ทะลุมิติทั้งครอบครัว - ตอนที่ 876 กลับบ้านเกิด

ตอนที่ 876 กลับบ้านเกิด

ลู่พั่นขี่อยู่บนหลังม้า ด้านหลังลากสัตว์ที่ล่าได้มาเป็นกอง

ชั่วขณะนั้นทำพวกบุรุษผู้มากความสามารถทั้งสนามหน้าเสียกันมาก

จอหงวนหยางหมิงหย่วนผู้สอบได้อันดับหนึ่ง ประสบความสำเร็จ จากดินสู่ดาว

เหยียนซี่หานผู้เกิดในตระกูลผู้มีความรู้ เป็นรุ่นหลานที่เก่งยิ่งกว่า

ลูกหลานของตระกูลสูงศักดิ์ที่รูปงาม มีฐานะ มีอำนาจ

และอีกสารพัด

แต่เมื่อเทียบกับคนที่อยู่บนหลังม้าตอนนี้ เขาก็ไม่ได้ขาดอะไรหรือเปล่า

สิ่งที่เขามี แต่ละท่านที่อยู่ในที่นี้กลับไม่มีด้วยซ้ำ

นี่ก็คือเสียงในใจของบรรดาคุณหนูสายตรงที่อยู่ในสนามด้วย

ผู้เรียบเรียง : Novel PDF

ทั้งๆ ที่พูดแล้วว่าจะลืมเขา แต่พอเขาปรากฏตัวก็ยังอยากมองเขาอยู่ พูดแบบไม่อายเลยนะว่า อยากมองให้มากหน่อย

ลู่พั่นที่มีเจ้าของแล้วลงจากม้า

บรรดาองค์ชายเข้าไปรุมล้อมทักทาย “อวี้ชินอ๋อง”

มือของลู่พั่นถือแส้ เขาก็ยิ้มบางพยักหน้าให้ “อืม เป็นอย่างไรบ้างผลงานวันนี้”

องค์ชายสี่ที่เกิดจากพระสนมจิ้งเฟยเรียกลู่พั่นว่าพี่ “พี่หมินหรุ่ย พรุ่งนี้ไปกับข้านะ ข้าไม่ได้เรื่องเลย”

องค์ชายสี่คนนี้ไม่กลัวคนอื่นเอาเขาไปพูด

ใช้คำพูดของพระสนมมารดาก็คือ สภาพร่างกายของเขาเป็นขนาดนี้แล้ว ถ้ายังอิจฉากันอีกก็เกินไปแล้ว

ทางด้านลู่พั่นตอบตกลง ทางด้านฮ่องเต้ก็หรี่ตามองเห็นลู่พั่นกลับมาแล้ว

ถามเหล่าฮูหยินที่นั่งอยู่ข้างๆ

“จริงสิ ยังไม่ได้กำหนดวันให้หมินหรุ่ยใช่หรือไม่”

เหล่าฮูหยินกำลังบอกพระสนมสองคนที่ฮ่องเต้พาออกมาด้วยว่าไม่ต้องอยู่คุยเป็นเพื่อนนาง ได้ออกนอกวังหลวงทั้งที ควรไปผ่อนคลายบ้าง

พอเหล่าฮูหยินได้ยินก็หันมองหลานชายที่อยู่ไกลๆ เห็นสีหน้าเบื่อโลกของหลานชาย ฝ่าบาท พระองค์น่าจะมองออกว่ายังไม่ได้กำหนด

“ฝ่าบาท กำลังอยากหารือด้วยพอดี ฝ่าบาทจะช่วยออกหน้าให้ผู้ว่าฯ ซ่ง…”

เหล่าฮูหยินยังไม่ทันพูดจบ ฮ่องเต้ก็ผุดรอยยิ้มแบบจริงใจไม่ให้เสียมารยาทต่อผู้ใหญ่ พูดขัดจังหวะ

“เสด็จป้า แบบนี้จะทำข้าลำบากใจแล้ว…

…ขุนนางซ่งงานยุ่งมาก…

…เขาทุ่มเทเพื่อราชสำนัก…

…อย่างก่อนหน้านี้ข้าได้รับฎีการายงานจากหวงหลง ถ้าไม่เชื่อ เสด็จป้าลองถามอัคร…”

ฮ่องเต้ออกมาครั้งนี้ อัครเสนาบดีทำงานแทน

เหล่าฮูหยินคิดในใจ ชิ ยังจะให้ถามใครอีก

แต่เหล่าฮูหยินก็ได้บอกฮ่องเต้ว่า ทางด้านนี้ฉลองศักราชใหม่เสร็จ ร่วมงานเลี้ยงของวังหลวงเสร็จ ตระกูลลู่ของพวกนางก็จะออกเดินทางแล้ว

ผู้ว่าฯ ซ่งงานยุ่งมาก แต่ก็รับปากแล้วว่าจะถึงเฟิ่งเทียนในเวลาไล่เลี่ยกับพวกนาง หลานชายของผู้ว่าฯ ซ่งจะแต่งงานที่เฟิ่งเทียน

ตรงนี้ต้องขอแทรกสักหน่อย ในบรรดาวันหยุดของขุนนาง หนึ่งในนั้นมีวันลาประเภท ‘ลาไปงานแต่งของหลานชาย’ นี่ก็แสดงให้เห็นว่าหลานชายแท้ๆ แซ่เดียวกันเป็นญาติที่มีความสำคัญมากในยุคโบราณ

ก็พอดี กลับเฟิ่งเทียนกันหมด สกุลลู่กับสกุลซ่งเลยจะพบปะพูดคุยกัน

เหล่าฮูหยินจึงถือโอกาสลาหยุดกับฮ่องเต้ให้อัครเสนาบดีลู่

ทำไม ไม่ช่วยพูดกับขุนนางผู้ภักดีให้ ยังจะไม่ให้วันหยุดอีกเหรอ

ฮ่องเต้เงียบไปสักพักถึงรับปาก

แอบนึกเสียใจที่ชวนคุยเรื่องนี้

พูดถึงผู้ว่าฯ ซ่ง ฮ่องเต้ก็บอกให้หลี่เต๋อไฉเอาพู่กันกับน้ำหมึกมา

ที่ด้านนอกกระโจมกลางแจ้ง อยู่ๆ ฮ่องเต้ก็มีอารมณ์นึกอยากเขียนจดหมายให้ซ่งฝูเซิงขุนนางคนโปรดของเขา

ในจดหมายพูดถึงสัตว์ต่างๆ ของที่นี่ แม้จะเป็นกระต่ายก็ไม่เหมือนที่หวงหลงกับทางตอนเหนือของเฟิ่งเทียน

เขียนให้ความรู้กับซ่งฝูเซิง เล่าความแตกต่าง

ท่านไม่รู้ใช่หรือไม่ ขุนนางซ่ง

ดูสิข้ารู้ รู้เยอะกว่าท่าน

ฮ่องเต้เขียนลงในจดหมายอีกว่า ครั้งล่าสุดที่เขากินเนื้อกระต่ายแบบนี้คือเมื่อหลายปีก่อน

ขณะที่เขียนประโยคนี้ฮ่องเต้ก็นึกถึงพระสนมมารดาของเขาที่ตอนนั้นยังถือว่าเป็นคนโปรด ติดตามออกมาด้วย และก็เป็นวันเกิดของเขาพอดี ตอนนั้นเขายังเด็กมาก เขาได้กินเนื้อย่างที่นี่

วันเกิดของเขา

ฮ่องเต้เอาจดหมายให้ขันทีใหญ่ นอกจากนี้ยังสั่งให้คนเฉือนเนื้อของสัตว์ที่เขาล่าได้ ชนิดละชิ้น ส่งไปที่หวงหลงด้วยกัน

ให้ขุนนางซ่งได้ลองชิมดู เขาต้องไม่เคยกินแน่

เหล่าฮูหยินที่อยู่ข้างๆ ได้ยินแบบนี้ก็ก้มหน้ายิ้มจิบชา

ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ novelpdf.xyz

ฮ่องเต้นึกสนุก อยากให้ซ่งฝูเซิงได้กินเนื้อพวกนี้ รู้หรือเปล่าว่าระหว่างทางที่ไปต้องเปลี่ยนม้ากี่ตัว ต้องเปลืองแรงมากขนาดไหน หวดม้าเร่งเดินทางข้ามวันข้ามคืน

ยังต้องกังวลเรื่องเนื้อจะเสีย ขุนนางของเมืองที่เดินทางผ่านต้องให้ความร่วมมือดูแลเนื้อพวกนี้ด้วย

ด้วยเหตุนี้จึงใช้เวลาไม่นานก็ส่งถึงมือของผู้ว่าฯ ซ่ง

เวลานี้ผู้ว่าฯ ซ่งอยู่ในแปลงเพาะปลูก

เขาไม่ได้นั่งทำงานในที่ว่าการ

เขาอยู่ในชนบท กำลังยืนอยู่ในแปลงเกษตรแห่งความหวัง

ด้านนี้เป็นแปลงข้าวสาลี ด้านนั้นเป็นแปลงข้าวฟ่าง สระบัวสิบลี้ สวนผลไม้สิบลี้

ซ่งฝูเซิงที่พอได้ยินว่าฮ่องเต้ส่งเนื้อสัตว์มาให้ “…”

เนื้อพระถังซัมจั๋งหรือไง ลงทุนขนาดนี้

พอซ่งฝูเซิงอ่านจดหมายของฮ่องเต้จบ เขาก็พลิกดูอีกหลายรอบ ชักไม่เข้าใจ ทำเพื่ออะไร

แถมยังแอบบ่นในใจไม่หยุด

ฮ่องเต้รู้จักสร้างบรรยากาศยิ่งกว่าเขาอีก

ดูท่าฎีกาจะน้อยเกินไป ไม่อย่างนั้นทำไมถึงได้ว่างมีอารมณ์เขียนสภาพอากาศของที่นั่น ผืนดินของที่นั่น สัตว์ของที่นั่นน่าสนใจ

แค่ต้องการเล่าให้เขาฟังจริงเหรอ

มันรู้สึกแปลกๆ ตรงไหนชอบกล

อ๋า ซ่งฝูเซิงเข้าใจตอนอ่านรอบที่สี่ ใกล้ถึงวันเกิดของฮ่องเต้แล้ว อยากขอของขวัญจากเขา

แต่ทำซ่งฝูเซิงกลุ้มใจมาก

ของดีท้องถิ่นขนไปให้หมดแล้วไม่ใช่เหรอ เงินก็ให้แล้ว ยังอยากได้อะไรอีก

ไม่มี

ไม่มีแล้วจริงๆ

ซ่งฝูเซิงบ่นกับลูกเมียสามวันติดกัน ฮ่องเต้ต้องการของขวัญจากเขา แต่เขาคิดไม่ออกว่าจะให้อะไรดี

กินเนื้อพวกนี้ด้วยความกลุ้มใจ

ซ่งฝูหลิงเห็นพ่อเป็นแบบนี้ก็อดขำไม่ได้ ทั้งยังพูดล้อเล่นว่า ไม่เช่นนั้นก็ให้คำโคลงคู่ จี้เสี่ยวหลานให้คำโคลงคู่เป็นของขวัญวันเกิดฮ่องเต้ราชวงศ์ชิง ฮ่องเต้ดีใจมาก ในประวัติศาสตร์เถื่อนบอกว่า มีความสุขมากกว่าได้ของขวัญอย่างอื่น

“เขียนอะไร เร็วเข้า ลูกพ่อเขียนออกมาหน่อย พ่อค่อยปรับเอา”

ซ่งฝูหลิงถูกพ่อเอาพู่กันยัดใส่มือ “อ๋า คุณพ่อแน่ใจเหรอ”

ทำไมจะไม่แน่ เรื่องไหนที่ไม่เสียเงิน มีเหรอจะไม่แน่ใจ

เฉียนเพ่ยอิงทักท้วงในตอนสุดท้ายก่อนส่งออกไป “เหล่าซ่ง จะไม่เพิ่มอย่างอื่นหน่อยจริงเหรอ ฮ่องเต้ส่งเนื้อมาให้ ขุนนางหลายคนต้องรู้แน่”

“เพิ่มอะไร น้ำพริกสองกระปุกเหรอ”

มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว ให้ได้แค่สองกระปุก

เล่นเอาเฉียนเพ่ยอิงโมโห “เช่นนั้นก็ช่างเถอะ ไม่สู้ไม่ให้ดีกว่า”

ไปกลับใช้เวลาหลายวัน

หลังจากฮ่องเต้กลับถึงวังหลวง ฉลองวันเกิด เปิดของขวัญจากขุนนางซ่ง เดิมทีคิดว่าเป็นภาพวาด แต่พอพบว่าเป็นคำโคลงคู่เขาก็ไม่พอใจตามคาด

คำโคลงด้านซ้ายเขียนชมว่า ดินแดนกว้างใหญ่แบบที่ไม่เคยมีมาก่อน

ส่วนคำโคลงด้านขวาชมว่า หลังผ่านพ้นวันนี้ยังเหลืออีกเก้าพันเก้าร้อยห้าสิบห้าปีถึงจะครบหมื่นปี หวังว่าฮ่องเต้ที่เป็นผู้ปกครองจะอายุยืนไม่มีแก่เฒ่า

“พวกเจ้ามีหลายคนที่เคยเจอขุนนางซ่ง แต่ข้ากลับไม่เคยเจอ” วันนั้นฮ่องเต้ยังได้พูดแบบนี้ออกมาด้วย

บรรดาขุนนางใหญ่ที่มาอวยพรต่างคิดในใจ ผู้ว่าฯ ซ่งเป็นคนโปรดของฮ่องเต้มากจริงๆ

และเรื่องที่ชวนให้อิจฉาสุดคือ คนผู้นี้ยังไม่มาก็ครองใจโอรสสวรรค์ได้แล้ว

…

ซ่งฝูเซิงตะโกนเรียกพ่อของลาเฟย “ในห้องเริ่มเย็นแล้ว ก่อไฟอีกหน่อย”

พ่อลาเฟยรู้ว่านายท่านรู้สึกหนาว ไม่ใช่ว่าในห้องหนาว แต่เป็นหัวใจต่างหาก

Novel PDF

เพราะก่อนหน้านี้มีหลายคนที่ออกเดินทางกลับเฟิ่งเทียนแล้ว

ฮูหยิน คุณหนู พวกยายๆ

นายท่านต้องอยู่สะสางงาน ต้องรออีกหลายวันถึงจะออกเดินทางได้