เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1842 ฝ่ายจัดการแข่งขันกำลังเล่นงานฉู่ลั่ว

บทที่ 1842 ฝ่ายจัดการแข่งขันกำลังเล่นงานฉู่ลั่ว

พวกเด็ก ๆ ในบ้านก็ออกมากันหมดแล้ว

พวกเขาถือของเล่นที่ตัวเองชอบ เดินมาหาพ่อแม่ปู่ย่าตายายของตัวเอง

วิญญาณทั้งหมดมองไปที่ฉู่ลั่ว ผีผู้ใหญ่พาผีเด็กโค้งคำนับขอบคุณเธอแล้ว จูงมือลูกหลานของตัวเองเดินเข้าไปในบ้านของตัวเอง

มีเพียงผีชราคนหนึ่งที่จูงมือหลานชายหลานสาวคนละข้าง เขาเดินมาหยุดตรงหน้าฉู่ลั่วก้มหัวพูดสองสามประโยค แล้วจากไป

ไม่นานเมฆดำบนท้องฟ้าก็สลายไป

ค่ายกลของหมู่บ้านหวงอันสลายไป

เหลือเพียงบ้านดินสองหลังที่ยังมีพลังหยินล้อมรอบ

[ไม่ใช่สิ แค่นี้ก็ทำพิธีสวดส่งวิญญาณแล้วเหรอ ฉู่ลั่วไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ไม่ได้สวดมนต์ ไม่ได้ทำพิธีอะไร แค่นี้ก็ส่งวิญญาณได้แล้วเหรอ]

[นี่ไม่ใช่การสวดส่งวิญญาณ แต่เป็นการปลดเปลื้องความอาฆาตแค้นในใจของวิญญาณเหล่านี้ แต่ก็ถือว่าเป็นการส่งวิญญาณเหมือนกัน]

[ฉู่ลั่วสามารถส่งวิญญาณทั้งหมู่บ้านหวงอันได้จริง ๆ เธอจะเก่งเกินไปแล้ว]

[เทพธิดาน้อยเก่งมากเลย]

[แต่ทางฝ่ายจัดการแข่งขันยังไม่บอกว่าผ่านเลยนะ ไม่ใช่ว่าส่งวิญญาณทั้งหมดแล้วเหรอ ค่ายกลหยินก็สลายไปหมดแล้วด้วย ทำไมยังไม่บอกว่าเธอผ่านอีกล่ะ]

[เพราะว่าในหมู่บ้านนี้ยังมีวิญญาณหนึ่งดวงที่ยังไม่ได้รับการส่งวิญญาณ]

[ไม่ใช่…]

[หรือว่าจะต้องส่งวิญญาณร้ายดวงนั้นด้วย เขาสังหารคนทั้งหมู่บ้านเลยนะ จะส่งวิญญาณยังไงล่ะ]

[ฝ่ายจัดการแข่งขันสมองมีปัญหาหรือไง]

[แต่…ก็ไม่ได้แสดงให้เห็นว่าเธอผ่านการแข่งขันนะ]

ในขณะที่ผู้ชมกำลังคาดเดากันว่าเกิดอะไรขึ้น ซ่งหวายกับเหลียงอันซึ่งอยู่ในองค์กรก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

เหลียงอันมองสีหน้าของซ่งหวายพลางเอ่ยเยาะเย้ยว่า “ฉู่ลั่วคนนี้คิดว่าการสวดส่งวิญญาณคนหมู่บ้านหวงอันเพียงพอแล้วหรือครับ?”

“ในหมู่บ้านหวงอันมีวิญญาณที่ไม่สามารถสวดส่งวิญญาณได้แน่นอน”

สีหน้าของซ่งหวายไม่ได้ดีขึ้นเพราะคำพูดของเหลียงอัน เขาเพียงจ้องมองหน้าจอด้วยสายตาเรียบเฉย

แม้ว่าฉู่ลั่วจะสวดส่งวิญญาณชาวบ้านส่วนใหญ่ได้ แต่นี่ก็เป็นการตบหน้าเขาในฐานะหัวหน้าองค์กรอย่างชัดเจน

เมื่อก่อนเขาต้องพยายามมากเพื่อหนีออกจากหมู่บ้านหวงอัน

แต่ฉู่ลั่วกลับสามารถสวดส่งวิญญาณชาวบ้านเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย

ในหมู่บ้านหวงอัน ผีหนุ่มที่ล้มลงบนพื้นหัวเราะขึ้นทันที “ฮ่า ๆ ๆ ต้องโดนมีดบาดก่อนถึงจะรู้จักคำว่าเจ็บสินะ”

“มีแค่ผลประโยชน์เท่านั้นที่จะทำให้พวกเขาออกมา”

“มีแค่ผลประโยชน์เท่านั้น!”

“ฮ่า ๆ ๆ !”

เขามองหมู่บ้านที่ว่างเปล่า วิญญาณทั้งหมดในหมู่บ้านจากไปแล้ว

ทันใดนั้น เขาก็ฉวยโอกาสตอนที่ฉู่ลั่วไม่ทันระวัง กลายร่างเป็นควันสีเขียวก่อนจะจางหายไป

[ฉันเข้าใจแล้ว การสวดส่งวิญญาณที่หมู่บ้านหวงอัน ไม่ใช่แค่สวดส่งวิญญาณชาวบ้านที่ถูกสังหารเท่านั้น แต่ต้องสวดส่งวิญญาณของฆาตกรด้วย!]

[สวดส่งวิญญาณฆาตกร? หรือว่าฝ่ายจัดการแข่งขันต้องการให้ฉู่ลั่วสวดส่งคนที่สังหารคนทั้งหมู่บ้านกันแน่?]

[ไม่ใช่กำจัด แต่เป็นการสวดส่งเหรอ?]

[จะสวดส่งยังไง? มันเป็นไปได้ยังไง?]

[ฉันมั่นใจแล้ว ฝ่ายจัดการแข่งขันกำลังเล่นงานฉู่ลั่ว]

[ทำไมต้องเล่นงานเทพธิดาน้อยด้วย ฉันดูไลฟ์อื่นแล้ว มันก็เป็นแค่ภารกิจสวดส่งวิญญาณธรรมดา ๆ ทำไมพอมาดูไลฟ์ของเทพธิดาน้อย ถึงได้ยากขนาดนี้ล่ะ]

[เล่นงานชัด ๆ เล่นงานแน่นอน]

ในไลฟ์มีคนกำลังเรียกร้องความยุติธรรมให้กับฉู่ลั่ว และก็มีคนที่รอดูท่าทีของฉู่ลั่วด้วย

“พี่ลั่ว!”

เมื่อค่ายกลถูกทำลาย ซ่งจือหนานก็วิ่งเข้ามาด้วยความโมโห “พี่ลั่ว ทีมงานรายการกำลังเล่นงานคุณเหรอ”

“นี่มันเป็นภารกิจที่ยากมากเลยนะ”

นักพรตจากลัทธิเต๋าหลายคนออกมาพูดว่านี่เป็นภารกิจที่ไม่สามารถทำสำเร็จได้ ฉู่ลั่วไม่มีทางทำสำเร็จแน่นอน

“พี่ลั่ว พวกเราไม่จำเป็นต้องมาทนรับความอัปยศที่นี่นะครับ”

เขาพุ่งเข้าไปหน้ากล้องทันที แล้วพูดด้วยความโกรธแค้น “การแข่งขันนี้ยังยุติธรรมอยู่หรือเปล่า การแข่งขันนี้ยังมีค่าพอที่จะแข่งขันกันอีกหรือ?”

ซ่งจือหนานยังเตรียมจะขู่อีกสองสามประโยค

“จือหนาน”

ซ่งจือหนาน “…”

เขาเดินมาอยู่ด้านข้างอย่างว่าง่าย ไม่ได้ยืนขวางหน้าฉู่ลั่วอีกต่อไป

หลายปีมานี้ แม้ว่าดูจากรูปลักษณ์ภายนอกเขาจะดูเป็นผู้ใหญ่กว่าพี่ลั่วมาก แต่เขาก็ยังกลัวพี่ลั่วอยู่ดี!