ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1041 เตรียมขุดหลุมอีกครั้ง

ตอนที่ 1041 เตรียมขุดหลุมอีกครั้ง

การพูดคุยกันระหว่างจางอี้เต๋อกับทางเทศบาลหวงโจวไม่ได้เป็นไปอย่างราบรื่นเท่าไหร่นัก เนื่องจากทางฝั่งเทศบาลหวงโจวยังไม่ได้รับคำสั่งมาจากเบื้องบน

แต่จ้าวเจียเซียง นายกเทศมนตรีเมืองหวงโจวก็ให้ความสนใจกับถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน

ซึ่งเหตุผลนั้นก็ง่ายมาก เพราะถ้าหากว่าได้สร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงขึ้นมาจริง ๆ แน่นอนว่าหวงโจวจะเป็นฝ่ายที่ได้รับผลประโยชน์มากที่สุด

พวกเขาทั้งได้รับถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ฟรีโดยไม่ต้องเสียเงินสักหยวนจากสำนักงานคลังของเมือง เกษตรกรที่เกี่ยวข้องก็ยังได้รับค่าชดเชยจากการถูกเวรคืนที่ดินหรือการรื้อถอนไปด้วย นอกจากนี้ยังสามารถขับเคลื่อนงานให้กับแรงงานจำนวนมาก และยังพัฒนาอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องบางส่วนได้อีกด้วย ไม่มีเหตุผลใดเลยที่จะไม่สนับสนุนนโยบายนี้……

เพราะแบบนั้นเอง จ้าวเจียเซียงจึงรู้สึกเห็นด้วยเป็นอย่างมาก เขาจึงรีบเชิญคนจากเจียงเจียกรุ๊ปมาตรวจสอบและคุยเรื่องการลงทุนในหวงโจวในทันที

สิ่งนี้มันทำให้จางอี้เต๋อโกรธมากจนจมูกของเขาเกือบเบี้ยว

ทั้งที่รู้ว่าเรากำลังเสียเปรียบ แต่เราก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลย

หลังจากที่ผ่านไปสามวัน เขาก็กลับมาที่ชิงโจวด้วยความโกรธ

หลังจากที่กลับมาถึง เขาก็รีบไปเล่าให้เจียงเสี่ยวไป๋ฟัง เจียงเสี่ยวไป๋จึงบอกว่า “ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่ขอให้นายกเทศมนตรีจ้าวสนับสนุนการก่อสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงหวงก็พอแล้ว ส่วนเรื่องอื่นนั้นเอาไว้ค่อยคุยทีหลังก็ได้”

จางอี้เต๋อเป่าควันบุหรี่ออกมาพร้อมกับจ้องมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ “คุณจะลงทุนในหวงโจวจริง ๆ ใช่ไหม ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “นายกเทศมนตรีจาง ลองคิดดูดี ๆ ถ้าเกิดว่าโครงการนี้มันดี คุณก็สามารถทำเงินได้เหมือนกัน”

เขาลืมไปเลยว่าหลินต้ากั๋วขอให้เขามองให้มันกว้างขึ้น

เฮ้อ มันก็มุมมอง

ผู้คนต่างก็มักจะมองแค่ในมุมมองของตัวเองเสมอ และตัดสินใจเพื่อผลประโยชน์ของตนเองทั้งนั้น

จางอี้เต๋อพูดด้วยความโกรธ “คุณก็มีโครงการอยู่ที่นี่อีกตั้งเยอะ และก็ไม่ใช่ว่าชิงโจวไม่สนับสนุนสักหน่อย ทำไมต้องอยากไปลงทุนที่หวงโจวด้วย ? ”

ก่อนหน้านี้ เขาเองก็เคยพลาดโครงการดี ๆ ของเจียงเสี่ยวไป๋มาแล้วหลายโครงการ เช่น โรงงานผลิตโต๊ะหลุมไฟ โรงงานผลิตไฟแช็กแบบใช้แล้วทิ้ง เป็นต้น

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและกล่าวว่า “นายกเทศมนตรีจาง นั่นก็เพราะว่าหวงโจวมีทรัพยากรบางอย่างที่ชิงโจวไม่มีไง และก็ไม่ว่าคุณจะลงทุนกับโครงการใดก็ตาม เพื่อผลประโยชน์สูงสุด คุณก็ยังคงจะต้องคอยปรับตัวไปตามโครงการนั้น ๆ อยู่ดี”

จางอี้เต๋อพูดด้วยความโกรธ “งั้นไหนลองบอกฉันสิว่าทรัพยากรที่บอกว่าไม่มีในชิงโจวมันคืออะไร ? ”

โบราณว่าไว้ ถ้ามีเงื่อนไขก็แค่ทำตาม แต่ถ้าไม่มีเงื่อนไขก็สร้างมันขึ้นมา

เขาเองก็ยังไม่เชื่อว่าชิงโจวจะต้องยอมแพ้ให้กับหวงโจว

เจียงเสี่ยวไป๋พูดอย่างใจเย็นว่า “แม่น้ำแยงซีที่ไหลผ่านหวงโจวอุดมไปด้วยแหล่งน้ำ การจะสร้างโรงงานผลิตกระแสไฟฟ้าและท่าเรือในหวงโจวนั้นดีกว่า ซึ่งชิงโจวเทียบจุดนี้ไม่ได้จริง ๆ ”

จู่ ๆ จางอี้เต๋อก็เงียบไปเมื่อได้ยินสิ่งนี้

แต่เขาก็โต้กลับอย่างรวดเร็ว “แต่แม่น้ำแยงซีก็ไหลผ่านอำเภอปาวั่งในชิงโจวของเราเหมือนกัน หากคุณต้องการที่จะสร้างสถานีไฟฟ้าพลังน้ำจริง ๆ คุณสามารถสร้างที่ปาวั่งเลยก็ได้นี่”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม เขาไม่รู้ว่าจะเป็นไปได้ไหมที่จะสร้างสถานีไฟฟ้าพลังน้ำในอำเภอปาวั่ง แต่เขารู้ดีว่าโครงการอนุรักษ์น้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลกจะตั้งอยู่ที่หวงโจว

ซึ่งมันเป็นเรื่องของปี 1994 หรือห่างจากนี้ไปอีกสิบปีนั่นเอง

จากมุมมองของคนที่ได้กลับมาเกิดใหม่ การพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ การเปิดโรงแรม ห้างสรรพสินค้า การจัดเลี้ยง ฯลฯ ล้วนเป็นโครงการเล็ก ๆ เท่านั้น

ยักษ์ใหญ่ทางการค้าที่แท้จริงจะต้องเป็นโครงการขนาดใหญ่ เช่น ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ โรงไฟฟ้า และก๊าซธรรมชาติ

ในตอนนี้เขาได้วางโครงการก๊าซธรรมชาติในถู่เฉิงไปแล้ว และโครงการถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ก็กำลังจะเริ่มต้นขึ้น และเขาก็มีแพลนที่จะทำโครงการอนุรักษ์น้ำเขื่อนซานเสียต้าป้าที่มีชื่อเสียงระดับโลกในยุคสมัยต่อมาอีกด้วย

แต่เขาไม่จำเป็นที่จะต้องบอกจางอี้เต๋อเกี่ยวกับเรื่องนี้

ถ้าเขาพูดออกไป จางอี้เต๋อจะต้องคิดว่าเขาบ้าแน่ ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาไม่มีอำนาจมากพอที่จะทำโปรเจ็กต์ขนาดใหญ่เช่นนี้ได้ และมันน่าจะต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะสะสมความสามารถนี้ได้

แต่ก็ยังมีเวลาอีกนาน ไม่รีบ

“งั้นหาเวลาว่างมา แล้วไปที่ปาวั่งกับฉัน ! ” เห็นได้ชัดว่าจางอี้เต๋อยังไม่ยอมแพ้และพยายามที่จะพูดกล่อมเจียงเสี่ยวไป๋

เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือแล้วพูดว่า “นายกเทศมนตรีจาง ผมว่าวางเรื่องนี้ลงก่อนเถอะ หลังจากนี้เราจะต้องยุ่งอยู่กับการสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงเป็นเวลาอีกหลายปี เอาไว้ค่อยคุยเรื่องนั้นกันทีหลัง”

หลังจากที่ได้ยินเขาพูดแบบนั้น จางอี้เต๋อก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมแพ้และพูดว่า “เอาล่ะ งั้นยังไม่พูดถึงมันในตอนนี้ก็ได้ ! ”

เขามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ และไม่ลืมที่จะเน้นว่า “แต่ไม่ว่าอย่างไร ถ้าเกิดคุณมีความคิดที่อยากจะทำโครงการอะไรขึ้นมาก็ให้หาทำในชิงโจวนี่แหละ ห้ามไปทำที่หวงโจวโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตเด็ดขาด”

“อืม ฉันจะจับตาดูคุณไว้ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ดูหมดหนทางและไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเห็นด้วย

เมื่อเห็นว่าเป็นแบบนั้น เขาจึงคิดที่จะหาอะไรบางอย่างให้จางอี้เต๋อทำ เพื่อไม่ให้ท่านผู้นำมัวแต่มานั่งจับตาดูเขาอยู่อย่างนี้

ส่วนเรื่องที่จะหาอะไรให้ทำนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ได้คิดมาไว้แล้ว ทันทีที่ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงเริ่มก่อสร้างขึ้น เขาก็จะเสนอแนวคิดใหม่ ๆ ให้จางอี้เต๋อ เพื่อที่จะให้เขาได้ทำอะไร แถมชิงโจวยัง “ก้าวหน้า” ไปด้วย

มีแค่ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เพียงอย่างเดียวในชิงโจวคงจะไม่พอ

จะต้องมีทางรถไฟด้วย

การก่อสร้างทางรถไฟในชิงโจวเพิ่มก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้จางอี้เต๋อยุ่งไปอีกหลายปี

เพราะที่ผ่านมาดูเหมือนว่าจางอี้เต๋อจะพยายามขอร้องทุกภาคส่วนทั้งในในเทียนจิงและเจียงเฉิงให้อนุมัติการก่อสร้างทางรถไฟในชิงโจว แต่ก็พบกับอุปสรรคมากมาย

เมื่อคิดได้แบบนั้น รอยยิ้มแปลก ๆ ก็ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา

“คุณยิ้มอะไร ? ” จางอี้เต๋อขมวดคิ้วและถาม

“ไม่มีอะไรครับ” เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกตัวและปฏิเสธอย่างรวดเร็ว

จางอี้เต๋อกลอกตามาที่เขา เห็นได้ชัดว่าเขากำลังยิ้ม แต่ก็ยังปฏิเสธที่จะยอมรับ เขาคงจะคิดบางสิ่งที่ไม่ดีเอาไว้อยู่สินะ

แต่ก็นั่นแหละ เขาไม่มีหลักฐาน

ทำได้แต่เตือนตัวเองให้ระวัง ไม่งั้นอาจถูกผู้ชายคนนี้หลอกเอาอีกได้

หลังจากที่ออกมาจากสำนักงานของจางอี้เต๋อแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็ได้กลับมาที่สำนักงานชั่วคราวของเจียงเจียกรุ๊ปในทันที

“ชิงอี เรียกเมิ่งเสี่ยวเป่ยมาให้หน่อย”

ทันทีที่เขาเปิดประตูเข้ามา หลี่ชิงอีก็ได้รับคำสั่งจากจากเสี่ยวไป๋ในทันที

“ได้ค่ะ ! ”

หลี่ชิงอีตอบรับ ก่อนที่จะเดินไปที่ห้องทำงานของเมิ่งเสี่ยวเป่ยทันที

หลังจากนั้นไม่นาน เมิ่งเสี่ยวเป่ยก็มาถึงห้องทำงานของเจียงเสี่ยวไป๋

“ผู้ช่วยเจียง มีเรื่องอะไรเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “คุณช่วยจัดการประชุมผู้บริหารระดับกลางและระดับสูงของเจียงเจียกรุ๊ปในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ให้ผมหน่อย”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยตกใจเล็กน้อย และถามว่า “ผู้ช่วยเจียง ทำไมจู่ ๆ ถึงมีประชุมล่ะ ? เกิดอะไรขึ้นเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวต่อว่า “การก่อสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว มาเตรียมการหน้าที่ต่าง ๆ ของเราไว้ก่อนดีกว่า ทันทีที่เริ่มก่อสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ ทุกส่วนในเจียงเจียกรุ๊ปของเราจะต้องเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องอีกมากมาย”

เมิ่งเสี่ยวไป๋พูดว่า “อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว ต้องแจ้งให้ผู้ช่วยหลินมาด้วยหรือเปล่าคะ ? ”

ผู้บริหารระดับสูงของเจียงเจียกรุ๊ปยังรวมไปถึงหลินเจียจวินด้วย

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าและพูดว่า “ผู้ช่วยหลินจะกลับจีนพรุ่งนี้ ปล่อยให้เขาพักผ่อนสักวันหนึ่งก่อน ค่อยให้เขามาถึงชิงโจวในวันมะรืนนี้”

“โอเคค่ะ ! ”

เมิ่งเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น ฉันจะแจ้งให้คุณทราบในวันนี้และจะเตรียมทุกแผนกให้พร้อม การประชุมผู้บริหารระดับกลางและระดับสูงของเจียงเจียกรุ๊ปจะมีกำหนดในอีกสี่วันนี้ค่ะ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่คัดค้าน

เมิ่งเสี่ยวเป่ยถามอีกครั้งว่า “แล้วประธานจะเข้าร่วมการประชุมครั้งนี้ด้วยไหมคะ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “เข้าร่วม ! ”

ถึงอย่างไรหลินเจียอินก็ได้เรียนรู้งานของเจียงเจียกรุ๊ปมาระยะหนึ่งแล้ว หลังจากผ่านไปนาน เธอก็เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของเจียงเจียกรุ๊ป โดยพื้นฐานแล้ว เธอสามารถเริ่มงานได้โดยเริ่มจากงานประชุมผู้บริหารในครั้งนี้

“โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ! ”

เมิ่งเสี่ยวเป่ยตอบรับและไปทำงานต่อ

เจียงเสี่ยวไป๋จึงได้จุดบุหรี่และนั่งนึกถึงแผนการต่อไปของเขา