หลินหร่วน : สาวน้อยพลังซอมบี้ - ตอนที่ 1129 สถานการณ์ผิดปกติ

ตอนที่ 1129 สถานการณ์ผิดปกติ

เฉาเซียงกัวหรือเฉาหยูอายุราว 40 ปี ครอบครัวยากไร้มาแต่กำเนิด เขาเข้ามาเป็นขุนนางตั้งแต่อายุ 19 ปี จากนั้นก็ไต่เต้ามาถึงตำแหน่งปัจจุบัน ห่างจากอำนาจการปกครองแคว้นเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

และก้าวนี้ เป็นก้าวที่เฉาเซียงกัวไม่อาจก้าวผ่านไปได้

เขาพยายามทุ่มเททุกอย่างเพื่อส่งลี่ไท่เฟยเข้าไปในวัง จนกระทั่งคลอดเฮ่อเหลียนจวิ้นออกมา จากนั้นเขาก็ไม่เคลื่อนไหวอันใดอีกเลยตลอด 20 ปีที่ผ่านมา

แต่เพียงเท่านี้ก็รู้แล้วว่า…คนผู้นี้น่ากลัวมากเพียงใด

เมื่อ 20 ปีก่อน เขาเป็นเพียงขุนนางขั้นเจ็ดเล็ก ๆ ที่เพิ่งเข้ามาในราชสำนักเท่านั้น ทว่านับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาก็เริ่มวางแผนครอบครองแคว้นเป่ยตี้แล้ว

คนเราจะมีอายุขัยสักกี่ปีกัน

เมื่อเห็นว่าเป้าหมายของตนเองใกล้จะบรรลุแล้ว แต่กลับต้องติดอยู่นอกประตูในก้าวสุดท้าย

และคนที่ทำให้เขาติดอยู่นอกประตู ยังเป็นเฮ่อเหลียนจวิ้นที่เขาผลักดันขึ้นมาด้วยตนเองอีกด้วย

อย่าเอ่ยเลยว่าเฉาเซียงกัวโมโหมากเพียงใด

เห็นได้ชัดว่าตลอดหลายปีมานี้พวกเขาเลี้ยงเฮ่อเหลียนจวิ้นให้อ่อนแอ เลี้ยงให้เขามีนิสัยขี้ขลาดตาขาว แต่คาดไม่ถึงว่าหลังจากเฮ่อเหลียนจวิ้นไปอยู่ที่ราชวงศ์ต้าโจว นิสัยของเขาจะเปลี่ยนไปมากถึงเพียงนี้ เขาต้องทุ่มความคิดไม่น้อย เพื่อปราบปรามเฮ่อเหลียนจวิ้นให้กลายเป็นหุ่นเชิดในมือ

ในขณะที่เป้าหมายกำลังจะบรรลุ คาดไม่ถึงว่าเจ้าหุ่นเชิดนี่จะร่วมมือกับฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ต้าโจว ซ่องสุมกำลังพลของตนเอง ทั้งยังแข็งแกร่งมากอีกด้วย ทำให้เขาไม่อาจแตะต้องได้

แต่เขาไม่มีทางยอมให้งานที่ตนเองทุ่มเทไปหลายปีต้องสูญเปล่าเป็นแน่ !

ในไม่ช้าก็เร็วแคว้นเป่ยตี้จะต้องตกเป็นของเขา

ขอแค่เขาค้นหาตงเมี่ยวซินพบ ใช้นางปราบปรามเฮ่อเหลียนจวิ้น เพียงเท่านี้ก็จะบรรลุเป้าหมายของตนเองได้อย่างง่ายดายแล้ว

คนอย่างเฮ่อเหลียนจวิ้นเป็นพวกอำมหิต แต่ก็คลั่งรักด้วยเช่นเดียวกัน

หากไม่ได้เป็นเพราะเจ้าเด็กนั่นส่งราชทูตไปสู่ขอตงเมี่ยวซินที่ราชวงศ์ต้าโจว เขาก็คงยังไม่รู้ว่าจะลงมือตรงที่ใดดี

ในขณะที่ทางฝั่งเฉาเซียงกัวกำลังส่งคนไปตามสืบเรื่องของหลินหร่วน ทางฝั่งเฮ่อเหลียนจวิ้นก็กำลังเตรียมการกันอย่างขะมักเขม้น

ต่างฝ่ายต่างต้องการเอาชนะกันให้ได้ หลังจากนี้ต้องรอดูแล้วว่าผู้ใดจะถือไพ่เหนือกว่า

อาซินที่อยู่ในหมู่บ้านชาวประมงซึ่งห่างออกไปหลายพันลี้ ตอนนี้นางยังไม่รู้ว่ามีคนกำลังตามหาตัวนางอยู่ หลังจากเยว่หลานออกไปแล้ว นางก็กลับมาใช้ชีวิตปกติอีกครา

ทว่ามันก็แตกต่างมากเช่นกัน

เพราะตอนนี้ภายในใจของนางมีคนผู้หนึ่งอยู่ ในแต่ละวันอดคิดถึงคนผู้นั้นหลาย ๆ รอบไม่ได้ คิดว่าเขาไปอยู่ที่ใด ดูแลตนเองดีหรือไม่ ทำการค้าได้ราบรื่นหรือไม่ และเขากำลังคิดถึงนาง เหมือนที่นางคิดถึงเขาอยู่หรือไม่

นอกจากคิดถึงเขาแล้ว นางยังจดจ่ออยู่กับการทำชุดเจ้าบ่าวให้เยว่หลานและชุดเจ้าสาวของตนเองอีกด้วย

ก่อนหน้านี้นางไม่คิดจะแต่งงานมาก่อน ดังนั้นนางจึงไม่ได้เตรียมของเหล่านี้เอาไว้ให้ตนเอง

ตอนนี้หลังจากหมั้นหมายกับเยว่หลานแล้ว จึงเป็นธรรมดาที่ต้องเริ่มเตรียมชุดแต่งงาน เยว่หลานโดดเดี่ยวไร้ซึ่งครอบครัว ข้างกายของเขามีเพียงแค่หยิ่งอีคนเดียวเท่านั้น หากนางไม่เตรียมให้เขา ตอนแต่งงาน เขาอาจจะต้องซื้อชุดตามร้านมาใส่

งานแต่งมีเพียงแค่คราเดียวในชีวิต นางจึงอยากสร้างความทรงจำที่ดีที่สุดให้กับเขา

เงินที่ใช้เตรียมชุดแต่งงาน นางไม่ได้แตะต้องเงินที่เยว่หลานเหลือทิ้งไว้ ทว่าเลือกใช้เงินเก็บของตนเองในช่วงหนึ่งปีนี้แทน แม้ว่าจะมีไม่มาก แต่ด้านจิตใจแล้วมันแตกต่างกัน

การตัดเย็บชุดแต่งงานไม่ใช่เรื่องง่าย นอกจากนี้ยังให้ผู้อื่นมาช่วยทำชุดไม่ได้ ดังนั้นหลังจากทานอาหารเสร็จแล้ว อาซินมักจะไปนั่งเย็บผ้า หูทั้งสองข้างไม่ได้ยินเสียงภายนอกอีกต่อไป รู้สึกเพียงว่าเวลาผ่านไปไวก็เท่านั้น

หลังจากนางทำชุดแต่งงานเสร็จ เวลาก็ล่วงเลยไปเกือบสามเดือนแล้ว

และในระหว่างนี้ เยว่หลานไม่เคยกลับมาเลยสักครา

คนในหมู่บ้านจึงเริ่มนินทา กล่าวว่าเยว่หลานอาจจะไม่กลับมาอีกแล้ว

หลังจากยายอู๋ได้ยินคำนินทาเหล่านั้น นางกลัวว่าจะส่งผลกระทบต่ออาซิน ดังนั้นนางจึงไปต่อว่าคนนินทา ทว่าสุดท้ายถูกคนเหล่านั้นด่ากลับ นางจึงโมโหจนถึงขั้นทะเลาะกับคนเหล่านั้น

ทว่าทางฝั่งอาซินกลับสงบนิ่งเป็นอย่างมาก ในทางตรงกันข้ามนางต่างหากที่เป็นคนเกลี้ยกล่อมให้ยายอู๋ใจเย็น เพราะนางรู้ดีว่าเยว่หลานไม่ใช่คนแบบนั้น

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด แม้ว่านางกับเยว่หลานจะเพิ่งคบหากันได้เพียงไม่กี่วันเท่านั้น ทว่านางกลับเชื่อใจเยว่หลานจากก้นบึ้งของหัวใจ

นางเชื่อว่าเยว่หลานจะไม่มีทางทอดทิ้งตน

ดังนั้นแม้ว่านางจะไม่ได้รับข่าวคราวของเยว่หลานเป็นเวลาสามเดือนแล้ว แต่นางก็ไม่ได้กังวลเลยสักนิด เพียงเป็นห่วงความปลอดภัยของเขาเท่านั้น กลัวว่าเขาจะไปเผชิญกับปัญหาภายนอก

เมื่อยายอู๋เห็นอาซินเป็นแบบนั้น นางจึงไม่หวาดกลัวอีกต่อไป เยว่หลานไม่มีทางทอดทิ้งอาซิน ทั้งสองต้องแยกจากกันนานเพียงนั้นกว่าจะได้กลับมาคบกันใหม่ นี่เป็นความรักที่จริงใจและหาได้ยากยิ่ง

ส่วนเรื่องนินทาลับหลังเหล่านั้น พวกนางยิ่งไม่เก็บมาใส่ใจเข้าไปใหญ่

พวกเขาก็แค่ว่างแล้วไม่รู้จะสนทนาอันใดกัน หากพวกนางเก็บมาใส่ใจ จะทำให้คนเหล่านั้นมีความสุขยิ่งกว่าเดิม

เมื่อวันเวลาผ่านไปนานเข้า ประเดี๋ยวพวกเขาก็จะเบื่อกันไปเอง และเป็นธรรมดาที่จะไม่เอ่ยถึงมันอีก

วันนี้หลังจากอาซินเย็บผ้าเสร็จแล้ว นางเตรียมตัวจะเข้าไปในเมือง

เฟยซุ่ยและเฟยฮวาจึงรีบหาข้าอ้างเพื่อติดตามนางไปด้วย

อาซินเป็นคนใจกว้างมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว นางไม่เคยคิดเลยว่าเหตุใดเวลาที่ตนเองจะออกไปข้างนอก เฟยซุ่ยและเฟยฮวาถึงมักจะขอติดตามไปด้วยเสมอ ๆ

กระทั่งนางไม่สังเกตเห็นจุดนี้เลยด้วยซ้ำ

ต่อจากนั้นทั้งสามก็นั่งรถม้าไปยังตัวเมือง มุ่งหน้าไปยังร้านปักผ้า

เฟยซุ่ยและเฟยฮวาซื้อรถม้าคันนี้ มันมีเพียงคันเดียวในหมู่บ้าน

หลังจากเถ้าแก่เนี้ยร้านปักผ้าเห็นว่าอาซินมาเยือน นางจึงรีบทักทายด้วยความสนิทสนมทันที “แม่นางอาซิน ช่วงนี้พอจะมีเวลาว่างบ้างหรือไม่ ? พอดีข้ามีงานปักใหญ่ ๆ หลายชิ้นอยากให้แม่นางเป็นคนทำน่ะ”

อาซินตอบกลับด้วยรอยยิ้มว่า “ช่างบังเอิญจริง ๆ ช่วงนี้ข้าต้องทำชุดแต่งงานให้ตนเองน่ะเจ้าค่ะ หาเวลาทำงานปักไม่ได้เลย ที่ข้ามาในวันนี้เพราะอยากซื้อด้ายเจ้าค่ะ”

หลังจากเถ้าแก่เนี้ยได้ยินดังนั้นแล้ว นางจึงรีบแสดงความยินดีในทันที

นางชอบอาซินเป็นอย่างมาก เพราะหญิงสาวผู้นี้ทั้งอ่อนโยนและเรียบร้อย ทั้งยังสามารถทำงานปักชั้นยอดออกมาได้ด้วยตัวคนเดียว ไม่ว่าจะเป็นลายดอกไม้ นก ปลา ล้วนดูมีชีวิตทั้งสิ้น นางสามารถนำไปขายต่อได้ในราคาดี

อาซินกล่าวขอบคุณเถ้าแก่เนี้ยด้วยความเขินอาย จากนั้นก็เดินไปเดินดูด้าย

เฟยซุ่ยและเฟยฮวานั่งรออยู่ข้าง ๆ

ทว่าทันใดนั้น อยู่ ๆ เฟยซุ่ยก็สัมผัสได้ว่ามีคนกำลังจับตามองพวกนางอยู่

เฟยซุ่ยจึงรีบหันไปมองรอบตัว แต่กลับไม่เห็นอันใดผิดปกติ ราวกับนางคิดไปเองอย่างไรอย่างนั้น

สัญชาตญาณของนางไม่ผิดเป็นแน่ เมื่อครู่มีคนลอบมองพวกนางอยู่จริง ๆ และคนผู้นั้นก็ระแวดระวังตัวเป็นอย่างมาก ทั้งยังตอบสนองต่อสิ่งต่าง ๆ ได้ไว เมื่อรู้ว่านางอาจจะสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ เขาก็รีบซ่อนตัวทันที

เรื่องนี้ไม่มีทางผิด

พวกนางกำลังถูกจับตามองอยู่

เฟยซุ่ยไม่ได้ตื่นตูม ยังคงนั่งรออาซินกับเฟยฮวาอย่างเงียบ ๆ กระทั่งไม่ได้บอกเรื่องนี้กับเฟยฮวาด้วยซ้ำ

สุดท้ายเฟยฮวาก็ยังเด็ก นางเพิ่งอายุ 14 – 15 ปีเท่านั้น วรยุทธ์และการตอบสนองยังสู้นางไม่ได้ ความสามารถในการควบคุมตนเองก็น้อยกว่า ดังนั้นที่ไม่บอกนาง เพราะเลี่ยงไม่ให้นางทำตัวผิดปกติต่อหน้าอาซิน จนทำให้อาซินตื่นตกใจ

หลังจากอาซินเลือกด้ายและจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางจึงไปทำธุระเป็นเพื่อนเฟยซุ่ยกับเฟยฮวาต่อ

ธุระที่ว่าก็แค่ข้ออ้างของพวกนางเท่านั้น เฟยซุ่ยเลือกซื้อของบางอย่างในเมือง แล้วนำกลับไป

ในขณะที่พวกนางเดินทางกลับหมู่บ้าน เฟยซุ่ยพยายามสังเกตรอบตัวเสมอ ทว่านางไม่พบอันใดผิดปกติตลอดทาง