เกิดใหม่ทั้งทีขอลิขิตรักเอง - ตอนที่ 556 แฟนใหม่

ตอนที่ 556 แฟนใหม่

เมื่อมาถึงร้านอาหาร หลี่หมิงหยู่จึงพบว่ากู้จื้อชิวยังไม่มาถึง หลังจากนั่งลง เขาก็ถามว่า “มากันแค่นี้หรือ ? ”

ตอนนี้เฉินเซี่ยวเซี่ยวรู้สึกไม่ดีต่อหลี่หมิงหยู่เสียแล้วจึงตอบด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ “แน่นอนว่าไม่เพราะเสี่ยวชิวยังมาไม่ถึง”

คราวนี้หลี่หมิงหยู่ทำตัวดีกว่าครั้งก่อนเล็กน้อย พอได้ยินแบบนั้นก็หัวเราะแห้ง “หล่อนจะกล้ามาอีกหรือ ? ฉันคิดว่าหล่อนต้องทำงานหนักจนมาไม่ได้เสียอีก”

เฉินเซี่ยวเซี่ยวหันหน้าไปอีกด้านหนึ่งเพราะไม่อยากคุยกับคนต่ำทราม ปกติเวลาพวกตนออกปากเชิญก็ไม่เคยมา เพราะกลัวว่าต้องเลี้ยงต้องจ่ายเงินโดยไม่จำเป็นกับเพื่อนอย่างพวกตน

คราวนี้หยูเซินก็แค่พูดไปตามมารยาท คาดไม่ถึงว่าเขาจะพาภรรยามาด้วย สุดท้ายก็ไม่ได้อยากอวดอยากเยาะเย้ยกู้จื้อชิวหรอกหรือ

ขณะที่ทุกคนกำลังสนทนากันอยู่อาหารก็ถูกยกมาเสิร์ฟ หลี่หมิงหยู่ค่อนข้างกระวนกระวายจนอดไม่ได้ที่จะถามหยูเซินอีกครั้ง “นายบอกว่าหล่อนจะมาไม่ใช่หรือ ? ทำไมป่านนี้ยังไม่มา ? หล่อนคงไม่หลอกนายหรอกนะ ! ”

หยูเซินมองนาฬิกาแล้วก็คิดว่าแปลกเหมือนกันจึงเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ ในขณะที่กดโทรออกทางด้านประตูของห้องอาหารก็ถูกเคาะสองครั้ง ต่อจากนั้นก็เปิดออกโดยมีกู้จื้อชิวยืนยิ้มอยู่หน้าประตู “ทุกคน ฉันมาสายสินะ”

เฉินเซี่ยวเซี่ยวรีบลุกขึ้นและพูดออกมาพร้อมรอยยิ้ม “ฉันคิดว่าเป็นพนักงานร้านเสียอีก เธอจะเคาะประตูทำไม? เข้ามาเลยสิ”

กู้จื้อชิวปิดประตูตามหลังและพูดกับเฉินเซี่ยวเซี่ยว “ฉันแค่ชินเลยเผลอเคาะประตู กลัวจะมารบกวนพวกเธอ ถ้าพวกเธอกำลังนินทาฉันอยู่ แล้วจะทำอย่างไร ! ”

เฉินเซี่ยวเซี่ยวเห็นผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งอยู่ด้านหลังกู้จื้อชิว หัวใจก็เบิกบานขึ้นมาทันที หล่อนรู้ว่าด้วยนิสัยอย่างกู้จื้อชิวไม่มีทางกลับมาล้มที่เดิมอีก เมื่อหลายวันก่อนยังบอกว่าไม่มีแฟน แต่วันนี้พาผู้ชายหล่อเหลามาด้วยคนหนึ่ง

หล่อนถามพร้อมรอยยิ้ม “ไอ้โยว คนนี้คือ ? เธอไม่รู้จักแนะนำบ้างล่ะ ! ” เฉินเซี่ยวเซี่ยวเผยสีหน้าคลุมเครือ ดวงตามองทั้งสองคนสลับไปมา

ภรรยาของฟางลี่ก็ตะโกนเสียงดังลั่น “พวกเธอมาสายต้องลงโทษตัวเองสามจอก ! ”

กู้จื้อชิวมองผู้ชายตัวสูงใหญ่ข้าง ๆ และบ่นว่า “เพราะคุณนั่นแหละ ! ”

ต่อจากนั้นก็หัวเราะพร้อมควงแขนอีกฝ่ายและพูดออกมาอย่างเป็นกันเอง “ผู้ชายคนนี้ชื่อมู่จิ้นหนาน เขาเป็นเพื่อนของฉันเอง วันนี้ฉันต้องขับรถไปรับเขาเลยมาสายไงล่ะ” หล่อนแสร้งใส่อารมณ์กับมู่จิ้นหนาน “เดิมทีเครื่องบินก็ออกช้าไปหน่อย แล้วคุณยังขับรถช้าขนาดนั้นอีก ตอนนี้โดนลงโทษให้ดื่ม คุณดื่มเองเลยนะ ! ”

มู่จิ้นหนานมองหล่อนอย่างอ่อนโยนแล้วกระซิบเสียงทุ้มต่ำข้างหูว่า “ไม่มีปัญหา อ้อยเข้าปากช้างแล้ว ! ”

พอหยูเซินได้ยินแบบนั้นก็ลุกขึ้นมาจับมือและแนะนำตัว “ผม หยูเซิน ! ”

มู่จิ้นหนานเองก็ตอบกลับ “ผม มู่จิ้นหนาน ! ”

กู้จื้อชิวยังแนะนำคนอื่นต่อ “คนนี้คือคุณนายหยู เฉินเซี่ยวเซี่ยว ด้านนี้คือฟางลี่และคุณนายฟาง ถัดไปคือหลี่หมิงหยู่และคุณนายหลี่ สุดท้ายคืออูต้าหยู ! ”

เมื่อทุกคนนั่งลงแล้ว เฉินเซี่ยวเซี่ยวก็ถามถึงสถานการณ์ล่าสุดของมู่จิ้นหนาน “ไม่ทราบว่าพี่มู่ทำงานอยู่ที่ไหนหรือ ? ”

มู่จิ้นหนานตอบอย่างสุภาพ “ผมทำธุรกิจเล็ก ๆ แค่พอหาเลี้ยงตัวเองได้”

หลี่หมิงหยู่พูดด้วยน้ำเสียงไม่เชื่อ “นั่งเครื่องบินแล้วยังกล้าบอกว่าธุรกิจเล็ก ๆ เขาต้องเป็นเถ้าแก่ใหญ่อยู่แล้ว ขายซาลาเปาทำก๋วยเตี๋ยวต่างหากถึงเรียกธุรกิจเล็ก ๆ ”

เขาเพิ่งพูดจบบรรยากาศในห้องอาหารก็กร่อยขึ้นมาทันที เฉินเซี่ยวเซี่ยวกลอกตาเพราะหมดคำพูด คิดในใจว่าคนกำลังถ่อมตนต่างหาก ทุกคนในนี้ก็พอหาเลี้ยงตัวเองได้ทั้งนั้น มีใครเป็นคนโง่บ้างยะ คำพูดเมื่อครู่ของกู้จื้อชิวก็เผยข้อมูลออกมาสองอย่างแล้ว ข้อแรกคืออีกฝ่ายจงใจนั่งเครื่องบินมาที่นี่ ข้อสองคือกู้จื่อชิวเป็นคนขับรถไปรับ แสดงว่าสองคนนี้เป็นคนมากความสามารถทั้งนั้น แน่นอนว่าอยู่ไกลเกินเอื้อมจากหลี่หมิงหยู่กับภรรยามากโข

ฟางลี่มองมู่จิ้นหนานอย่างละเอียด ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพเสื้อผ้าหรือนาฬิกาข้อมือของคนผู้ชายนี้เป็นของมีค่าทั้งนั้น เขาจึงแอบคิดอยากทำความรู้จัก ในเวลาเดียวกันก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจ เพราะด้วยฐานะแม่หม้ายอย่างกู้จื้อชิวยังสามารถหาผู้ชายที่ดีถึงขนาดนี้ได้

นึกมาถึงตรงนี้ก็พูดกับมู่จิ้นหนานด้วยรอยยิ้ม “หน้าคุณดูคุ้น ๆ นะ รู้สึกเหมือนเคยเห็นหน้าที่ไหนมาก่อน”

กู้จื้อชิวพูดพร้อมรอยยิ้ม “เขามีธุรกิจอยู่ที่นี่ ทำธุรกิจค้าไม้มานานหลายปีแล้วยังมีธุรกิจส่งออกสินค้า เมื่อก่อนจะใช้เวลาอยู่ที่นี่ถึงครึ่งปี ทว่าตอนนี้เขายกธุรกิจให้หลานสาวดูแลจึงใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในเมือง”

ทุกคนคาดไม่ถึงว่ามู่จิ้นหนานจะมีเงินขนาดนี้ ทำทั้งบริษัทส่งออก ค้าไม้และมีธุรกิจใจตัวเมืองอีก นี่ถือเป็นจระเข้ตัวใหญ่สำหรับพวกเขาที่เข้าถึงตัวไม่ได้

คิดได้แบบนี้ก็แอบหันไปมองหลี่หมิงหยู่ที่กำลังมองมู่จิ้นหนานอย่างไม่อยากเชื่อสายตาเช่นกัน ทว่าทันใดนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่าเหมือนเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน

“คะ คุณไม่ใช่…” หลี่หมิงหยู่ยื่นมือออกไปชี้หน้ามู่จิ้นหนาน

กู้จื้อชิวเลิกคิ้วและพูดกระตุ้นหลี่หมิงหยู่ “นายไม่รู้จักหรือ ? นี่คือเพื่อนของพี่สะใภ้ฉันไงล่ะ ฉันเคยบอกนายแล้วว่าคนที่ส่งเสริมให้พี่สะใภ้ทำธุรกิจเครื่องใช้ไฟฟ้าก็คือเขานี่แหละ เขามีร้านอาหารแนวตะวันตกอยู่ที่ถนนใจกลางเมือง ฉันเคยพานายไปทานแล้วด้วย เชฟประจำร้านก็ถูกเขาเชิญตัวมาจากรัสเซียโดยตรง”

หลี่หมิงหยู่เค้นเสียงดัง ฮึ “ถ้าไม่มีเขา เธอคงไม่หย่าเร็วถึงขนาดนี้ ! ”

เมื่อทุกคนได้ยินแบบนั้นก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที หรือแม้แต่มีบางคนสงสัยว่ามู่จิ้นหนานเข้าไปเอี่ยวด้วยจริงไหม หลี่หมิงหยู่โดนสวมเขาจริงหรือเปล่า

มู่จิ้นหนานถือเป็นบิดาแห่งจอมวางแผน เขาจะมองสายตาสอดรู้ของทุกคนไม่ออกได้อย่างไร เขายกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มให้หลี่หมิงหยู่ ขณะเดียวกันก็เลิกคิ้วขึ้นและพูดว่า “คาดไม่ถึงว่าจะได้เจอนายที่นี่อีก เมื่อก่อนพวกเราไม่มีโอกาสได้คุยกัน ดีเลย เราจะได้ใช้โอกาสนี้มาคุยกันหน่อย”

เขาหยุดไปพักหนึ่ง ทุกคนก็ตั้งใจฟัง มู่จิ้นหนานมองหลี่หมิงหยู่ “ตอนพวกนายหย่ากันเมื่อไม่กี่ปีก่อน ทนายของเสี่ยวชิวคือนักกฎหมายของบริษัทฉันเอง เรื่องเน่า ๆ ที่ญาตินายทำ ฉันก็ออกหน้าจัดการแทนหล่อน ยังมีหัวหน้านายอีกคนที่พยายามตีสนิทฉัน การที่เสี่ยวชิวหลุดพ้นจากนายได้เร็วขนาดนั้นก็เพราะฉันกับพี่ชายและพี่สะใภ้เธอมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันมาก”

มู่จิ้นหนานมองหวังหยูที่นั่งถัดจากหลี่หมิงหยู่ ดวงตาหรี่เล็กและเค้นเสียง ฮึ อย่างเย็นชา “นายช่างมากรักและทำตัวชั้นต่ำจริงเลยนะ ได้ยินว่าผ่านไปไม่กี่เดือนก็แต่งงานใหม่แล้ว ดูเหมือนหล่อนจะดูแลนายดีใช้ได้ นายเองก็ดูมีความสุขขึ้นมากทีเดียว”

หลังจากพูดจบเขาก็เหลือบมองกู้จื้อชิว “แต่เสี่ยวชิวของบ้านเราต่างออกไป หลังจากหย่าก็เก็บตัวนานถึง 2 ปีจึงสามารถค่อย ๆ เดินออกมาจากชีวิตแต่งงานที่ล้มเหลวได้”

คำพูดนี้กำลังบอกทุกคนว่าพวกเขาบริสุทธิ์ใจต่อกัน อย่างน้อยก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งกับชีวิตแต่งงานของกู้จื้อชิวและสาเหตุหลักของการหย่าก็ไม่ได้เกิดจากการนอกใจจากฝ่ายหญิง

“การได้มาเจอกับนายก็ถือเป็นกรรมเมื่อชาติปางก่อนของเสี่ยวชิว ถ้าไม่เป็นเพราะนาย บางทีตอนนี้หล่อนคงยังไม่ประสบความสำเร็จในอาชีพ ดูจากจุดนี้แล้ว ฉันควรขอบใจนายด้วยซ้ำ” การตบหน้าจากมู่จิ้นหนานเช่นนี้ทำให้หลี่หมิงหยู่อับอายจนแทบอยากหาที่ซ่อนตัว

หลี่หมิงหยู่ไม่อยากชนแก้วกับมู่จิ้นหนาน เขาจึงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน แต่พอมองมู่จิ้นหนานก็ถูกสายตาเย็นชาทำให้ตกใจกลัว เขาลุกขึ้นยืนพร้อมตัวสั่นเทา หลังจากยกแก้วชนกับมู่จิ้นหนานแล้วก็ก้มหน้าทันที

เมื่อผู้ชายทั้งสองนั่งลงแล้ว กู้จื้อชิวก็ยกแก้วขึ้นพูดกับหวังหยู “สองกายหนึ่งใจ สองคนมีความสุข ! สิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันและหลี่หมิงหยู่ถือว่าจบลงแล้ว หวังว่าเธอจะไม่ถือสาและหวังว่าพวกเธอทั้งสองจะมีความสุขตลอดไป”

กู้จื้อชิวพลิกกลับหน้ามือเป็นหลังมือ ถึงกับอวยพรอดีตสามี ไม่ว่าในใจจะเป็นอย่างไร แต่ความใจกว้างที่แสดงออกมานี้ก็น่าชื่นชมมากพอแล้ว ในช่วงสองวันนี้หวังหยูอยากริลองมาโดยตลอด อยากจะแข่งกับอดีตภรรยาหลี่หมิงหยู่สักครั้ง แม้จะสู้ไม่ได้สักอย่าง ทว่าแม่สามีก็บอกว่าตนชนะอีกฝ่ายได้ในฐานะภรรยา

เดิมทีคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ทั้งหมดจะทำให้กู้จื้อชิวโมโหจนโยนข้าวของจากโต๊ะ เพราะเป็นพฤติกรรมที่เกิดขึ้นตอนอยู่บ้าน หลี่หมิงหยู่จึงคิดว่าต้องเป็นแบบนั้น

ตอนนี้กลับเป็นความสงบเงียบ มู่จิ้นหนานทุบตีหลี่หมิงหยู่ด้วยคำพูดจนพูดไม่ออก และตัวละครงิ้วหน้าขาวอย่างกู้จื้อชิวก็ยังมาพลิกสถานการณ์แบบนี้อีก วิธีลงมือและแผนการเช่นนี้ อดีตสามีเทียบไม่ติดจริง ๆ

หวังหยูลุกขึ้นแล้วชนแก้วกับกู้จื้อชิว “ไม่ใช่หรอก ไม่ใช่หรอก เธอเกรงใจเกินไปแล้ว เอ่อ พวกเธอจะแต่งงานกันเมื่อไร ? พอถึงเวลานั้นพวกเราต้องไปแสดงความยินดีแน่นอน”

กู้จื้อชิวพูดด้วยรอยยิ้ม “พวกเรา…คงไม่ใช่ช่วงนี้แน่นอน เพราะงานฉันกำลังก้าวหน้า ถ้าแต่งงานแล้วยังต้องคิดเรื่องลูกอีก เฮ้อ ยุ่งยากจะตาย ฉันยังอยากเที่ยวเล่นอีกสักสองปีแล้วค่อยว่ากันอีกที”

หวังหยูตกตะลึง เผลอพูดออกมาว่า “ยังจะเที่ยวเล่นอีกหรือ ? เธออายุเท่าไหร่แล้ว ? ผู้หญิงเราจะช้าไม่ได้นะ”

เฉินเซี่ยวเซี่ยวที่อยู่ข้าง ๆ พูดขึ้นว่า “จริงนะ ถ้าฉันเป็นแบบเธอก็จะไม่ทำงานเลยสักวันเดียว มีเถ้าแก่ใหญ่ขนาดนี้ เขาจะเลี้ยงเธอไม่ไหวหรือไง เธอก็จริง ๆ เลย ! ”

มู่จิ้นหนานช่วยหาทางออกแทนกู้จื้อชิว “ตอนนี้หล่อนคิดจะทำงานลูกเดียว ต่อไปก็เตรียมเปิดบริษัททัวร์ของตนด้วยนะ หล่อนเป็นคนมีความทะเยอทะยานไม่ยอมให้ผมเลี้ยงหรอก”

กู้จื้อชิวฉีกยิ้ม ไม่คิดจะพูดเรื่องนี้ต่ออีก ทุกคนจึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนาและไม่มีใครพูดถึงเรื่องแต่งงานนี่อีก

ระหว่างนั้นหวังหยูก็ไม่ได้ส่งเสียงขึ้นมาอีก หลี่หมิงหยู่ก็หน้าซีดไร้ชีวิตชีวา ส่วนมู่จิ้นหนานกลายเป็นเส้นสายที่ฟางลี่และหยูเซินจะปล่อยให้หลุดมือไม่ได้ ทั้งสองจึงลากเขาไปพูดคุย ส่วนกู้จื้อชิวก็ยิ้มและหัวเราะกับเฉินเซี่ยวเซี่ยวและภรรยาของฟางลี่ ถ้าไม่ชวนคุยข่าวซุบซิบนินทาในวงการบันเทิงก็คุยเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์บำรุงผิว เสื้อผ้า รองเท้าและกระเป๋า

นอกจากหลี่หมิงหยู่และภรรยาจะก้มหน้าก้มตาทานก็เหมือนไม่มีเรื่องอื่นให้ทำอีก หลังจากดื่มไปได้สามรอบ โทรศัพท์ของมู่จิ้นหนานก็ส่งเสียงดังขึ้นมา เขาหยิบขึ้นมาดูและกดวางสายทันที จากนั้นก็พูดกับกู้จื้อชิว “ทางนั้นเร่งแล้ว เราต้องรีบแล้วล่ะ วันหลังค่อยเลี้ยงข้าวเพื่อนของคุณ”

กู้จื้อชิวพยักหน้า เมื่อหันไปบอกลาทุกคนแล้วก็เดินออกจากห้องอาหารพร้อมมู่จิ้นหนานอย่างรวดเร็ว

ในฐานะเจ้าภาพ หยูเซินจึงเดินไปส่งทั้งสองคนที่ชั้นล่างและมองจนพวกเขาลับสายตาแล้วจึงเดินกลับขึ้นมาที่ห้องอาหาร แต่ยังไม่ทันนั่งเขาก็ถอนหายใจออกมา “ดูรถที่เขาขับสิ เป็นถึงรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ที่นำเข้ามาจากต่างประเทศ”

เฉินเซี่ยวเซี่ยวรีบถาม “ราคาเท่าไหร่ ? แพงไหม ? ”

หยูเซินยิ้มแห้ง “ไม่แพงหรอก แค่ล้านกว่าหยวนได้มั้ง ! ”

เฉินเซี่ยวเซี่ยวสูดหายใจเข้าลึกและพูดด้วยความอิจฉา “ชีวิตของกู้จื้อชิวดีจริง ๆ ! ”

ด้านหลี่หมิงหยู่มีสีหน้าซีดเผือดและเนื้อตัวสั่นเทาราวกับจะเป็นลม…