เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1733 ไม่คิดจะลงมืออีกแล้วเหรอคะ
บทที่ 1733 ไม่คิดจะลงมืออีกแล้วเหรอคะ
ทำไม? ทำไมต้องเป็นเธอ?
ดวงตาของจางเจี่ยวเย็นเยียบลง เขาตวัดแส้ในมืออีกครั้ง “เธอบังอาจล่วงล้ำโลกอื่นทั้งที่แบกรับวิถีสวรรค์ไว้แล้ว นี่ถือเป็นการล่วงเกิน ฉันสามารถฆ่าเธอได้!”
ฉู่ลั่วย้อนถาม “คุณก็คิดจะฆ่าฉันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ?”
จางเจี่ยวชะงักไป
ฉู่ลั่วยกดาบชี้จางเจี่ยว “สิ่งที่คุณต้องการ ไม่ใช่การเป็นตัวแทนของวิถีสวรรค์แห่งโลกใบนี้ แต่คุณต้องการเป็นตัวแทนของวิถีสวรรค์ของโลกเดิมต่างหาก!”
จางเจี่ยวเงียบงัน
“คุณปลุกปั่นความปรารถนาในโลกเดิม หลอกล่อปรโลก สร้างปรโลกย่อยขึ้นมา ทำให้เกิดการเข่นฆ่าจากความปรารถนาชั่วร้ายนับครั้งไม่ถ้วน!”
“และคุณก็ได้หลอมรวมกับวิถีสวรรค์ในโลกอื่น เปิดประตูเชื่อมสองโลก ส่งผ่านพลังอาฆาตทั้งหมดจากโลกนี้ไปยังโลกเดิม ก็เพื่อใช้วิธีเดียวกันในการหลอมรวมกับวิถีสวรรค์ของโลกเดิม”
ฉู่ลั่วเอ่ยถึงแผนการทั้งหมดของจางเจี่ยวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่สายตาของเธอกลับฉายชัดถึงความดูแคลน สิ่งนี้ทำให้แววตาของจางเจี่ยวมืดครึ้มลง
“น่าเสียดาย คุณคงไม่คิดว่าวิถีสวรรค์จะเลือกฉัน”
“และคุณ การวางแผนนานนับพันปีของคุณก็ล้วนกลายเป็นเพียงหมอกควัน”
ใบหน้าของจางเจี่ยวเรียบนิ่ง ไร้ความรู้สึกราวกับรูปสลักหิน แต่ความโกรธแค้นในดวงตาของเขากลับยิ่งทวีคูณ ทันทีที่ฉู่ลั่วพูดจบ ความมืดรอบข้างก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นคมดาบนับหมื่นนับแสนเล่ม พุ่งเข้าโจมตีเธอราวกับพายุ
“ถ้าอย่างนั้นก็ให้วิถีสวรรค์ของเธอออกมาช่วยเธอสิ!”
ระบบ [ระวังด้วย]
ฉู่ลั่ว “ฉันรู้ ถึงแม้นายจะเป็นวิถีสวรรค์ แต่ฉันก็ไม่ได้คาดหวังอะไรจากนายมากนักหรอก”
พอถูกประชดอีกครั้ง ระบบจึงเงียบเสียงลงด้วยความโมโห
ดาบมากมายพุ่งเข้าใส่ฉู่ลั่ว เธอปัดป้องพวกมันทั้งหมด ในขณะที่จางเจี่ยวมองเหตุการณ์ด้วยความเยือกเย็น
ทันใดนั้น แววตาของเขาก็เปล่งประกายวูบไหว
มือกวัดแกว่งแส้ปัดในมือ โจมตีเข้าใส่ฉู่ลั่วอย่างรวดเร็ว
แต่ฉู่ลั่วกลับหมุนตัวลง ชักดาบขึ้นรับการโจมตีของเขา
ฉึก!
เลือดสด ๆ สาดกระเซ็น
ดาบสั้นเล่มหนึ่งแทงทะลุอกของฉู่ลั่ว เธอก้มลงมอง เห็นปลายดาบอันแหลมคมแทงออกมาจากอกของตัวเอง หยดเลือดหลั่งลงพื้นเป็นทาง
จางเจี่ยวที่อยู่ตรงหน้าพลันเลือนหายไป กลายเป็นเพียงภาพลวงตา จางเจี่ยวตัวจริงปรากฏอยู่ด้านหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
“ดูเหมือนว่าแม้แต่วิถีสวรรค์ก็ไม่อาจช่วยเธอได้อีกต่อไปแล้ว!”
ดาบสั้นถูกดึงออก เลือดสดซ่านกระเซ็น
ร่างของฉู่ลั่วอ่อนระทวยล้มลงกับพื้น ขณะจางเจี่ยวแค่นหัวเราะแล้วหมุนตัวจะเดินจากไป
แต่พอหันหลัง กลับพบว่าฉู่ลั่วกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา
เขาหันขวับไปมองร่างของฉู่ลั่ว แล้วมองกลับมาที่ฉู่ลั่วซึ่งยืนอยู่ตรงหน้า
“เธอ…”
ฉู่ลั่ว “คุณดูสิว่าวิถีสวรรค์ของฉันจะช่วยฉันได้จริงหรือเปล่า!”
เธอหัวเราะเบา ๆ ด้วยท่าทีท้าทาย
จางเจี่ยวมีสีหน้าเคร่งขรึม ยกดาบขึ้นแทงอีกครั้ง
มันยังคงเป็นการแทงที่ทำให้ตายภายในครั้งเดียว
แต่ชั่วพริบตานั้น ฉู่ลั่วก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
เธออยู่ในสภาพสมบูรณ์ ไม่มีบาดแผลใด ๆ
ดาบแล้วดาบเล่า ศพแล้วศพเล่า
จนกระทั่งตรงหน้ากลายเป็นกองศพของฉู่ลั่วนับสิบร่าง แต่เมื่อจางเจี่ยวหันกลับมา ฉู่ลั่วก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง
เขาไม่ได้ลงมืออีก แต่มองฉู่ลั่วด้วยสายตาเย็นชา
ฉู่ลั่ว “ไม่คิดจะลงมืออีกแล้วเหรอคะ?”
จางเจี่ยว “…”
“ถ้าอย่างนั้นก็ให้ฉันลองดูวิถีสวรรค์ของคุณดีกว่า! ว่าวิถีสวรรค์ของคุณจะช่วยคุณได้ไหม!” ดาบชิงเจวี๋ยปรากฏขึ้นในมือของเธอทันที ฉู่ลั่วเคลื่อนไหวเพียงชั่วพริบตา ร่างของเธอก็มาอยู่ตรงหน้าจางเจี่ยวแล้ว
ไม่ทันที่จางเจี่ยวจะตอบสนอง ดาบชิงเจวี๋ยก็แทงทะลุหน้าอกของเขา
ไม่มีเลือดสด ๆ พุ่งออกมา มีเพียงอักขระที่คืบคลานออกมาจากดาบชิงเจวี๋ย ค่อย ๆ กัดกร่อนร่างกายของจางเจี่ยวไปทีละน้อย
เขาก้มลงมองก่อนจะตาเบิกกว้างทันที หันไปมองศพของฉู่ลั่วที่ล้มอยู่บนพื้น และกลับมามองฉู่ลั่วที่ตรงหน้า
ลมหายใจเขาติดขัด “มันเป็นภาพลวงตา!!”
แค่ฉู่ลั่วดึงดาบออก ทั่วร่างของเขาก็ถูกอักขระปกคลุมไปทั้งตัวแล้ว เขาพยายามรวบรวมพลังวิญญาณ แต่กลับพบว่าพลังวิญญาณรอบกายไม่อาจเรียกใช้งานได้อีกต่อไป