เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1607 ส่วนหนึ่งของหินบุพเพ
บทที่ 1607 ส่วนหนึ่งของหินบุพเพ
“ฉันเคยเห็นค่ะ”
จี้ไจ่ลุกขึ้นยืนทันที พลางมองฉู่ลั่วด้วยความตกใจ “เจ้านิกายเคยเห็นอักขระนี้มาจากไหนครับ?”
“ปรโลก! บนหินบุพเพ”
“ปรโลก!”
“หินบุพเพ!”
ใกล้เคียงกับที่ฉู่ลั่วคาดเอาไว้ พลังหยินของกุมารอาฆาตก็ไม่ได้ผล
“ยวนยวน!”
เฉิงยวนที่กำลังมีท่าทีโกรธเกรี้ยว พอได้ยินเสียงเรียกของฉู่ลั่วก็ลอยเข้ามา
“ใส่พลังหยินลงไปที”
เฉิงยวนไม่เข้าใจสักเท่าไหร่ แต่ก็ใส่พลังหยินลงไปตามที่ฉู่ลั่วบอก
พลังหยินเพิ่งเข้าไป ก็มีแสงสีขาวจาง ๆ ปรากฏออกมาจากตัวแหวน
ยิ่งเฉิงยวนถ่ายพลังหยินลงไปมากเท่าไหร่ แสงสีขาวนั้นก็ยิ่งเจิดจ้ามากยิ่งขึ้น จนกระทั่งมันสว่างแสบตาจนไม่มีใครสามารถลืมตาได้
แสงสีขาวหายไป แหวนหยกกลับลอยอยู่กลางอากาศ
มีเพียงรายชื่อหลายแถวที่ลอยอยู่กลางอากาศเช่นกัน
“เฉิงยวน สวีจิ้น สั่วหลิง…”
ชื่อทั้งสามชื่อนี้ปรากฏออกมากลางอากาศ
เฉิงยวนมองรายชื่อทั้งสามนั้นเขม็ง ก่อนจะมองชื่ออื่นที่ลอยอยู่กลางอากาศ
จี้ไจ่อ่านออกมาเสียงเบา “จี้จิงเหิง โม่หวายอวี้”
นี่คือชื่อพ่อแม่ของเขา
และข้าง ๆ รายชื่อทั้งสอง ยังมีอีกชื่อหนึ่งคือ โต้วเหลียง
เขามองรายชื่อทั้งสามของพวกเฉิงยวนที่เรียงอยู่แถวเดียวกันโดยไม่รู้ตัว
เฉิงยวน สวีจิ้น และสั่วหลิง
ไจ๋โหรวมองรายชื่อแต่ละแถว “ยี่สิบเอ็ดรายชื่อ แต่ละกลุ่มมีรายชื่อ…”
หรือว่าชื่อพวกนี้ล้วนเป็น…
ฉู่ลั่ว “บุพเพ เป็นวิธีปกปิดวิถีแห่งสวรรค์อันยอดเยี่ยม บางคนอาศัยบุพเพในการบำเพ็ญ บางคนอาศัยบุพเพเพื่อให้มีโชคลาภ…”
“ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็นหินบุพเพในปรโลก แต่เห็นแค่ชื่อของเฉิงยวน ไม่เห็นชื่อของสวีจิ้นกับสั่วหลิง”
“ฉันเดาว่าบางทีในปรโลกย่อยอาจจะมีหินบุพเพอีกก้อนหนึ่ง แต่ตอนอยู่ในปรโลกย่อย…”
ไจ๋โหรว “มีแต่สมุดบุพเพ ไม่มีหินบุพเพ ของในปรโลกย่อย คนในองค์กรตรวจสอบมาหมดแล้ว”
เธอหันไปมองจี้ไจ่ที่ใบหน้าขาวซีด “นายอย่าคิดมากไปเลย ไม่แน่ว่ารายชื่อพวกนี้ที่อยู่ในแหวนหยก อาจจะมีความหมายอื่นก็ได้”
แสงสีขาวหายไป แหวนหยกหล่นลงมา ฉู่ลั่วฉวยรับแหวนหยกไว้ “ฉันจะไปปรโลกสักครู่”
เธอถือแหวนหยกเอาไว้ ก่อนจะหายไปจากที่เดิมทันที
เมื่อมาถึงปรโลก ฉู่ลั่วให้ยมทูตขาวดำพาเธอไปดูหินบุพเพอีกครั้ง
ทันทีที่แหวนหยกเข้าใกล้หินบุพเพก็พบว่ามันเปล่งแสงเล็กน้อย หลังจากสีของหยกหายไป มันก็กลายเป็นก้อนหินที่เหมือนกับหินบุพเพทุกประการ
ยมทูตขาวดำ “…”
“นี่…ท่านปรมาจารย์ คุณได้สิ่งนี้มาจากไหนครับ?”
ฉู่ลั่ว “ของของลัทธิเต๋า น่าจะมาเป็นส่วนหนึ่งของหินบุพเพก้อนนี้ค่ะ”
ยมทูตขาวดำ “…”
ฉู่ลั่วยืนยันความคิดของตัวเองจนแน่ใจแล้ว จึงหันหลังออกไปจากปรโลก ทิ้งยมทูตขาวดำให้ยืนอยู่ท่ามกลางสายลมหยิน
ยมทูตดำแววตาหม่นแสง “ท่านปรมาจารย์ต้องคิดว่าปรโลกของพวกเราไร้ประโยชน์แน่เลย”
ยมทูตขาว “แก้ไขเรื่องปรโลกย่อยไม่ได้ก็นับว่าแย่แล้ว ตอนนี้แม้แต่หินบุพเพของแดนเทพยังถูกคนอื่นแอบขโมยชิ้นส่วนไป เหอะ ๆ !”
หากเมื่อก่อนมีคนมาพูดว่าปรโลกไร้ประโยนช์ เขาสามารถทำให้อายุขัยของอีกฝ่ายสั้นลงหลายสิบปีได้
แต่ตอนนี้…
เขาไม่มีหน้าจะไปทำอะไรใครแล้ว
“ท่านปรมาจารย์ไม่อยากพูดอะไรกับพวกเราสักคำ คงหมดหวังกับปรโลกของพวกเรามากสินะ”
ยมทูตขาวถอนหายใจ “ไปรายงานพวกท่านพญายมราชเถอะ!”
ฉู่ลั่วกลับมาที่โรงแรม ทุกสายตาจับจ้องมาทางเธออย่างกระตือรือร้น “มันเป็นส่วนหนึ่งของหินบุพเพ หลังผ่านเทคนิคบางอย่างของลัทธิเต๋า บุพเพของคนเหล่านี้เลยย้ายไปอยู่บนแหวนหยก”
“พูดให้ถูกต้องคือ บุพเพปลอมถูกผูกไว้กับบุพเพจริง และทั้งหมดถูกย้ายมาอยู่ที่แหวนหยกวงนี้”
ไจ๋โหรวมองจี้ไจ่ที่สีหน้าซีดขาวมาก
เธอหันไปมองเฉิงยวน เห็นเฉิงยวนเองก็ก้มหน้าลง สวีจิ้นได้แต่มองรายชื่อบนแหวนหยกวงนั้นด้วยสายตานิ่งค้าง
แม้เขาจะเป็นแค่วิญญาณ แต่เธอกลับมองออกถึงสีหน้าเจ็บปวดของสวีจิ้น
หัวใจของเธอเต้นรัว
การถือกำเนิดมาของจี้ไจ่ เหมือนจะเป็นการปลุกสวีจิ้นที่หลอกตัวเองให้ตื่นขึ้น
เขาไม่ใช่สวีจิ้นมาตั้งนานแล้ว
Comments for chapter "บทที่ 1607 ส่วนหนึ่งของหินบุพเพ"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
