เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1999 เกิดมารในใจ

บทที่ 1999 เกิดมารในใจ

“ฉันก็คิดเหมือนกัน เพราะตั้งแต่อาจิ่วเกิดมา นิสัยเขาก็ไม่เหมือนฉัน ไม่เหมือนพ่อของเขาด้วย เขาเป็นคนไม่ชอบพูดมาตั้งแต่เล็ก แถมยังหยิ่งมากด้วย”

“ก่อนหน้านี้ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม ถึงกับคิดว่าอุ้มเด็กมาผิดคน”

“พอรู้ว่าเขาเป็นการกลับชาติมาเกิดของมังกรดำก็เข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้ว”

เธอคาดว่าคงเป็นนิสัยของมังกรดำ

แต่ว่า…

เธอมองเขาจินหลี่ที่ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย “หรือว่าฉันจะเดาผิด”

มังกรดำก็คือมังกรดำ

อาจิ่วก็คืออาจิ่ว

มังกรดำไม่ได้อยากเป็นอาจิ่วเลยสักนิด

เธอก้มหน้าถอนหายใจ “พวกเรากลับกันเถอะ! แล้วก็อย่าไปบอกเรื่องวันนี้กับลั่วลั่วเชียวนะ”

หมิงคุนมีสีหน้างุนงง “วันนี้มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ? ข้ามาส่งของเหมือนเดิม แต่แค่พาคนมาด้วยอีกคนเท่านั้นเอง”

หยางไต้ “…”

เธอตบเขามังกรของหมิงคุนเบา ๆ “ฉันเข้าใจแล้ว นี่ไม่ใช่ปัญหาของอาจิ่วคนเดียว แต่เป็นปัญหาทั่วไปของพวกเผ่ามังกรดำสินะ”

หมิงคุน “ปัญหาทั่วไปอะไร?”

หยางไต้ยกมือขึ้นกุมหน้าผาก หมดคำจะพูด “กลับบ้าน ๆ”

หมิงคุนพาหยางไต้จากไปด้วยความสงสัยเต็มอก

พอพวกเขาบินจากไป เงาดำสายหนึ่งก็ลอยขึ้นมาจากเขาจินหลี่ พุ่งตรงไปยังเมฆหนาทึบยามค่ำคืน

ร่างอันใหญ่โตของมังกรดำเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วท่ามกลางกลุ่มเมฆมืด มาถึงตี้จิงก่อนหมิงคุนเสียอีก

มังกรดำบินวนเวียนอยู่เหนือคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันที่ตี้จิง หัวมังกรขนาดมหึมาก้มลงมองคฤหาสน์ที่ว่างเปล่า

ตอนนี้ ในคฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวันมีเพียงฉู่ลั่วคนเดียวเท่านั้น เธอนั่งขัดสมาธิอยู่กลางลานบ้าน ขมวดคิ้วแน่น สีหน้าเคร่งเครียด นิ้วมือที่ร่ายคาถาสั่นเล็กน้อย ไอสีดำแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของเธอเป็นระลอก

ทันใดนั้นฉู่ลั่วก็ลืมตาขึ้น

ดวงตาของเธอจ้องมองตรงไป ก้มมองไอสีดำที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของตัวเอง

เธอรีบผนึกมือและท่องคาถาอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน ไอสีดำบนร่างกายก็สลายไปหมด

ผ่านไปครู่ใหญ่ ฉู่ลั่วจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้ายามราตรีที่มืดมิด “ฉันกลับเกิดมารในใจเสียแล้ว”

……

“คุณเกิดมารในใจแล้ว!”

ซู่เซี่ยงหยางมองฉู่ลั่วอย่างไม่อยากจะเชื่อ

จี้ไจ่กับไจ๋โหรวก็จ้องมองฉู่ลั่วเช่นกัน

หยวนเส้าหยินลองส่งพลังวิญญาณเข้าไปในจิตธรรมญาณของฉู่ลั่ว แต่ก็ต้องถอนตัวกลับมาทันที

“จิตธรรมญาณของเจ้านิกายแข็งแกร่งเกินไป พวกเราเข้าไปไม่ได้ จำเป็นต้องหาคนที่แข็งแกร่งกว่าเจ้านิกายเข้าไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น”

ซู่เซี่ยงหยางยังคงมีสีหน้างุนงง “ทำไมคุณถึงเกิดมารในใจได้ล่ะครับ?”

“ฉันก็ไม่รู้ค่ะ ฉันเองก็ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้”

ไจ๋โหรวหัวเราะเยาะอย่างเคือง ๆ “จะเป็นเพราะอะไรได้อีกล่ะคะ? แน่นอนว่าต้องเป็นเพราะพลังของเจ้านิกายแข็งแกร่งเกินไป คนข้างบนคงจะทำอะไรเล็ก ๆ น้อย ๆ แน่”

“ฉันเคยได้ยินมาว่า ผู้มีพลังมากมายหลายคนก่อนจะขึ้นสวรรค์ ต่างก็เผชิญกับมารในใจ ถ้าเอาชนะมารในใจได้ ก็จะขึ้นสวรรค์ได้ แต่ถ้าเอาชนะไม่ได้ บุญกุศลทั้งหมดก็จะสูญสลายไป ผู้มีพลังนับไม่ถ้วนต้องพบจุดจบในช่วงเวลานี้”

จี้ไจ่ “การขึ้นสวรรค์ครั้งนี้มีผู้บำเพ็ญมากมาย แต่ไม่เคยได้ยินว่ามีใครมีมารในใจ”

หยวนเส้าหยินก็มีสีหน้าเคร่งเครียดเช่นกัน “การเกิดขึ้นของมารในใจไม่ได้เกิดขึ้นโดยไร้เหตุผล เจ้านิกายรู้ไหมครับว่าทำไมคุณถึงมีมารในใจ?”

ฉู่ลั่วคิดครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า “ตอนที่ฉันบำเพ็ญ ฉันไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติอะไร แต่รู้สึกว่าการบำเพ็ญไม่ความก้าวหน้า พอรู้ตัวอีกที มารในใจก็หยั่งรากลงในจิตธรรมญาณแล้ว”

“เราจำเป็นต้องหาให้ได้ว่ามารในใจของเจ้านิกายคืออะไร” หยวนเส้าหยินเน้นย้ำ

จี้ไจ่ “วิธีการของแดนเทพแทรกซึมไปทุกที่ ไม่คิดว่าจะเกิดกับเจ้านิกายด้วย”

ทั้งยังเป็นวิธีที่ไม่มีใครสามารถสังเกตเห็นได้อีกด้วย

โชคดีที่เจ้านิกายเจอมันเร็ว ถ้ารอจนถึงวันที่จะดำเนินตามแผนการถึงพบว่ามีมารในใจ ไม่เพียงแผนการจะไม่สำเร็จ แต่เจ้านิกายอาจจะถูกมารในใจทรมานจนตายด้วย