คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 369 คนรักจอมเกาะติด
บทที่ 369 คนรักจอมเกาะติด
เสิ่นเมิ่งรีบดึงร่างของชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงให้ลุกขึ้น
“ไม่ได้ ๆ ! คุณรีบลุกขึ้นเดี๋ยวนี้!”
“ได้”
อวิ๋นโม่เทียนยอมลุกขึ้นตามที่เธอบอกอย่างว่าง่าย เสิ่นเมิ่งรู้สึกโล่งใจ ดูเหมือนเมื่อครู่เขาแค่ล้อเล่นกับเธอ คงไม่ได้จะมาอยู่ที่นี่จริง ๆ แต่พอได้ยินประโยคต่อมาของเขา สีหน้าที่เพิ่งผ่อนคลายของเสิ่นเมิ่งก็กลับมาเครียดอีกครั้ง
ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มพิงร่างเธออย่างขี้เกียจ แขนของเขาโอบรอบไหล่เธอ ศีรษะพิงเบา ๆ บนไหล่ของเธอ ยิ้มอย่างพึงพอใจ
“ก็ใช่ จะนอนโดยไม่อาบน้ำได้ยังไง พวกเราเป็นเด็กดีที่รักความสะอาด ต้องอาบน้ำก่อนสิ!”
“จะอาบน้ำอะไรกัน ฉันบอกให้คุณ…”
เสิ่นเมิ่งร้อนใจ เธอรีบยื่นมือไปผลักชายหนุ่มที่กอดเธอจากด้านหลัง แต่ด้วยร่างกายที่บอบบางของเธอ จึงไม่สามารถผลักเขาออกไปได้
อวิ๋นโม่เทียนทำเหมือนไม่ได้ยินคำพูดของเธอ กึ่งลากกึ่งอุ้มเสิ่นเมิ่งเดินไปที่ห้องน้ำ พลางพูดอย่างยิ้มแย้ม
“พอดีเลย ฉันยังไม่เคยเห็นห้องน้ำของเด็กน้อยของเราเลย ตอนนี้ดีแล้ว นอกจากจะได้ดูห้องน้ำแล้ว ยังได้อาบน้ำด้วยกันอีก”
“เฮ้! ใครจะอาบน้ำกับคุณกัน คืนนี้คุณนอนที่นี่ไม่ได้!”
เสิ่นเมิ่งร้อนใจจริง ๆ เธอใช้เท้ายันประตูห้องน้ำไว้แน่น อาศัยกำแพงในที่สุดก็หยุดชายหนุ่มที่ทำเป็นหูหนวกคนนี้ได้ เธอหันไปตะโกนใส่เขา
“รีบออกไปเดี๋ยวนี้!”
อาบน้ำด้วยกันบ้าอะไร เด็กน้อยอะไรกัน
ผู้ชายคนนี้บ้าไปแล้ว! เขากำลังทำอะไร?
เขาลืมไปแล้วหรือว่าตัวเองเคยเป็นเจ้าพ่อที่เด็ดขาดและเย็นชาขนาดไหน! ตอนนี้ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ได้ บุกเข้ามาบ้านคนอื่นตอนดึก หน้าด้านจะนอนบนเตียงคนอื่น ยังหน้าด้านเรียกคนอื่นว่าเด็กน้อย จะอาบน้ำด้วยกันอีก!
เสิ่นเมิ่งสงสัยว่าผู้ชายตรงหน้าเธอเป็นคนปลอมหรือเปล่า คนเราจะเปลี่ยนไปเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?
เปลี่ยนจากผู้ชายแข็งกร้าวเป็นคนรักจอมเกาะติดได้ยังไง!
เปลี่ยนไปจนจำแทบไม่ได้!
“เธอตะโกนใส่ฉัน?”
อวิ๋นโม่เทียนถูกเสิ่นเมิ่งขวางไว้ที่ประตูห้องน้ำ เขาหยุดเดิน ก้มมองหญิงสาวตรงหน้าที่มีสีหน้าร้อนใจและโกรธ เขาเม้มริมฝีปากเบา ๆ แล้วพึมพำเบา ๆ
“เธอกล้าตะโกนใส่ฉัน…”
“ตะโกนใส่คุณแล้วยังไง? ฉันก็ตะโกนใส่คุณนั่นแหละ!”
เสิ่นเมิ่งเบิกตากว้าง เสียงดังขึ้นอีก ความสงสัยในใจเธอกลับมาอีกครั้ง! ผู้ชายตรงหน้านี้ไม่ใช่คนปลอมจริง ๆ หรือ? หรือเมื่อกี้เธอเห็นผิดไป เธอเห็นเขาเม้มปาก ทำหน้าน้อยใจ เขา…
กำลังงอแงหรือ?
อ๊วก!
ไว้ชีวิตเด็กด้วย! กับสถานะและตำแหน่งของเขา ไม่รู้สึกว่าการงอแงมันขัดแย้งเกินไปหรือไง?
“เธอตะโกนใส่ฉันอีกแล้ว…”
อวิ๋นโม่เทียนมองเธอด้วยสายตาน้อยใจ ผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็เลิกคิ้วขึ้น เปลี่ยนท่าทีเป็นท้าทาย
“ลองตะโกนอีกทีดูสิ?”
“จะตะโกนก็ตะโกน! ยังไงล่ะ คุณจะมาต่อยกับฉันหรือไง!”
เสิ่นเมิ่งโมโหพุ่งขึ้นมาทันที เธอเงยหน้ามองดวงตาดำยาวคู่นั้น แล้วตะโกนเสียงดัง
“รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!”
นี่มันบ้านเธอนะ! เป็นอาณาเขตของเธอ! มังกรยังไม่กล้าข่มงูในถิ่น ตอนนี้เธอต่างหากที่เป็นงูในถิ่น!
เขามีอะไรให้โอหังด้วย?
เสียงนั้นดังกังวานและทรงพลัง สั่นสะเทือนจนเพดานบ้านสั่นไหวถึงสามครั้ง เสิ่นเมิ่งแผ่รัศมีอำนาจ สีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาทั้งคู่จ้องมองดวงตาลึกล้ำของชายคนนั้นอย่างแน่วแน่ ดูเด็ดเดี่ยวเป็นพิเศษ
อวิ๋นโม่เทียนกลับไม่โกรธเลยแม้แต่น้อย เขาจู่ ๆ ก็หุบยิ้มที่มุมปาก มองดูเสิ่นเมิ่งอย่างยิ้มแย้ม เสิ่นเมิ่งรู้สึกประหลาดใจ ผู้ชายคนนี้หน้าด้านขนาดนี้เลยหรือ? เธอด่าเขาขนาดนี้แล้วยังไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย? งั้นคงต้องด่าให้หนักกว่านี้แล้ว!
เธอสูดหายใจลึก รวบรวมพลังลงสู่ช่องท้อง กำลังจะเริ่มการด่าทอรอบที่สอง แต่กลับได้ยินเสียงถามอย่างห่วงใยของเสี่ยวซวี่จากนอกประตู “คุณหนู เกิดอะไรขึ้นหรือคะ? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”
พรืด…
ความโกรธที่สะสมไว้ถูกเสี่ยวซวี่ทำลายลงในพริบตา เสิ่นเมิ่งรู้สึกว่าพลังในช่องท้องที่เก็บไว้หายวับไปในทันที
Comments for chapter "บทที่ 369 คนรักจอมเกาะติด"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
