เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1805 ลูกของเธอกับฮั่วเซียวหมิง

บทที่ 1805 ลูกของเธอกับฮั่วเซียวหมิง

“จริงสิ นี่คือสิ่งที่ท่านฮั่วฝากให้ข้าเอามาให้ท่านก่อนจะมาที่นี่”

ฮั่วเซียวหมิง?

ฉู่ลั่วรับกล่องขนาดกลางที่เฉิงเฉิงซุนยื่นมาให้

พอเปิดกล่องดู มันเป็นนาฬิกาพกฉลุลวดลายประณีต พอเปิดนาฬิกาพกออก ด้านหนึ่งเป็นนาฬิกา อีกด้านหนึ่งเป็นรูปถ่ายทะเบียนสมรสของพวกเขาสองคน

ฉู่ลั่วจ้องมองรูปถ่ายอยู่พักหนึ่ง “เขาพูดอะไรไหม?”

เฉิงเฉิงซุนคิดสักครู่ “ท่านฉั่วบอกว่าที่บ้านทุกคนสบายดี ขอให้ปรมาจารย์วางใจ”

ทุกคนสบายดีสินะ!

ฉู่ลั่วใช้นิ้วลูบรูปถ่ายบนนาฬิกาพก เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มองความผิดปกติบนฟากฟ้า

ถ้าทุกอย่างดีจริง ๆ เขาก็ไม่ต้องส่งของมาให้เธอ

ทุกอย่างล้วนดี แต่ความคิดถึงนั้นยากจะคลาย

ฉู่ลั่วหัวเราะเบา ๆ แล้วสวมสร้อยนาฬิกาพกไว้ที่คอ “ฉันจะไปตามหาของแล้ว พวกเธอทำงานต่อเถอะ”

เธอควรจะรีบสักหน่อย รีบให้มากกว่านี้

ด้วยวิธีนี้เธอจะได้กลับไปเร็ว ๆ กลับไปปลอบประโลมความทุกข์จากความคิดถึงที่ยอมรับว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า สมบัติล้ำค่าที่หาเจอก็มากขึ้นเรื่อย ๆ

ระบบการเวียนว่ายตายเกิดของปรโลกได้ถูกกำหนดจนเสร็จสิ้นแล้ว

ชายชราจ้องมองวิญญาณที่ลอยล่องอยู่ในท้องฟ้า

ราวกับว่าได้รับการเรียกร้อง พวกมันทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง

ยมทูตน้อยที่กำลังถือสมุดบันทึกอยู่ในมือ ขยี้ผมตัวเองอย่างหงุดหงิด

แม้จะกลายเป็นผีแล้ว แต่ก็หนีไม่พ้นปัญหาผมร่วง!

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมยังมีวิญญาณที่ไม่ตอบสนองต่อการเรียกร้องอีกล่ะ? ทำไมพื้นที่ที่ถูกเรียกร้องถึงเล็กขนาดนี้?”

ยมทูตอีกคนหนึ่งโยนหมวกยมทูตของตัวเองไปด้านข้าง นิ้วมือพิมพ์ตัวอักษรอย่างรวดเร็ว “ส่วนที่นายต้องรับผิดชอบคือวิญญาณที่ไม่ตอบสนองต่อการเรียกร้อง ส่วนของฉันสามารถถูกเรียกร้องไปทั้งหมด”

ขณะพูด ยมทูตก็ถือสมุดบันทึกวิ่งไปหากว่านหว่านเป็นครั้งที่หนึ่งร้อยแปด เมื่อเข้าใกล้กว่านหว่าน เขาก็คุกเข่าลงกับพื้นทันที พลางพนมมือเหนือศีรษะ “พี่สาวกว่าน พี่สาวกว่านรบกวนหน่อย ครั้งนี้ผมแก้ไขโปรแกรมแล้วจริง ๆ แต่ไม่รู้ทำไมวิญญาณของคนเป็นยังคงสัมผัสได้”

กว่านหว่าน “…”

เธอมองร่างกายของตัวเองที่นอนอยู่บนพื้น แล้วมองยมทูตที่กำลังคลานอยู่บนพื้น ถอนหายใจอย่างจนปัญญา “อย่า…”

“ช่างเถอะ!”

คำพูดนี้ เธอเบื่อที่จะพูดแล้ว

กว่านหว่านกลับเข้าร่างของตัวเอง แล้วไปตามหาสมบัติล้ำค่าของสวรรค์และโลกต่อ

ยมทูตสิบกว่าคนรวมตัวกัน พูดคุยเรื่องระบบการเวียนว่ายตายเกิดกันต่อไป

ใครจะรู้ว่ากว่านหว่านที่เดินไปไกลจะเดินกลับมา เธอยืนอยู่ตรงหน้าฉู่ลั่ว จ้องมองฉู่ลั่วจากบนลงล่าง สุดท้ายสายตาก็หยุดอยู่ที่ท้องของฉู่ลั่ว

ฉู่ลั่วก็ค่อย ๆ ก้มหน้าลงมองท้องของตัวเอง

สุดท้ายก็เงยหน้าขึ้นสบตากับกว่านหว่าน

กว่านหว่าน “ไม่แน่ใจ ฉันขอดูอีกที มันแปลก ๆ ค่ะ”

ฉู่ลั่ว “…”

“ไม่มีอะไรแปลกหรอก” ชายชราเดินมาอย่างสบายอารมณ์ “แม้ที่นี่จะมีวิญญาณ แต่ไม่มีวิญญาณของคนเป็น ถึงแม้ทารกในท้องของนางจะอยู่ที่นี่ก็ไม่สามารถก่อร่างได้”

“ถ้าไม่ใช่เพราะตัวตนพิเศษของนาง ตั้งแต่วันแรกที่เธอมา ชีวิตเล็ก ๆ นี้คงดับสูญไปนานแล้ว”

ถ้าเป็นคนธรรมดา ทารกที่ไม่มีวิญญาณก็เป็นเพียงซากไร้ชีวิตเท่านั้น

ฉู่ลั่ว “ฉันมาที่นี่ตั้งนานแล้ว ทำไมถึงเพิ่งมีปฏิกิริยาตอนนี้ล่ะ?”

“เพราะว่า…สวรรค์สร้างวิญญาณ” ชายชราเงยหน้ามอง “นี่คือ…วิญญาณแรกที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติในโลกนี้”

จากนั้นเขาก็มองไปที่ฉู่ลั่ว “อยู่ในท้องของเจ้า”

นี่คือโชคชะตาหากไม่ใช่เพราะฉู่ลั่วตั้งครรภ์สิ่งมีชีวิตไร้วิญญาณอยู่ในท้อง แม้โลกนี้จะมีวิญญาณสวรรค์ก็คงไม่มีที่ให้อาศัยอยู่

หากไม่ใช่เพราะร่างกายของฉู่ลั่วเป็นผู้บำเพ็ญที่ทรงพลัง คงไม่สามารถโอบอุ้มทารกที่ตายแล้วโดยไม่แท้งได้

ช่างเป็น…

ชายชราถอนหายใจเบา ๆ “วิถีสวรรค์ของโลกนี้ยังคงชอบเจ้าอยู่”

ฉู่ลั่วนึกถึงวิถีสวรรค์ที่เกิดใหม่ซึ่งถูกจางเจี่ยวหลอก

นึกถึงวิถีสวรรค์ที่ต้องการให้เธออยู่ในโลกใบนี้

เธอยื่นมือออกไปลูบท้องของตัวเองเบา ๆ

ช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ

เธอเองก็มีลูกแล้ว

ลูกของเธอกับฮั่วเซียวหมิง