คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 373 เธอกำลังคบหากับเผิงเหอ

บทที่ 373 เธอกำลังคบหากับเผิงเหอ

เสิ่นจงเฉิงตาเบิกกว้างขึ้น เขาไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม?

ภรรยาของเขาให้เมิ่งเมิ่งคบหาดูใจเพื่อเป็นประสบการณ์ก็ช่างเถอะ แต่กลับให้เธอไปคบกับคนอย่างอวิ๋นโม่เทียนเพื่อเป็นประสบการณ์!

การคบกับคนเจ้าเล่ห์อย่างอวิ๋นโม่เทียนจะเรียกว่าเป็นประสบการณ์ได้อย่างไร นั่นมันเหมือนส่งแกะเข้าปากหมาป่าชัด ๆ !

อย่าว่าแต่ประสบการณ์เลย เดี๋ยวคนก็หายไปพร้อมกับประสบการณ์!

ไม่แน่บริษัทเสิ่นอาจจะต้องพังไปด้วย!

คนอย่างอวิ๋นโม่เทียนนั้นชั่วร้ายและอันตราย กินคนไม่เหลือแม้แต่กระดูก ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนั้นเขาเคยจ้างคนไปจัดการอวิ๋นโม่เทียนเพื่อสั่งสอน พี่จางคนนั้นเป็นคนรักษาคำพูด คงเริ่มลงมือไปแล้ว ด้วยความสามารถของอวิ๋นโม่เทียนสักวันต้องสืบรู้ว่าเขาเป็นคนอยู่เบื้องหลัง คนแบบนี้ขี้แค้น ตัวเขาก็กลายเป็นศัตรูไปแล้ว!

ถ้าเกิดอยากแก้แค้น แล้วใช้เมิ่งเมิ่งก่อกวนในบริษัท…กิจการที่เขาเสิ่นจงเฉิงลงแรงสร้างมาครึ่งชีวิต อาจพังพินาศในพริบตา!

ไม่อาจเสี่ยงแบบนี้ได้ และต้องไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเด็ดขาด! เขาต้องแยกเสิ่นเมิ่งกับอวิ๋นโม่เทียนให้ได้!

“เสิ่นเมิ่งยังไม่ควรมีแฟนตอนนี้” เสิ่นจงเฉิงพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

“ต้องให้เลิกกันเดี๋ยวนี้!”

“ทำไมล่ะ?”

ลู่ผิงเงยหน้าขึ้นอย่างงุนงง รู้สึกไม่พอใจ

“ที่รัก คุณกังวลว่าเธอจะเสียงาน? เรื่องนี้ฉันก็พูดไปแล้วนะ แค่เมิ่งเมิ่งรู้จักขอบเขตไม่ให้กระทบงานก็พอแล้ว อีกอย่าง อารมณ์ที่แจ่มใสช่วยให้ทำงานได้ดีขึ้น พวกเขาทำงานแผนกเดียวกัน เป็นผู้บังคับบัญชากับลูกน้อง ชายหญิงทำงานด้วยกันก็ไม่เหนื่อย บางทีอาจได้ผลดีกว่าด้วยซ้ำ!”

เผิงเหอคนนั้นดูเป็นคนมั่นคง เป็นเด็กดีที่ตั้งใจทำงาน น่าชอบตั้งแต่แรกเห็น ถ้าคบกันดี ๆ จะส่งผลดีต่องานด้วย เหมือนตอนที่เธอกับเสิ่นจงเฉิงไม่ใช่หรือ? ทำงานด้วยกันมีประสิทธิภาพมากขึ้น จึงมีบริษัทเสิ่นในวันนี้!

ทว่าเสิ่นจงเฉิงกลับมองเธอด้วยสีหน้าตกตะลึง พักใหญ่จึงพูดออกมา

“ที่รัก คุณกำลังพูดถึงอะไร? ใครกันที่อยู่แผนกเดียวกับเมิ่งเมิ่งเป็นผู้บังคับบัญชา? คนที่คบกับเมิ่งเมิ่งไม่ใช่อวิ๋นโม่เทียนหรอกหรือ?”

เขาไม่เคยได้ยินว่าอวิ๋นโม่เทียนเข้าทำงานที่บริษัทเสิ่นเลย

คงมีความเข้าใจผิดบางอย่าง

“ใครนะ? อวิ๋นโม่เทียน?”

ลู่ผิงตกใจจนนั่งไม่ติด เธอเบิกตากว้าง รีบพูด

“เป็นไปไม่ได้หรอก เมิ่งเมิ่งกำลังคบกับเผิงเหอ หนุ่มในแผนกโครงการต่างหาก!”

ที่รักกล้าพูดจริง ๆ ! เมิ่งเมิ่งจะคบใครก็ไม่มีทางคบกับอวิ๋นโม่เทียนหรอก ต้องรู้ว่าอวิ๋นโม่เทียนกับเมิ่งเมิ่งเป็นศัตรูกัน!

เขาเคยลักพาตัวเมิ่งเมิ่ง แถมยังกักขังเธอด้วย!

คนแบบนี้เมิ่งเมิ่งอยากหนีให้ไกลยังไม่พอ แล้วจะไปคบเป็นแฟนได้ยังไง?

พูดเล่นอะไรกัน!

เสิ่นจงเฉิงยิ่งตกตะลึง แค่อวิ๋นโม่เทียนคนเดียวก็ปวดหัวพอแล้ว ทำไมยังมีเผิงเหออีกคน?

อาผิงช่างกล้าจริง ๆ ให้เมิ่งเมิ่งคบหาดูใจเพื่อคัดกรองผู้ชายก็แล้วไป แต่ทำไมต้องคบถึงสองคน? คบแบบนี้ต่อไป เมิ่งเมิ่งคงไม่โดนผู้ชายหลอกแน่ เธอกำลังจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในการเล่นกับผู้ชาย! เป็นราชินีจอมเสน่ห์ชัด ๆ !

นี่มันสนุกเกินไปแล้ว ที่ไหนกันจะเลี้ยงลูกสาวให้เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการจับปลา ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปจะทำยังไง เมิ่งเมิ่งจะกลายเป็นผู้หญิงเลวไปหมด!

เสิ่นจงเฉิงตกใจและเจ็บปวด!

“ที่รัก คุณสอนเมิ่งเมิ่งให้ทำแบบนี้ได้ยังไง? เธอคบผู้ชายพร้อมกันสองคนเลยเหรอ? จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปได้ยังไง?”

“ฉันไม่เคยสอนให้เธอคบผู้ชายสองคนนะ พวกเราเป็นครอบครัวที่มีหน้ามีตา ความประพฤติสำคัญที่สุด จะทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง?” ลู่ผิงรีบแก้ตัวด้วยใบหน้าแดงก่ำ

“คุณเข้าใจผิดหรือเปล่า? เมิ่งเมิ่งไม่มีทางคบกับอวิ๋นโม่เทียนหรอก เธอคบกับเผิงเหอชัด ๆ ”

“เผิงเหอ?”

เมื่อได้ยินว่าเมิ่งเมิ่งไม่ได้คบผู้ชายสองคนพร้อมกัน หัวใจที่กระวนกระวายของเสิ่นจงเฉิงก็สงบลงเล็กน้อย เขาถามกลับไปว่า “เมิ่งเมิ่งบอกกับคุณเองว่าเธอคบกับเผิงเหอเหรอ? หรือว่าคุณเห็นพฤติกรรมสนิทสนมเป็นพิเศษอะไรระหว่างพวกเขาที่พิสูจน์ได้ว่าพวกเขากำลังคบกันอยู่?”