ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1035 กินเนื้อสัตว์ไม่ได้ ได้แค่จิบซุปเท่านั้น

ตอนที่ 1035 กินเนื้อสัตว์ไม่ได้ ได้แค่จิบซุปเท่านั้น

ในสำนักงานของจางอี้เต๋อ ที่สำนักงานเทศบาลชิงโจว

“โอ้ อะไรกันเนี่ย ลมอะไรหอบคุณมาหาฉันได้ ? ”

จางอี้เต๋อถามออกมาด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ก็มาขอบคุณที่ช่วยจัดการเรื่องการรับสมัครนักศึกษาเข้าวิทยาลัยในครั้งที่แล้ว

ผมเลยซื้อของมาให้คุณ”

เรื่องนี้ไม่พูดถึงคงไม่เป็นไร แต่พอพูดถึงแล้วก็ทำให้จางอี้เต๋อโมโหไม่น้อย

หลังจากที่มีการประกาศบังคับการศึกษาไปยังรัฐวิสาหกิจต่าง ๆ ในเมืองตามคำแนะนำของเจียงเสี่ยวไป๋ ก็ได้มีผู้นำธุรกิจหลายคนเข้ามาหาเขาเพื่อร้องเรียน แต่ก็ยังมีผู้นำธุรกิจบางคนที่ดีใจ

บางคนก็บอกว่าตามรัฐวิสาหกิจต่าง ๆ ต่างก็ประสบปัญหาในการดำเนินงานอยู่แล้ว แล้วพวกเขาจะไปหาเงินค่าเล่าเรียนมากมายขนาดนี้ได้จากที่ไหน?

บางคนบอกว่าด้วยเงินจำนวนนี้ เอาไปจ่ายหนี้ที่ค้างกับคนงานยังดีเสียกว่า

บางคนบอกว่าเนื่องจากทางสำนักงานเทศบาลให้เงินอุดหนุนครึ่งหนึ่งแล้ว ก็ควรจะอุดหนุนทั้งหมดเลย ทำไมรัฐวิสาหกิจต่าง ๆ ถึงต้องจ่ายอีกครึ่งหนึ่งด้วย ?

สุดสัปดาห์นี้เลยทำให้เขาไม่ค่อยสบายใจสักเท่าไหร่นัก

แต่ไม่ว่าจะโกรธมากขนาดไหนก็ไม่สามารถที่จะไปทำอะไรเจียงเสี่ยวไป๋ได้ เขาจึงทำได้เพียงแค่โกรธหัวหน้าของรัฐวิสาหกิจที่ไม่ปฏิบัติตามที่เขาคิดไว้

เขามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดออกมาอย่างใจเย็นว่า “คุณกำลังพูดถึงของขวัญแบบไหน ? ”

เขากำลังสงสัยอยู่ในใจว่าเด็กคนนี้กำลังวางแผนอะไรอีกแล้ว

ฉะนั้นเขาจะต้องมีสติอยู่ตลอดเวลา ไม่เช่นนั้นก็จะถูกเจียงเสี่ยวไป๋หลอกเอาได้

เมื่อเห็นว่าจางอี้เต๋อทำท่าทีไม่สนใจแถมยังดูระมัดระวังเป็นพิเศษ เจียงเสี่ยวไป๋ก็ขมวดคิ้วและพูดว่า “นายกเทศมนตรีจาง ดูเหมือนคุณไม่อยากจะฟังในสิ่งที่ผมพูดสินะ”

อย่างไรมันก็ไม่ใช่เร่งด่วนอยู่แล้วนี่

ในตอนนี้ เขาไม่อยากจะพูดอะไรออกมาทั้งนั้น

จางอี้เต๋อพูดด้วยความโกรธ “หากคุณมีอะไรจะพูดก็รีบพูดมาเลย อย่ามัวแต่ลีลา”

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยากฟังอะไรเกี่ยวกับเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว แต่เขาก็ยังอยากฟังอยู่

จะมีใครรู้บ้างว่าเด็กคนนี้กำลังคิดที่จะทำอะไรอีก ?

แต่ถ้าหากว่าเป็นโครงการที่ดีจริง ๆ ถ้าไม่ฟังก็คงจะน่าเสียดาย

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้สนใจอะไรจางอี้เต๋อ เขาหยิบบุหรี่ออกมาแล้วส่งให้โดยพูดว่า “ท่านผู้นำ ดูสิ อุตสาหกรรมต่าง ๆ ของเราในชิงโจวกำลังพัฒนาไปด้วยดีในตอนนี้ แต่ก็ยังมีบางสิ่งที่จำกัดการพัฒนาเศรษฐกิจของชิงโจวอยู่”

จางอี้เต๋อยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย แน่นอนเขารู้ว่ามีปัญหามากมายที่จำกัดการพัฒนาเศรษฐกิจของชิงโจวเช่น ฐานอุตสาหกรรมที่อ่อนแอ การคมนาคมไม่สะดวก ฯลฯ

หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นก็ดูเหมือนเขาจะตระหนักได้ถึงบางสิ่งบางอย่างในทันใด

เขามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋อย่างระมัดระวัง และคิดว่าเขาน่าจะมาขอรถเพิ่มอีก ?

“อยากพูดอะไรก็พูดมาสิ”

“แต่ถ้าคุณต้องการรถยนต์ ก็ฝันไปเถอะ ! ”

จางอี้เต๋อรีบพูดดักไว้เพียงประโยคเดียว โดยไม่ให้โอกาสเจียงเสี่ยวไป๋ได้พูดต่อ

แต่เจียงเสี่ยวไป๋กลับยิ้มและพูดอย่างจริงจัง “นายกเทศมนตรีจาง ไม่ต้องกังวลครับ คราวนี้ผมจะไม่ขอรถจากคุณหรอก”

หลังจากที่จางอี้เต๋อได้ยินสิ่งนี้ เขาไม่เพียงแต่หายใจไม่โล่งอกเท่านั้น แต่เขายังรู้สึกกังวลมากขึ้นอีกด้วย

ยิ่งผู้ชายคนนี้ประพฤติตัวแบบนี้ คำขอของเขาก็จะยิ่งยากมากขึ้นเท่านั้น

“แล้วคุณต้องการอะไร ? ”

จางอี้เต๋อถามโดยไม่รู้ตัว

พอนึกขึ้นได้ก็รู้สึกเหมือนคิดผิด

นี่ไม่ใช่ว่ากำลังหาเรื่องใส่ตัวใช่ไหม ?

จะริเริ่มถามคำถามไปทำไม ?

ในขณะที่เขากังวล เขาก็ได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋พูดว่า “นายกเทศมนตรีจาง ผมบอกคุณไปแล้วว่าครั้งนี้ฉันมาที่นี่เพื่อขอบคุณและมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้กับคุณ คราวนี้ฉันไม่ต้องการอะไรเลย”

ฮะ ?

จางอี้เต๋อมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาแปลก ๆ นี่ใช่เขาจริงเหรอ ?

เจียงเสี่ยวไป๋เพิกเฉยต่อการแสดงออกของจางอี้เต๋อและพูดกับตัวเองว่า “อย่างที่ผมบอกไปก่อนหน้านี้ เศรษฐกิจของชิงโจวกำลังพัฒนาไปอย่างรวดเร็ว แต่ก็มีอีกหลายปัจจัยที่จำกัดการพัฒนาเศรษฐกิจของชิงโจวและการขนส่งที่ไม่สะดวกก็เป็นหนึ่งในนั้น”

“เพราะงั้นผมขอแนะนำให้คุณรับผิดชอบในการสร้างถนนจากชิงโจวถึงเจียงเฉิง”

สร้างถนนเหรอ ?

เมื่อมองดูเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความโกรธ หัวใจของจางอี้เต๋อก็เต้นแรงขึ้น และเขาก็สาปแช่งอย่างลับ ๆ ว่าผู้ชายคนนี้กำลังกลั้นเจตนาไม่ดีของเขาไว้จริง ๆ

ขณะนี้ ในชิงโจวก็กำลังสร้างถนนทุกที่และทำให้เข้าถึงได้ทุกหมู่บ้าน

เพื่อให้สามารถเข้าถึงหมู่บ้านสู่หมู่บ้านได้ การเงินของเทศบาลเมืองจึงขาดแคลน จะหาเงินมาสร้างถนนทันได้อย่างไร และมันเป็นถนนจากชิงโจวถึงเจียงเฉิงเชียวนะ !

นั่นมันจะต้องใช้เงินเท่าไหร่ ?

หากเป็นเช่นนั้น ไม่สู้ให้โควต้ารถบรรทุกเขาดีกว่า

“เรื่องสร้างถนนอย่าพูดถึงเลย ฉันอยากจะ……”

จางอี้เต๋อกัดฟันและเตรียมบอกการตัดสินใจของเขา

แต่เจียงเสี่ยวไป๋ขัดจังหวะเขา “นายกเทศมนตรีจาง เดี๋ยวผมจะเป็นคนจ่ายค่าก่อสร้างถนนเอง”

ฮะ ?

จางอี้เต๋อตกตะลึงอีกครั้งและพูดด้วยความประหลาดใจ “คุณจะเป็นคนจ่ายเงินเพื่อสร้างถนนจากชิงโจวไปยังเจียงเฉิงเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ผมเคยล้อคุณเล่นเกี่ยวกับเรื่องนี้แบบนี้ไหม ? ”

จางอี้เต๋อมองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไม่อยากจะเชื่อ “คุณจริงจังหรือเปล่า ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าด้วยสีหน้าจริงใจ

จางอี้เต๋อกล่าวว่า “นี่คือทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 318 จากชิงโจวถึงเจียงเฉิง คุณจะซ่อมแซมอย่างไร ? คุณจะทำให้พื้นผิวถนนแข็งเป็นยางมะตอยเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว “ผมไม่ได้วางแผนที่จะซ่อมแซมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 318 ขึ้นมาใหม่ แต่จะสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เพิ่มต่างหาก”

จางอี้เต๋ออ้าปากค้าง “ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ ? คุณกำลังพูดถึงการสร้างถนนแบบไหน ? ”

เขาไม่รู้ว่า ‘ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์’ คืออะไร แต่เขาเข้าใจว่าเจียงเสี่ยวไป๋ต้องการสร้างถนนใหม่ขึ้นมา

ซึ่งมันดูเกินจริงไปมาก

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ใช่ มันคือถนนซุปเปอร์ไฮเวย์”

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงอธิบายให้จางอี้เต๋อฟังสั้น ๆ อย่างกระชับว่ามันเป็นถนนแบบไหน

จางอี้เต๋อตกตะลึงเมื่อได้ยินสิ่งนี้

ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ถือว่าเป็นของขวัญที่ดีจริง ๆ

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าการก่อสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ไม่ใช่สิ่งที่เมืองชิงโจวจะตัดสินใจได้

“เสี่ยวไป๋ คุณมาบอกเรื่องนี้กับฉัน ฉันก็ตัดสินใจเองไม่ได้หรอกนะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ไม่เป็นไร ผมจะไปรายงานไปยังมณฑลโดยตรง ผมคิดว่าสามารถทำได้ ที่ผมมาบอกก็เพราะอยากให้คุณเตรียมตัวล่วงหน้า”

จางอี้เต๋อที่ยังงุนงงอยู่ ถามขึ้นมาว่า “แล้วเราควรต้องเตรียมการอะไรบ้าง ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “เมื่อถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ของชิงเจียงเริ่มการก่อสร้าง จะต้องใช้เหล็กเส้น ซีเมนต์ หิน ไม้ และคนงานจำนวนมาก”

เมื่อจางยี่เต๋อได้ยินสิ่งนี้ เขาก็แสดงสีหน้าประหลาดใจทันที

เขาไม่สงสัยเลยว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะทำให้เรื่องนี้สำเร็จได้อย่างไร เพราะถึงอย่างไรหลินต้ากั๋วก็เป็นลุงรองของเขา

อืม ต่อให้หลินต้ากั๋วทำไม่ได้ แต่ก็ยังมีชายชราหลินในเมืองเทียนจิงไม่ใช่หรือ !

“เยี่ยมมาก ฉันจะจัดเตรียมการล่วงหน้า ! ”

จางอี้เต๋อพูดจบด้วยความตื่นเต้น แต่แล้วเขาก็รู้สึกหงุดหงิดอีกครั้ง

เขามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสีหน้าซับซ้อน และพูดว่า “เสี่ยวไป๋ แม้ว่าสิ่งที่คุณพูดจะเป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้าคุณจะทำมันขึ้นมาจริง ๆ คุณก็ยังต้องใช้เงินจำนวนมาก”

ความหมายชัดเจนมาก นั่นคือเทศบาลเมืองชิงโจวไม่อาจสนุบสนุนงบประมาณตรงส่วนนี้ได้

แนวคิดของเขาคือเจียงเจียกรุ๊ปมีเงินจำนวนมาก ดังนั้นจึงสามารถยืมมาได้บางส่วน หรืออาจให้ทางเทศบาลเมืองเป็นคนจัดหาที่ดินและจ้างคน และให้เจียงเจียกรุ๊ปเข้ามาลงทุนได้

ดูเหมือนว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะคาดการณ์ไว้แล้ว ก่อนที่จางอี้เต๋อจะพูด เขาก็ได้พูดขึ้นมาก่อนว่า “นายกเทศมนตรีจาง ผมสามารถจัดหาเงินทุนได้ ทว่าไม่ใช่จากเจียงเจียกรุ๊ป แต่เป็นที่บริษัทการลงทุนเจียงเฉิง”

จางอี้เต๋อขมวดคิ้ว “คุณตั้งบริษัทการลงทุนในเจียงเฉิงด้วยเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋อธิบายและกล่าวว่า “เงินนี้มาจากบริษัทการลงทุนเจียงเฉิง ดังนั้นจึงเป็นความสัมพันธ์แบบธุรกิจกับธุรกิจ และทุกคนก็ได้รับประโยชน์ร่วมกัน”

หลังจากที่จางอี้เต๋อได้ยินสิ่งนี้ เขาก็คิดว่ามันน่าเสียดาย ทำเอาเขายังอยากจัดตั้งบริษัทการลงทุนในเมืองขึ้นสักแห่งด้วย

แต่เขาก็รู้ด้วยว่าการลงทุนก่อสร้าง ‘ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์’ เป็นเรื่องใหญ่ ต่อให้ทางชิงโจวเป็นคนดำเนินการจริง เขาก็ไม่อาจทำได้

เขาจึงทำได้แต่ปลอบใจตัวเอง เขากินเนื้อไม่ได้ เลยได้แต่จิบซุปเท่านั้น