เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1651 พวกเขาจะฆ่าหนู

บทที่ 1651 พวกเขาจะฆ่าหนู

ดวงตาเบิกกว้างขึ้นอย่างกะทันหัน ลูกตาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า

คอของเธอบิดไปในมุมที่เกินกว่าจะเป็นได้

รอบด้านมีลมเย็นเยียบพัดขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ

ยันต์ที่อยู่โดยรอบกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างรวดเร็ว กระดิ่งทองแดงส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งในสายลมหยิน

สั่วเฟิงกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ

ปล่อยให้ควันดำชั่วร้ายเหล่านั้นพันรัดร่างของสั่วอิง และแทรกซึมเข้าไปในตัวเธอ

เธอยืนนิ่งเฉยอยู่ข้างเตียงด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ มองดูสั่วอิงที่แทบจะลอยขึ้นไปกลางอากาศ มองร่างกายของเธอที่ค่อย ๆ บิดเบี้ยวไปภายใต้การทรมานของพลังหยิน

ในขณะที่ร่างกายบิดเบี้ยวจนเกือบจะหักโค่นลงมา สั่วเฟิงก็เปลี่ยนสีหน้า ประสานอินเอ่ยท่องคาถา จ้องมองอย่างเย็นชาพลางตวาดเสียงดัง “เจ้าวิญญาณร้าย ช่างกล้านักที่บุกรุกเข้ามาในตระกูลสั่วของเรา!”

ยันต์มากมายและพลังวิญญาณหลายสายโจมตีเข้าไป

แต่มันก็ไร้ประโยชน์

จนกระทั่งฉู่ลั่วรีบมา เธอยกมือขึ้นตั้งท่าร่ายคาถา ขว้างยันต์แผ่นหนึ่งออกไป

วิญญาณร้ายถอยกรูดไปอย่างรวดเร็ว

ร่างสั่วอิงร่วงลงมาจากกลางอากาศเสียงดังสนั่น คนทั้งคนทิ้งตัวลงบนเตียง

“เสี่ยวอิง เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม!” สั่วเฟิงรีบวิ่งเข้าไปกอดเธอด้วยความเป็นห่วง

สั่วอิงหดตัวเข้าไปในอ้อมกอดของเธอด้วยความหวาดกลัว ตัวสั่นระริกไม่หยุด “พวกเขาจะฆ่าหนู…พวกเขาจะกินวิญญาณของหนู”

เธอกำแขนเสื้อของสั่วเฟิงแน่น “หัวหน้าตระกูล พวกเขาทั้งหมดจ้องมองหนู อยากจะกินหนู”

ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!

น่ากลัวมาก!

สั่วเฟิงปลอบประโลมเธอด้วยความเป็นห่วง แล้วหันไปมองฉู่ลั่วด้วยความโกรธเคือง “เจ้านิกาย ตอนนี้วิญญาณร้ายมาแล้ว คุณคงจะกำจัดพวกมันได้แล้วใช่ไหม!”

“แน่นอนค่ะ!”

ฉู่ลั่วมองสั่วเฟิง แล้วหันไปมองสั่วอิงที่ตกใจจนเสียสติไปแล้วโดยไม่พูดอะไรสักคำ จากนั้นเธอก็หายตัวไป

สั่วเฟิงมองยังจุดที่ฉู่ลั่วหายตัวไปด้วยสายตาเคร่งขรึม

วิญญาณร้ายหนีไปอย่างรวดเร็ว ฉู่ลั่วขมวดคิ้วพลางรีบตามหลังไป จนกระทั่งไล่ตามวิญญาณร้ายพวกนี้มาถึงมณฑลหนาน

มาถึงแล้ว…

ใต้โรงแรม

ฉู่ลั่วเงยหน้ามองโรงแรม

พลังหยินที่วิญญาณร้ายทิ้งไว้นั้นชัดเจนมาก เส้นสายพลังหยินสีดำลอยเข้าไปทางประตูใหญ่ของโรงแรม

เป็นการตั้งใจ?

ดังนั้นวิญญาณร้ายพวกนี้ถึงได้นำเธอมาที่นี่ แต่เพื่ออะไรกัน

โรงแรมทั้งหมดถูกจองไว้แล้ว ตั้งแต่ชั้นบนถึงชั้นล่างล้วนมีคนขององค์กรอยู่ แผ่นยันต์ก็ติดเต็มไปหมด และติดตั้งเครื่องมือเอาไว้ด้วย

ตลอดทางนั้นยันต์ก็ลุกไหม้ เครื่องมือส่งเสียงดึงแหลมหู

เจ้าหน้าที่หลายคนออกมาจากห้องพัก

“พลังหยินรุนแรงมากจริง ๆ!”

“มันคือจิตมุ่งร้าย!”

“ไล่ตามไปเร็ว!”

ทุกคนวิ่งตามวิญญาณร้ายขึ้นไปชั้นบนเรื่อย ๆ จนถึงชั้นที่เฉิงยวนและคนอื่นพักอยู่

“นี่ดูเหมือนจะเป็นที่พักของคุณเฉิงกับคนอื่นเลยนะ?”

ชั้นที่พวกเฉิงยวนพักอยู่นั้นมีพลังหยินหนาหนักอยู่แล้ว ทั้งผีสาวพันปี กุมารอาฆาต และวิญญาณพยาบาท แน่นอนว่าพลังหยินจะต้องหนาแน่นกว่าจุดอื่น

พลังหยินของวิญญาณร้ายถูกกลบด้วยพลังหยินอันเข้มข้นเหล่านี้ ชั่วขณะหนึ่งพวกเขาจึงไม่สามารถแยกแยะได้ว่าวิญญาณร้ายมาทางนี้จริงหรือไม่

จนกระทั่งจิ่งเจียเหยียนกับพวกออกมาจากในห้อง “เมื่อกี้เหมือนมีอะไรผ่านไปนะ?”

ซ่งเมี่ยวเมี่ยว “…พลังหยินรุนแรงจริง ๆ!”

ในขณะที่พวกเธอกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ฉู่ลั่วก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าทุกคนอย่างกะทันหัน

“เจ้านิกาย!”

“ลั่วลั่ว!”

“เจ้านิกาย ดูเหมือนจะมีสิ่งสกปรกเข้ามาในโรงแรมแล้วครับ!”

ตามหลักแล้ว โรงแรมได้ถูกจัดวางค่ายกลไว้ วิญญาณร้ายทั่วไปไม่สามารถเข้ามาในโรงแรมได้

แต่วิญญาณร้ายนี้ไม่เพียงเข้ามาในโรงแรมได้เท่านั้น แต่มันยังบุกรุกเข้ามาในชั้นที่เจ้านิกายพักอยู่อย่างโจ่งแจ้ง

วิชาค่ายกลในชั้นนี้แข็งแกร่งกว่าชั้นล่างมาก

ฉู่ลั่วส่งเสียงรับรู้ แล้วเดินตรงไปที่ประตูบานหนึ่ง

จิ่งเจียเหยียน “นี่ไม่ใช่ห้องของยวนยวนหรอกเหรอ? หรือว่าพวกวิญญาณร้ายเหล่านั้นจะวิ่งเข้าไปในห้องของยวนยวนแล้ว?”

“นั่นมันเรียกว่ารนหาที่ตายชัด ๆ! ยวนยวนเก่งกาจขนาดนั้น พวกวิญญาณร้ายเหล่านี้จะวิ่งเข้าห้องใครก็ได้ แต่กลับเลือกวิ่งเข้าห้องของยวนยวนเอง!”