บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2241 แค่นี้เองหรือ?

บทที่ 2241 แค่นี้เองหรือ?

โคมวังหลวงลอยล่อง แสงและเงาเคลื่อนคล้อย ร่างงดงามร่ายรำอยู่ในโคม

แต่สิ่งที่นางกล่าวกลับเต็มไปด้วยจิตสังหาร ราวกับต้องการเริ่มศึกในทันที!

นี่ทำให้ทุกผู้ตกตะลึง จนถึงยามนี้ยังไม่มีใครรับรู้ได้ว่าที่มาของโคมวังหลวงลึกลับกับหญิงสาวผู้นี้คืออันใด

“ไม่ต้องห่วง หากเฒ่าหรันเติงไม่ออกมา เจ้าก็ไม่มีโอกาสได้แก้แค้นหรอก”

ซูอี้กล่าวแผ่วเบา

“ใช่แล้ว เป็นชายหัวล้านที่ร่วมมือกับผู้อื่นเพื่อวางแผนมาเล่นงานข้าในตอนนั้น …ยามข้าแสวงวิถี ณ ธารนทีสายยาวแห่งโชคชะตากลับถูกซุ่มโจมตี ดังนั้นกายเนื้อของข้าจึงสูญสลาย จิตวิญญาณพังทลาย เหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณที่ลอยล่องลอยอยู่ในโคมวังหลวงนี้”

สตรีในโคมกล่าว มีความเคียดแค้นและความเกลียดชังแฝงในน้ำเสียงอย่างไม่ปกปิด “หากเขาไม่ออกมา เก็บกวาดคนอื่นไป มันก็ไม่มีความหมายหรอก”

ทันใดนั้นได้เกิดความโกลาหลในพื้นที่

ผู้คนจึงตระหนักได้ว่า หญิงสาวในโคมวังหลวงเป็นศัตรูของพุทธเจ้าแผดตะเกียงในภูเขาวิญญาณสุขาวดี!

“นักบวชซิงอวี่ เจ้ายังมีชีวิตอยู่จริงๆ สินะ”

ฉับพลันนั้น เสียงสวดภาษาสันสกฤตดังขึ้น

บนนภา แสงสว่างพุทธคุณกล้าแกร่ง ส่องแสงเจิดจ้า สะท้อนร่างของหลวงจีนเฒ่าร่างผอมผู้หนึ่ง

ใบหน้าของเขาซูบผอม สีหน้าเหี่ยวย่น ถือตะเกียงสีเขียวไว้ในมือข้างหนึ่ง ตัวคนยืนอยู่กับที่ ด้านหลังเป็นแดนดินอันบริสุทธิ์ผุดผ่องและกว้างใหญ่!

พุทธเจ้าแผดตะเกียง!!

ตัวตนน่าสะพรึงผู้นี้……คาดไม่ถึงว่าจะเผยร่องรอยออกมา

ทุกผู้ตกตะลึง

นั่นเพราะเมื่อเปรียบเทียบกับจอมเทพผู้อื่นในพื้นที่แล้ว ภูมิหลังของพุทธเจ้าแผดตะเกียงเก่าแก่ที่สุด ช่วงเวลาที่กลายเป็นบรรพชนยาวนานที่สุด วิถีเต๋าของเขาลึกล้ำสุดหยั่งที่สุด

เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ตัวตนเก่าแก่ทั้งสามอย่างอวิ๋นเหอ องค์เทพเทียนฮวง และจอมมารเจวี๋ยเทียนผู้อยู่ระดับเดียวกัน ล้วนด้อยกว่า

“พุทธเจ้าแผดตะเกียงปรากฏตัวขึ้นแล้ว!”

หัวใจของฉี่เวยสั่นสะท้าน ใบหน้างดงามเปลี่ยนสีไป

ก่อนหน้านี้ นางคิดว่าแค่ลงมือจัดการกับตระกูลซีโบราณ อาจจะมีตัวตนระดับจอมเทพปรากฏตัวขึ้น แต่ไม่น่ามีจำนวนมากเท่าไร จนสร้างความวุ่นวายได้ไม่มากนัก

แต่ยามนี้นางตระหนักแล้วว่า ตนดูถูกความน่าสะพรึงของศึกนี้เกินไป จนถึงตอนนี้มีจอมเทพจำนวนมากปรากฏขึ้นในพื้นที่ แต่ละผู้ล้วนครอบครองวิถีเต๋าอันน่าสะพรึงกลัว สถานะสูงส่ง เกินกว่าที่นางคาดการณ์เอาไว้มาก

อย่างน้อยที่สุด นางไม่คาดคิดว่าจอมเทพอวิ๋นเหอ องค์เทพเทียนฮวง และจอมมารเจวี๋ยเทียนจะปรากฏตัวขึ้น

ยิ่งกว่านั้น นางไม่คาดคิดว่าบุคคลสำคัญอย่างพุทธเจ้าแผดตะเกียงที่มีอิทธิพลต่อโลกเทพจะปรากฏตัวด้วย!

ทั้งหมดนี้ทำให้ไพ่ตายและกำลังพลบางส่วนที่นางเตรียมมาในครั้งนี้ดูด้อยลงไปเล็กน้อย

“หากข้ารู้ก่อนหน้านี้ คงเชิญบรรพชนมาที่นี่แล้วล่ะ”

ฉี่เวยลอบถอนหายใจ

พอมานึกว่าก่อนหน้านี้นางแสดงความมั่นใจต่อหน้าซูอี้ว่า เผ่าเทพกิเลนจะให้การช่วยเหลืออย่างสุดกำลัง ในใจหญิงสาวพลันรู้สึกละอายขึ้นมา

ใช่แล้ว… ประมาทเกินไป!

“นักบวชซิงอวี่… มีอยู่จริงๆ สินะ!”

ในเวลาเดียวกัน หลี่ซานจิ่วคล้ายกับคิดบางอย่างขึ้นมาได้ จึงอดอ้าปากค้างไม่ได้

ในยุคที่หลี่ฝูโหยวท่องอยู่ในโลกเทพ เคยมีกลุ่มเต๋าโบราณนามว่า ‘ตำหนักเทพดารา’

ในกลุ่มเต๋าโบราณนี้ นายแห่งดาราคือตำแหน่งและฉายาสูงสุด มีเพียงจอมเทพเท่านั้นที่สามารถครอบครองได้

ส่วนนักบวชซิงอวี่คือผู้นำตำหนักเทพดาราในตอนนั้น เป็นดั่งตำนานอันน่าสะพรึงที่มีอำนาจเหนือกว่าตัวตนในขอบเขตเดียวกัน!

ในยามแรก มีข่าวลือว่านักบวชซิงอวี่ที่กำลังสำรวจความลึกลับของธารนทีสายยาวแห่งโชคชะตา จู่ๆ ร่างกับอำนาจวิถีของนางพลันสูญสิ้น

ใครจะคาดคิดว่าบุคคลในตำนานผู้นี้จะยังมีชีวิตอยู่?

ยิ่งกว่านั้น นางยังโพล่งอีกว่าถูกวางแผนและซุ่มโจมตีโดยพุทธเจ้าแผดตะเกียง!

นี่นับว่าน่าตกตะลึงนัก หากแพร่งพรายออกไป มันจะเป็นการเปลี่ยนตำนานประวัติศาสตร์โบราณโดยสิ้นเชิง!

“เป็นนางนี่เอง!”

“ผู้นำตำหนักเทพดารา!!”

…ในตอนนี้ จอมเทพจำนวนมากหวนสติคืนกลับมา ต่างผู้ต่างประหลาดใจ

ใครจะคาดคิดว่าซูอี้จะได้พบกับนักบวชซิงอวี่ในตำนาน!

“หากข้าตาย ข้าจะแก้แค้นแทนศิษย์สามหมื่นเจ็ดพันสามสิบสามคนของตำหนักเทพดาราที่ตายด้วยเงื้อมมือของเจ้าได้อย่างไร?”

ในโคมวังหลวง เสียงของหญิงสาวเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

ตู้ม!

โคมวังหลวงพลันทะยานขึ้นสู่ท้องนภา เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์สีน้ำเงินขยับ ใกล้กันนั้น ร่างงดงามเป็นสง่าซึ่งก่อตัวจากเปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์สีน้ำเงิน ยืนอยู่บนสุญญะว่างเปล่า!

นางสวมเสื้อคลุมขนนกสีน้ำเงิน สวมมงกุฎดวงดาวบนศีรษะ ดูสูงส่งศักดิ์สิทธิ์หาใดเปรียบ แต่ร่างของหญิงสาวกลับเลือนราง ใบหน้าราวกับภาพมายา ไม่อาจมองเห็นได้ชัดเจน

ทว่าเพียงกลิ่นอายน่าสะพรึงบนร่าง ก็มากพอที่จะทำให้จอมเทพหล่อหลอมขั้นเก้ารู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล!

นี่คือแรงกดดันของตัวตนโบราณในตำนาน!!

“ตอนนี้ตัวเจ้าเป็นเพียงเสี้ยววิญญาณ จะเอาอะไรมาสู้กับข้า?”

พุทธเจ้าแผดตะเกียงส่ายหน้าเล็กน้อย “เจ้าไม่ควรเข้ามาก้าวก่าย เรื่องของคนบาปนอกรีตซูอี้จะพลอยทำให้เศษเสี้ยววิญญาณของเจ้าในวันนี้ถูกทำลายไปด้วย!”

ตู้ม!

นักบวชซิงอวี่ขยับทันที นางไม่สนใจแต่อย่างใด เพียงแค่ขยับอย่างเรียบง่าย โคมวังหลวงโคจรไปมา แผ่เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์สีน้ำเงินมหาศาลออก เข้าโจมตีพุทธเจ้าแผดตะเกียงในฉับพลัน

“เหลวไหลสิ้นดี”

พุทธเจ้าแผดตะเกียงถอนหายใจแผ่วเบา ร่างของเขาพลันหายไป ก่อนจะปรากฏขึ้นบนท้องนภาในอึดใจต่อมา

แทบจะในเวลาเดียวกัน นักบวชซิงอวี่พลันพุ่งขึ้นสู่ท้องนภา เข้าโจมตีอีกฝ่าย

“ทุกท่าน ข้าจะรับมือนักบวชซิงอวี่ให้ พวกท่านไปจัดการกับคนบาปนอกรีตผู้นั้นเถอะ!”

สิ้นเสียงของพุทธเจ้าแผดตะเกียง เขาก็ต่อสู้อย่างดุเดือดกับนักบวชซิงอวี่บนท้องนภาทันที

ท้องนภาราวกับกระแสน้ำเดือดพล่าน ผสานเข้ากับเปลวเพลิงเจิดจ้า ทุกสิ่งรอบด้านปั่นป่วนพังทลาย

สายตาของทุกคนพร่ามัว ไม่อาจมองเห็นฉากต่อสู้ได้แม้แต่นิดเดียว

เพราะมันคือศึกระหว่างผู้ยิ่งใหญ่อันน่าสะพรึงทั้งสอง พลังและอำนาจวิเศษที่สำแดงออกมา เกินกว่าความรับรู้ความเข้าใจของผู้คนส่วนใหญ่ในที่นี้!

แต่ทุกผู้ต่างทราบดีว่า หากศึกนี้เกิดขึ้นตรงหน้าภูเขาหมิงคง จะต้องกลายเป็นพายุใหญ่อย่างแน่นอน

ถึงยามนั้น สถานการณ์ทั้งหมดจะมิอาจควบคุมได้ ตกลงสู่ความโกลาหลอย่างสมบูรณ์

หากเป็นเช่นนี้ จะมีผู้เสียชีวิตนับไม่ถ้วน!

ตัวตนยิ่งใหญ่ของตระกูลซีโบราณกับสมาชิกทุกผู้ของภูเขาหมิงคง จะต้องทนทุกข์กับจากการทำลายล้างด้วยเช่นกัน

ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่ว่าจะทางฝั่งจอมเทพอวิ๋นเหอหรือฝั่งซูอี้ ต่างไม่อยากเห็นความโกลาหลเช่นนั้นเกิดขึ้น

นั่นเพราะนี่จะเป็นการเปิดโอกาสให้กับผู้ที่แอบดูเหล่านั้น! ใครบางคนจะต้องฉวยโอกาสจากความโกลาหล เข้ามาจับปลาในน้ำขุ่น เข้ามาปล้นชิงยามไฟไหม้!!

ดังนั้น การต่อสู้ระหว่างพุทธเจ้าแผดตะเกียงกับนักบวชซิงอวี่ จึงห่างไกลจากที่นี่ ไปสู้กันเหนือท้องนภา

สำหรับทุกผู้แล้ว นี่คือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

“ไม่ต้องรอผู้ใดแล้ว รีบไปเร็ว! หาไม่แล้ว ดาบไม่มีตา ระวังมันจะทำร้ายเจ้า จนจบสิ้นชีวิตที่นี่เอา!!”

จอมเทพอวิ๋นเหอตะโกนเสียงดัง กระจายไปทุกทิศทาง

ผู้ชมจำนวนมากที่อยู่ไกลออกไปล้วนสั่นสะท้าน เมื่อตระหนักได้ว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี ไม่ช้าพวกเขาจึงแยกย้ายกันไปคนแล้วคนเล่า ไม่กล้ารอดูอีก

เมื่อการหาเรื่องตื่นเต้นไม่ต่างจากรนหาที่ตาย

การเอาชีวิตมาเสี่ยงย่อมไม่คุ้มค่า!

ทว่ายังมีผู้ชมบางส่วนที่ยังอยู่เช่นกัน และพวกเขาล้วนเป็นตัวตนใหญ่โตที่ช่วยเหลือตัวเองได้

ทว่าผู้เลือกที่จะอยู่ต่างรักษาระยะห่างเช่นกัน ไม่กล้าเข้าใกล้แต่อย่างใด

ทุกคนต่างมองออกว่าพายุลูกนี้ที่ก่อตัวมาช้านาน ใกล้จะระเบิดอย่างสมบูรณ์แล้ว!

“อาหนิง พาคนเหล่านั้นกลับภูเขาหมิงคง”

แทบจะในเวลาเดียวกัน ซูอี้กล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า

“ได้”

ซีหนิงไม่ปฏิเสธ

นางรู้ว่าควรร่วมมือกับซูอี้อย่างไร และภายใต้สถานการณ์นี้ หากอยากช่วยเขาจริง สิ่งที่สมเหตุสมผลที่สุดคือทำตามที่ชายหนุ่มว่า รวมทั้งห้ามทำตัวอวดดีด้วยการฝืนอยู่

ในไม่ช้า ซีหนิง ซีจิ้งซาน และผู้อาวุโสทั้งหลายของตระกูลซีต่างถอยออกมา กลับสู่ภูเขาหมิงคง

“หลังจากนั้น เจ้ากับซากเทวะอาภรณ์เลือดไปปกป้องภูเขาหมิงคง”

ซูอี้มองซือมิ่ง “ข้าสัญญาว่าจะไม่มีอันใดเกิดขึ้นกับอาจารย์ของเจ้า”

“ได้!”

ซือมิ่งตบปากรับคำ

ซากเทวะอาภรณ์เลือดกล่าวว่า “เจ้าต้องไม่ตาย หาไม่แล้ว สิ่งที่ข้าต้องจ่ายในครั้งนี้มันจะสูงเกินไป”

ซูอี้ชำเลืองมองคนผู้นี้ “ข้าไม่เป็นไรหรอก”

ซากเทวะอาภรณ์เลือดคือสัตว์ประหลาดน่าสะพรึงไร้เทียมทานผู้หนึ่ง แต่เมื่อยามสบตากับซูอี้ หัวใจของมันกลับสั่นสะท้าน กล่าวว่า “ไม่ต้องห่วง ข้าจะทำตามที่เจ้าบอก!”

จากนั้นชายหนุ่มก็ถอนสายตากลับ

เมื่อเห็นการเตรียมการของซูอี้จากบนเนินเขาที่ไม่สะดุดตานัก ชายชราพลันมีสีหน้าซับซ้อนแล้วกล่าวว่า “ข้าคาดไม่ถึงว่าเขาจะรู้เกี่ยวกับการเผชิญหน้าระหว่างเจ้ากับข้า”

“หากเขาทำเช่นนั้นไม่ได้ เหตุใดข้าจึงจะต้องระดมคนในวันนี้ เพื่อสร้างเกมกระดานเช่นนี้ขึ้นมาด้วย?”

ตี้เอ้อในชุดสีดำกล่าวอย่างแผ่วเบา “หลังจากนี้ถึงเวลาที่ดาบจะได้เฉิดฉายแล้ว ข้าล่ะสงสัยจริงๆ ว่าเขาได้เตรียมไพ่ตายสำหรับเรื่องนี้ไว้กี่ใบ เขากล้าพูดได้อย่างไรว่าจะรอดปลอดภัย”

ชายชรายิ้ม กล่าวว่า “ข้าก็คงบอกได้เพียงว่า หากถึงยามนั้น ข้าจะรั้งตัวสหายเต๋าเช่นเจ้าเอาไว้ ไม่จำเป็นต้องถึงมือสหายเต๋าซูหรอก”

ตี้เอ้อในชุดสีดำหยิบถ้วยชาขึ้นมา จิบหนึ่งคำ กล่าวว่า “เผชิญหน้ากันไปเลยคงจะดีเสียกว่า หากถึงเวลาที่ข้าลงมือขึ้นมา…”

“ข้าไม่รู้ว่ามีกี่ที่ที่ในทวีปเทพจิตนภาถูกทำลาย มีกี่ชีวิตที่ต้องถูกฝังไปพร้อมกับศึกนี้”

“ข้าไม่ต้องการแบบนั้น ทั้งสวรรค์และเก้าขุมอบายย่อมไม่ยอมให้หายนะเช่นนั้นเกิดขึ้นแน่ หาไม่แล้ว การณ์ ณ ช่วงเวลาที่ทวีปเทพตอนกลางกลายเป็นซากปรักหักพัง จะถูกหวนย้อนคืนกลับมา”

ชายชราหรี่ตาเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจทันที “ใช่แล้ว หากศึกชุลมุนครั้งใหญ่ของจอมเทพอุบัติขึ้นในวันนี้ ทวีปเทพจิตนภา…ย่อมมีโอกาสเกิดภัยพิบัติวันสิ้นโลกอย่างแน่นอน! แต่ว่า…”

ชายชราเปลี่ยนเรื่อง กล่าวว่า “ถึงยามนั้น ข้าคงไม่สนใจเรื่องพวกนี้อีกแล้ว”

ตี้เอ้อในชุดสีดำพยักหน้า

ภายในพื้นที่นั้น

“เจ้าคนบาปนอกรีต เจ้ายังมีไพ่ตายอันใดอีก? มา ขอข้าดูเป็นขวัญตาหน่อย!”

สิ้นเสียง ‘ตู้ม’ สุญญะพังทลาย องค์เทพเทียนฮวงยืนหยัดอย่างมุ่งร้าย ราวกับกำลังจะลงมือ

“ข้านึกแล้ว เจ้าต้องเป็นคนแรกที่หมดความอดทน”

ซูอี้กล่าวอย่างแผ่วเบาว่า “ทว่าเจ้ารอหน่อยดีกว่า เจ้าไม่มีสิทธิ์จะมาประกาศสงครามในครั้งนี้หรอก”

“เหอะ ดูคำพูดคำจา ข้าไม่เชื่อหรอก!”

องค์เทพเทียนฮวงพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชา ทันใดนั้นก็ยกมือขึ้นแล้วร่ายวิชา

ตู้ม!

เปลวเพลิงสีเงินพร่างพรายนับไม่ถ้วนพลันปรากฏขึ้นรอบร่างของซูอี้ มันปกคลุมท้องนภาและปฐพี พยายามถาโถมใส่ร่างชายหนุ่ม

สิ่งนี้เกิดจากอำนาจควบคุมกฎของตัวตนระดับจอมเทพหล่อหลอมขั้นเก้า มันเปี่ยมด้วยพลังแห่งการทำลายล้างและแผดเผาสูงสุด!

หากแผ่กระจายออกไป ย่อมมากพอที่จะหลอมละลายภูเขาหมิงคงที่อยู่ไกลออกไปได้ในทันที สวรรค์ ปฐพี ขุนเขาลำธารเหล่านี้จะพลอยถูกหลอมละลายไปด้วย และกลายเป็นดินแดนแห่งความตายที่ถูกทอดทิ้ง!

ในตอนนี้ ม้วนคัมภีร์พลันปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของซูอี้สามฉื่อ

เมื่อคัมภีร์ภาพเปิดออก ปากโลหิตได้กลืนกินท้องนภาเข้าไป

ตู้ม!

ในบริเวณใกล้ๆ เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์สีเงินนับไม่ถ้วนพลันควบคุมไม่ได้ ก่อนถูกปากโลหิตกลืนกินจนไม่เหลือซาก จากนั้น ภายในปากโลหิตมีเสียงคำรามเกรี้ยวกราดดังออกมา “แค่นี้เองหรือ?!”