หลินหร่วน : สาวน้อยพลังซอมบี้ - ตอนที่ 1126 เหมือนกำลังฝัน

ตอนที่ 1126 เหมือนกำลังฝัน

เยว่หลานกับอาซินหมั้นหมายกันทั้งอย่างนั้น

วันต่อมา ข่าวนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งหมู่บ้านชาวประมง

เหล่าป้า ๆ ที่คิดจะหาคู่ครองให้เยว่หลานก็ตระหนักได้ทันทีว่า…เหตุใดเมื่อวานเยว่หลานถึงบอกว่าตนเองหมั้นหมายแล้ว ที่แท้เขาก็หมั้นกับอาซินแล้วนี่เอง !

มองไม่ออกเลยจริง ๆ ว่าสองคนนั้นจะพัฒนาความสัมพันธ์เร็วถึงเพียงนี้

เยว่หลานเพิ่งเข้ามาอยู่ในหมู่บ้านแค่ไม่กี่วันเอง ทั้งสองเพิ่งเล่นหูเล่นตากันได้ไม่นานก็คบหากันแล้ว

ชาวบ้านบางคนคิดว่าอาซินเป็นสตรีที่มากไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม เมื่อหลายวันก่อนยังบอกว่าตนเองไม่อยากออกเรือนอยู่เลย ทว่าตอนนี้กลับคบหากับเยว่หลานแล้ว

เหอะ ! คงจะเห็นว่าเยว่หลานหน้าตาหล่อเหลาและมีความสามารถล่ะสิ

แต่ก็มีชาวบ้านหลายคนที่คิดว่าเรื่องมงคลของทั้งสองเหมาะสมกันดั่งกิ่งทองใบหยก อาซินรูปร่างหน้าตางดงาม ทั้งยังเก่งงานบ้านงานเรือน เหมาะสมกับเยว่หลานผู้มากความสามารถยิ่งนัก !

บุตรสาวของตนเองหรือบุตรสาวของเหล่าเครือญาติเทียบเคียงกับอาซินไม่ได้เลยสักคน เยว่หลานไม่ได้ตาบอด เป็นธรรมดาที่เขาจะเลือกคนที่ดีที่สุดอยู่แล้ว

ไม่ว่าผู้อื่นจะเอ่ยอย่างไร ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อทั้งสองเลยสักนิด

อาซินรู้สึกเหมือนตนเองกำลังตกอยู่ในความฝัน แม้ว่าคนรอบข้างจะบอกนางว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่นางก็ยังรู้สึกว่าเรื่องนี้อยู่เหนือความจริงอยู่ดี

นางหมั้นหมายกับพี่เยว่ทั้งอย่างนี้น่ะหรือ ?

และของแทนใจในการหมั้นหมาย ก็คือเสื้อผ้าและปิ่นบนศีรษะของนาง

หลังจากนางเริ่มตั้งสติขึ้นมาได้ นางถึงเพิ่งนึกออกว่าตนเองไม่ได้เตรียมของแทนใจอันใดให้เยว่หลานเลย

เยว่หลานดึงมือนางมาจับเอาไว้หลวม ๆ จากนั้นก็เอ่ยออกมาว่า “ไม่ต้องเตรียมหรอก เจ้าคือของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับข้า อาซิน ตอนนี้พอข้าเห็นเจ้า ข้าก็อยากจูบเจ้ายิ่งนัก”

อาซินหน้าแดงก่ำเพราะคำเอ่ยที่ตรงไปตรงมาของเขา “พี่เยว่ ท่านอย่าเอ่ยแบบนี้ หากผู้อื่นมาได้ยินเข้า มันจะไม่ดีนะเจ้าคะ”

เยว่หลานหน้าด้านหน้าทน “มีอันใดไม่ดีกัน ? หากเจ้ากลัวผู้อื่นนินทา เช่นนั้นพวกเรารีบแต่งงานกันเถิด แบบนี้พวกเราก็จะได้จูบกันอย่างเปิดเผยแล้ว”

อาซินอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี

เยว่หลานชอบแกล้งนาง เขามักทำให้นางหน้าแดงด้วยคำเอ่ยอยู่เสมอ

ยายอู๋ทนดูต่อไปไม่ไหว ดังนั้นนางจึงเข้ามาตีมือเขา “เจ้าทำตัวดี ๆ หน่อย ยังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะ อย่าทำตัวตามอำเภอใจ ! อาซินหน้าบาง ไหนเลยจะทนถูกเจ้าหยอกล้อแบบนี้ได้ ! ”

เยว่หลานรีบเอ่ยออกมาว่า “ถ้าเช่นนั้นข้าจะกลับไปจัดการเรื่องงานแต่งประเดี๋ยวนี้แหละขอรับ ! ”

หากไม่ได้เป็นเพราะกลัวว่าจะทำให้อาซินน้อยเนื้อต่ำใจ เขาคงรีบพาอาซินไปทำพิธีกราบไหว้เทวดาฟ้าดินแล้ว

เมื่อยายอู๋เห็นท่าทีของเยว่หลาน นางก็รู้ได้ทันทีว่าเจ้าเด็กนี่อยากจะแต่งงานกับอาซินเร็ว ๆ ด้วยเหตุนี้นางจึงเอ่ยออกมาว่า “แบบนั้นก็ต้องจัดให้ดี จะขาดสามสื่อหกพิธีไม่ได้เด็ดขาด”

นางลองคำนวณดูแล้ว ในมือของเยว่หลานมีเงินอยู่แปดถึงเก้าร้อยตำลึง หากจะจัดงานแต่งให้ดี มีหน้ามีตาสักหน่อยจะต้องไม่มีปัญหาอันใดเป็นแน่

เยว่หลานกระตุกยิ้ม แล้วเอ่ยออกมาว่า “ขอรับ ข้าจะแต่งอาซินเข้าบ้านอย่างสมฐานะแน่นอน”

อาซินนั่งฟังอยู่ข้าง ๆ ตอนนี้ใบหน้าของนางแดงไปจนถึงหู จากนั้นก็เอ่ยถามเสียงเบาว่า “จะเร็วเกินไปหน่อยหรือไม่ ขะ…ข้ายังไม่พร้อมเลย”

เมื่อวานนางยังร่ำไห้กับความรักที่ไม่สมหวังของตนเองอยู่เลย แต่พอมาวันนี้กลับจะได้แต่งงานแล้ว ทั้งยังเป็นการแต่งงานกับคนที่นางชอบอีกด้วย

แม้ว่านางจะดีใจและอยากให้ทุกคนทราบ แต่นี่ไม่เร็วไปหน่อยหรือ นางยังไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจเลย

ยายอู๋โบกมือปัด “ไม่เร็วไปหรอก อายุของพวกเจ้าสองคนไม่น้อยแล้ว ต้องรีบจัดงานแต่งให้เรียบร้อย ฤดูใบไม้ผลิปีหน้าก็จะได้อุ้มลูกแล้ว”

ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด คำเอ่ยของยายอู๋ทำให้อาซินนั่งไม่ติดอีกต่อไป นางปิดหน้าวิ่งหนีเข้าบ้านทันที

เยว่หลานระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ภรรยาตัวน้อยของเขาผู้นี้หน้าบางจริง ๆ ต่อไปเขาต้องฝึกให้นางหน้าหนาสักหน่อย เพราะหลังจากนี้เขาจะแสดงความรักต่อนางทุกวัน หากภรรยาเขินอายเช่นนี้ นางจะต้องไม่ให้ความร่วมมือกับเขาเป็นแน่

หากอาซินรู้ว่าเขากำลังคิดอันใดอยู่ นางจะต้องเขินจนตัวแตกเป็นแน่

หลังจากหยอกล้อภรรยาจนพอใจแล้ว เยว่หลานก็หันไปปรึกษากับยายอู๋ว่า “อาม่า พรุ่งนี้ข้ากับหยิ่งอีต้องไปจัดการเรื่องบางอย่าง อาจจะต้องไปจากหมู่บ้านชาวประมงสักระยะ เรื่องงานแต่งของข้ากับอาซิน คงต้องรบกวนท่านช่วยจัดการให้แล้ว รอข้ากลับมาอีกครา ข้าจะรีบทำพิธีกราบไหว้ฟ้าดินเลยขอรับ”

ยายอู๋ขมวดคิ้วมุ่นพลางเอ่ยถามว่า “จัดการเรื่องอันใด เหตุใดถึงต้องออกไปนานเพียงนั้น ? ”

เยว่หลานสร้างเรื่องโกหกหน้าตาย “ข้าคิดจะนำเอากิจการเดิมของครอบครัวมาทำใหม่ หากเอาแต่อยู่ในหมู่บ้านชาวประมงแบบนี้ ข้ารู้สึกอึดอัดน่ะขอรับ หากไม่มีอาซิน จะอยู่แบบนี้ต่อไปก็คงไม่มีปัญหาอันใด แต่ข้าไม่อยากให้อาซินกับลูกของพวกเราต้องลำบากไปด้วย ถึงตระกูลของข้าจะตกต่ำลง ทว่าเส้นทางในอดีตยังหลงอยู่ หากข้าคิดจะกลับไปทำการค้าใหม่อีกครา ก็ไม่ใช่เรื่องยากอันใดขอรับ”

หลังจากยายอู๋ฟังจบแล้ว นางก็รู้สึกซาบซึ้งใจมากยิ่งนัก

ชายหนุ่มผู้หนึ่งยินดีที่จะลองพยายามตั้งหลักเพื่อหญิงสาวผู้หนึ่ง ต่อไปในอนาคตหญิงสาวผู้นั้นจะต้องมีความสุขมากเป็นแน่

ด้วยเหตุนี้นางจึงพยักหน้ารับโดยไม่คิด “ได้ ! เจ้าไปสร้างกิจการของเจ้าเถิด ส่วนเรื่องงานแต่ง ยายจะเป็นคนจัดการให้พวกเจ้าเอง เจ้าอย่าทำอันใดรีบร้อนจนเกินไปล่ะ ข้าไม่เข้าใจเรื่องการค้า แต่ไม่ว่าเรื่องอันใด จำต้องค่อย ๆ เดิน เช่นนี้ถึงจะเดินได้อย่างมั่นคง จะวู่วามไม่ได้เด็ดขาด”

เยว่หลานพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย “ขอรับ ข้าได้จำเอาไว้แล้ว”

ยายอู๋เดินกลับเข้าไปในบ้าน แล้วหยิบเงินที่เยว่หลานฝากตนเองเอาไว้ออกมา “จะทำการค้าก็ต้องมีเงินทุน เงินพวกนี้ เจ้าเอาไปด้วยสิ”

เยว่หลานรีบปฏิเสธทันใด “อาม่า ข้ามีเงินเพียงพอแล้ว เมื่อวานข้าเพิ่งล่าหมีควายได้ ในมือไม่ได้ขาดเงิน เงินเหล่านี้ข้าฝากไว้กับท่านก่อน จัดงานแต่งต้องใช้เงินไม่น้อยนะขอรับ”

ยายอู๋หยิบตั๋วเงินออกหนึ่งใบ “แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ที่เหลือเจ้าเอาไปเถิด จากยากจนสู่มั่งคั่ง ทำการค้าขาดเงินไม่ได้ อาม่าจะรอเจ้านำเงินกลับมาเป็นสินสอดอีกเท่าตัว เพื่อแต่งอาซินเข้าบ้านอย่างมีหน้ามีตา”

เยว่หลานมองตั๋วเงินเหล่านั้นด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง

ความมั่งคั่งของเขาในตอนนี้ ไม่อาจนับออกมาเป็นตัวเลขได้ สำหรับเขา… ตั๋วเงินไม่กี่ใบนี้ ไม่ได้มีค่าอันใด

ทว่าตอนนี้หลังจากรับมาถือไว้ในมือ เขากลับรู้สึกว่ามันหนักมากยิ่งนัก

“ข้าต้องทำได้เป็นแน่ขอรับ”

เขาจะทำให้อาซินเป็นสตรีที่สูงศักดิ์ที่สุดในใต้หล้า ให้ผู้คนที่เคยดูถูกนางเหล่านั้น ต้องเงยหน้าขึ้นมองนาง

เขาจะทำให้นางกลายเป็นสตรีที่มีความสุขที่สุดให้ได้

เมื่อยายอู๋เห็นท่าทีเยว่หลาน นางรู้สึกโล่งใจมากยิ่งนัก

นางมองคนไม่ผิด เด็กคนนี้เป็นคนที่พึ่งพาได้ ดังนั้นนางจึงตบบ่าเขาเบา ๆ แล้วเอ่ยว่า “เจ้าไปบอกอาซินด้วยตนเองสักหน่อยเถิด พวกเจ้าสองคนเพิ่งจะตกลงปลงใจกัน แต่ก็มีเหตุให้ออกจากบ้านแล้ว เกรงว่าอาซินจะต้องเสียใจเป็นแน่”

เยว่หลานพยักหน้ารับ จากนั้นก็เดินเข้าไปหาอาซินในบ้าน

ตอนนี้อาซินนั่งเขินอายอยู่ในบ้าน ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทำให้นางรู้สึกเหมือนตนเองกำลังฝันไป เมื่อนึกถึงแล้ว นางก็อดฉีกยิ้มออกมาไม่ได้

นางกำลังจะได้แต่งงานกับพี่เยว่ นางรู้สึกมีความสุขมากจริง ๆ !