เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1804 ข้าไม่อยากเป็นมนุษย์อีกแล้ว
บทที่ 1804 ข้าไม่อยากเป็นมนุษย์อีกแล้ว
เธอไม่ได้บอกถึงสถานะวิถีสวรรค์ของรุ่ยอวิ๋นโจว แต่กลับพูดกับชายชราว่า “โลกนี้ไม่มีปรโลก ฉันตกลงกับปรโลกข้างนอกแล้วว่า ถ้าที่นี่ต้องการ พวกเขาสามารถสร้างปรโลกในโลกนี้และสร้างระบบเวียนว่ายตายเกิดได้ค่ะ”
สายตาของชายชราเปลี่ยนไป “จริงหรือ? ปรโลกยินยอม? โลกนี้มีวิญญาณของสิ่งมีชีวิตไม่น้อยเลยนะ?”
“ยินยอมค่ะ”
ชายชราแสดงสีหน้าตื่นเต้นอย่างเห็นไม่ยาก
“เจ้าไม่รู้หรอก เจ้าไม่รู้…ที่นี่แต่เดิมไม่มีอะไรเลย ไม่มีสิ่งมีชีวิตแม้แต่น้อย สิ่งมีชีวิตทั้งหมดนี้เป็นพวกเราที่นำมา”
สิ่งมีชีวิตที่นำมาจะแก่และตาย แต่ไม่สามารถเวียนว่ายตายเกิดได้
ตอนนี้ยิ่งทำให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้ถูกจางเจี่ยวทำร้าย ต้องวนเวียนอยู่ที่นี่ ไม่สามารถออกไปได้
เขายิ่งรู้สึกละอายใจที่สุด
หากมีโอกาสจะให้วิญญาณบริสุทธิ์เหล่านี้ได้กลับมาเกิดใหม่ ก็ถือว่า…ก็ถือว่าเขาได้ชดใช้บาปของตนเองแล้ว
เมื่อได้รับการอนุญาตจากผู้อาวุโส ฉู่ลั่วก็หยิบสิ่งที่ใช้ติดต่อกับปรโลกออกมา และติดต่อไปยังปรโลกโดยตรง
ไม่นานสิบวังยมราชก็ตอบกลับมา
“สองโลกนี้แตกต่างกัน การเวียนว่ายตายเกิดย่อมแตกต่างกันด้วย เมื่อมีปรโลกเกิดขึ้น กฎเกณฑ์ก็เกิดขึ้นตามธรรมชาติ”
เรื่องนี้ฉู่ลั่วได้ปรึกษากับสิบวังยมราชที่ปรโลกก่อนมาที่นี่แล้ว
แน่นอนว่าสองโลกไม่สามารถทำเหมือนก่อนหน้านี้ได้ คือนำวิญญาณหยินไปเกิดใหม่ในโลกอื่น
วิธีที่ดีที่สุดคือให้โลกนี้สร้างระบบการเวียนว่ายตายเกิดของตัวเอง เพียงแต่อยู่ภายใต้การควบคุมของปรโลกเท่านั้น
“การสร้างระบบการเวียนว่ายตายเกิดไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ในชั่วข้ามคืน ต้องใช้เวลาไม่น้อย”
แต่สำหรับพญายมราชแห่งปรโลกแล้ว เวลาเป็นเพียงคำพูดหนึ่งคำเท่านั้น
ผ่านไปอีกระยะหนึ่ง ฉู่ลั่วก็ได้รับข่าวจากปรโลกว่าได้จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว และกำลังจะส่งยมทูตมาสร้างระบบการเวียนว่ายตายเกิด
ฉู่ลั่วบอกเรื่องนี้ให้ชายชราทราบ
ชายชรามองวิญญาณที่ล่องลอยไร้ที่ยึดเหนี่ยวรอบ ๆ “ดีจริง ๆ ! พวกเขา…ในที่สุดพวกเขาก็มีที่ไป”
ไม่นาน ประตูเชื่อมระหว่างสองโลกก็เปิดขึ้นอีกครั้ง
ยมทูตจากปรโลกมาถึง
ฉู่ลั่วมองเห็นเด็กหนุ่มที่อยู่ด้านหน้าสุดแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง “ทำไมเขามาที่นี่ล่ะคะ?”
จากนั้นก็จ้องมองชุดยมทูตสีเข้มบนตัวเขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ “เธอรู้ไหมว่า…”
“ข้ารู้” เฉิงเฉิงซุนดูเฉยเมยและโล่งใจ “ปรมาจารย์ ข้ารู้ว่าท่านจะพูดอะไร แต่นี่เป็นการตัดสินใจของข้าเอง น้อง ๆ คนอื่นจะลืมเลือนอดีตและไปเกิดใหม่ตามที่อาหญิงต้องการ แต่ข้าไม่อยากไปเกิดใหม่”
“ส่วนหนึ่งก็เพราะอาหญิง แต่ส่วนใหญ่เป็นเพราะข้าไม่อยากเป็นมนุษย์อีกแล้ว”
“ถ้าวันหนึ่งข้าไม่อยากเป็นยมทูตแล้ว ข้าก็จะเลือกเป็นมนุษย์”
ยังมียมทูตอายุน้อยอีกหลายคนมาพร้อมกับเฉิงเฉิงซุน พวกเขาแต่ละคนถือกล่องในมือ ดูไม่เหมือนยมทูตทั่วไปเลย
ในบรรดายมทูตสิบกว่าคนที่เห็นฉู่ลั่ว มีหลายคนอดไม่ได้ที่จะแอบทักทายฉู่ลั่ว
“พวกเธอ…”
“ท่านปรมาจารย์ พวกเราทั้งหมดเป็นนักวิจัยในอุตสาหกรรมครับ เพราะตายเร็วไปหน่อย ตอนนี้จึงถูกปรโลกสิ่งให้มาสร้างกลไกการเวียนว่ายตายเกิดอัตโนมัติที่นี่”
“แม้ว่าระบบยังคงเป็นไปตามระบบเดิมของปรโลก แต่ทั้งหมดใช้พลังวิญญาณแบบอัตโนมัติ ด้วยวิธีนี้จะสามารถลดงานของยมทูตได้มาก”
“สำหรับปรโลกแล้ว นี่ก็เป็นโครงการนำร่อง ถ้าโครงการนำร่องนี้ทำได้ดี ทางปรโลกอาจจะนำไปใช้อย่างเต็มรูปแบบครับ”
ไม่รอให้ฉู่ลั่วเอ่ยปาก พวกยมทูตเหล่านี้ก็พูดแผนทั้งหมดออกมาทีละคน
ฉู่ลั่วมองพวกเขาที่กำลังกะพริบดวงตาผีอยู่ “แผนการพวกนี้ พวกคุณพูดออกมาได้ง่าย ๆ แบบนี้เหรอ?”
เฉิงเฉิงซุน “ตอนที่พวกเรามา ท่านพญายมราชสั่งไว้ว่า ถ้าพวกเราเจอปัญหาอะไรที่นี่ สามารถขอความช่วยเหลือจากปรมาจารย์ได้”
เขามองไปรอบ ๆ แต่ไม่เห็นเฉิงยวน “ปรมาจารย์ อาหญิงของข้าล่ะขอรับ?”
“ออกไปเที่ยวแล้ว”
เฉิงเฉิงซุน “…เที่ยวเหรอ! เช่นนั้นก็ปล่อยให้อาหญิงเที่ยวเถอะขอรับ!”
เขาไม่ได้ถามว่าพวกเขาหาของสมบัติล้ำค่าอะไรเจอหรือเปล่า ยังไงก็ตาม…เขาจะอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนอาหญิง ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ไม่ว่าจะต้องใช้เวลานานเท่าไหร่