เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1994 ตื่นแล้ว
บทที่ 1994 ตื่นแล้ว
“พวกเราจะสามารถโน้มน้าวมังกรดำได้จริง ๆ เหรอคะ?”
ฉู่ลั่วหลุบสายตาลงครู่หนึ่ง “ต้องลองดูสักตั้งค่ะ”
เธอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง สายตาฉายแววเด็ดเดี่ยว “ฉันจะลองดู”
“ส่วนที่เหลือก็ดำเนินการตามแผนต่อไป สรรพชีวิตอยู่ฝั่งเดียวกับพวกเรา แม้ไม่มีเทพบรรพกาล โอกาสชนะก็ยังมีมาก”
พอฉู่ลั่วพูดออกมาแล้ว คนที่เหลือก็ไม่มีใครคัดค้าน
ตอนที่กำลังจะออกจากโรงเรียน เซียวเมิ่งรีบวิ่งเข้ามาหา เธอขวางฉู่ลั่วเอาไว้ สีหน้าดูจะกังวลอยู่บ้าง
ฉู่ลั่วตามเธอไปยังที่ที่ไม่มีคน “มีอะไรจะพูดกับฉันเหรอ?”
“ปรมาจารย์คะ ฉันหวังว่าคุณจะจดจำคำพูดของฉันเอาไว้ มังกรดำก็คือมังกรดำ ฮั่วเซียวหมิงก็คือฮั่วเซียวหมิง”
“พวกเขาเป็นสองสิ่งที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง…เป็นสิ่งมีชีวิตคนละอย่างกัน”
“ฮั่วเซียวหมิงเป็นเพียงเศษเสี้ยวจิตวิญญาณของมังกรดำเท่านั้น”
เห็นเซียวเมิ่งมีสีหน้ากังวลมาก ฉู่ลั่วก็อดถามไม่ได้ว่า “วิชาส่องสวรรค์ของคุณแข็งแกร่งขึ้นใช่ไหม?”
เซียวเมิ่ง “วิชาส่องสวรรค์เป็นวิชาอาคมเดียวในลัทธิเต๋าที่ไม่ได้รับการสืบทอดจากเทพ บรรพบุรุษของฉัน…บอกฉันว่าวิชาส่องสวรรค์นี้คือโอกาสในการมีชีวิตของมนุษย์”
“ปรมาจารย์โปรดเชื่อฉันเถอะค่ะ”
ฉู่ลั่ว “มังกรดำไม่น่าไว้ใจเหรอ?”
เซียวเมิ่งพยักหน้าอย่างแรง
ฉู่ลั่วกำมือแน่นเล็กน้อย “แต่ตอนนี้มีเพียงเขาเท่านั้นที่น่าไว้ใจ”
เซียวเมิ่งคว้าแขนของเธอทันที “ถ้าอย่างนั้น ปรมาจารย์ช่วยสัญญากับฉันได้ไหมคะ ว่าจะแยกแยะระหว่างฮั่วเซียวหมิงกับมังกรดำให้ชัดเจน”
ฉู่ลั่วยิ้ม “ฉันแยกแยะได้ชัดเจนมาตลอด”
เซียวเมิ่งยังไม่ยอมปล่อยมือ สีหน้ายังคงกังวล
ฉู่ลั่วจึงถาม “ถ้าอย่างนั้นในวิชาส่องสวรรค์ของคุณ คุณเห็นอะไรกันแน่? ถึงได้กังวลเกี่ยวกับฉันขนาดนี้”
เซียวเมิ่งอ้าปากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็กลืนมันลงไป “ไม่ว่ายังไง มังกรดำก็ไม่น่าไว้ใจค่ะ”
ฉู่ลั่ว “ดูเหมือนว่าสิ่งที่คุณเห็นมันน่ากลัวมากสำหรับฉันนะ”
“คุณวางใจเถอะ ฉันแยกแยะได้”
เซียวเมิ่งจึงปล่อยมือ มองฉู่ลั่วที่ขึ้นรถเหาะจากไป
หยวนเป่ยเป่ยวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา “เธอคุยอะไรกับปรมาจารย์เหรอ? ทำไมสีหน้าดูแย่จัง?”
เซียวเมิ่งหันมาคว้าแขนเธอ “เป่ยเป่ย ฉันรู้สึกว่าตัวเองทำพลาดไปแล้ว”
หยวนเป่ยเป่ยไม่เข้าใจ
สีหน้าเซียวเมิ่งแย่มาก “แต่เดิมฉัน…แต่เดิมฉันแค่กลัวว่าปรมาจารย์จะไปหามังกรดำ ฉันถึงได้เสนอให้ซุนหย่าจิ้งไปหาเทพบรรพกาล”
“แต่ว่า…”
“เหมือนฉันจะเป็นคนเตือนปรมาจารย์ ทำให้เธอนึกถึงมังกรดำขึ้นมา”
“ปล่อยให้เธอไปหามังกรดำ”
หยวนเป่ยเป่ยมองเซียวเมิ่งอย่างงุนงง “ถ้ามันร้ายแรงขนาดนั้นจริง ๆ ทำไมเธอไม่ห้ามปรมาจารย์ล่ะ!”
“หรือจะให้หัวหน้าซู่ห้ามปรมาจารย์ก็ได้!”
เซียวเมิ่งยิ้มขื่น หันไปจ้องมองหยวนเป่ยเป่ย “เธอคิดว่า…พวกเราจะห้ามปรมาจารย์ได้เหรอ? ถ้าเธออยากไปก็ไม่มีใครห้ามเธอได้หรอก”
หยวนเป่ยเป่ยพูด “งั้นให้ฉันลองดูไหม”
เซียวเมิ่งส่ายหัว
“ฉันเตือนปรมาจารย์ไปแล้ว ปรมาจารย์…ปรมาจารย์น่าจะระมัดระวังนะ”
เขาจินหลี่
ฉินเหว่ยส่งฉู่ลั่วที่เขาจินหลี่ “คุณต้องการให้ผมไปด้วยไหม? หรือจะให้เรียกคนอื่นไปเป็นเพื่อน”
“ทางเผ่าปีศาจก็มีมังกรดำตัวหนึ่งไม่ใช่เหรอ? เรียกเขามาดีไหม”
“ยังไงก็เป็นเผ่าเดียวกัน บางทีอาจจะ…”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ไม่จำเป็นค่ะ ฉันยังไม่รู้นิสัยของเขา ถ้ามีคนมากเกินไปจะไม่ดี”
ฉินเหว่ยจึงได้แต่พยักหน้า มองส่งฉู่ลั่วเข้าไปในเขาจินหลี่
ทันทีที่เข้าไปในเขาจินหลี่ ฉู่ลั่วก็ตรงไปที่ปากถ้ำทันที
เหมือนกับครั้งก่อน เธอค่อย ๆ เดินลงบันไดหินที่คดเคี้ยวทีละขั้น
กระทั่งเดินเลี้ยวเข้าไป ถึงได้เห็นมังกรดำที่เหมือนรูปสลัก
ฉู่ลั่วยืนอยู่บนบันไดหินสักพักแล้วจึงเดินลงไป
ในที่สุดก็มาถึงตรงหน้าหัวมังกรขนาดใหญ่ เธอหยุดยืน มองอยู่ครู่หนึ่ง
จากนั้นก็ค่อย ๆ ยกมือขึ้น วางลงบนหัวมังกร
พลังวิญญาณหลั่งไหลเข้าไป
เธอถอนมือกลับ
จ้องมองมังกรดำพักใหญ่ ก่อนจะเอ่ยปาก “หลอมรวมได้ดีแล้ว”
“วิญญาณของคุณครบถ้วนแล้ว และคุณก็ตื่นแล้ว”