คุณหนูใหญ่ผู้นี้กลับมาเพื่อแก้แค้น - บทที่ 381 เขาแกล้งเธออีกแล้ว

บทที่ 381 เขาแกล้งเธออีกแล้ว

รอยยิ้มนั้นดูชั่วร้ายและอันตราย เสิ่นเมิ่งรู้สึกตกใจ ลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นในใจ แต่เธอไม่มีโอกาสได้ตอบสนองแล้ว

อวิ๋นโม่เทียนกอดเอวเธอแน่น ก้าวยาว ๆ ไปที่อ่างอาบน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำ อุ้มเธอไว้แล้วล้มตัวลงไปโดยให้หลังแตะน้ำก่อน

ตูม!

น้ำกระเซ็นเป็นวงใหญ่ในห้องน้ำ!

เสิ่นเมิ่งรู้สึกว่าสมองว่างเปล่า น้ำกระเซ็นใส่หน้าจนต้องหลับตา ริมฝีปากของเธอถูกจูบ ร่างกายจมลงสู่ผิวน้ำที่เงียบสงบ รอบข้างเงียบสงัดขึ้นมาทันที เสิ่นเมิ่งสะดุ้งตื่น ตระหนักว่าตอนนี้อยู่ใต้น้ำ อวิ๋นโม่เทียนอุ้มเธอลงมาจูบใต้น้ำ

เสิ่นเมิ่งเพิ่งรู้ตัว ความทรงจำในอดีตผุดขึ้นมา ครั้งนั้นก็อยู่ในน้ำเหมือนกัน ที่วิลล่าซีซาน อวิ๋นโม่เทียนกดเธอลงน้ำแล้วจูบ ครั้งนั้นเธอถูกกดอยู่ใต้น้ำ ถูกจูบจนแทบหายใจไม่ออก เกือบขาดอากาศ! แล้วครั้งนี้ล่ะ? เธอจะ…

ความกลัวพลันผุดขึ้นในใจ เสิ่นเมิ่งเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว ไม่! เธอไม่อยากอยู่ที่นี่!

แม้ครั้งนี้เธอไม่ได้ถูกกดอยู่ใต้น้ำ แต่ก็มีความเสี่ยงที่จะขาดอากาศเหมือนกัน!

“ปล่อยฉัน!”

เธอพยายามดึงมือออกมา กดลงบนร่างชายที่อยู่ใต้ร่าง พยายามเงยหน้าขึ้นให้พ้นน้ำ

“ฉ่า!”

เธอทำสำเร็จได้ง่าย ๆ เสิ่นเมิ่งลุกขึ้นนั่ง อ้าปากหายใจเฮือก รู้สึกเหมือนรอดตายมาได้ พอหายใจทั่วท้องแล้ว เธอถึงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

อวิ๋นโม่เทียนยังแช่อยู่ในน้ำ ไม่ได้ขึ้นมา เสิ่นเมิ่งก้มมอง หัวใจเหมือนถูกอะไรบางอย่างกระแทก แทบจะสิ้นสติ

“อวิ๋นโม่เทียน?”

ไม่มีใครตอบเสียงเธอ อวิ๋นโม่เทียนนอนนิ่งอยู่ในน้ำ ตาปิดสนิท ร่างกายไม่ขยับเขยื้อน

เขาไม่ตายใช่ไหม?

เสิ่นเมิ่งรู้สึกเหมือนถูกทุบหัว เธอรีบยื่นมือไปคว้ามือเขา ออกแรงทั้งตัวดึง

“ลุกขึ้นมา ลุกขึ้นมาเร็ว! อวิ๋นโม่เทียนตื่นสิ!”

ความกลัวครั้งนี้ยิ่งกว่าตอนกลัวขาดอากาศเสียอีก! น้ำตาเอ่อที่หางตา เธอพยายามดึงร่างชายในน้ำอย่างยากลำบาก

“อวิ๋นโม่เทียนอย่ามาแกล้งฉันนะ!”

“คนโง่…”

ชายหนุ่มพลันลุกขึ้นนั่ง น้ำไหลลงตามร่างกายช้า ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยหยดน้ำแต่กลับยิ้มซุกซนมองหญิงสาวที่มีแต่ความกลัวและกังวลบนใบหน้า

“นี่มันแค่อ่างอาบน้ำ ไม่ใช่ทะเล สามีเธอว่ายน้ำเป็น น้ำแค่นี้จะจมน้ำตายได้ยังไง?”

“นายแกล้งฉันอีกแล้ว!”

เสิ่นเมิ่งอารมณ์ระเบิด โกรธจนกัดฟันกรอด ตบหัวที่เปียกชุ่มของเขาไปทีหนึ่งอย่างไม่ไว้หน้า

“สนุกไหม? สนุกมากเลยใช่ไหม? นายตั้งใจแกล้งฉันใช่ไหม?”

เขาไม่รู้หรือไงว่าแม้แต่อ่างล้างหน้าก็ทำให้คนจมน้ำตายได้? ครั้งที่แล้วเธอเกือบจมน้ำตายในอ่างอาบน้ำของเขา ความรู้สึกขาดอากาศนั้นจนถึงตอนนี้เธอก็ไม่อยากนึกถึง! เมื่อครู่นี้ในชั่วขณะหนึ่ง ความรู้สึกนั้นกลับมาอีกครั้ง เธอแทบคิดว่าตัวเองจะจมน้ำตาย!

“ใช่ ฉันตั้งใจพาเธอลงน้ำ แต่ที่รัก ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอกลัวหรือกังวล”

ท่ามกลางความโกรธเกรี้ยวของเธอ สีหน้าของอวิ๋นโม่เทียนยังคงอ่อนโยน เขาค่อย ๆ โอบกอดร่างที่เปียกชุ่มและสั่นเทาของหญิงสาว พลางเอ่ยเสียงนุ่มนวล

“ฉันแค่ไม่อยากให้เธอกลัวอ่างอาบน้ำอีกต่อไป”

“คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันกลัวอ่างอาบน้ำ?” เสิ่นเมิ่งหยุดสั่น

เธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยความไม่อยากเชื่อ แต่กลับเจอกับดวงตาคู่หนึ่งที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

จริง ๆ แล้วเธอกลัวอ่างอาบน้ำ หลังจากครั้งที่แล้วที่เขากดเธอลงไปในน้ำและจูบจนเธอแทบขาดอากาศหายใจ เธอก็เกิดความกลัวน้ำอย่างรุนแรง เธอไม่เคยแช่ตัวในอ่างอาบน้ำอีกเลย อ่างใบนี้ก็ไม่ได้ใช้มานานมากแล้ว

แต่เรื่องนี้ เธอไม่เคยบอกใครเลย

เขารู้ได้ยังไง?

“ป้าหวังบอกฉันเอง”

เสียงของอวิ๋นโม่เทียนอ่อนโยน แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

“ฉันไม่คิดว่าความผิดพลาดครั้งเดียวของฉันจะส่งผลกระทบต่อเธอมากขนาดนี้ ที่รัก ขอโทษนะ”