ทะลุมิติทั้งครอบครัว - ตอนที่ 875-1 ถ้าอยากบินได้สูงก็ควรลืมพื้นราบ

ตอนที่ 875-1 ถ้าอยากบินได้สูงก็ควรลืมพื้นราบ

จอหงวนออกมาเดินเล่น แค่เห็นก็หวั่นไหว

วันนี้คุณหนูหกสกุลเหลียงยังอยากแอบมองจอหงวนหยาง แม้จะมีราชโองการพระราชทานคู่ครองแล้วก็ตาม คิดดูก็รู้ว่า คนที่อยู่ในใจนางคือหยางหมิงหย่วนมาตลอด

วันนี้คุณหนูหกสกุลเหลียงรับราชโองการพระราชทานคู่ครองเป็นเหยียนซี่หานอย่างยอมรับชะตากรรม นี่ก็แสดงว่าก่อนหน้านี้นางได้พยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว

แต่หยางหมิงหย่วนก็ยังคงปฏิเสธการเกี่ยวดองนี้

สรุปได้ว่าหยางหมิงหย่วนล่วงเกินสกุลเหลียงอย่างสิ้นเชิงแล้วในเรื่องคุณหนูหก

ตอนพูดเป็นนัยๆ ครั้งแรก คุณหนูหกพูดถึงหยางหมิงหย่วนให้แม่ฟัง แม่เหลียงจึงเขียนจดหมายเชิญ

สำหรับแม่เหลียงแล้วนั้น นางคลอดลูกสาวคนเล็กตอนอายุมากแล้ว ขาของลูกสาวคนเล็กมีความพิการ นางไม่ขออะไรมาก ขอแค่ลูกสาวคนเล็กสมความปรารถนา ซึ่งแน่นอนว่าหากลูกสาวคนเล็กชอบอะไรนางก็จะหามาให้

สกุลเหลียงมีความสามารถทำแบบนั้นได้

ก่อนพ่อเหลียงเสียชีวิตก็ได้กำชับแม่ทัพเหลียงที่เป็นลูกชายคนโตว่าให้ดูแลและปกป้องน้องสาวคนสุดท้องให้ดี

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

แต่เมื่อหยางหมิงหย่วนได้รับจดหมายเชิญจากสกุลเหลียงกลับทำนิ่งเฉย ไม่ตอบกลับ

แม่เหลียงรู้สึกฉงนใจ คนที่มีชาติกำเนิดยากจนแบบนี้ เพิ่งได้เป็นจอหงวนก็ทำอวดดีแล้วหรือ

ครั้งที่สองเชิญไปในนามบ้านรองสกุลเหลียง คราวนี้ตอบกลับมาว่างานยุ่ง

พอสืบดูข้ออ้างที่ว่า ‘งานยุ่ง’ จอหงวนหยางใช้บ่อยทีเดียว เรียกได้ว่าคล่องแคล่ว ตอบกลับไปแบบนี้ให้หลายจวน

แม่เหลียงโมโหมาก ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเลยรึ

เอาแค่นี้เรื่องนี้ก็รู้ไปถึงพระสนมกุ้ยเฟยแล้ว

พระสนมเหลียงส่งขันทีใหญ่ข้างกายที่เก่งที่สุดไปเรือนหลังน้อยของสกุลหยาง

ขันทีใหญ่อยู่ในห้องโถงบ้านสกุลหยาง พอเห็นหยางหมิงหย่วนก็วางมาดสั่งสอน

ไม่พูดอะไรมาก แต่ก็ได้ถ่ายทอดคำพูดที่ควรพูดหมดแล้ว

ความหมายที่ว่าก็คือ เจ้าเข้าใจหรือยัง เจ้าควรเข้าใจว่าทำไมสกุลเหลียงถึงหยิบยื่นโอกาสให้เจ้าสองครั้ง ครั้งหน้าถ้าสกุลเหลียงเชิญเจ้าไปอีก จอหงวนหยางควรรู้แล้วใช่ไหมว่าต้องทำยังไง

จบแล้วยังพูดเพิ่มอีกหนึ่งประโยค พระสนมกุ้ยเฟยรักและเอ็นดูคุณหนูหกมาก แม่ทัพเหลียงที่ออกศึกอยู่ข้างนอกก็รักน้องสาวคนสุดท้องคนนี้มากเหมือนกัน

แม่หยางกับสะใภ้ใหญ่ก็ได้รู้เรื่องในเวลานี้ว่าน้องสาวของพระสนมกุ้ยเฟยถูกใจหมิงหย่วนของพวกเขา

ในขณะที่พระสนมกุ้ยเฟยรวมถึงทุกคนในสกุลเหลียงต่างคิดว่าเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว ขั้นถัดไปก็คือแสดงออกอย่างเปิดเผย ทว่าต่อมาหยิบยื่นโอกาสไปอีกหลายครั้ง หยางหมิงหย่วนก็ยังคงอ้างว่า ‘งานยุ่ง’ ไม่ว่างไปบ้านสกุลเหลียง

หึ แกล้งโง่ใช่ไหม ทำแข็งข้อใช่ไหม

คุณหนูหกร้องไห้คร่ำครวญ บอกว่าเขาไม่ได้แกล้งโง่ เพราะเขารู้ความหมายถึงได้ปฏิเสธทุกครั้ง

สกุลเหลียงที่รุ่งเรืองที่สุด ครอบครัวฝ่ายพระสนมกุ้ยเฟย ตระกูลสามอันดับแรกของรัชสมัยนี้ คุณหนูหกสกุลเหลียงถูกเมิน แถมยังเป็นจอหงวนยากจนที่ไม่ได้มีคนหนุนหลัง ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ มีอย่างที่ไหนกัน

เล่นเอาคนสกุลเหลียงโมโหมาก เวลานี้อยากเอาชนะ ต้องการแต่งหยางหมิงหย่วนเข้าสกุลให้ได้ ไม่เชื่อหรอกว่าแค่จอหงวนเล็กๆ คนเดียวพวกเขาจะกำราบไม่ได้

พระสนมกุ้ยเฟยคอยเป่าหูฮ่องเต้ที่นอนอยู่ข้างกาย แต่น่าเสียดายที่ฮ่องเต้แสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ

จนกระทั่งแม่ทัพเหลียงพี่ชายคนโตของคุณหนูหกกลับมาแล้วพูดเรื่องคู่ครองของน้องสาวคนเล็กอีกครั้ง

อันที่จริงก่อนจะเป็นเหยียนซี่หาน แม่ทัพเหลียงเคยขอให้ฮ่องเต้พระราชทานคู่ครองแล้ว ทั้งยังขอเป็นหยางหมิงหย่วน

ตอนนั้นความคิดของแม่ทัพเหลียงคือ ไม่เชื่อหรอกว่าถ้าฮ่องเต้พระราชทานคู่ครองแล้วเจ้าจะกล้าขัดราชโองการ

รอเจ้าเป็นน้องเขยของข้าก่อนเถอะ คอยดูว่าข้าจะจัดการเจ้าอย่างไร

ฮ่องเต้ต้องไว้หน้าแม่ทัพเหลียง ครั้งนี้ไม่ได้แกล้งทำเป็นไม่เข้าใจ

เรียกหยางหมิงหย่วน “บัณฑิตหยาง เจ้าก็ไม่เด็กแล้ว มีครอบครัว สร้างฐานะ…”

หยางหมิงหย่วนพูดขึ้นต่อหน้าแม่ทัพเหลียง “ฝ่าบาท กระหม่อมหวาดกลัว ตอนนี้กระหม่อมยังไม่อยากแต่งงาน แค่อยาก…”

หยางหมิงหย่วนถอยออกไป

ถึงได้มีภาพที่แม่ทัพเหลียงคุกเข่าต่อหน้าฮ่องเต้ โมโหอัดอั้นตันใจ ขอให้ฮ่องเต้พระราชทานคู่ครองเป็นชายหนุ่มที่ดีที่สุดให้น้องสาวของเขา

ฮ่องเต้คิดในใจ

ใครล่ะ เจ้าก็พูดมาสักคนสิ

ดูอย่างอวี้ชินอ๋อง รายนั้นพูดชื่อมาเลยว่าจะเอาใคร ข้าก็แค่พิจารณาว่าได้หรือไม่ได้

แต่พอถึงคราวเจ้ากลับได้เรื่อง จะเอาที่ดีที่สุด ขอบเขตแคบมาก ข้าจะรู้รึว่าคนที่ดีที่สุดในสายตาสกุลเหลียงของพวกเจ้าเป็นอย่างไร

ข้างานยุ่งขนาดนี้ยังจะต้องช่วยหาคู่ครองให้พวกเจ้าแต่ละจวนอีก แต่ลูกสะใภ้ของข้าเองยังไม่รู้เลยว่าจะเอาใคร ช่วงนี้พระสนมจิ้งเฟยบ่นหนักขึ้น ก่อนหน้านี้พระสนมจิ้งเฟยก็ ‘ป่วย’ แต่เขาแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง

เอาแบบนี้แล้วกัน แม่ทัพเหลียงเห็นน้องสาวชอบคนมีความรู้ ไม่อย่างนั้นจะถูกใจจอหงวนซื่อบื้อคนนั้นรึ เขาก็มีลูกน้องอยู่ตั้งมากมาย

ถึงได้ไปลงที่เหยียนซี่หานที่หน้าตาและความรู้อยู่ในระดับบนๆ

เรื่องที่คนสกุลเหลียงไม่รู้คือ อาจารย์เหยียนไม่พอใจการเกี่ยวดองครั้งนี้ด้วยซ้ำ

หลังจากอาจารย์เหยียนรู้ข่าวก็แอบกุมขมับ เพราะซี่หานเป็นหลานชายที่เขาพอใจมากที่สุด

แล้วนี่ไปเกี่ยวข้องกับพวกองค์ชายได้อย่างไร

น้องสาวของพระสนมกุ้ยเฟย องค์ชายที่เกิดจากพระสนมกุ้ยเฟย อีกไม่กี่ปีให้หลังเกรงว่าตระกูลเหยียนจะต้องเข้าสู่วังวนการแก่งแย่งชิงดีขององค์ชายอีกครั้งแน่นอน

แต่กลับติดตรงที่ว่า วาจาของฮ่องเต้ศักดิ์สิทธิ์ กว่าเขาจะรู้เรื่องก็สายไปเสียแล้ว เขายังอยู่ที่สำนักฝึกหัดข้าราชการพลเรือน ฮ่องเต้ตรัสแล้วไม่คืนคำ

เพราะเรื่องนี้ อาจารย์เหยียนกับฮูหยินได้ปิดห้องโทษกันเอง

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

เหยียนเหล่าฮูหยินพูดว่า “พวกเราไม่ได้หวังอะไรเสียหน่อย แต่ซี่หานกลับถูกมัดมือชก แค่คิดข้าก็ปวดใจแล้ว ทำไมตอนนั้นท่านถึงไม่สู่ขอฝูหลิงล่ะ”

คนสกุลเหยียนคุ้นเคยกับฝูหลิงมาก สนิทสนม เรียกว่าฝูหลิงเป็นการส่วนตัวมาตลอด

ฝูหลิงคลุกคลีอยู่ในบ้านสกุลเหยียนทุกวันเป็นเวลากว่าครึ่งปี เข้าเรือนหน้าเรือนหลังได้สบาย

อาจารย์เหยียน “หืม ฝูหลิงรึ”

ฟังจากน้ำเสียงนี้ก็รู้แล้วว่าเขาไม่เคยคิดไปในทางนั้นเลย ตั้งใจศึกษาหาความรู้อย่างเดียว เห็นฝูหลิงเป็นสหายรุ่นเดียวกัน

เวลานี้พอฮูหยินพูดขึ้นมา

อาจารย์เหยียนก็ลูบเครา จินตนาการถ้าฝูหลิงเป็นหลานสะใภ้ของเขาจะดีขนาดไหน

จะว่าไป ในสายตาของอาจารย์เหยียน เขาไม่ได้ใส่ใจคุณหนูของแต่ละจวนว่าหน้าตาเป็นอย่างไร เขาคร่ำเคร่งอยู่แต่กับตำรา เด็กสาวที่รู้จักก็มีแค่ซ่งฝูหลิงที่ดีที่สุด

“เจ้ามีความคิดแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร ทำไมไม่รีบเตือนข้า”

“ยังจะมาโทษข้าอีก ท่านต่างหากที่เป็นปู่”

อาจารย์เหยียนส่ายมือ “ข้าไม่ว่างคิด แต่ไหนแต่ไรมาข้าไม่อยากยุ่งเรื่องแบบนี้ ในเมื่อเจ้ามีความคิดแบบนี้ทำไมไม่รีบบอกล่ะ”

อยู่ๆ เหยียนเหล่าฮูหยินก็จุกพูดไม่ออก ใช่ ตอนนั้นนางเห็นฝูหลิงไปมาทุกวันก็ไม่ได้พูด เป็นเพราะ ‘ฝูหลิงมีย่าปากจัด’

หญิงชราคนนั้นของครอบครัวผู้ว่าฯ ซ่งจะไม่ยอมให้คนเอาเปรียบแม้แต่น้อย กล้าแอบนินทาข้า ข้าก็จะด่าเจ้า จะไม่ให้แม้แต่โอกาสได้แก้ตัว ด่ากราดกลางถนนทันที

เพราะแบบนี้

มัวแต่คิดว่าสองครอบครัวมีบางมุมที่แตกต่างกัน

คำพูดบางอย่างไม่ต้องอธิบายมากมายก็เข้าใจ อีกอย่าง ตอนนี้ยังจะมาพูดเรื่องพวกนั้นทำไม มันสายไปแล้ว

เหยียนซี่หานยืนอยู่ตรงนอกหน้าต่าง ฟังปู่ย่าคุยเรื่องนี้จบก็เดินออก

คิดในใจ โอรสที่เกิดจากพระสนมกุ้ยเฟย เขารู้ว่าท่านปู่กังวลอะไร แต่มันจะเกี่ยวอะไรกับเขา ต่อไปเขาเป็นลูกเขยของสกุลเหลียงแล้วอย่างไร เขาดูแค่ว่าใครเหมาะสมที่สุดปราดเปรื่องที่สุด

ส่วนคุณหนูหก แต่งงานกับเขา เรื่องแรกที่เขาต้องสอนก็คือเจ้าไม่ได้แซ่เหลียง วางตัวให้ดี เจ้าเป็นสะใภ้สกุลเหยียน

นี่คือปฏิกิริยาตอบสนองของตระกูลเหยียนที่มีต่อราชโองการพระราชทานคู่ครอง

ทางด้านหยางหมิงหย่วนใจเย็นกว่ามาก

รู้ทั้งรู้ว่าวันนั้นคนที่อยู่บนหอน้ำชาอาจเป็นคุณหนูเหลียงที่มองเขาอยู่ รู้ทั้งรู้ว่าวันนั้นปฏิเสธฮ่องเต้ซึ่งหน้าถือเป็นการล่วงเกินแม่ทัพเหลียง แต่เขาก็ยังคงตั้งหน้าตั้งตาทำงานตามปกติ

ถึงขั้นที่แอบโมโหอยู่ในใจด้วยซ้ำ

ล่วงเกินสกุลเหลียงแล้วอย่างไร ก็ล่วงเกินไปแล้ว

ต่อให้อยากยัดเยียดข้อหา ‘ทรัพย์สินมหาศาลไม่ทราบที่มา’ ให้เขา เขาก็มีทรัพย์สินอยู่ไม่เท่าไร

ไม่อยากแต่งงานยังจะจับกดหัวบังคับได้เหรอ การแต่งงานต้องดูที่ความยินยอมพร้อมใจ

อีกอย่าง ถ้าเขาเริ่มกลัวตั้งแต่ยังหนุ่ม แบบนั้นเขาต้องกลัวไปถึงเมื่อไรกว่าจะได้ลืมตาอ้าปาก อยากทำอะไรก็เชิญ

เมืองหลวงไม่มีความลับอยู่แล้ว

ท่าทีปล่อยวางแบบนี้ของหยางหมิงหย่วนทำให้คนที่ไม่สนิทกับเขาอย่างพี่เขยรองของลู่พั่น ถึงกับรู้สึกยกย่อง