เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1916 หวังว่าคุณจะไม่ใช่ตัวปลอม
บทที่ 1916 หวังว่าคุณจะไม่ใช่ตัวปลอม
หมี่สวิ้นไม่ได้ตอบคำถามของเธอ เพียงแต่มองตามสายตาของฉู่ลั่วไปทางนั้น
วันนั้น ผู้เข้าแข่งขันทุกคนได้รับข้อความ
รูปแบบการแข่งขันรอบสุดท้าย ทางมณฑลหนานได้กำหนดไว้แล้ว
“ตัดสินจากจำนวนวิญญาณร้ายที่จับได้และฆ่าได้! นี่มันรูปแบบการแข่งขันอะไรกัน?”
“พวกคุณไม่เห็นหรือ? เงินรางวัลสำหรับผู้ชนะ”
“เห็นแล้ว หนึ่งร้อยล้าน!”
อันดับหนึ่งได้หนึ่งร้อยล้าน
อันดับสองได้ห้าสิบล้าน
อันดับสามได้สามสิบล้าน
ตรงไปตรงมา
เรียบง่ายและรุนแรงมาก
ไม่ได้บังคับใจอะไรด้วย
แต่ก็ทรงพลังมากพอ
“ยังมีกฎอีกว่า วิญญาณร้ายที่ไม่เคยฆ่าคนมาก่อน จะต้องจับมาเท่านั้น ห้ามฆ่า”
“ในเมื่อเป็นการแข่งขัน แน่นอนว่าต้องมีข้อจำกัด!”
“แต่ไม่รู้ว่าวิญญาณร้ายในมณฑลหนานจะมีมากขนาดนั้นไหม? พวกเราคงจับไม่หมดภายในไม่กี่วันหรอกนะ!”
บางคนกำลังถกเถียงกัน บางคนก็วิ่งออกไปจับวิญญาณร้ายแล้ว
“คุณไม่ไปเหรอคะ?”
หนงฉานเดินตามฉู่ลั่ว
เวลานี้ฉู่ลั่วกำลังยืนอยู่ที่ขอบดาดฟ้าของโรงแรม ลมพัดผมของเธอปลิวราวกับว่าวินาทีต่อมาจะลอยไปบนอากาศ
“ไปไหน?”
“ไปจับวิญญาณร้ายไงคะ!”
หนงฉานก้าวไปข้างหน้า ใกล้ชิดกับฉู่ลั่วมากขึ้น
“พวกคุณอยากให้ฉันไปเหรอ?”
ฉู่ลั่วหันกลับมามองหนงฉาน
หนงฉาน “คุณเป็นฉู่ลั่วจริง ๆ เหรอ? หัวหน้าองค์กรรุ่นแรกขององค์กรศักดิ์สิทธิ์? ภรรยาของประธานฮั่วเซียวหมิง?”
ฉู่ลั่ว “ถึงฉันจะบอกว่าใช่ พวกคุณก็คงไม่เชื่อหรอก”
หนงฉานเผยสีหน้าเศร้าสร้อย “ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่เชื่อ แต่พวกเราไม่กล้าเชื่อต่างหาก มณฑลหนานมีค่ายกลแยกกันสองชั้น ค่ายกลที่พวกคุณเข้ามานั้นจะเปิดปีละครั้ง เพื่อให้พวกเราไม่ขาดการติดต่อกับโลกภายนอก”
“ส่วนอีกชั้น…”
เธอมองไปที่ค่ายกลชั้นใน “นับตั้งแต่ไม่กี่ปีก่อน หลังมีฉู่ลั่วคนหนึ่งเข้าไป ค่ายกลชั้นในก็ไม่เคยเปิดอีกเลย”
“ฉู่ลั่วคนนั้นหน้าตาเหมือนคุณไม่มีผิด เธอใจดี ยุติธรรม ช่วยพวกเราแก้ปัญหามากมาย”
“ตอนนั้นพวกเรามีความสุขมากที่หัวหน้าองค์กรกลับมาแล้ว”
“ในที่สุดก็มีคนที่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้”
“แต่ว่า…”
“หนึ่งเดือนต่อมา ค่ายกลชั้นในได้ส่งข่าวมา”
“แล้วก็ตัดขาดการติดต่อกับพวกเราอย่างสิ้นเชิง”
ฉู่ลั่วฟังแล้วรู้สึกหนักใจ “ข่าวอะไร?”
“ฉู่ลั่วเป็นตัวปลอม ค่ายกลถูกปิดชั่วคราว ขอให้ทุกคนดูแลตัวเองด้วย”
หนงฉานยิ้มเยาะเล็กน้อย “เขียนได้อย่างมีชั้นเชิงจริง ๆ เป็น…”
“เซียนพู่กันเป็นคนเขียน”
หนงฉานพยักหน้า”หลังจากที่ฉู่ลั่วตัวปลอมเข้าไปแล้ว พวกเราก็ขาดการติดต่อกับค่ายกลชั้นในไป นอกจากตัวอักษรของเซียนพู่กันแล้ว ก็ไม่มีข่าวอะไรส่งออกมาอีกเลย”
“พวกเราไม่รู้ว่าข้างในเกิดอะไรขึ้น”
“แต่พวกเรายืนอยู่ที่ขอบของค่ายกล บางครั้งก็เห็น… ”
ฉู่ลั่วนึกถึงภาพที่ตัวเองเห็นในคืนนั้น “วิญญาณร้าย”
“ใช่! วิญญาณร้าย ในค่ายกลชั้นในมีมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกเรายังตรวจพบ…พลังเทพด้วยค่ะ”
หนงฉานก้มหน้าลง “ฝั่งของพวกเราแค่ต้องต่อสู้กับวิญญาณร้าย แต่พวกเขา…ถ้าต้องต่อสู้กับเทพ…”
เธอยิ้มขมขื่น
“พวกเราไม่สามารถทำผิดพลาดแบบเดิมได้อีก”
“และพวกเรารับผลจากความผิดพลาดแบบเดิมไม่ไหวด้วย”
เธอมองที่ฉู่ลั่ว ดวงตาทั้งสองข้างแดงก่ำ
ฉู่ลั่วยกมือตบไหล่ของหนงฉาน “ฉันรู้แล้วค่ะ ขอบคุณที่บอกเรื่องนี้กับฉัน”
หนงฉานกำลังจะยิ้ม แต่เห็นซือไถเหาะมาทางนี้ เขามีสีหน้าเคร่งเครียด “มีผู้เข้าแข่งขันรายงานว่าพบกับปีศาจฝันร้าย”
“ปีศาจฝันร้าย!” หนงฉานขมวดคิ้วแน่น “บอกให้พวกเขาอย่าเพิ่งทำอะไร พวกเราจะไปจัดการเอง”
พูดจบก็กระโดดลงไปทันที เธอหันกลับมาโบกมือให้ฉู่ลั่วกลางอากาศ “ฉันหวังจริง ๆ ว่าคุณคือฉู่ลั่ว หวังว่าคุณจะไม่ใช่ตัวปลอม”
ฉู่ลั่ว “…”
หนงฉานและซือไถมาถึงตำแหน่งที่ปีศาจฝันร้ายอยู่อย่างรวดเร็ว
ข้างกันมีผู้เข้าแข่งขันที่จับทีมกันหกคน “ปีศาจฝันร้ายอยู่ข้างใน พวกเราหกคนสู้ไม่ได้ พวกคุณสองคนจะรับมือไหวเหรอ? ต้องแจ้งคนอื่นไหม?”
“ไม่ต้อง! ปีศาจฝันร้าย พวกเราสองคนรับมือได้”
ทั้งคู่หยิบอาวุธเวทของตัวเองออกมา แล้วเข้าไปในตึกร้าง
หลังจากพวกเขาเข้าไปแล้ว ผู้เข้าแข่งขันทั้งหกคนที่อยู่ข้างนอกก็มองหน้ากันแล้วยิ้มอย่างมีเลศนัย