เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1905 ประทานพร

บทที่ 1905 ประทานพร

“เธอสมควรตายแล้ว ใครใช้ให้บุกรุกเข้าไปในห้องวิจัยของคนอื่น”

“ฉันว่าฉู่ลั่วไม่ได้ตายนะ”

“เธอไม่ได้ตายหรอก เธอยังมีชีวิตอยู่ในใจของพวกแฟนคลับสมองเสื่อมพวกนี้ตลอดไปต่างหาก”

ทันใดนั้นก็มีคนตะโกนขึ้นมา “ประธานซีมาแล้ว”

ทุกคนต่างหลีกทาง

เมื่อซีไป๋ปรากฏตัวขึ้นก็มีเสียงปรบมือและคำชื่นชมมากมาย

แสงแฟลชยิ่งสาดส่องไม่หยุด

เขาเดินขึ้นบนเวที ยกมือขึ้นเล็กน้อย รอบด้านพลันเงียบสงบลงทันที

หลังจากพูดจาสุภาพอยู่พักหนึ่ง เขาก็พูดด้วยความเสียดายว่า “ผู้ชนะอันดับหนึ่งของเราฉู่ลั่วไม่สามารถเข้าร่วมได้ ขอให้เราไว้อาลัยให้กับเธอด้วยครับ”

เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย

ทุกคนในที่นั้นมองหน้ากัน แล้วก็เตรียมจะไว้อาลัยเหมือนกับเขา

“ไม่ต้องรบกวนประธานซีมาไว้อาลัยให้ฉันหรอกค่ะ”

เสียงใสดังกังวานมาจากทางประตู

ทุกคนหันไปมองทางประตูห้องจัดเลี้ยงพร้อมกัน

ฉู่ลั่วในชุดที่ดูทะมัดทะแมงเดินเข้ามา

เช่นเดียวกับตอนที่ซีไป๋เข้ามาเมื่อครู่ ตอนนี้ทุกคนต่างหลีกทางออกโดยอัตโนมัติ มองดูเธอเดินไปที่แถวหน้า นั่งในตำแหน่งที่เขียนชื่อของเธอไว้

ซีไป๋มองฉู่ลั่วด้วยสีหน้าเรียบเฉย

แม้ว่าเขาจะยืนอยู่บนแท่นสูง ซึ่งควรจะมองลงมายังฉู่ลั่วที่นั่งอยู่บนเก้าอี้

แต่ฉู่ลั่วกลับมีท่าทางสบาย ๆ ราวกับกำลังดูละครฉากหนึ่งอยู่

และเขาก็คือตัวละครที่เธอกำลังจ้องมอง

“ประธานซี ไม่ดำเนินการต่อเหรอคะ?”

ซีไป๋ทำหน้าเย็นชา พูดเสียงต่ำว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ขอให้ทุกท่านเดินทางไปมณฑลหนานโดยสวัสดิภาพนะครับ!”

พอพูดจบ เขาก็ไม่สนใจสื่อมวลชนที่อยู่ในที่นั้น หมุนตัวเดินจากไปทันที

ซีไป๋จากไปแล้ว แต่บรรยากาศในห้องยังคงเงียบกริบ

ไม่มีใครกล้าขยับตัว ทุกคนคอยแอบมองฉู่ลั่ว

ฉู่ลั่วลุกขึ้นจากเก้าอี้ ทำเอาผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดที่นั่งอยู่ตกใจ พากันลุกขึ้นและถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว

ฉู่ลั่ว “ไม่ขึ้นรถเหรอคะ?”

ผู้รับผิดชอบรีบวิ่งเข้ามา “ขึ้นรถ ๆ ขึ้นรถตอนนี้เลยครับ”

ฉู่ลั่วเดินนำหน้า ขึ้นรถเป็นคนแรก

คนอื่น ๆ จึงทยอยกันขึ้นรถตามมา

คนที่นั่งรถคันเดียวกับฉู่ลั่วไม่มีใครกล้าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว กล้าแค่ติดต่อกันผ่านสมองกลเงียบ ๆ

ส่วนรถคันอื่นที่ไม่ต้องระวังตัว พอขึ้นรถได้ก็พูดคุยกันไม่หยุด

“เกิดอะไรขึ้น ไม่ใช่บอกว่าฉู่ลั่วตายแล้วเหรอ?”

“วิดีโอที่ปล่อยออกมา ฉันนึกว่าฉู่ลั่วตายจนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูกแล้ว แต่นี่…เธอ กลับมาได้ยังไงกัน?”

“บอกแล้วไง ฉู่ลั่วไม่ใช่คนที่จะตายง่าย ๆ เธอคือฉู่ลั่วเชียวนะ”

“มีเธออยู่ เราคงไม่ต้องคิดถึงอันดับหนึ่งในรอบชิงชนะเลิศแล้ว แต่อันดับสองพวกเรายังพอจะสู้ได้”

สีไคนั่งอยู่บนโซฟาทนไม่ไหว ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

ท่านเทพกำลังจะประทานพรให้เขาแล้ว

หลังจากได้รับพรครั้งนี้ พลังวิญญาณของเขาจะต้องเพิ่มขึ้นอย่างแน่นอน พอถึงตอนนั้นเขาจะสามารถฝึกฝนวิชาอาคมได้มากขึ้น

ไม่รู้ว่าถ้าจะขอให้ท่านเทพประทานของวิเศษสักสองสามชิ้นให้เขาได้หรือเปล่า

ตอนนั้นเอง ซีไป๋ก็สาวเท้าเดินเข้ามา

“ท่านเทพ คุณจะประทานพรให้ผมตอนนี้เลยใช่ไหมครับ?” สีไคถามด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ผมพร้อมแล้ว”

“ประทานพร?” ซีไป๋หันมามองสีไคที่กำลังตื่นเต้นช้า ๆ

สีไคพยักหน้า “ท่านเทพไม่ได้สัญญากับผมเหรอครับ? ถ้าผมฆ่าฉู่ลั่วได้ คุณก็จะประทานพรให้ผม…”

“ฉู่ลั่วตายแล้วหรือ?”

สีไคตอบอย่างไม่ลังเล “ฉู่ลั่วตายแล้วแน่นอน!”

ซีไป๋ยิ้มเยาะเล็กน้อย เขาเปิดหน้าจอใหญ่และเปลี่ยนไปที่ช่องถ่ายทอดสดโดยตรง

“นี่คือสิ่งที่คุณบอกว่าฉู่ลั่วตายแล้วเหรอ?”

ในเวลานั้น บนภาพของช่องถ่ายทอดสดจับภาพฉู่ลั่วที่กำลังนั่งหลับตาพักผ่อนอยู่พอดี

สีไครีบเข้าไปดูใกล้ ๆ “นี่…นี่คือ”

“ถ่ายทอดสด!” ซีไป๋เดินมาหยุดตรงหน้าสีไค

“เป็นไปไม่ได้!” สีไคส่ายหัว “ฉู่ลั่วตายไปแล้ว ผมตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว…”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ แรงบีบหนึ่งก็รัดคอของเขาไว้

ซีไป๋บีบคอเขาและกดลงบนหน้าจอใหญ่ “ตรวจสอบอย่างละเอียดงั้นเหรอ? แล้วนี่คืออะไร? สีไค คุณกำลังหลอกผมใช่ไหม?”