เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1752 ยินดีด้วย
บทที่ 1752 ยินดีด้วย
ซุนหย่าจิ้งค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองไปทางนั้น “ไร้เหตุผลเหรอคะ? ถ้าอย่างนั้นฉันจะเอาเรื่องนี้ไปโพสต์บนอินเทอร์เน็ตแล้วถามทุกคนดูสักหน่อย”
“ดูสิว่ายังต้องการหลักฐานอีกไหม?”
“เรื่องมันเกิดเพราะพวกคุณเชิญยวนยวนมาแต่ถูกปฏิเสธ เพราะหลานของตระกูลฉู่เกิดเรื่องพอดี เพราะสมุนไพรที่ต้องการรักษาเด็กมีแค่ตระกูลสั่วเท่านั้นที่มีพอดี เพราะพวกคุณเพิ่งจะเอายาสมุนไพรออกมาพอดี!”
“แม้แต่คนโง่ก็รู้ว่าพวกคุณตระกูลสั่วเป็นคนทำ”
“แล้วยังจะต้องการหลักฐานอีกเหรอคะ? แค่ใช้สมองคิดดูก็พอแล้วค่ะ!”
“เธอ…” คนตระกูลสั่วถลึงตาโกรธจัด
ซุนหย่าจิ้งเอียงคอมองพวกเขา
“นอกจากพวกคุณจะแสดงหลักฐานมาพิสูจน์ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับลูกหลานตระกูลฉู่ไม่ใช่ฝีมือของตระกูลสั่ว ไม่อย่างนั้น…ทำไมถึงมีเรื่องที่บังเอิญมากมายขนาดนี้ได้!”
ปัง!
ถ้วยชาของสั่วเฟิงถูกวางกระแทกโต๊ะอย่างแรง “เธอนี่พูดจาคล่องแคล่วดีนะ”
“ช่วยไม่ได้นะคะ ยวนยวนของพวกเราใจดีแถมพูดไม่ค่อยเก่ง ถ้าไม่พาคนที่พูดเก่งอย่างฉันมาด้วย คงโดนพวกคุณถลกหนังถอดกระดูกโดยไม่รู้ว่าต้องตอบโต้บ้าง!”
เธอถอนหายใจ “ยวนยวน! เธอต้องรู้ไว้ว่าเวลาเจอคนดีเราก็ต้องเป็นคนมีมารยาท เวลาเจอคนเลวก็ต้องเป็นคนพูดจาชัดเจน”
คำพูดประชดประชันนี้ทำให้แม้แต่สีหน้าของสั่วเฟิงก็เปลี่ยนไป
ไจ๋โหรวมองสั่วเฟิงอย่างระแวดระวัง พลางอดปรบมือให้ซุนหย่าจิ้งในใจไม่ได้
“ยังไงเสียทุกคนก็มาในฐานะแขก ถ้าอย่างนั้นฉันจะพาพวกเธอไปพบเจ้าสาวเสี่ยวอิง!”
สั่วเฟิงลุกขึ้นยืน พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา มองไปทางเฉิงยวน “โดยเฉพาะคุณเฉิง คุณเฉิงคงจะยังไม่รู้สินะว่าชุดแต่งงานทั้งหมดของเสี่ยวอิง อาซีเป็นคนจัดการเองทั้งหมด”
“สมกับเป็นบุพเพสิบชาติภพจริง ๆ ความรักสิบชาติภพ ไม่มีทางเสแสร้งได้หรอก”
“ฉันเชื่อว่าหากคุณเฉิงเห็นเสี่ยวอิงกับอาซีมีความสุข ก็คงจะความสุขเหมือนกัน”
เฉิงยวนลุกขึ้นยืน ยิ้มอย่างอ่อนโยนและสง่างาม “ก็ควรไปดูสักหน่อย”
สั่วเฟิงยิ้ม นำทางทุกคนไป
ตลอดทางเธอก็พูดแต่ว่าเจี่ยซีดีกับสั่วอิงแค่ไหน พูดว่าเจี่ยซีทำอะไรมากมายเพื่อจะได้สั่วอิงกลับคืนมา…
จนกระทั่งมาถึงลานบ้านของสั่วอิงถึงได้หยุดพูด “อุ้ย! โทษทีนะ ยายแก่คนนี้พอเริ่มพูดขึ้นมาก็พูดไม่หยุดทุกทีเลย”
ลานบ้านของเสี่ยวอิงถูกตกแต่งอย่างสวยงามเป็นพิเศษ ไม่ใช่แค่ติดอักษรมงคลและผ้าแดงเท่านั้น แต่ยังวางของโบราณและเครื่องประดับที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความสุขหลังแต่งงานไว้มากมาย
ในลานบ้านยังมีคนที่ตระกูลสั่วจัดเตรียมไว้อยู่ไม่น้อย กำลังเดินไปมาอย่างขะมักเขม้น
“อาซีเขาดีกับเสี่ยวอิงของบ้านเรามากนะ ดูชุดแต่งงานสิ ได้ยินว่าเชิญนักออกแบบชุดแต่งงานที่ดีที่สุดในประเทศมาออกแบบให้เชียวนะ”
“เธอนี่พูดเรื่องไร้สาระไปได้ เสี่ยวอิงของบ้านเราดีขนาดนี้ เจี่ยซีจะกล้าทำไม่ดีกับเธอได้ยังไง”
เสียงชื่นชมและอิจฉาดังมาจากในห้อง
ทั้งหมดล้วนเป็นเพื่อนสนิทของสั่วอิง
“โธ่เอ๊ย พวกเธออย่าพูดอีกเลย!” เสียงเขินอายเล็กน้อยของสั่วอิงดังออกมา
สั่วเฟิงเดินเข้ามาถูกเวลา “เสี่ยวอิง ดูสิว่าฉันพาใครมา!”
สั่วอิงหันไปมอง พอเห็นว่าเป็นเฉิงยวนเธอก็รีบลุกขึ้นยืน ไม่รู้จะวางมือไม้ไว้ตรงไหนดี
“คุณเฉิง คุณมาแล้ว!”
เฉิงยวนตอบรับเบา ๆ สายตากวาดมองการตกแต่งภายในห้องของสั่วอิง ทุกที่ล้วนเต็มไปด้วยสมบัติล้ำค่า และส่วนใหญ่เป็นสมบัติโบราณ
โดยเฉพาะชุดแต่งงานที่วางอยู่บนโต๊ะ ยิ่งมีกลิ่นอายของความเก่าแก่มาก
สั่วอิงมองเฉิงยวนด้วยความรู้สึกเก้อเขิน “ชุดแต่งงานนี้…อาซีเป็นคนส่งมาให้ ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงต้องเลือกชุดแต่งงานสมัยราชวงศ์ฮั่นด้วย”
เฉิงยวนพูดขึ้น “มันสวยมากเลย!”
สั่วอิง “…ฉันดีใจมากที่คุณเฉิงมาได้ ฉันหวังว่าการแต่งงานของฉันกับอาซีจะได้รับคำอวยพรจากคุณเฉิงด้วย”
“อืม ยินดีด้วย!”
เฉิงยวนตอบอย่างไม่ใส่ใจ ก้าวเท้าเดินไปรอบห้องช้า ๆ นิ้วมือลูบไล้ไปตามข้าวของเครื่องใช้ทีละชิ้น