เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1915 เขา…สบายดีไหม

บทที่ 1915 เขา…สบายดีไหม

“สาปแช่งพวกแก พวกเราขอสาปแช่งพวกแก!”

เสียงกรีดร้องของคนตระกูลหยางดังไปทั่วทั้งอาคาร

หมี่สวิ้นไม่แสดงอาการใด ๆ สั่งให้เจ้าหน้าที่พาคนตระกูลหยางออกไป “ถ้าพบความผิดปกติก็กำจัดได้เลย”

“ครับ!”

เจ้าหน้าที่พาคนตระกูลหยางจากไป

ในบ้านของตระกูลหยางเหลือเพียงหมี่สวิ้นและฉู่ลั่ว

ฉู่ลั่วมองหยางถิงที่นอนอยู่บนพื้นแล้วถามว่า “การบูชาเทพจะทำให้เทพลงมาเหรอ?”

หมี่สวิ้นเหลือบมองใบหน้าของฉู่ลั่วแล้วตอบ “เทพไม่สามารถลงมาได้เพราะขาดความศรัทธา เมื่อวิญญาณร้ายอาละวาด มนุษย์ไม่อาจต่อต้านได้ก็จะต้องขอความช่วยเหลือจากเทพเจ้า”

“มณฑลหนานมีวิญญาณร้ายมากมาย”

ฉู่ลั่วถาม “เป็นเพราะเทพ?”

หมี่สวิ้นยิ้มเยาะแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ “ถ้าอยากรู้ คุณก็รอดูสักพัก แล้วจะเข้าใจเองครับ”

ฉู่ลั่วพิงผนัง รอคอยเหมือนกับหมี่สวิ้น

จนกระทั่งความมืดปกคลุม แสงสุดท้ายที่ขอบฟ้าหายไป

ผู้คนในมณฑลหนานเกือบทั้งหมดกลับเข้าไปในอาคารแล้ว

ฉู่ลั่วที่หลับตาอยู่ตลอดเวลา จู่ ๆ ก็ลืมตาขึ้น เธอจ้องมองร่างไร้วิญญาณของหยางถิงที่อยู่บนพื้น

จากร่างกายของหยางถิงมีกลิ่นอายชั่วร้ายแผ่ออกมา ลอยออกไปด้านนอก

หมี่สวิ้นไม่ได้ขยับตัว เพียงแค่เปิดหน้าต่าง มองไปยังทิศทางที่ไอชั่วร้ายล่องลอยไป รอจนกระทั่งร่างของหยางถิงกลายเป็นผงธุลีโดยอัตโนมัติ เขาจึงกระโดดไปตามทิศทางของไอชั่วร้ายนั้น

ฉู่ลั่วก็ตามไปด้วย

ไม่ใช่แค่ไอชั่วร้ายจากหยางถิงเท่านั้น ทั่วทั้งมณฑลหนานมีไอชั่วร้ายลอยออกมาไม่น้อย ทั้งหมดมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกัน

ระหว่างทาง พวกเขาเจอกับเจ้าหน้าที่องค์กรที่กำลังมุ่งหน้าไปทางเดียวกัน

เจ้าหน้าที่องค์กรเห็นหมี่สวิ้นก็แสดงสีหน้าไม่ค่อยดี “หัวหน้าหมี่ เป็นเขตตะวันตกครับ”

หมี่สวิ้น “ผมรู้แล้ว”

ทันทีที่ทุกคนมาถึงเขตตะวันตก ฉู่ลั่วก็เข้าใจเหตุผลที่ทำให้หมี่สวิ้นมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

เขตตะวันตกถูกปิดล้อมด้วยรั้วไฟฟ้า บนรั้วไฟฟ้าเต็มไปด้วยอักขระและในเวลานี้ รั้วไฟฟ้าทั้งหมดกำลังส่งเสียงดังซ่า ๆ อักขระบนรั้วไฟฟ้าก็ค่อย ๆ กลายเป็นเถ้าธุลี

หมี่สวิ้นโยนกระดาษยันต์นับร้อยแผ่น ลอยเข้าไปในรั้วไฟฟ้า

ไม่นานยันต์ก็ลอยกลับมา ไม่หายไปแม้แต่ใบเดียว

“หนีไปแล้ว!”

“หนีไปหมดแล้ว!”

สีหน้าของเจ้าหน้าที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว “รูปเคารพหนังมนุษย์ชั่วร้ายที่สุด หัวหน้าหมี่ เมื่อกี้พวกเราสอบสวนตระกูลหยางแล้ว ไม่ใช่แค่ครอบครัวพวกเขาที่เคยกราบไหว้รูปเคารพหนังมนุษย์นี้ ญาติและเพื่อนบ้านของพวกเขาก็เคยกราบไหว้ด้วย”

“หัวหน้าหมี่พวกเราควรยกระดับความอันตรายของมณฑลหนานหรือเปล่าครับ”

“ให้ประชาชนอยู่แต่ในบ้านไหม?”

หมี่สวิ้นมีสีหน้าลังเล

“หัวหน้าหมี่ เขตตะวันตกเป็นที่อยู่ของปีศาจทั้งหมด ตอนนี้พวกมันหนีไปหมดเพราะรูปเคารพหนังมนุษย์ แม้ว่าก่อนหน้านี้พวกปีศาจอาจจะไม่คิดทำร้ายคน แต่ตอนนี้…ไม่แน่แล้ว”

หมี่สวิ้นเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน

ทันใดนั้น เขาหันไปมองฉู่ลั่ว “ไม่ทราบว่าปรมาจารย์ฉู่คิดยังไงครับ?”

“เรื่องอะไรคะ?”

“การยกระดับความอันตรายของมณฑลหนาน จำเป็นต้องเพิ่มพลังของค่ายกล เมื่อเพิ่มพลังของค่ายกลแล้ว จะต้องดึงพลังจำนวนมากจากคนที่ผูกติดกับค่ายกล”

เขาจ้องมองฉู่ลั่ว “ปรมาจารย์ฉู่อาจจะยังไม่รู้ ค่ายกลทั้งหมดในมณฑลหนานล้วนผูกติดกับประธานฮั่ว ฮั่วเซียวหมิง”

ดวงตาของฉู่ลั่วเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

หมี่สวิ้นถาม “ปรมาจารย์ฉู่คิดว่าควรยกระดับความอันตรายไหมครับ?”

ฉู่ลั่ว “ค่ายกลทั้งหมดในมณฑลหนานเหรอ? รวมถึงค่ายกลที่ได้มาด้วยหรือเปล่า?”

เธอชี้ไปไกล ๆ

หมี่สวิ้นมองตามไป แล้วพยักหน้า “ใช่ครับ”

นิ้วมือของฉู่ลั่วที่ตกอยู่ข้างลำตัวสั่นเทาเล็กน้อย วินาทีถัดมาก็กำมือแน่น “เมื่อพวกคุณถามฉัน ฉันได้แต่บอกว่า ไม่ต้องเพิ่มระดับอันตรายค่ะ”

หมี่สวิ้น “แต่วิญญาณร้ายหนีออกไปแล้ว ถ้าไม่เพิ่มระดับอันตราย ถึงแม้ประชาชนจะอยู่ในบ้านก็ไม่ปลอดภัย”

“การป้องกันอย่างเดียวโดยไม่โจมตี จะไม่มีทางปลอดภัยหรอกค่ะ”

หมี่สวิ้น “…”

“หัวหน้าหมี่ วิญญาณร้ายในเขตตะวันตกมีมากขนาดนี้ พวกเราคนไม่พอหรอกครับ!”

ฉู่ลั่ว “พวกคุณคนไม่พอ แต่ยังมีผู้เข้าแข่งขันไม่ใช่เหรอคะ?”

เธอไม่ได้มองหมี่สวิ้น แต่มองไปทางข้างในมณฑล “เขา…สบายดีไหม?”