บันทึกตำนานราชันอหังการ [ 剑道第一仙 ] - บทที่ 2242 เสียงของดาบเล่มนั้น

บทที่ 2242 เสียงของดาบเล่มนั้น

ปากที่เต็มไปด้วยโลหิตปรากฏขึ้นในท้องนภา ราวกับหุบเหวขนาดใหญ่

ไกลออกไป องค์เทพเทียนฮวงอ้าปากค้าง

นี่มันตัวบ้าอันใด?

ตู้ม!

อึดใจต่อมา ปากโลหิตพลันเปล่งแสง และกลายเป็นชายชราหัวล้านพุงพลุ้ย ร่างเตี้ย ตาเขียว สวมชุดคลุมเต๋าสีแดงร้อนแรง

เขาดูแปลกประหลาด ค่อนไปทางน่าเกลียดเสียด้วยซ้ำ

แต่เมื่อปรากฏกายขึ้นมา สุญญะรอบข้างพลันพังทลายและบิดเบี้ยว หมุนวนไปมาราวกับวังวน

ทางด้านหลังของเขา คางคกขนาดใหญ่ที่มีความสูงเท่ากับเนินเขาหนึ่งลูกสะท้อนขึ้นมา ทั่วทั้งร่างเป็นสีแดงโลหิต เมื่อมันขยับปาก ก็ทำให้เกิดเสียงก้องราวฟ้าผ่า

“คางคกโลหิตกลืนกินสวรรค์! เจ้าคือ ‘จ้าวคางคกกลืนสวรรค์’ ในทะเลอสูรสวรรค์!!”

ใครบางผู้ตกตะลึง ก่อนส่งเสียงร้องออกมา

นี่คือชายชราที่น่าหวาดกลัวอีกคน ชื่อเสียงของเขาร้ายกาจยิ่งกว่าซากเทวะอาภรณ์เลือดเสียอีก

นั่นเพราะชายชราผู้นี้เคยกลืนกินจอมเทพทั้งเป็น!

“เป็นหมอนี่นี่เอง”

ใบหน้าขององค์เทพเทียนฮวงเคร่งขรึมมากขึ้น

“เจ้าจะสู้กับเขางั้นหรือ?” ซูอี้ถาม

จ้าวคางคกกลืนสวรรค์ ผู้มีใบหน้าน่าเกลียดพุงพลุ้ยพ่นฟองออกมาเต็มปาก ถามอย่างเหยียดหยันว่า “ตาเฒ่าเทียนฮวง เจ้ากล้าสู้กับข้าผู้นี้หรือไม่?”

สีหน้าขององค์เทพเทียนฮวงสั่นไหวชั่วขณะ

ไม่ว่าใครต่างมองออกว่าอีกฝ่ายหวาดกลัวจ้าวคางคกกลืนสวรรค์

“ข้ารู้ว่าเจ้ามีประโยชน์น้อยสุดในที่แห่งนี้”

จ้าวคางคกกลืนสวรรค์กลอกตา ชำเลืองมองจอมเทพอีกคน ส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “พี่ฝูโหยว ไหนเจ้าบอกว่าไอ้เฒ่าคนตกปลาสารเลวอยู่ที่นี่เหมือนกันไม่ใช่หรือ? ทำไมเขาถึงไม่อยู่ที่นี่?”

ทุกคนเข้าใจทันทีว่าจ้าวคางคกกลืนสวรรค์มาเพื่อจัดการกับเฒ่าเรืองวิญญาณ

เมื่อฟังจากน้ำเสียงของจ้าวคางคกกลืนสวรรค์แล้ว เห็นได้ชัดว่ามันเกลียดเฒ่าเรืองวิญญาณนัก ทำให้เรียกอีกฝ่ายว่าไอ้เฒ่าสารเลวออกมา

ซูอี้กล่าวว่า “มันซ่อนอยู่ในเงามืด ไม่โผล่หัวออกมาหรอก เจ้าต้องตามหาด้วยตัวเอง”

ตู้ม!

จ้าวคางคกกลืนสวรรค์ทะยานขึ้นท้องนภา ทันใดนั้นก็ทำการสูดดม ก่อนดวงตาสีเขียวคู่นั้นจะทอประกาย กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า “ไอ้เฒ่าสารเลว เจ้าอยู่ที่นี่จริงด้วย! ข้าได้กลิ่นตุๆ จากร่างของเจ้ามาแต่ไกลเลย!”

เสียงยังคงดังก้อง ทว่าตัวคนกลับพุ่งไปยังท้องนภา หายไปในทันทีแล้ว!

อึดใจต่อมา ในท้องนภาที่อยู่ไกลออกไป ศึกใหญ่พลันอุบัติขึ้น

หนึ่งในสองฝ่ายที่ต่อสู้กันคือจ้าวคางคกกลืนสวรรค์ ขณะที่อีกฝ่ายคือชายชราร่างผอมในชุดสีเทา ผู้มีใบหน้าซีดเซียวทว่าแลดูชาญฉลาด

ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือดราวกับกำลังจะพลิกท้องนภา ทำให้ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่ง

ส่วนพุทธเจ้าแผดตะเกียงกับนักบวชซิงอวี่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด ทั้งสองเลือกที่จะอยู่ให้ห่างจากสถานที่บริเวณนี้เช่นกัน

ใบหน้าของพวกจอมเทพอวิ๋นเหอในยามนี้ยิ่งดูน่าเกลียด

ไม่ใช่ว่าเขาประหลาดใจกับไพ่ตายของซูอี้

แต่ในกลุ่มของพวกเขา พุทธเจ้าแผดตะเกียง รวมถึงคนตกปลาล้วนเป็นนักฆ่าที่ซ่อนอยู่ในความมืด!

ประการหนึ่งคือสามารถยับยั้งคู่แข่งที่ซ่อนเร้นเหล่านั้นได้ ทำให้อีกฝ่ายเผยตน ไม่อาจฉวยโอกาสยามไฟไหม้

ประการที่สองคือการมีคนอย่างพุทธเจ้าแผดตะเกียง หมายความว่าเมื่อพายุลูกนี้ก่อตัวขึ้น ฝั่งของพวกเขาสามารถสำแดงอำนาจในช่วงท้าย เพื่อจู่โจมซูอี้ในทีเผลอได้

แต่แม้กระทั่งไพ่ตายเหล่านั้นต่างถูกซูอี้มองออกในยามนี้ จนถึงขั้นโดนยับยั้ง!

ไพ่ตายล้วนถูกหยิบออกมาใช้ล่วงหน้า ทำให้กลุ่มพวกเขาอ่อนแออย่างเห็นได้ชัด!!

นี่คือเหตุผลที่ทำไมพวกจอมเทพอวิ๋นเหอถึงมีสีหน้าน่าเกลียด

ใช่แล้ว ไม่มีใครคาดคิดว่าการที่ซูอี้ปรากฏตัวในครั้งนี้ เขาจะเตรียมการมาอย่างดี ทั้งยังพิถีพิถัน ราวกับสามารถมองเห็นทุกอย่างจนหมดสิ้น คาดการณ์ทุกสิ่งได้ไม่ต่างจากทวยเทพ ก่อนจะเข้าโจมตีและตอบโต้สิ่งต่างๆ ที่พวกเขาเตรียมการไว้ทีละเล็กละน้อย!!

นี่มันช่างน่าเหลือเชื่อ ทำให้พวกเขาโดนกดดันอย่างมหาศาล

ในตอนนี้ จิตวิญญาณของพวกจอมเทพอวิ๋นเหอต่างได้รับผลกระทบอย่างหนัก

ไม่อาจคาดเดาได้เลยว่า มีไพ่ตายกี่ใบที่ซูอี้ยังไม่สำแดง!

ขณะเดียวกัน ผู้ชมเหล่านั้นที่ไม่ได้จากไปไกลต่างประหลาดใจ และตกตะลึงเช่นกัน

ศึกนี้ไม่ใช่การต่อสู้ระหว่างซูอี้กับศัตรูเหล่านั้นเพียงลำพังอีกแล้ว

แต่มันคือการเผชิญหน้ากันระหว่างตัวตนอันสูงส่งในโลกเทพ!

เป็นความจริงที่พวกจอมเทพอวิ๋นเหอย่ำแย่ แต่ทางฝั่งของซูอี้ หาได้แสดงความประมาทออกมาไม่

นั่นเพราะนอกเกมกระดานดังกล่าว ซูอี้ได้ตระเตรียมวั่นจื่อเทียน บรรพชนเซวี่ยหู จางอู๋ซู่และกลุ่มตัวตนอันน่าสะพรึงเพื่อเล่นงานจากอีกฝั่ง

นอกจากนี้ ชายหนุ่มยังมีไพ่ตายนับไม่ถ้วนที่ยังไม่ถูกใช้!

ศึกและการเผชิญหน้าดังกล่าว กอปรกับกองกำลังน่าสะพรึงกลัว……ย่อมเป็นสิ่งที่หาได้ยากในทุกยุคสมัย มากพอจะสร้างความตกตะลึงได้ทั่วหล้า!!

“น่าสนุกเหลือเกิน ข้าไม่คิดเลยจริงๆ ในช่วงที่ข้าแยกห่างจากสหายเต๋าเซียว เขาจะถึงกับเตรียมของเล่นไว้มากมายเพียงนี้”

ฉี่เวยถอนหายใจ หัวใจเต้นรัว

นางมั่นใจว่า เรื่องในวันนี้ทำให้ซูอี้ต้องเค้นสมองอย่างหนักหน่วง จึงจะเตรียมการทั้งหมดขึ้นมาได้ ด้วยเหตุนั้น เขาถึงสามารถต่อสู้กับศัตรูเหล่านั้นในตอนนี้ได้อย่างสงบ ไม่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบแต่อย่างใด!!

บรรยากาศในพื้นที่ทำศึกยิ่งดุเดือด การต่อสู้นี้อาจจะปะทุถึงขีดสุดได้ทุกเมื่อ!

ไม่ทราบได้ว่ามีตาเฒ่าในความมืดที่หวาดกลัวอยู่กี่คน จนไม่กล้าลงมือบุ่มบ่าม พวกเขาถูกซูอี้ข่มขู่อย่างสมบูรณ์

ก่อนหน้านี้ ทุกคนคิดว่าด้วยการปรากฏตัวของซูอี้ การต่อสู้เพื่อแย่งชิงเปลวเพลิงแห่งยุคสมัย และอำนาจวัฏสงสารจะอุบัติขึ้น คนเหล่านั้นที่คอยแอบดูก็จะสามารถฉวยโอกาสนี้ เพื่อจับปลายามน้ำขุ่นได้

แต่ความจริงมันไม่ใช่เช่นนั้น พวกเขาตระหนักได้แล้วว่า เทพชั้นล่างอย่างซูอี้ไม่ใช่ตัวตนที่จะถูกกลั่นแกล้งได้ง่าย!!

“เทียนฮวง เจ้าจะเป็นคนแรกที่ตายในเกมกระดานนี้หรือไม่?”

ซูอี้ถามอย่างแผ่วเบา

องค์เทพเทียนฮวงขมวดคิ้ว ในใจรู้สึกไม่สบายอย่างอธิบายไม่ถูก สิ่งที่ซูอี้กล่าวเหมือนกับเป็นการบอกว่า เขาจะเป็นคนแรกที่ตายในพายุลูกนี้จริงๆ

“เลิกพูดปลุกระดมเสียที ข้าสู้กับหลี่ฝูโหยวมาหลายปี เหตุใดจะไม่รู้ว่าเจ้าเป็นคนแบบไหน?”

องค์เทพเทียนฮวงพ่นลมออกจมูกอย่างเย็นชา

ซูอี้ยิ้มแล้วกล่าวว่า “ชาติที่แล้ว ข้าตกตายในสมรภูมิไร้ที่สิ้นสุด ไม่ได้ตายด้วยมือของตาเฒ่าเทียนฮวงเช่นเจ้า ในตอนนั้นข้าให้โอกาสเจ้าต่อสู้เพียงลำพังหลายครั้ง แต่เจ้า……ไม่กล้าแม้แต่จะตอบตกลง!”

สีหน้าขององค์เทพเทียนฮวงหมองหม่น แต่ไม่อาจปฏิเสธได้

ยามจัดการกับหลี่ฝูโหยว เขาต้องรวบรวมเหล่าตัวตนอันน่าสะพรึงกลัวจำนวนมากจากทั่วทุกมุมโลก จึงจะทำให้หลี่ฝูโหยวพ่ายแพ้ในสมรภูมิไร้ที่สิ้นสุดได้

นี่คือสิ่งที่ทุกผู้ทราบ

ในทำนองเดียวกัน มันสามารถอธิบายได้ว่า ไม่ว่าจะเป็นใคร หากตกอยู่ในสถานการณ์ตัวต่อตัว พวกเขาย่อมไม่กล้ายั่วโมโหหลี่ฝูโหยว!

“แต่ว่าเรื่องเหล่านั้นมันเป็นอดีตไปแล้ว”

ซูอี้หยิบไหสุราออกมา ยกขึ้นจิบ “ข้าในยามนี้คือหลี่ฝูโหยว คืออี้เต้าเสวียน แต่สิ่งสำคัญที่สุด……ข้าก็คือข้า ถึงอย่างไรก็มีความแตกต่างจากคนอื่น!”

คำพูดเหล่านี้ บางคนเข้าใจ บางคนไม่เข้าใจ บางคนคล้ายกับเข้าใจ

แต่ซูอี้ย่อมรู้ดีที่สุด!

สิ่งที่ควรค่าแก่การกล่าวถึงยิ่งกว่าคือ ซูอี้ในตอนนี้ที่หยิบไหสุราออกมาดื่มอย่างสบายใจ ทำให้เปลือกตาของจอมเทพที่อยู่ไกลออกไปกระตุก ร่างกายแข็งทื่อ ครุ่นคิดโดยไม่รู้ตัวว่าชายหนุ่มกำลังจะใช้ไพ่ตายอีกครา

โดยเฉพาะองค์เทพเทียนฮวงผู้ถูกซูอี้เรียกชื่อ ระแวดระวังยิ่งกว่าใครๆ เขาถือง้าวขนาดใหญ่ไว้ในมือรอแล้ว

แต่ว่า…ซูอี้เพียงยกขึ้นจิบสุราเท่านั้น!

มันจึงทำให้การกระทำขององค์เทพเทียนฮวงดูน่าอาย แสดงให้เห็นว่าเขาวิตกมากแค่ไหน!

ฉี่เวยแทบจะหลุดหัวเราะออกมา

ตาเฒ่าที่โด่งดังไปทั่วโลกหล้ามาหลายปี กลับหวาดกลัวจนสูญเสียความสงบ ฉากเช่นนั้นหาได้ยากนัก!

หากแพร่งพรายออกไป ต้องไม่มีใครเชื่อเป็นแน่

ในเวลาเดียวกัน บนเนินเขาที่ไม่โดดเด่น ชายชราอดยิ้มและส่ายหน้าไม่ได้ “ความกล้าหาญของคนเหล่านี้ด้อยกว่าสหายเต๋าซูนัก”

ตี้เอ้อในชุดสีดำขมวดคิ้ว ก่อนถอนหายใจออกมา จากนั้นจึงกล่าวว่า “ตอนข้าฆ่าอี้เต้าเสวียน ข้าต้องสูญเสียไปมากมาย กินเวลาหลายพันปี การฆ่าหลี่ฝูโหยวก็ไม่ต่างกันนัก”

“คนเหล่านี้ล้วนมีประสบการณ์โดยตรง เคยเป็นสักขีพยานพบเห็น พวกเขาจึงย่อมเข้าใจดีว่าซูอี้ผู้กลับชาติมาเกิดไม่ใช่คนที่ควรดูถูกได้”

“ความหวาดกลัวและความรอบคอบเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เหมือนกัน”

“แต่ว่า…”

ชายหนุ่มชุดดำจิบชา “ในเมื่อพวกเราสามารถฆ่าอี้เต้าเสวียน รวมถึงหลี่ฝูโหยวได้ พวกเราก็สามารถฆ่าซูอี้ได้เช่นกัน!”

ชายชราไม่กล่าวอันใด

พายุยังคงก่อตัว สามารถอุบัติได้ทุกเมื่อ การพูดอะไรเช่นนี้ ออกมาจะเป็นการด่วนสรุปเกินไป

ในตอนนี้……มีบางสิ่งได้เกิดขึ้นในพื้นที่!

จอมเทพหล่อหลอมขั้นเก้าที่นำโดยเส้าอวิ๋นเค่อ ไม่แม้จะส่งเสียงออกมา แต่จู่ๆ ก็ลงมือในฉับพลัน!

ตู้ม!

พวกเขาใช้สมบัติก้นหีบออกมา ตัวคนราวกับสายฟ้าฟาด เข้าโจมตีใส่ซูอี้อย่างสุดกำลัง!

ดาบเต๋า กระบี่ศึก แส้ เจดีย์ ตราประทับ…

สมบัติทุกชิ้นเต็มไปด้วยอำนาจเทพไร้เทียมทาน ทะลวงสวรรค์และปฐพี สาดส่องไปทั่วทุกทิศทาง

คลื่นแห่งการทำลายล้างอันทรงพลังเหล่านั้น เปลี่ยนสีสันของสายลมอย่างสมบูรณ์ ห่างออกไปนับแสนลี้ บรรยากาศน่าสะพรึงราวกับภัยพิบัติวันสิ้นโลกได้เข้าปกคลุมทั่วทุกถิ่น

ไม่ต้องคิดให้มากความก็ทราบได้ว่า หากโดนเข้าไปจังๆ ซูอี้ต้องตายอย่างแน่นอน!

ภูเขาหมิงคงจะถูกทำลาย!

ทุกผู้ในตระกูลซีโบราณจะพินาศ!

ยามนี้ จอมเทพอวิ๋นเหอ องค์เทพเทียนฮวง และจอมมารเจวี๋ยเทียนล้วนรออยู่ก่อนแล้ว เพื่อเตรียมโจมตีซ้ำ

ในขณะเดียวกัน หัวใจของผู้คนที่อยู่ไกลออกไปต่างบีบรัด ซากเทวะอาภรณ์เลือดระเบิดแสงสีโลหิตออกมา ส่วนซือมิ่งใช้ออกด้วยวัตถุสะบั้นกฎ เม็ดบัวแห่งเวลา!

พุทธเจ้าแผดตะเกียง คนตกปลา นักบวชซิงอวี่ กับจ้าวคางคกกลืนสวรรค์ผู้กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดภายในท้องนภา ล้วนสำแดงอำนาจจิตออกมา

บนร่างของตี้เอ้อ อักขระสีดำนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น ชายชราผู้อยู่ฝั่งตรงข้ามเผยแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์ในดวงตา จับจ้องตี้เอ้ออย่างแน่วแน่

ในความมืด กลิ่นอายน่าสะพรึงนับไม่ถ้วนพลันแผดเสียงคำราม เตรียมพร้อมที่จะลงมือทุกเมื่อ

บนภูเขาหมิงคงในตอนนี้ หัวใจของซีหนิงแทบจุกตรงลำคอ สีหน้าของซีจิ้งซานเปลี่ยนไปมาก ทุกผู้ในตระกูลซีโบราณแทบหายใจไม่ออก

พวกเขาคล้ายกับสัมผัสได้ถึงลางร้ายว่า พายุที่ก่อตัวอย่างยาวนานนี้จะระเบิดขึ้นอย่างสมบูรณ์แล้ว!

ชั่วกาลนั้น บนร่างของซูอี้ เสียงดาบอันแปลกประหลาดพลันดังก้องขึ้นมา

มันเหมือนกับเสียงดาบเหล็กขึ้นสนิมที่เสียดสีกับหินลับดาบ

เหมือนกับใบดาบเปื้อนฝุ่นเคลื่อนผ่านฝักดาบ ส่งเสียงครวญครางไปมา

เมื่อดาบส่งเสียงออกมา ฝักดาบได้ปรากฏขึ้นในมือของซูอี้

ฝักดาบขึ้นสนิม เป็นสีเขียวตะไคร่ ดูเก่าแก่ยิ่ง คล้ายกำลังจะสูญสลาย ไม่มีจิตวิญญาณแม้แต่นิดเดียว ไม่ต่างจากเศษทองแดงกับเหล็กเน่า

ยามซูอี้ตวัดฝักดาบที่มีชะตาผูกโยนลงกับพื้นโดยไม่มีใครเหลียวแล ฉากอันน่าเหลือเชื่อพลันบังเกิดขึ้น!