมาไม่ถึงหนึ่งส่วน สิ่งต้องทำได้ในตอนนี้คือทำตัวไม่โดดเด่นจนเกินไป เก็บตัวฝึกฝนอยู่เฉยๆ

ส่วนศาลเทพชิงอู๋คือขุมกำลังระดับสูงแห่งหนึ่ง ที่ครอบครองทรัพยากรซึ่งมากพอจะทำให้เหล่าทวยเทพพึงพอใจ

นอกจากนี้ หากนายท่านมีโอกาสลอบเข้าไปในศาลเทพชิงอู๋ เขาย่อมสามารถใช้พลังของศาลเทพชิงอู๋ทำหลายสิ่งได้

ไม่ว่าจะเป็นการหาข่าวสารเกี่ยวกับโลกเทพ หรือทำสิ่งต่างๆ เป็นอะไรที่สะดวกยิ่งนัก

ต่อให้ไม่สนใจเรื่องราวทั้งหมดนี้ ขอเพียงเข้าใจสถานการณ์ในศาลเทพชิงอู๋ แม้กระทั่งการไปแก้แค้นฮั่วหงเจิน ก็นับเป็นประโยชน์ยิ่ง!

“รอให้ถึงทวีปเทพอัคคีทักษิณก่อน แล้วพวกเราค่อยลงมือแยกกัน”

ซูอี้ครุ่นคิด “เจ้าออกเดินทางไปยังทะเลไร้ขอบเขต ช่วยข้าตามหาบางสิ่ง แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือดูว่าสหายเก่าแก่ในรายนามนี้ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่”

หลังจากกล่าวเช่นนั้น ซูอี้หยิบแผ่นหยกออกมา ก่อนส่งให้วานรน้อย

ในแผ่นหยกมีรายชื่อถูกบันทึกไว้ รวมทั้งสิ้นเจ็ดชื่อ

วานรน้อยรับแผ่นหยกมา ก่อนจะถามว่า “เจ้านาย ท่านมีศัตรูในทะเลไร้ขอบเขตจากชาติที่แล้วหรือไม่?”

ซูอี้ลูบคิ้ว พลางตอบว่า “ไม่ใช่ศัตรูหรอก พวกเขาก็แค่คนชั่วช้าสารเลวเท่านั้น”

ยามที่อี้เต้าเสวียนยังมีชีวิต เขาคือจ้าวทะเลไร้ขอบเขตของโลกเทพ! เป็นที่รู้จักในชื่อ ‘มารดาบอันดับหนึ่งในทะเลไร้ขอบเขต!’

ตอนแรกเขาคือผู้ทรงเกียรติใน ‘เกาะชีเสีย’ ซึ่งอยู่ริมทะเลไร้ขอบเขต เป็นที่รู้จักในฐานะเจ้าของเกาะ

ในช่วงเวลาหลายปีที่ฝึกฝนวิถีเต๋า ณ ทะเลไร้ขอบเขต อี้เต้าเสวียนกับสหายอีกเจ็ดคนได้สาบานว่าจะเป็นพี่น้อง เป็นตายร่วมกัน พวกเขาทั้งแปดคนคือผู้นำในแต่ละกองกำลังของตน จึงถูกเรียกว่าแปดอสูรแห่งทะเลไร้ขอบเขต

ตอนนี้ รายชื่อที่ซูอี้ได้ไหว้วานให้วานรน้อยตรวจสอบนั้นคืออสูรทั้งเจ็ดที่สาบานว่าจะเป็นพี่น้อง

เหตุผลนั้นง่ายดาย……

ในบรรดาสหายสนิทเจ็ดคนของอี้เต้าเสวียน มีใครบางผู้ลอบแทงข้างหลังเขา จนเกือบทำให้เจ้าตัวตกตาย!

ต่อให้สุดท้ายเขาจะรอดมาได้ แต่กายเนื้อของอี้เต้าเสวียนก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส

ในปีต่อมา สาเหตุที่ทำไมอี้เต้าเสวียนถึงตายด้วยเงื้อมมือของศัตรูร้ายกาจเหล่านั้น เป็นเพราะเกี่ยวข้องกับบาดแผลที่ว่า

ซูอี้จะเมินเฉยเรื่องนี้ไม่ได้

สุดท้ายแล้ว ชีวิตของอี้เต้าเสวียนยากลำบากและน่าเวทนาเกินไป ประสบพบเจอกับความยากลำบากมามาก

ดังที่เหอปั๋วว่าไว้……ไม่เคยเห็นคนที่น่าเวทนาเท่าอี้เต้าเสวียนมาก่อน!

ความแค้นบางอย่าง อี้เต้าเสวียนได้ปล่อยวางก่อนถึงแก่ความตาย แต่ความแค้นบางอย่างกลับทำให้เขาคิดไม่ตกแม้ตัวตายก็ตาม

ยกตัวอย่างเช่นความบาดหมางนองเลือดกับฮั่วหงเจิน หรือความเกลียดชังที่ถูกสหายคนสนิทในทะเลไร้ขอบเขตแทงข้างหลัง

เป็นเพราะนิสัยของอี้เต้าเสวียนหรือ?

ไม่ใช่!

ซูอี้เข้าใจถึงจุดนี้ชัดเจนว่า ทุกสิ่งเป็นเพราะอี้เต้าเสวียนถูกศัตรูร้ายกาจอย่างตี้เอ้อกับชายชราหลังค่อมหมายหัว!

ถึงตอนนั้นใครก็ตามที่ข้องเกี่ยวกับอี้เต้าเสวียน ไม่ต้องกังวลว่าจะต้องเข้ามาพัวพัน จนถูกล้างแค้นเอาหรือ?

ฮั่วหงเจินก็เป็นเช่นนี้

สหายเหล่านั้นผู้สาบานว่าจะเป็นพี่น้องกันในทะเลไร้ขอบเขตก็เช่นกัน!

สำหรับซูอี้ในยามนี้ ไม่เพียงต้องยุติความบาดหมางนองเลือดนี้ แต่ยังต้องกำจัดศัตรูร้ายกาจอย่างตี้เอ้อกับเฒ่าหลังค่อมในอนาคตด้วย!!

ด้วยเหตุนี้ จึงจะถือว่าสิ่งที่ปิดกั้นหัวใจได้ถูกตัดขาด ความคับข้องใจทั้งหลายในชาติก่อนจะได้รับการคลี่คลาย

หลังจากนั้นความคิดของเขาจะกระจ่างชัด ไม่ถูกผูกมัดโดยเหตุต้นผลกรรมของชาติที่แล้วอีกต่อไป!

‘ไม่ต้องห่วง ใช้เวลาให้เต็มที่ ข้าเพิ่งมาถึงโลกเทพ ในอนาคตข้าจะตัดความคับข้องใจทีละอย่าง รวมถึงความบาดหมางนองเลือดด้วย!’

ซูอี้ลอบครุ่นคิด

ไม่ต้องกังวลจริงๆ

เขาในตอนนี้ต้องทำตัวไม่ให้สะดุดตาสักพัก

หาไม่แล้ว ทันทีที่ร่องรอยถูกเปิดเผย อย่าว่าแต่แก้แค้นเลย เกรงว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับอี้เต้าเสวียนก่อนถึงแก่ความตาย ตกอยู่ในห้วงการหลบหนีไร้ที่สิ้นสุด ถูกศัตรูร้ายกาจตามล่าอย่างต่อเนื่อง…

นั่นไม่ใช่สิ่งที่ซูอี้อยากเห็น

‘ตามการคาดเดาของเหอปั๋ว ยุคตำนานทมิฬจะมาถึงอย่างต่ำในอีกสามสิบปีต่อมา…’

‘ไม่ว่าอย่างไร ภายในสามสิบปี พวกเราต้องมีพลังต่อสู้กับศัตรูทั้งหมดในโลกเทพ!’

ซูอี้กำลังครุ่นคิดถึงหลายสิ่งในตอนนี้

เขานึกถึงอาไฉ่กับหลินจิ่งหงผู้มาโลกเทพล่วงหน้าเมื่อหลายปีก่อน

เขาจำสหายของหลี่ฝูโหยวผู้ติดอยู่ในสมรภูมิไร้สิ้นสุด ในช่วงชีวิตที่ผ่านมาได้

เขาคิดถึงซีหนิงเหมือนกัน…

จะว่าไปแล้ว ตัวเขาเกี่ยวข้องกับโลกเทพมากเกินไป

ชาติที่ห้าหลี่ฝูโหยวและชาติที่สี่อี้เต้าเสวียนล้วนท่องอยู่ในโลกเทพทั้งสิ้น

ต่อให้เป็นเขาในชาตินี้ ก็ต้องเผชิญหน้ากับศัตรูร้ายกาจจำนวนมากในโลกเทพ

นี่ยังไม่นับรวมในช่วงสามสิบปีต่อมาว่า ยังมียุคตำนานทมิฬที่จะมาล้มล้างโลกเทพ

ถึงตอนนั้น มิติเวลาจะบิดเบี้ยว กฎระเบียบของโลกจะปั่นป่วนอย่างสมบูรณ์ ตัวตนในตำนานทั้งอดีตและอนาคตจะปรากฏในโลกหล้านี้ครั้งแล้วครั้งเล่า

หนึ่งในนั้นคือชาติที่สามเซียวเจี่ยน จากวิถีบรรพเทวา!

ทว่าซูอี้ไม่ได้กังวลแต่อย่างใด

นั่นเพราะเขาในชาตินี้แตกต่างจากชาติก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง!

ความเกลียดชัง ความปั่นป่วน ปัญหา ความโกลาหล หายนะ…

ในสายตาของซูอี้ พวกมันเป็นเพียงสิ่งกีดขวางเท่านั้น

หากมาขวางทาง ใช้ดาบฟันให้สะบั้นก็พอ!

หืม?

ซูอี้ผู้ตกอยู่ในห้วงความคิดพลันรู้สึกไม่ดีอยู่ในใจ ก่อนมองไกลออกไปโดยไม่รู้ตัว

ตอนนี้ พวกเขากำลังมุ่งหน้าสู่เส้นทางดาราในทวีปเทพอัคคีทักษิณ ระหว่างทางได้เห็นเรือสมบัติกับผู้ฝึกตนมาและไป ดูคึกคักไม่เบา

ตอนนี้ ชายในอาภรณ์สีเงินคนหนึ่งเดินเข้าไปในความว่างเปล่า กำลังตรงเข้ามาหาเรือสมบัติ

ชายในอาภรณ์สีเงินผมกระเซิง ไร้ความกังวล แสดงท่าทีที่ไร้การควบคุมออกมา

ผู้ชายคนนี้ดูหนุ่มแน่น แต่มีความผันแปรที่สื่อถึงอำนาจบรรพกาลในร่างกาย ทำให้ตัวเขาดูแตกต่างออกไป

เมื่อซูอี้มองดู ชายในอาภรณ์สีเงินยิ้มก่อนจะโบกมือให้ “วางใจได้ นามข้าคืออ้ายคุน เป็นเพียงผู้ผ่านทางมา”