หลินหร่วน : สาวน้อยพลังซอมบี้ - ตอนที่ 1175 ใจคะนึงหา

ตอนที่ 1175 ใจคะนึงหา

เพียงไม่นานสตรีสองสามคนนั้นก็มาถึงโรงหมอซือเอิน

ตอนที่พวกนางมาถึง หลินซิ่วกำลังรักษาคนไข้อยู่ พวกนางจึงไม่กล้าเข้าไปกวน ทำได้เพียงรออยู่อย่างนั้น

โชคดีที่วันนี้มีคนป่วยไม่มาก พวกนางจึงไม่ได้รอนานเท่าใดนัก

หลินซิ่วคิดว่าพวกนางเป็นสาวไข้ เมื่อเห็นว่าพวกนางนั่งเฉยไม่ยอมเดินเข้ามา จึงเอ่ยกระตุ้นว่า “พวกท่านสองสามคน ผู้ใดจะเข้ามาก่อน ? ”

พวกนางเกี่ยงกันชั่วครู่ ทว่าท้ายที่สุดก็พากันเดินเข้าไปหาหลินซิ่วทั้งกลุ่ม

“แม่นางหลินซิ่ว พวกเราไม่ได้มาหาหมอ ทว่ามาแจ้งข่าวให้ท่านทราบ”

หลินซิ่วกะพริบตาปริบ ๆ ด้วยความมึนงง “หือ ? ”

ทันใดนั้นสตรีที่อายุมากที่สุดในกลุ่มก็ได้นำเงินออกมาวางไว้บนโต๊ะ แล้วเอ่ยออกมาว่า “เมื่อครู่มีคนจ้างให้พวกเราไปปล่อยข่าวลือในเมืองชิงโจว เนื้อความของข่าวลือประมาณว่า…”

สตรีสองสามคนนั้นฉลาดเป็นอย่างมาก พวกนางไม่ได้เล่าออกมาโต้ง ๆ ทว่าเข้าไปกระซิบที่ข้างหูของหลินซิ่วแทน

หลังจากหลินซิ่วได้ฟังจนจบ นางก็ตกตะลึงไม่น้อย

ตระกูลซูทำแบบนั้นจริง ๆ สินะ !

เมื่อสตรีเหล่านั้นเห็นปฏิกิริยาของหลินซิ่ว พวกนางก็รู้ได้ทันทีว่าสิ่งที่พวกนางคาดเดาถูกต้องทั้งหมด ดังนั้นจึงเอ่ยออกมาเสียงเบาว่า “แม่นางหลินซิ่ว คนตระกูลซูไม่ใช่คนดี ท่านต้องระวังตัวให้มาก ส่วนเงินนี่ พวกเราไม่กล้ารับเอาไว้ ขอยกให้ท่านก็แล้วกัน”

ภายในหัวของหลินซิ่วขาวโพลน แม้ว่านางจะคาดเดาเอาไว้ก่อนแล้วว่าอาจจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น แต่ไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริง ๆ นางรู้สึกรับไม่ค่อยได้สักเท่าใดนัก

ทันใดนั้นหลินหร่วนก็เดินออกมา แล้วเอ่ยว่า “เงินเหล่านี้พวกท่านเก็บไว้เถิด ไม่เช่นนั้นพอถึงเวลาตระกูลซูจะต้องมาหาเรื่องพวกท่านเป็นแน่”

ตอนนี้หลินหร่วนยังคงมีท่าทีสบาย ๆ เพราะไม่มีผู้ใดรู้จักนาง

“แต่ถ้าพวกเรารับเงินแล้วไม่ทำงาน ตระกูลซูก็ต้องมาหาเรื่องพวกเราเป็นแน่”

หลินหร่วนเอ่ยออกมาพร้อมด้วยรอยยิ้ม “ผู้ใดบอกว่าพวกท่านรับเงินแล้วไม่ทำงานเล่า ? ตระกูลซูให้พวกท่านแพร่งพรายอย่างไร พวกท่านก็ทำตามนั้นเถิด”

สตรีสองสามคนนั้นตะลึงงัน จะทำแบบนั้นได้อย่างไร ? นี่ไม่เท่ากับทำลายชื่อเสียงของแม่นางหลินซิ่วหรือ ?

หลินหร่วนเอ่ยต่ออีกว่า “ทำตามที่พวกเขาต้องการเถิด แต่หากมีผู้ใดเอ่ยถามว่าพวกท่านไปรู้มาจากที่ใด แค่บอกไปตามตรงก็พอ”

สตรีสองสามคนนั้นไม่รู้ว่าควรตอบสนองอย่างไร ดังนั้นจึงพากันหันไปมองหลินซิ่ว

หลินซิ่วดึงสติกลับมาอีกครา นางฝืนยิ้ม แล้วเอ่ยออกมาว่า “ทำตามที่พี่สาวของข้าบอกเถิด ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อพวกเขาอยากทำลายชื่อเสียงของข้า หากพวกท่านไม่ทำ พวกเขาก็คงจะให้ผู้อื่นทำอยู่ดี ส่วนเรื่องในวันนี้ ขอบคุณพวกท่านมากจริง ๆ เจ้าค่ะ”

สตรีสองสามคนนั้นรีบโบกมือปัด “ไม่ต้องขอบคุณหรอก องค์หญิงพิทักษ์แผ่นดินเป็นผู้มีพระคุณของพวกเราชาวเมืองชิงโจว หมอฉีก็เช่นกัน ตอนนี้แม่นางหลินซิ่วยังอุทิศตนช่วยเหลือราษฎรอย่างพวกเราอีก แล้วไหนเลยพวกเราจะกล้านินทาว่าร้ายลับหลัง แม่นางหลินซิ่ว ท่านอย่าได้กลัวตระกูลซูไปเลย ท่านเป็นคนดี ไม่จำเป็นต้องกลัวหมู่มาร ราษฎรเมืองชิงโจวต่างก็รู้จักแยกแยะดีชั่ว ไม่หลงกลคนชั่วเหล่านั้นหรอกเจ้าค่ะ”

หลินซิ่วรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งกว่าอะไรดี คาดไม่ถึงว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับน้าจิ่ง จะเกิดขึ้นกับตัวนางเหมือนกัน ทว่าผลลัพธ์กลับต่างกันโดยสิ้นเชิง

หลังจากส่งสตรีสองสามคนนั้นออกไปแล้ว หลินซิ่วก็จิตตกยิ่งกว่าเดิม “ท่านพี่ ท่านว่าเหตุใดฮูหยินซูถึงทำเช่นนี้ ? ก็เห็น ๆ กันอยู่ว่าข้าไม่ได้ทำอันใดเลย แต่นางกลับทำกับข้าแบบนี้ ขะ…ข้าไม่ดีถึงเพียงนั้นเลยหรือเจ้าคะ ? ”

หลินหร่วนดึงนางมาสวมกอด แล้วเอ่ยออกมาว่า “ไม่ใช่ว่าเจ้าไม่ดี กลับกันเป็นเพราะเจ้าดีเกินไปต่างหาก ดีจนทำให้นังบ้านั่นนั่งไม่ติด ดังนั้นนางจึงอยากหาเรื่องเจ้าให้ได้”

“เจ้ามีฐานะไม่ธรรมดา เบื้องหลังมีข้าคอยสนับสนุน ทั้งยังมีตระกูลฉีคอยปกป้อง อาศัยแค่บารมีน้อย ๆ ของตระกูลซู ฮูหยินซูไม่มีคุณสมบัติเล่นบทแม่สามีกับเจ้าได้ ตระกูลซูมีซูเฉิงซีเป็นบุตรชายเพียงคนเดียว ดังนั้นฮูหยินซูจึงให้ความสำคัญกับบุตรชายของตนเองเป็นอย่างมาก ไม่อยากให้เขาแต่งงานกับนางในดวงใจ เพราะหากเป็นเช่นนั้น ความสัมพันธ์แม่ลูกของนางกับซูเฉิงซีก็จะจืดจางลง”

“ผนวกกับตระกูลซูมีคนยั่วยุหนึ่งคน แม่นางบัวขาวผู้นั้นร้ายกาจยิ่งนัก เพื่อให้ได้แต่งงานกับซูเฉิงซีแล้ว นางสรรหาวิธีมาสารพัด ฮูหยินซูก็ช่างโง่เขลายิ่งนัก ถูกแม่นางบัวขาวยั่วยุแค่ไม่กี่ประโยค ก็เผยความไม่พอใจที่ซ่อนเอาไว้ในก้นบึ้งของหัวใจออกมาหมดแล้ว”

“ข้าล่ะดีใจมากจริง ๆ ที่เอ่ยเรื่องสมมุติเหล่านั้นกับซูเฉิงซี หากไม่ทำแบบนั้น แล้วเจ้าแต่งเข้าตระกูลซู วันข้างหน้าจะต้องถูกรังแกจนอยู่ไม่สุขเป็นแน่ แม่นางบัวขาวผู้นั้นร้ายกาจยิ่งนัก นางไม่จำเป็นต้องลงมือด้วยตนเองด้วยซ้ำ เพียงแค่ยั่วยุฮูหยินซูให้มาหาเรื่องเจ้าก็ได้แล้ว พอถึงเวลานั้นซูเฉิงซีจะติดอยู่ระหว่างความขัดแย้งของเจ้ากับนางบ้านั่น เจ้าคิดว่าเขาจะช่วยผู้ใด ? ”

หลินซิ่วก็รู้สึกดีใจมากเช่นกัน

แม้ว่านางจะเสียดายความรู้สึกที่ตนเองมีต่อซูเฉิงซี แต่พอคิดว่าเมื่อตนเองแต่งเข้าตระกูลซู แล้วต้องเป็นคู่อริกับแม่สามีไปทั้งชีวิต ทั้งยังมีคู่ต่อสู้ที่เล่ห์เหลี่ยมจัดจ้านอีกคน นางก็อดที่จะเหนื่อยหน่ายใจขึ้นมาไม่ได้

นางไม่อยากใช้ชีวิตแบบนั้นไปจนวันตาย

ท่านพี่เคยบอกว่า…เป็นสตรีก็ต้องรู้จักพัฒนาตนเอง ! ถ้าหากโลกของนางถูกจำกัดอยู่แค่ในบ้าน นอกจากเป็นเครื่องประดับให้กับบุรุษแล้ว นางก็จะไม่มีค่าใด ๆ อีก

ท่านพี่กับท่านอาจารย์ทุ่มเทแรงใจแรงกายบ่มเพาะนางมากถึงเพียงนั้น นางจะปล่อยให้ตนเองกลายเป็นเครื่องประดับของบุรุษไม่ได้เด็ดขาด

นางมีความฝันว่าจะเป็นเหมือนพี่สาวให้ได้ เติบโตเป็นสตรีที่ไม่ธรรมดา ใช้ความสามารถของตนเองช่วยเหลือผู้ที่อ่อนแอกว่า

หากแต่งเข้าตระกูลซู นางจะยังมีโอกาสทำความฝันของตนเองให้เป็นจริงอยู่อีกหรือ ?

ในเมื่อความรู้สึกกับอุดมการณ์ไปด้วยกันไม่ได้ เช่นนั้นนางก็ต้องเลือกสักทาง

ส่วนจะทิ้งสิ่งใดไปนั้น ภายในใจของนางมีคำตอบอยู่แล้ว

เพียงแต่ สุดท้ายใจยังคงคะนึงหา

พอคิดถึงถึงเรื่องเหล่านี้แล้ว น้ำตาของหลินซิ่วก็หลั่งไหลลงมาอย่างต่อเนื่อง

หลินหร่วนลูบผมของนางด้วยความเอ็นดู พลางเอ่ยปลอบเบา ๆ ว่า “ขอแค่ผ่านไปได้ มันจะดีขึ้นเอง”

หลินซิ่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอู้อี้ว่า “ข้าจะผ่านมันไปให้ได้”

เพราะหลินซิ่วอนุญาต ยามเว่ยของวันนั้น จึงมีข่าวลือแพร่งพรายไปทั่วทั้งเมืองชิงโจว ราษฎรที่ได้ยินข่าวลือนี้ พวกเขาต่างก็พากันคาดเดาว่า ‘บุตรสาวตระกูลหลิน’ คนนั้นเป็นผู้ใด และคุณชายที่ถูกบีบบังคับเป็นผู้ใด

เดิมทีไม่มีผู้ใดคาดเดาว่าเป็นหลินซิ่ว เพราะด้วยฐานะของนาง ผู้ใดจะคาดคิดว่านางมีลูกไม่ได้

ทว่าเพียงไม่นาน ก็มีคนเล็งเป้าหมายไปที่ตัวหลินซิ่ว

เป็นเหมือนกับที่สตรีสองสามคนนั้นคาดเดา เดิมทีในเมืองชิงโจวมีคนตระกูลหลินไม่มากอยู่แล้ว ตระกูลหลินที่มีอำนาจวาสนายิ่งน้อยเข้าไปใหญ่ และตระกูลหลินที่กำลังมีข่าวดีในเวลานี้ นอกจากหลินซิ่วแล้ว ก็ไม่มีผู้อื่นอีก

เดิมทียังมีหลายคนไม่เชื่อ แต่ผู้ใดจะไปคาดคิดว่าในเวลานี้จะมีข่าวลือเพิ่มมาอีก

“ได้ยินว่าเมื่อวานฮูหยินของจือโจวพาสาวใช้รูปร่างกำยำสองสามคนไปยังโรงหมอซือเอิน พร้อมกันนั้นยังพาหมอไปด้วยอีกคน”

“ข้าได้ยินมาว่าเมื่อวานฮูหยินซูอาละวาดอยู่ในโรงหมอของแม่นางหลินซิ่ว ตอนที่ถูกพาตัวออกมา ผมเผ้าของนางยุ่งเหยิง ราวกับคนบ้าไม่มีผิด พวกเจ้าว่าฮูหยินซูผู้นั้นพาหมอไปหาเรื่องแม่นางหลินซิ่วหรือไม่ ? ”

“เมื่อวานก่อเรื่องแบบนั้น วันนี้ยังมีข่าวลือเหล่านี้อีก ตระกูลซูจะต้องอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้อย่างแน่นอน ! ”