ยอดกุ๊กบุกแดนเซียน - บทที่ 563 ต้นไม้ใหญ่สองต้นนี่มันอะไรกัน!

บทที่ 563 ต้นไม้ใหญ่สองต้นนี่มันอะไรกัน!

………………..

บทที่ 563 ต้นไม้ใหญ่สองต้นนี่มันอะไรกัน!

“ต้นไม้ใหญ่สองต้นนั้นหายไปไหนแล้ว!?”

“ทำไมถึงหายไปได้ หมอกสีรุ้งยังไม่ทันจางหมดเลย พวกมันหนีไปได้อย่างไร!?”

ทันทีที่คำพูดของผู้บำเพ็ญผู้นี้จบลง หมอกสีรุ้งที่เหลืออยู่ในทะเลสีม่วงก็สลายไป พร้อมกับลจอมวิญญาณที่สี่ที่ถูกล้อมโจมตีด้วย

เจ้าแห่งความตายสูญเสียแม่ทัพวิญญาณหลักไปอีกหนึ่งตน น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาเองก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ถูกศัตรูล้อมโจมตีเช่นกัน โดยเฉพาะราชินีภูตสีม่วง ไม่รู้ว่านางไปหาพลังชีวิตบริสุทธิ์มาจากที่ไหนมากมายเช่นนี้ เพียงแค่โดนสัมผัสก็เจ็บปวดไปทั่วร่างทันที เมื่อรวมกับการโจมตีของราชินีภูตเอง เจ้าแห่งความตายก็ได้แค่แสยะยิ้มกลั้นความเจ็บปวด

แม้แต่ราชินีภูตม่วงเองก็ไม่คาดคิดว่าการโจมตีที่ผสมผสานลมหายใจแห่งชีวิตจะมีผลต่อเจ้าแห่งความตายมากขนาดนี้ มากกว่าที่นางคาดไว้เสียอีก!

เมื่อกลับไปนางจะต้องยกเว้นค่าเช่าร้อยปีให้กับโลกภายนอกนั้น และต้องดูแลเป็นพิเศษด้วย!

“เจ้าช่างใจกว้างเสียจริง!” แม้น้ำเสียงของเจ้าแห่งความตายจะไม่เปลี่ยนแปลง แต่ในใจกลับโกรธจนแทบคลั่ง

ช่างน่าโมโหจริง ๆ ถ้าหากข้ารู้ว่าใครเป็นคนให้ข้อมูล จะต้องสังหารให้ได้!

การดูดซับลมหายใจแห่งชีวิตสามารถปกป้องร่างกายจากการทำร้ายของวิญญาณได้ชั่วคราว

เจ้าแห่งความตายหัวเราะเยาะ เขาอยากจะดูว่าพวกนั้นยังมีลมหายใจแห่งชีวิตเหลืออีกเท่าไหร่กัน!

เจ้าแห่งความตายสวมเสื้อคลุมสีดำ เผยให้เห็นเพียงดวงตาสีแดงเข้มดั่งอัญมณี เขาเคลื่อนย้ายในชั่วพริบตาไปยังด้านหลังของกองทัพวิญญาณ จอมวิญญาณทั้งห้าเคลื่อนมาขวางหน้าเขาโดยตรง ป้องกันการโจมตีจากทุกทิศทาง

“ข้าจะให้พวกเจ้าได้เห็นว่าหมอกแห่งความตายที่แท้จริงเป็นอย่างไร!” เจ้าแห่งความตายกล่าว ไม้เท้าวิเศษหลากสีในมือของเขาปล่อยแสงสว่างจ้าออกมา หมอกแห่งความตายอันยิ่งใหญ่ที่จอมวิญญาณที่สี่ใช้ ยังไม่ได้แสดงพลังออกมาถึงหนึ่งในสามของความน่าสะพรึงกลัวที่แท้จริง

“รีบหยุดเขาไว้เร็ว!”

ผู้ที่อยู่ในที่นี้ยังไม่เคยเห็นหมอกแห่งความตายที่แท้จริงมาก่อน แต่สิ่งที่ทะเลม่วงเผชิญก่อนหน้านี้ หากไม่ใช่เพราะการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของต้นไม้คู่แห่งความตาย ที่นั่นคงจะพ่ายแพ้ยับเยินไปแล้วอย่างแน่นอน!

ใช่แล้ว ‘ต้นไม้คู่แห่งความตาย’ อยู่ที่ไหน?

ราชินีภูตเหลือบมองไปทางทะเลสีม่วง หมอกสีรุ้งที่นั่นได้หายไปแล้ว พร้อมกับต้นไม้สองต้นที่สูงเทียมฟ้า ต้นไม้ทั้งสองต้นกำลังเคลื่อนที่มาทางนี้หรือ?

ราชินีภูตสีม่วงที่กำลังเหม่อลอยเกือบจะถูกพลังแห่งความตายของจอมวิญญาณโจมตีเข้าอย่างจัง โชคดีที่นางหลบได้อย่างหวุดหวิด เพียงแต่เส้นผมสีม่วงเข้มอันงดงามของนางถูกหลอมละลายไปเล็กน้อย

“ดูเหมือนว่าเผ่าของพวกเจ้ากำลังจะถึงคราวสูญพันธุ์แล้ว!”

“ฮึ!”

จอมวิญญาณที่กำลังต่อสู้กับราชินีภูตสีม่วงไม่สนใจฟังคำพูดไร้สาระของอีกฝ่าย ตั้งแต่อดีตมีแต่พวกนางเท่านั้นที่ทำลายล้างเผ่าพันธุ์และโลกทั้งหมด ยังไม่เคยมีเผ่าพันธุ์ใดสามารถทำลายล้างพวกนางได้! ส่วนต้นไม้คู่แห่งความตาย แท้จริงแล้วไม่ได้มาที่นี่

เพราะหลิงเยว่แทบจะควบคุมความคิดชั่วร้ายของตัวเองไม่ได้แล้ว ทั้งร่างอยู่ในสภาพแปรปรวน หากไม่ใช่เพราะหลิงเยว่ในร่างต้นไม้เขียวมรกตและโม่จวินเจ๋อจับนางไว้แน่น บางทีนางอาจจะพุ่งเข้าไปในโลกแห่งความตายและกัดกินวิญญาณไปแล้วก็ได้

คงเป็นผลจากการดูดซับหมอกสีรุ้งมากเกินไปในทะเลม่วงเมื่อครู่นี้ นางจำเป็นต้องหลอมรวมโดยเร็วที่สุด ให้พลังชีวิตช่วยชำระล้างสิ่งสกปรกที่มีมากขึ้นเรื่อย ๆ ในร่างของนาง

“ไปที่ไหน?” ตุ๊กตาไม้อ้วนกุ่ยซื่อถาม

ตอนนี้ในดินแดนว่างเปล่าไม่มีที่ไหนปลอดภัย มีโอกาสเจอจอมวิญญาณได้ทั้งนั้น จากข่าวที่ส่งมาจากสนามรบ เหลือจอมวิญญาณสิบสอง… อ๊ะ! ไม่สิ เหลือจอมวิญญาณสิบเอ็ดตน ตอนนี้มีหกตนปรากฏตัวในโลกแห่งความตาย ส่วนอีกห้าตนที่เหลือ ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน แต่คาดเดาว่าทั้งห้าคนกำลังอึดอัดใจ และเตรียมจะก่อเรื่องที่ไหนสักแห่ง

แท้จริงแล้วในห้าคนนั้นมีเพียงคนเดียวที่แอบอึดอัดใจ ส่วนอีกสี่คนกำลังไล่ล่าคนป่วย

คนป่วยได้แต่มองดูสมบัติล้ำค่าของตนหายวับไปต่อหน้าต่อตา ในชั่วขณะนั้นทั้งโกรธทั้งแค้น มือที่ใช้สังหารก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แต่ยังไม่อาจเอาชนะสี่จอมวิญญาณได้

สมบัติล้ำค่าสองชิ้นของเขาไปไหนแล้ว!?

ต้องหนีไปแน่ ๆ แต่หนีไปที่ไหนกัน? คนป่วยรู้สึกร้อนใจ จำเป็นต้องรีบหาต้นไม้สองต้นนั้นให้เจอโดยเร็ว เพื่อขัดขวางการหลอมรวมของพวกนาง มิเช่นนั้นเมื่อถึงเวลา เขาอาจไม่สามารถรับมือได้!

แต่เดิมเพื่อให้การหลอวรวมกับต้นไม้แห่งชีวิตเป็นไปอย่างราบรื่น เขาจงใจแยกพวกนางออกเป็นสองส่วน แล้วส่งไปยังเขตแดนปีศาจและโลกวิญญาณ จุดประสงค์เพื่อให้ต้นไม้ทั้งสองส่วนต่อสู้กันเอง ไม่มีทางที่จะรวมตัวกันได้ เรื่องราวดำเนินไปอย่างราบรื่น แต่ทำไมเขาถูกไล่ล่าเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ต้นไม้ทั้งสองก็คืนดีและร่วมมือกันเสียแล้ว?!

คนป่วยคิดไม่ออก และไม่ยอมให้มีเรื่องใดเกิดขึ้นนอกเหนือการควบคุมของเขาอย่างเด็ดขาด!

“พวกเจ้าแน่ใจหรือว่าจะไม่กลับไปช่วยที่โลกแห่งความตาย?” เพื่อสลัดหนีจากจอมวิญญาณทั้งสี่ คนป่วยเสี่ยงชีวิตพาโครงกระดูกทั้งสี่บินมุ่งหน้าไปยังสนามรบทันที

“ที่นี่ยังมีจอมวิญญาณอีกสี่ตน ทุกคนช่วยด้วย!” จอมวิญญาณทั้งสี่ไม่คาดคิดว่าเขาจะไม่สามารถสังหารคนตรงหน้านี้ได้ ปละไม่คิดว่ามนุษย์ที่ทนทานยิ่งกว่าวิญญาณของพวกเขาจะไร้ยางอายถึงขนาดขอความช่วยเหลือเช่นนี้

ผู้คนที่กำลังต่อสู้วุ่นวายต่างสังเกตเห็นคนผู้หนึ่งที่บุกเข้ามาในสนามรบพร้อมกับจอมวิญญาณทั้งสี่ จึงรีบยื่นมือเข้าช่วยเหลือคนร่างกายอ่อนแอผู้นั้นทันที

ด้วยความจนใจ จอมวิญญาณทั้งสี่จึงต้องรับมือกับการต่อสู้ แต่ดวงตาอัญมณีทั้งสี่คู่กลับจ้องมองไปยังคนป่วยที่พยายามหลบหนีออกจากสนามรบ

เจ้าแห่งความตายออกคำสั่งเด็ดขาด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจะต้องจับผู้บำเพ็ญมนุษย์ที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำนี้ให้ได้!

ในขณะที่เขากำลังเตรียมตัวจะหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว หนึ่งในบรรดาจอมวิญญาณร้ายก็ได้ฝ่าวงล้อมออกมา ขวางทางหนีของคนป่วยผอมแห้งเอาไว้

ถูกจอมวิญญาณร้ายจับตามองแล้ว ยังคิดจะหลบหนีไปต่อหน้าต่อตาพวกมันอีกหรือ?

ฝันไปเถอะ!

รอยประทับของวิญญาณร้ายได้ฝังลึกลงในดวงวิญญาณของมนุษย์ตรงหน้าแล้ว หากต้องการกำจัดมันออกไปให้หมด มีแต่ต้องลอกวิญญาณออกไปชั้นหนึ่งเท่านั้น!

จอมวิญญาณร้ายอีกตนหนึ่งได้ฝ่าออกมาเช่นกัน โครงกระดูกทั้งสองดูเหมือนจะยิ้มให้กับคนป่วยผอมแห้ง รอยยิ้มที่น่าขนลุกนั้น คนทั่วไปคงทนไม่ไหวแน่ ช่างเป็นกลุ่มคนไร้ประโยชน์จริง ๆ!

คนป่วยสบถด่าพวกผู้บำเพ็ญแห่งดินแดนว่างเปล่าในใจ คนมากมายขนาดนั้นยังกั้นจอมวิญญาณสี่ตนไม่อยู่ สมควรโดนทำลายโลกแล้ว!

สมควรแล้ว สมควรแล้ว!

พวกผู้บำเพ็ญไม่รู้ตัวว่าถูกด่าด้วยซ้ำ พวกเขาได้ขวางทางจอมวิญญาณทั้งสี่อีกครั้ง ช่วยให้คนป่วยมีเวลาหลบหนีได้เล็กน้อย แต่น่าเสียดาย…

แม้ว่าเขาจะหนีออกจากสนามรบได้ แต่พวกจอมวิญญาณก็สามารถฉีกมิติและปรากฏตัวตรงหน้าเขาได้อย่างแม่นยำเสมอ จนเขาเกือบจะเสียสติแล้ว!

ในเวลาเดียวกันนั้น เวลาที่สามารถเคลื่อนย้ายในพริบตาของวิหารต้อนรับเทพก็มาถึง

คนป่วยมีสีหน้าตื่นเต้นดีใจ แต่แล้วก็เริ่มกังวลขึ้นมา สมบัติล้ำค่าของเขาจะหนีไปที่ไหนกันนะ?

อันดับแรกต้องตัดโลกแห่งความตายและทะเลสีม่วงออกไป นางไม่มีทางไปโลกแห่งความตายแน่นอน และไม่มีทางอยู่ในทะเลสีม่วงด้วย ตอนนี้นางคงกำลังมองหาสถานที่ปลอดภัยเพื่อหลอมรวมแน่ ๆ แล้วสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับหลิงเยว่จะอยู่ที่ไหนละ…

สามภพ! ต้องเป็นสามภพแน่นอน!

ตอนนี้วิญญาณร้ายที่นั่นไม่สามารถก่อภัยคุกคามต่อต้นไม้แห่งชีวิตได้อีกแล้ว อีกทั้งยังอยู่ห่างไกลเพียงพอ มันเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการหลอมรวม!

………………..