จากหมอเทวดาสู่ป๊ะป๋าสายเปย์ - บทที่ 918 ครั้งที่สอง

ขณะที่คนอื่นกำลังตกตะลึง โจวอี้เองก็เช่นกัน

พลังของการระเบิดนี้เกินความคาดหมายของเขาไม่น้อย แม้ว่าเขาจะอยู่ห่างจากกลางเนินเขาที่เกิดการระเบิดมาแล้วค่อนข้างไกล แต่เขาก็ยังรู้สึกได้ถึงคลื่นกระแทกจากการระเบิดที่พุ่งเข้ามา

“ผู้อาวุโส ถ้าเราไม่ฆ่ามนุษย์ต่างดาวตอนนี้ แล้วเราจะทำเมื่อไหร่?” โจวอี้ตะโกนขึ้นขณะโบกไม้เท้าหัวมังกร

ร่างของเขาราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ที่พุ่งไปยังใจกลางไหล่เขา

“ไปฆ่าพวกมันกันเถอะ!”

“นี่คือโอกาสที่สวรรค์มอบให้ ไปฆ่ามนุษย์ต่างดาวกัน!”

“บ้าเรอะ นี่เป็นโอกาสที่น้องโจวให้มาต่างหาก ไปมันฆ่ากัน!”

“ฆ่า!”

บรรดาผู้ฝึกยุทธ์ต่างฮึกเหิม จิตสังหารอันเยือกเย็นเผยออกมาผ่านแววตาของพวกเขาขณะส่งเสียงตะโกนและพุ่งเข้าหาอีกฝ่าย

จ้านหลิงอวิ๋นหัวเราะ รอยยิ้มของเขาสดใสมาก

แค่พลังของการระเบิดเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้เขาตกใจ และตอนนี้เขาเห็นโอกาสที่จะทำลายล้างพวกมนุษย์ต่างดาวเหล่านี้แล้ว

ในขณะเดียวกัน เก๋อเก๋ออูที่ได้รับบาดเจ็บกลับรู้สึกราวกับว่าเขากำลังฝันร้าย

เมื่อมองดูแขนขาและตามร่างกายของมนุษย์ต่างดาวตนอื่น ๆ ก็พบว่าพรรคพวกของเขาล้วนได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ก็ไม่ถึงกับเสียชีวิต หัวใจของเขาพลันกระตุกวูบ ความเจ็บปวดนี้ทำให้เขาอยากจะบ้าตาย

“ยาพิษ…มันคือยาพิษ!”

เสียงกรีดร้องแห่งความเจ็บปวดดังก้องเข้าไปในหูของเก๋อเก๋ออู

ภายในชั่วพริบตา เก๋อเก๋ออูเบิกตากว้างด้วยความตกใจ จ้องมองไปยังลูกน้องที่กำลังดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้น จากนั้นเขาจึงรีบตรวจสอบร่างกายของตัวเองทันที

หัวใจของเขารู้สึกราวกับว่ามันจมดิ่งลงไปในถ้ำน้ำแข็ง ความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นในยามนี้เสมือนถูกงูพิษกัด

ความสิ้นหวังทำให้สีหน้าของเขาพลันซีดเผือด

จากการระเบิดที่น่าสะพรึงกลัวในครั้งนี้ เขาพบว่ามีสารพิษอยู่ในร่างกาย รวมไปถึง… ผู้ฝึกยุทธ์หลายสิบคนที่กำลังบุกมาสังหาร

“วิ่ง! ใครไม่อยากตายก็วิ่งซะ!” เก๋อเก๋ออูตะโกนออกมา

วิ่ง?

พวกเขาสามารถหลบหนีได้จริงเหรอ?

เหล่ามนุษย์ต่างดาวที่ได้รับบาดเจ็บจากระเบิดหรือถูกวางยาพิษ รวมถึงสัตว์ล่าสังหารและสัตว์คู่หูที่ล้มลงพากันส่งเสียงโหยหวนดังสะท้อนไปทั่วบริเวณ

นี่คือการสังหารหมู่!

เป็นการสังหารหมู่ที่ใช้เวลาไปเพียงสิบนาทีเท่านั้น

กลุ่มมนุษย์ต่างดาวผู้แข็งแกร่งหลายร้อยตน รวมทั้งสัตว์ล่าสังหารและสัตว์คู่หูอีกหลายร้อยตัว มีเพียงมนุษย์ต่างดาวประมาณยี่สิบตน และเหล่าสัตว์ราว ๆ สามสิบถึงสี่สิบตัวเท่านั้นที่สามารถหลบหนีเอาชีวิตรอดมาได้ รวมถึงสัตว์ล่าสังหาร สัตว์คู่หูที่บินอยู่บนท้องฟ้า และมนุษย์ต่างดาวที่นั่งอยู่บนหลังพวกมันเช่นกัน

ในขณะที่จ้านหลิงอวิ๋นกำลังไล่ล่าเก๋อเก๋ออูและเหล่ามนุษย์ต่างดาว เหลียงเหล่ย เวิงหลิวกุ้ย หม่านเทียนหลง และหลินเยียนจื่อก็ไล่ล่ามนุษย์ต่างดาวเช่นกัน ทั้งห้าคนนี้ล้วนอยู่ในระดับผสานเต๋า ความเร็วของพวกเขารวดเร็วราวกับสายฟ้า

ดังนั้นเมื่อมนุษย์ต่างดาว สัตว์ล่าสังหาร และสัตว์คู่หูที่กำลังหลบหนีทั้งที่ยังทรมานจากการบาดเจ็บและได้รับพิษ ความเร็วในการหลบหนีของพวกมันจึงช้าลงมาก และจำนวนของพวกเผ่าพันธุ์ต่างดาวจึงลดลงอย่างต่อเนื่อง

โจวอี้และคนอื่น ๆ ไม่ได้ไล่ตาม แต่รวมตัวกันกำจัดมนุษย์ต่างดาวและสัตว์ล่าสังหารกับสัตว์คู่หูอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะถูกฆ่าตายอย่างสมบูรณ์

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

จ้านหลิงอวิ๋นและพรรคพวกอีกห้าคนได้นำศพมนุษย์ต่างดาวราว ๆ เจ็ดถึงแปดร่างกลับมาด้วย รวมทั้งศพของสัตว์ล่าสังหารและสัตว์คู่หูอีกกว่ายี่สิบตัวกลับไปยังพื้นที่ระเบิด

“ฮ่าฮ่าฮ่า ตื่นเต้นชะมัด นี่มันน่าตื่นเต้นจริง ๆ! เรามาอยู่ในสนามรบจองจำวิญญาณไม่ถึงครึ่งเดือนเอง แต่กวาดล้างพวกมนุษย์ต่างดาวไปแล้วสองร้อยตน นี่มันน่าตื่นเต้นชะมัด” เหลียงเหล่ยหัวเราะลั่น

“มันน่าพอใจจริง ๆ ข้าสู้กับมนุษย์ต่างดาวในโลกตงเทียนมามากว่าร้อยปีแล้ว ข้าไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นเท่ากับการต่อสู้สองครั้งที่ผ่านมานี้เลย โจวอี้ เจ้าคือดาวนำโชคของผู้ฝึกยุทธ์เราจริง ๆ” เวิงหลิวกุ้ยเองก็ยังหัวเราะออกมา ใบหน้าที่แก่ชราของเขาดูผ่อนคลายลง

แม้ว่าคนอื่น ๆ จะไม่ได้พูดเพื่อยกย่องเขา แต่สายตาของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความชื่นชมเมื่อมองไปที่โจวอี้ พวกเขาไม่เคยกล้าจินตนาการถึงความสำเร็จเช่นนี้มาก่อน

นอกจากนี้ มนุษย์ต่างดาวนั้นยังแข็งแกร่งเกินไป อีกทั้งยังมีสัตว์ล่าสังหารและสัตว์คู่หูจำนวนมาก พลังการต่อสู้ของอีกฝ่ายจึงสามารถปราบปรามผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์ได้อย่างสมบูรณ์

ดังนั้นทุกครั้งที่มีการต่อสู้ขนาดใหญ่ในอดีต ผู้ฝึกยุทธ์ฝั่งมนุษย์จึงเป็นฝ่ายสูญเสีย

“ฮ่าฮ่า!”

รอยยิ้มของโจวอี้เองก็สดใสมากเช่นกัน

ไม่มีใครเสียชีวิตในสนามรบนี้ และแม้แต่ผู้บาดเจ็บก็มีไม่มาก การที่พวกเขาได้รับชัยชนะที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้จึงทำให้เขามีความสุขมาก

แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้เขามีความสุขมากยิ่งขึ้นคือการเก็บเกี่ยวที่ใกล้เข้ามา

“นับจำนวนศพมนุษย์ต่างดาวและสัตว์ล่าสังหารกับสัตว์คู่หูด้วย”

ทุกคนเคลื่อนไหวตามคำสั่งของจ้านหลิงอวิ๋น ไม่นานนัก จำนวนของศพมนุษย์ต่างดาวและสัตว์ล่าสังหารกับสัตว์คู่หูก็ถูกนับทั้งหมด

มีศพมนุษย์ต่างดาวทั้งหมด 82 ศพ สัตว์ล่าสังหารและสัตว์คู่หูอีก 360 ตัว

“ทุกท่าน ปฏิบัติตามกฎเดิมกันเถอะ โจวอี้เป็นผู้สนับสนุนในการต่อสู้ครั้งนี้ มีใครคัดค้านหรือไม่?” จ้านหลิงอวิ๋นตะโกนถาม

“ไม่!” เหลียงเหล่ยเป็นคนแรกที่ยิ้มและตอบกลับ

คนอื่น ๆ ก็ส่ายหัวเช่นกัน แสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ

โจวอี้เป็นคนวางยาพิษ เสนอให้ใช้ระเบิดเพื่อจัดการมนุษย์ต่างดาว และแม้กระทั่งจัดหาวัตถุระเบิด ดังนั้นในชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่นี้ โจวอี้จึงมีส่วนสำคัญ

“ถ้าอย่างนั้น โจวอี้เริ่มสกัดเลือดจากหัวใจของมนุษย์ต่างดาวเถอะ! พวกเราที่เหลือจะแบ่งปันอย่างเท่าเทียมกันเอง” จ้านหลิงอวิ๋นกล่าวอย่างเคร่งขรึม

โจวอี้ไม่ปฏิเสธและไม่ได้เสแสร้งอะไร เขาใช้เลือดจากหัวใจมนุษย์ต่างดาว 59 ศพ หยดมันลงบนป้ายจารึกคุณูปการ และข้อมูลตัวเลขก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ค่าผลสำเร็จการรบกลายเป็น 115.4 แต้ม

เกินร้อยแต้มแล้ว!

โจวอี้มีความสุขมาก ราวกับว่าเขาสามารถเห็นภาพการแลกเปลี่ยนความมั่งคั่งจากคณะกรรมการกำกับดูแลเถิงหลงอย่างไรอย่างนั้น

ณ อาคารทรงโบราณซึ่งเป็นที่พักของสำนักโอสถ

บริเวณหน้าป้ายจารึกคุณูปการ เวลานี้มีแสงสีแดงที่ยังคงปรากฏอยู่ การเปลี่ยนแปลงของชื่อและแต้มคุณูปการของโจวอี้ปรากฏขึ้นและหายไปเป็นครั้งคราว

ชายหนุ่มหน้าตาธรรมดารูปร่างผอมแห้งจ้องมองแต้มคุณูปการที่เปลี่ยนไปของโจวอี้บนแผ่นหินพลางอ้าปากค้าง สายตาของเขาเผยความเหลือเชื่อ

59 แต้ม!

เขาเห็นแต้มคุณูปการของโจวอี้เพิ่มขึ้น 59 แต้มในเวลาเพียงไม่กี่นาที

สำหรับเขาแล้ว นี่มันน่าเหลือเชื่อจนเกินไป

บริเวณหน้าป้ายจารึกคุณูปการยังมีผู้ฝึกยุทธ์อีกสองสามคน พวกเขาเองก็เห็นการเปลี่ยนแปลงแต้มคุณูปการของโจวอี้

“บ้าไปแล้ว เป็นไปได้ไหมว่ามนุษย์ต่างดาวพวกนั้นโผล่หัวออกมาแล้วถูกโจวอี้ฆ่าน่ะ?”

“นี่ของปลอมหรือเปล่า? โจวอี้ยังไปไม่ถึงระดับผสานเต๋าด้วยซ้ำ… ไม่สิ เขายังไม่ถึงระดับจอมพลด้วยซ้ำ เขาสามารถฆ่ามนุษย์ต่างดาวที่ทรงพลังได้ถึงห้าสิบเก้าตัวในคราวเดียวได้? หรือไม่ก็สัตว์ล่าสังหารกับสัตว์คู่หูมากขนาดนั้นเนี่ยนะ?”

“สำนักโอสถโกงคะแนนให้โจวอี้หรือเปล่า?”

“เกิดอะไรขึ้นที่แนวหน้ากันแน่?”

“มันน่าเหลือเชื่อเกินไป”

“…”

ชายหนุ่มร่างผอมกลับมารู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อได้ยินบทสนทนารอบตัว เขากำลังจะรีบกลับไปรายงานผู้นำ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้ สายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ป้ายจารึกคุณูปการ

ในขณะเดียวกัน เขายังสังเกตเห็นว่าแต้มคุณูปการของสมาชิกที่แข็งแกร่งหลายคนของสำนักโอสถกำลังเพิ่มขึ้น และแต้มคุณูปการของฝ่ายพันธมิตรมากกว่า 20 คนก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน โดยแต้มคุณูปการของทุกคนเพิ่มขึ้นในอัตราที่เท่ากัน

โจวอี้เป็นคนลงมือคนแรก โดยได้รับไปครึ่งหนึ่งของแต้มคุณูปการ ในขณะที่คนอื่น ๆ แบ่งปันอีกครึ่งหนึ่งเท่า ๆ กัน

เมื่อชายหนุ่มร่างผอมรู้เรื่องนี้ เขาก็ไม่รอช้า รีบกลับไปรายงานผู้นำทันที

เวลานี้ฉู่ชุนเพิ่งกลับมาจากข้างนอก และเห็นชายหนุ่มร่างผอมวิ่งเข้ามา เธอขมวดคิ้วและถามอย่างไม่พอใจว่า “จะรีบอะไรนักหนา? ตอนนี้นายอยู่ระดับพลศึกแล้วนะ ยังจะกระสับกระส่ายอะไรอยู่ได้?”

“เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ” ชายหนุ่มร่างผอมกล่าวอย่างเร่งรีบ

“อย่าเพิ่งรีบร้อน เกิดอะไรขึ้น?” ฉู่ชุนรีบถาม

“คือว่าแต้มคุณูปการของโจวอี้…พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เพิ่มขึ้นอีก 59 แต้ม ถ้ารวมแต้มคุณูปการก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้แต้มทั้งหมดของเขาพุ่งสูงถึง 115.4 แล้วล่ะ” ชายหนุ่มร่างผอมพูดด้วยรอยยิ้ม

“นายว่าไงนะ! ล้อเล่นหรือเปล่า?” สีหน้าของฉู่ชุนเปลี่ยนไปอย่างมาก

“พี่ฉู่ ผมไม่กล้าล้อเล่นกับพี่หรอก! แต้มคุณูปการของโจวอี้อยู่ที่ 115.4 แต้มจริง ๆ ตอนนี้ถ้าพี่ไม่เชื่อผม พี่สามารถไปดูที่ป้ายจารึกคุณูปการได้เลย” ชายหนุ่มร่างผอมกล่าว

“ฉัน…”