เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1803 ต้องหาเจอแน่

บทที่ 1803 ต้องหาเจอแน่

แม้จะตรึงได้เพียงไม่กี่นาที แต่ก็ทำให้เฉิงยวนไม่กล้าเข้าใกล้เธออีก

เธอยังคงไม่มีสติ ไม่นานก็เริ่มโจมตีฉู่ลั่วและกว่านหว่านอีกครั้ง บางครั้งก็โจมตีรุ่ยอวิ๋นโจวด้วย

ฉู่ลั่วผลักเฉิงยวนออกไปอีกครั้งด้วยฝ่ามือ แล้วมองไปรอบ ๆ “บรรยากาศที่นี่วุ่นวายมาก จนฉันไม่สามารถตรวจสอบได้ว่ามีสิ่งที่พวกเราต้องการหรือเปล่า”

กว่านหว่าน [พวกเราค่อย ๆ หาทีละจุด สุดท้ายก็ต้องหาเจอแน่ค่ะ]

โลกนี้มีพลังหยินหนาแน่น ซึ่งเป็นเรื่องดีสำหรับเฉิงยวน ไม่ต้องใช้ยันต์คอยควบคุมเธอ และไม่ต้องกังวลว่าเธอจะทำร้ายสิ่งมีชีวิตอื่น

บางครั้งเฉิงยวนก็หายตัวไปหลายวัน แต่สุดท้ายก็ถูกดึงดูดกลับมาด้วยกลิ่นอายของคนเป็น

บางครั้งเธอหายไปนานถึงครึ่งเดือน

ฉู่ลั่วก็ไม่เคยไปตามหาหรือจับตัวเธอกลับมาเลย

ปล่อยให้เป็นไปตามใจเธอ

เธออยากไปก็ไป

อยากกลับมาก็กลับมา

โลกใบนี้กว้างใหญ่มาก เพียงพอให้ผีร้ายอย่างเธอได้ทำอะไรตามใจชอบ

กระทั่งวันหนึ่ง เฉิงยวนที่เต็มไปด้วยความอาฆาตถูกกระแทกลงพื้นอย่างแรง ตามมาด้วยเงาร่างที่เลือนราง

“ข้ารู้อยู่แล้วว่าเป็นของที่เจ้านำมา”

“ผู้อาวุโส!”

ฉู่ลั่วคิดว่าจะได้พบกับผู้อาวุโสในโลกอื่น แต่ไม่คิดว่าจะเป็นในสถานการณ์แบบนี้ “ไม่ทราบว่าเพื่อนของฉันทำอะไรผิดจนทำให้คุณโกรธหรือเปล่าคะ”

ชายชราแค่นเสียงเย็นชา “ข้าพยายามอย่างยากลำบากเพื่อช่วยสมุนไพรวิเศษต้นหนึ่ง แต่นางกลับทำลายมันเสียได้”

ฉู่ลั่ว “นี่เป็นความผิดของฉันเองค่ะ ก่อนหน้านี้เธอแค่ทำร้ายคน ไม่เคยทำร้ายพืช ฉันเลยไม่ได้คิดอะไรมาก”

ใครจะคิดว่าเฉิงยวนจะทำร้ายต้นไม้ดอกไม้แบบนี้

ตอนนั้นเอง กว่านหว่านกลับเดินเข้ามาหาเธอกะทันหัน สีหน้าของเธอดูเคร่งเครียด แม้จะไม่พูดอะไร แต่ฉู่ลั่วก็เดาได้แล้ว “หว่านหว่าน คุณเจออะไรเหรอ? สมบัติล้ำค่าสำหรับยวนยวนเหรอ?”

กว่านหว่านพยักหน้า

สีหน้าของฉู่ลั่วเปลี่ยนไปทันที

แต่กว่านหว่านกลับมองไปทางชายชรา

ชายชราถอนหายใจอย่างจนใจ แล้วยื่นมือออกมา “มันก็คือสมุนไพรวิเศษต้นนี้!”

พอสมุนไพรวิเศษถูกนำออกมา ก็ทำให้ฉู่ลั่วกับกว่านหว่านตาโตทันที

นี่คือหนึ่งในสมบัติล้ำค่าที่ใช้รักษาเฉิงยวน พวกนางหามันเจอจริง ๆ

แถมยังหาเจอด้วยวิธีนี้

แม้แต่รุ่ยอวิ๋นโจวก็เดินเข้ามา “โชคดีจริง ๆ !”

ชายชรามองรุ่ยอวิ๋นโจวแวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไร แล้วหันไปมองเฉิงยวนที่เขาโยนลงพื้นและไม่กล้าขยับตัว “เกิดอะไรขึ้นกับผีร้ายตนนี้?”

“เธอเป็นเพื่อนของฉันค่ะ ฉันต้องการช่วยเธอ แต่ขาดสมบัติล้ำค่าบางอย่าง ฉันเลยพาเธอมาหาดู”

ชายชรา “…”

“เจ้านี่ช่างกล้าจริง ๆ ถ้าหาไม่เจอจะทำอย่างไรเล่า?”

ฉู่ลั่วตอบ “ฉันก็จะพาเธอไปหาที่อื่น เราต้องหาเจอแน่นอนค่ะ”

อย่างน้อยก็ยังดีกว่าต้องมัดเฉิงยวนไว้เหมือนศพ

อย่างน้อยพออยู่ที่นี่ เธอก็ยังมีอิสระ

“ขอข้าดูหน่อยว่ายังขาดอะไรอีกบ้าง?”

กว่านหว่านรีบหยิบรายการออกมาส่งให้ชายชรา

ชายชรากวาดตาดูอย่างรวดเร็วแล้วส่งคืนให้ด้วยท่าทางไม่ใส่ใจ “นับว่าพวกเจ้าโชคดี ของพวกนี้มีอยู่ที่นี่ทั้งหมด แต่ไม่รู้ว่าหลังจากความวุ่นวายครั้งใหญ่ มันจะกระจัดกระจายไปอยู่ที่ไหนบ้าง”

“แค่รู้ว่าที่นี่มีพวกมันก็ดีแล้วค่ะ”

ฉู่ลั่วกับกว่านหว่านต่างรู้สึกดีใจ

ชายชรามองเฉิงยวนแล้วพูดว่า “แม้ว่าตอนนี้นางจะกลายเป็นผีร้ายไปแล้ว แต่ก็ยังมีโชคชะตาอยู่กับตัว”

ปกติแล้วเธอจะไม่ทำลายดอกไม้ใบหญ้า แต่กลับบังเอิญเจอสมุนไพรวิเศษที่ตัวเองต้องการพอดีแล้วไปทำลายมัน ถ้าไม่มีโชคชะตาก็คงไม่อาจอธิบายได้

“ตอนนี้ปล่อยนางไว้แบบนี้ดีที่สุด หากให้นางไปหาเจอเอง บางทีอาจจะเร็วกว่าที่พวกเจ้าหาเสียอีก”

เขาโบกมือ พริบตานั้นพันธนาการบนตัวเฉิงยวนก็หายไป

วินาทีต่อมาเธอก็รีบจากไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

กว่านหว่านเห็นดังนั้นก็รีบให้สัญญาณมือกับฉู่ลั่ว และติดตามเฉิงยวนไปทันที

ชายชรากับฉู่ลั่วค่อย ๆ เดินตามหลังไป ส่วนด้านหลังพวกเขาอีกทีคือรุ่ยอวิ๋นโจว

“เขาคนนั้น…มีฐานะไม่ธรรมดาสินะ?”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ค่ะ”