เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1662 ตามหาดอกบัวสีแดง

บทที่ 1662 ตามหาดอกบัวสีแดง

ทุกคนต่างพากันเงียบไป

พวกเขาต่างก็คิดว่า เหตุการณ์นั้นน่าจะเป็นชาติก่อนของสวีจิ้นกับสั่วอิง

จิ่งเจียเหยียนโมโหจนกัดฟันกรอด เอ่ยว่า “เรื่องนี้ต้องเป็นฝีมือของตระกูลสั่วแน่ ๆ ต้องเป็นพวกเขาแน่นอน!”

จิ่วฉานบอก “มันไม่มีหลักฐาน! คนทั้งลัทธิเต๋าต่างเชื่อว่าตระกูลสั่วต่างหากที่เป็นเหยื่อ และ…วิญญาณร้ายพวกนั้นก็ฆ่าคนจริง ๆ มันเป็นการฆ่าล้างตระกูล”

“ถึงอย่างนั้น…มันก็ต้องเป็นแผนการของตระกูลสั่วอยู่ดี” จิ่งเจียเหยียนแค่นเสียงเย็นชา “ถ้าไม่ใช่เพราะถูกตระกูลสั่ววางแผนคิดร้ายใส่ ครอบครัวของยวนยวนจะทำร้ายคนอื่นได้ยังไง!”

เธอมองฉู่ลั่ว “ลั่วลั่ว เธอก็คิดแบบเดียวกันใช่ไหม? ครอบครัวของยวนยวนเป็นผู้บริสุทธิ์ ตัวยวนยวนเองยังทนรับการผนึกถึงพันปีโดยไม่กลายเป็นผีร้ายได้ ครอบครัวของเธอก็ต้องเป็นแบบเดียวกันแน่นอน”

ฉู่ลั่วไม่พูดอะไร เอาแต่ก้มหน้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“รอให้ยวนยวนจัดการเรื่องทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อน แล้วค่อยไปตามหาดอกบัวสีแดง”

จิ่วฉานก็พยักหน้าเห็นด้วย

ใครจะรู้ว่าผ่านไปเพียงแค่สองชั่วโมง เฉิงยวนก็กลับเข้ามาแล้ว “พวกเราไปหาดอกบัวสีแดงกันเดี๋ยวนี้เลยเถอะ!”

“แน่ใจหรือ?”

“อืม!” เฉิงยวนมีสีหน้าสงบนิ่ง “แค่อาจจะต้องให้ลั่วลั่วทิ้งยันต์ไว้เพื่อปกป้องพวกเขา”

“ฉันจะทิ้งยันต์ไว้และจะจัดการให้คนจากองค์กรมาคอยดูแลด้วย” เธอมองไปทางหยวนเส้าหยิน

หยวนเส้าหยินจึงพยักหน้าทันที “ผมจะดูแลพวกเขาให้ดีครับ”

ไจ๋โหรวก็ยืนตัวตรงขึ้นมาทันที เธอพูดด้วยท่าทีจริงจังมาก “ยวนยวน เธอวางใจได้ ฉันจะไม่ยอมให้พวกเขาเป็นอะไรไปต่อให้ตัวเองต้องตายก็ตาม”

เฉิงยวนยิ้ม “เจ้าเองก็จะตายไม่ได้นะ ถ้าเกิดเจ้าตายจริง ๆ ใครบางคนคงจะเสียใจมาก”

ไจ๋โหรวทำสีหน้ามึนงง เอียงคอสงสัย “ใครเหรอ?”

เฉิงยวน “คนบางคนยังไงล่ะ!”

ไจ๋โหรว “…”

ฉู่ลั่วมอบยันต์ให้เฉิงยวนแล้วจากนั้นก็โทรศัพท์ไปแจ้งซู่เซี่ยงหยาง

ซู่เซี่ยงหยางพาจี้ไจ่มาพร้อมกัน “พวกคุณวางใจได้ครับ ผมจะดูแลพวกเขาให้ดี ถึงแม้ว่า…ถึงแม้ว่าตระกูลสั่วจะกล้าบุกเข้ามาจริง ๆ ผมก็จะไม่ปรานีพวกเขาเหมือนกัน”

ฉู่ลั่วพาเฉิงยวนและจิ่วฉานออกเดินทางไปด้วยกัน

เวลาผ่านไปเพียงชั่วครู่ ทุกคนก็มาถึงเชิงเขาแห่งหนึ่ง

จิ่วฉานมองรอบ ๆ “ผ่านมาหลายร้อยปีแล้ว ที่นี่เปลี่ยนแปลงไปมากจริง ๆ !”

เขาชี้ไปที่น้ำตกขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่จากระยะไกล “อยู่ทางนั้น”

พวกเขาเดินวนรอบภูเขาสักพัก จนกระทั่งมาถึงเบื้องหน้าน้ำตกแห่งนั้น

น้ำตกนี้ไม่ใหญ่ เป็นเพียงสายน้ำเล็ก ๆ ที่ไหลลงมาจากยอดเขา แล้วตกลงสู่สระน้ำ สาดกระเซ็นเป็นละอองน้ำใส

รอบด้านมีต้นไม้ขึ้นหนาแน่น หินใหญ่แหลมคมมีอยู่กระจัดกระจาย ทำให้เดินลำบาก

“ฮวงจุ้ยของที่นี่ดีมาก มีภูเขาเขียวและสายธารใส อีกทั้งยังมีน้ำไหลและหินขนาดใหญ่ ถึงแม้จะมีพลังกดทับของพลังหยิน แต่สำหรับผู้บำเพ็ญแล้ว นี่เป็นสถานที่ฝังร่างที่ดีเยี่ยม”

จิ่วฉานอธิบายจากนั้นก็เดินไปตรงขอบสระน้ำ

เขาชี้นิ้วไปทางน้ำตกไที่หลลงมา “อยู่ข้างในนั้น”

จิ่งเจียเหยียนถาม “นี่…ต้องซ่อนลึกขนาดนี้เลยเหรอ?”

จิ่วฉานมองไปทางเฉิงยวนที่เดินตามมาด้านหลัง “ตอนนั้นพวกเราพบว่าวิญญาณร้ายทั้งหมดโจมตีสหายลัทธิเต๋าท่านนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้ร่างของสหายลัทธิเต๋าได้รับความเสียหาย พวกเราจึงเลือกสถานที่แห่งนี้ในการฝังร่างเขา”

“ที่นี่มีสายน้ำไหลและน้ำตก สิ่งที่มีพลังหยินมักไม่กล้าเข้าใกล้”

จิ่งเจียเหยียนมองเฉิงยวนด้วยอีกคน “ยวนยวน เธอรออยู่ข้างนอกดีกว่า! พวกเราจะเข้าไปเอาดอกบัวสีแดงอะไรนั่นออกมาเอง”

“ข้าจะเข้าไปด้วย!”

จิ่งเจียเหยียน “แต่สถานที่นี้จะกดทับพวกเธอมากนะ!”

“ข้าจะเข้าไป!”

จิ่งเจียเหยียน “…”

เธอไม่ได้พยายามโน้มน้าวอีกต่อไป แต่หันไปมองฉู่ลั่วแทน

ฉู่ลั่วทำเพียงแค่ดึงยันต์สองแผ่นออกมาและแปะไว้บนตัวของเฉิงยวนกับสวีจิ้น แล้วพูดกับคนอื่น ๆ ว่า “เข้าไปกันข้างในกันเถอะ!”

เธอยกมือเรียกดาบชิงเจวี๋ยออกมา รวบรวมพลังวิญาญาณไว้แล้วฟาดฟันเบา ๆ