เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1650 อาซีไม่รักฉันแล้ว

บทที่ 1650 อาซีไม่รักฉันแล้ว

ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนจะบอกว่าคนตระกูลสั่วกำลังมั่นใจเต็มที่

ตระกูลสั่วเชื่อว่าแค่อาศัย ‘ความรัก’ ของเจี่ยซีที่มีต่อสั่วอิงก็สามารถสร้างบุพเพสิบชาติได้แล้ว!

สั่วอิงอาจจะโง่งมพอที่จะเชื่อมั่นในเรื่องความรัก

แต่สั่วเฟิงและคนในตระกูลสั่วไม่โง่เง่าขนาดนั้นหรอก

เฉิงยวนมีสีหน้าเย็นชา “ข้าอยากรู้นักว่าคนตระกูลสั่วจะเล่นลูกไม้อะไร!”

เธอกับซุนหย่าจิ้งออกมาจากห้องของฉู่ลั่ว ซุนหย่าจิ้งคล้องแขนเธอพลางพูดจาล้อเลียนว่า “ก่อนหน้านี้ไม่ได้บอกว่าจะช่วยให้พวกเขาได้ครองคู่กันไปสิบชาติหรอกเหรอ?”

เธอชะงักไปครู่หนึ่ง “คนตระกูลสั่วคงไม่ได้คิดแบบนี้หรอกนะ! อย่างให้เธอเป็นฝ่ายช่วยเหลือพวกเขาเอง!”

เฉิงยวนเอ่ย “ก่อนหน้านี้ข้าแค่รู้สึกว่าติดค้างสวีจิ้นอยู่เท่านั้น การคืนบุพเพสิบชาติให้เขาก็ไม่เห็นเป็นอะไร! แต่ข้าไม่ได้คิดจะปล่อยตระกูลสั่วไปเด็ดขาด”

แต่ตอนนี้สถานการณ์มันต่างออกไปแล้ว

ชัดเจนว่าเจี่ยซีไม่ชอบสั่วอิง และยังถูกขวดผนึกรักควบคุมไว้อีกด้วย

จะเป็นไปได้อย่างไรที่เธอจะสมหวังในความรักสิบชาตินี้

ซุนหย่าจิ้งกำลังจะพูดต่อ แต่เห็นสวีจิ้นลอยมาจากที่ไกล ๆ จึงปล่อยมือ “ถ้าอย่างนั้นฉันไม่รบกวนคู่รักอย่างพวกเธอได้พบปะกันแล้วล่ะ!”

ซุนหย่าจิ้งจากไปด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็นสุด ๆ

สวีจิ้นลอยมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เขากำลังจะพูด แต่กลับได้รับฝ่ามือของเฉิงยวนตบลงตรงท้ายทอย

สวีจิ้น “…”

เขาลอยตามหลังเฉิงยวนไปจนถึงหน้าประตูห้องของเธอ

แม้จะเป็นผี แต่เฉิงยวนก็ยังหยิบคีย์การ์ดออกมาได้

เธอรูดบัตร เปิดประตู

จากนั้นปิดประตูใส่หน้าสวีจิ้นให้เขาอยู่ข้างนอก

สวีจิ้น “…”

เขามองประตูห้องที่ปิดสนิท ไม่ได้บุกเข้าไปอย่างรีบร้อน ทำเพียงยืนอยู่หน้าประตู เอ่ยเสียงเบา “ยวนยวน ถ้าเจ้าโกรธก็บอกข้ามาตามตรงเถอะ อย่าเก็บอารมณ์ไว้คนเดียว”

“เรื่องที่บ้าน การที่ข้าไม่เคยบอกเจ้ามาก่อน เป็นเพราะตัวข้าเองก็ยังจัดการความทรงจำได้ไม่เรียบร้อย”

“อีกอย่าง ความจริงแล้ว…ข้าก็ไม่แน่ใจว่าคนที่บ้านจะยอมรับตัวตนของข้ากับเจ้าได้หรือเปล่า”

โดยพื้นฐานแล้ว เขาคือเจี่ยซี

แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่ใช่เจี่ยซี

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขายังมีใบหน้าของสวีจิ้นอีก

ถึงคนในครอบครัวจะเปิดกว้างแค่ไหน เขาก็ไม่อาจรับประกันความคิดของพวกเขาได้

โชคดีที่ท่าทีของคนในครอบครัวดีกว่าที่เขาคาดเอาไว้มาก

เฉิงยวนที่อยู่ในห้องกำลังพิงประตู เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ฟังเสียงทุ้มต่ำของสวีจิ้นซึ่งอยู่ด้านนอก

เขาไม่รีบร้อน ไม่ร้อนรน อธิบายอย่างมีเหตุผลและหลักฐาน

เหมือนกับเมื่อพันปีก่อน ถึงแม้มันจะเป็นความผิดของเธอเอง ถึงแม้จะเป็นเธอที่ก่อเรื่อง แต่ทุกครั้งก็เป็นสวีจิ้นที่มาขอโทษ มาอธิบายให้ฟัง

……

ตระกูลสั่ว

สั่วอิงรีบเข้ามาคว้าแขนของสั่วเฟิงไว้ “หัวหน้าตระกูลคะ คุณลุงและคุณป้าพูดว่ายังไงบ้างคะ? อาซีเต็มใจจะกลับมาไหม?”

สั่วเฟิงโยนโทรศัพท์ลงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด มองสั่วอิงที่หน้าซีดด้วยความเป็นห่วง “เสี่ยวอิง…”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ สั่วอิงก็ส่ายหน้าทันที “อาซีไม่ยอมกลับมาใช่ไหมคะ? แม้แต่พ่อแม่ของตัวเองเขาก็ไม่ต้องการแล้วใช่ไหมคะ?”

สั่วเฟิงจับแขนของเธอไว้ “เสี่ยวอิง เธออย่ากังวลไปเลย เจี่ยซีรักเธอแน่นอน แค่เพราะตอนนี้สวีจิ้นครอบครองวิญญาณของเขา ดังนั้นถึงได้…”

แต่สั่วอิงกลับสะบัดมือของสั่วเฟิงออก เอาแต่ส่ายหน้าไม่หยุด “ไม่! ไม่…”

อาซีไม่รักฉันแล้ว

อาซีรักคนอื่นไปแล้ว!

อาซีไม่สนใจแม้แต่พ่อแม่และน้องสาวของตัวเองแล้ว

เธอทั้งเจ็บปวดและไม่อยากจะเชื่อ ร่างทั้งร่างขดตัวอยู่บนเตียง

รอบ ๆ เตียงเต็มไปด้วยอักขระ ตอนนี้เธอก็ลงมือฉีกมันด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวรุนแรง

“อาซีไม่รักหนูแล้ว สิ่งเหล่านี้ก็ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป! เขาไม่สนใจเลยว่าหนูจะถูกวิญญาณร้ายเข้าสิงหรือเปล่า เขาไม่สนใจว่าวิญญาณร้ายในตัวหนูจะถูกกำจัดได้ไหม เขา…”

ประโยคเหล่านี้ยังพูดไม่จบ

ร่างกายของเธอแข็งค้างไปทันที