ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1046 เข้าร่วมการประชุม
ตอนที่ 1046 เข้าร่วมการประชุม
“สวัสดีท่านประธาน ! ”
“สวัสดีผู้ช่วยเจียง ! ”
“สวัสดีลุงเจียง วันนี้คุณมาประชุมด้วยเหรอ ! ”
“สวัสดีป้าหวัง ! ”
“สวัสดีชานชาน หนูก็มาด้วยเหรอเนี่ย ! ”
“……”
ในระหว่างทางที่เดินไปก็ได้พบกับผู้คนมากมายเข้ามาทักทายหลินเจียอินและให้การต้อนรับเธออย่างอบอุ่น
สำหรับเจียงไห่หยางกับหวังซิ่วจวี๋นั้น พวกเขาไม่รู้จักใครเลยที่เข้ามาทักทาย แต่นั่นมันก็ทำให้พวกเขามีความสุขมาก
“เสี่ยวไป๋ คนที่นี่รู้จักฉันด้วยเหรอ ? ” เจียงไห่หยางถามด้วยรอยยิ้ม
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ก็ตั้งแต่ที่อันอันและห่าวห่าวเกิด พวกเขาก็ได้มาดื่มด้วยกัน และเจอกับพ่ออยู่บ่อย ๆ ”
เจียงไห่หยางกล่าวต่ออีกว่า “พวกเขาจำได้อย่างไร เอาจริง ๆ ฉันเองก็เคยเห็นพวกเขาอยู่เหมือนกัน แต่ฉันจำพวกเขาไม่ค่อยได้เลย”
ในระหว่างที่พูดคุยกัน พวกเขาก็ได้เดินไปที่ห้องประชุมด้วย แต่ระหว่างนั้นก็ได้บังเอิญเจอกับเมิ่งเสี่ยวเป่ยที่กำลังเดินออกมาพอดี
“ลุงเจียง คุณป้า พวกคุณมาด้วยเหรอคะ ! ”
เจียงไห่หยางและหวังซิ่งจวี๋ค่อนข้างประทับใจในตัวเมิ่งเสี่ยวเป่ย เจียงไห่หยางจึงตอบกลับด้วยรอยยิ้มว่า “เสี่ยวเมิ่งเองหรือ ลุงแวะมาดูน่ะ”
หวังซิ่วจวี๋กล่าวว่า “เด็ก ๆ ยังไม่หย่านมเลย ส่วนเจียอินก็มีประชุม ฉันเลยตามมาด้วย”
เมิ่งเสี่ยวเป่ยพูดต่อด้วยรอยยิ้มว่า “งั้นก็ดีเลย คุณลุงคุณป้าน่าจะมากันบ่อย ๆ นะคะ ! ”
หลังจากพูดจบ เธอก็หันไปพูดกับหลินเจียอินต่ออีกว่า “สวัสดีค่ะท่านประธาน ว่าแต่คุณลุงและคุณป้าจะไปที่ห้องทำงานของคุณ หรือห้องของผู้ช่วยเจียงคะ ? ”
“ห้องไหนก็ได้ ! ” หลินเจียอินกล่าว
เมิ่งเสี่ยวเป่ยจึงเสนอว่า “งั้นไปที่ห้องทำงานของคุณดีกว่าค่ะ จะได้พักผ่อนกันก่อน ยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงถึงจะเริ่มการประชุม”
หลินเจียอินพยักหน้า
เมิ่งเสี่ยวเป่ยจึงพาพวกเขาไปยังสำนักงานของหลินเจียอิน
ถึงแม้ว่าจะเป็นสำนักงานชั่วคราวของหลินเจียอิน แต่ในฐานะประธานบริษัท การตกแต่งภายในห้องทำงานของเธอจึงดูหรูหราและสมฐานะมาก เจียงไห่หยางและหวังซิ่วจวี๋ได้เข้ามาในสำนักงานแบบนี้เป็นครั้งแรก ทำให้พวกเขารู้สึกทึ่งกับมันมาก
เมิ่งเสี่ยวเป่ยจึงขอให้โจวเสี่ยวโจชงชาให้กับเจียงไห่หยางและหวังซิ่วจวี๋ ก่อนที่จะขอตัวออกไป
ไม่นานหลังจากนั้น เฝิงเยี่ยนหงก็อุ้มหวังโหรวเข้ามาพร้อมกับถานซูผิงและหวังกัง
หลังจากที่ตื่นเต้นอยู่พักใหญ่ เฝิงเยี่ยนหงก็พูดว่า “จู่ ๆ ฉันก็ได้รับแจ้งว่าให้เข้าร่วมการประชุมด้วย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำอย่างไร ? ”
หลินเจียอินยิ้มและพูดว่า “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เราก็แค่ไปนั่งฟังเฉย ๆ ”
เฝิ่งเยี่ยนหงพูดอย่างเป็นกังวลว่า “นานแล้วที่ไม่ได้ทำอะไรแบบนี้ ฉันไม่รู้สถานการณ์ในระยะนี้ของบริษัทเลย ไม่รู้ว่าจะฟังพวกเขารู้เรื่องหรือเปล่า ? ”
หลินเจียอินกล่าวว่า “ไม่เป็นไร ถึงอย่างไรเราก็ยังไม่ต้องเริ่มทำงานเสียหน่อย”
เฝิ่งเยี่ยนหงมองไปที่หวังโหรว แล้วพูดว่า “เสี่ยวโหรวเองก็อายุสามเดือนกว่าแล้ว ฉันตั้งใจว่าจะค่อย ๆ สัมผัสกับงาน เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการกลับมาทำงานอย่างจริงจัง”
หลินเจียอินพยักหน้า “ใช่ ฉันก็เหมือนกัน”
ในขณะที่ทั้งสองคุยกันอยู่นั้น เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็วอย่างไม่รู้ตัว และอีกไม่นานก็จะถึงเวลาเริ่มประชุมแล้ว
ไม่นาน หลี่เวยเลขาของเมิ่งเสี่ยวเป่ยก็ได้มาเคาะประตูแล้วเดินเข้ามา
“ท่านประธาน ผู้ช่วยเจียง ทุกคนพร้อมกันที่ห้องประชุมแล้วค่ะ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า
เขาพูดกับเจียงไห่หยางและหวังซิ่วจวี๋ว่า “พ่อครับ แม่ครับ เจียอินกับผมไปประชุมก่อนนะ” พร้อมกับชี้ไปที่เหลิงเวย แล้วพูดต่อว่า “ถ้าเเกิดอะไรขึ้น ให้เหลิ่งเวยไปบอกผมที่ห้องประชุมนะ”
“ไปเถอะ ไปเถอะ ! ”
เจียงไห่หยางพอใจกับสภาพแวดล้อมที่นี่มาก เขาจึงโบกมือปัดให้ลูกชายกับลูกสะใภ้ไปเข้าประชุม
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า และอธิบายให้เหลิ่งเวยฟังอีกครั้ง จากนั้นก็เดินตามหลี่เว่ยออกไปที่ห้องประชุมพร้อมกับหลินเจียอิน
ห้องประชุมในเวลานี้ค่อนข้างคึกคัก
ภายในห้องตอนนี้มีเฉินหยวนเฉา, เมิ่งเสี่ยวเป่ย, เฉินอันผิง, หลินเจียจวิน, ข่งชิงเซี๋ยง, โหยวโหย่วหยู หวังซิ่งซี, หลัวเจาตี้, เจียงเสี่ยวเฟิง, หวังผิง, ถานชิงซาน, เย่กวงโต้ว, เปากันฉวน, จวงปี้เฉิง, เจียงเสี่ยวเยว่ และจู้ตงเฟิง ทุกคนต่างก็มาอยู่ในห้องนี้กันหมดแล้ว
นอกจากนี้ก็ยังมีจางชุ่ยฮวา, ฉู่หมิงเลี่ยง, เจียงเสี่ยวเฟิ่ง, เจียงเสี่ยวหยุน, เจียงเสี่ยวเฟิน, หลินเฟิง, ถานเสวี่ยเฉา, เฝิงเจียเหอ, หลี่ลี่, หยางเสี่ยวหัว, หลี่เฉิงหรู, เฉินอี้เฟย, จางกุ้ยหลัน, หลี่หงอิง, หูฉางอิง, ถานเสี่ยวฟาง, เจียงเสี่ยวหลี่, เฉินซิน, อวี๋เต๋อสุ่ย, ไต้เหวินจง และหัวหน้าของอุตสาหกรรมต่าง ๆ ก็มาด้วยเช่นกัน
แน่นอนว่าจะต้องมีคนหน้าใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นมาด้วย
อย่างเช่นหลี่เกินจากโรงงานเกาลัดทอด เสวียหัวจากโรงเบียร์ซานเฉิง ผู่ซิ่นหนานจากบริษัทผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำเอ้อเฉิง ถังเสี่ยวหลงจากโรงงานผลิตโต๊ะหลุมไฟ หวงหงหยุนจากโรงงานประทัด สวีกั๋วชางจากร้านสะดวกซื้อโฮมส์อิน เฉียนซื่อไห่จากบริษัทน้ำแร่หลงฝู ต่งเจี้ยนชางจากโรงงานผลิตน้ำแร่วาฮาฮา หลิวหยางเหอจากโรงงานบรรจุภัณฑ์ขวดพลาสติก หลี่ชื่อเหว่ยจากโรงงานขนม หวงเต๋อซูจากบริษัทถ่านหินและ ว่านจิ่งหลงจากโรงงานเครื่องดื่ม พวกเขาทุกคนต่างก็มาที่สำนักงานใหญ่ของเจียงเจียกรุ๊ปเพื่อเข้าร่วมการประชุมในครั้งนี้
เรียกได้ว่านี่เป็นการประชุมที่มีคนเข้าร่วมมากที่สุดนับตั้งแต่ก่อตั้งเจียงเจียกรุ๊ปมา และยังเป็นครั้งแรกที่หัวหน้าแผนกและอุตสาหกรรมต่าง ๆ มารวมตัวกันอีกด้วย
“ผู้จัดการเฉียน น้ำแร่บรรจุขวดที่ผลิตในโรงงานของคุณนั้นดีมาก พกพาสะดวกสุด ๆ ฉันสามารถเอาใส่ไว้ในรถได้เลย”
“รองประธานเฉินก็พูดไป มันไม่ใช่โรงงานของฉันหรอก มันเป็นของกลุ่มต่างหาก”
“ฮ่าฮ่า ก็คุณเป็นคนเปิดโรงงาน ! ”
“……”
“ผู้จัดการหลิว แล้วในตอนนี้ขวดพลาสติกขายดีไหม ? ”
“เดือนนี้เพิ่งขายไปสามแสนขวดเอง ! ”
“นี่มันกำลังเริ่มต้น เชื่อเถอะว่าอีกไม่นานขวดน้ำของคุณจะต้องเป็นที่นิยมอย่างแน่นอน”
“และในอนาคต ผู้จัดการว่านจากโรงงานเครื่องดื่มก็จะต้องมาสนับสนุนคุณจนกลายเป็นลูกค้ารายใหญ่ของคุณอีกด้วย ! ”
“ผู้จัดการหลิวก็พูดเกินไป เราต่างก็เป็นคนของเจียงเจียกรุ๊ปทั้งนั้น จะว่าไปผู้ช่วยเจียงก็ฉลาดมากที่แยกโรงงานออกเป็นอย่าง ๆ ไป หลังจากที่เข้าซื้อกิจการโรงงานผลิตเครื่องดื่มเถิงต้ามา เขาก็ลดต้นทุนผลิตภัณฑ์และค่าขนส่งด้วยการเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์จากขวดแก้วเป็นขวดพลาสติก และตอนนี้ในตลาดต่างก็ชื่นชอบสินค้าของเรา ! ”
“……”
“รองประธานเฉิน คุณจะไม่ให้ทิปพิเศษผมหน่อยเหรอ ? ”
“รองประธานหลี่ เงินเดือนของคุณก็ตั้งหลายร้อยหยวน แถมการนวดเท้าแต่ละครั้งก็ได้ค่าคอมมิชชั่นตั้งหกหยวน คุณยังจะขอทิบจากผมอีกเหรอ ทำไมไม่ไปถามผู้ช่วยเจียงเอาล่ะ ! ”
“รองประธานเฉิน ถ้าคุณไม่ให้ก็ไม่ต้องให้สิ ทำไมต้องให้ไปถามผู้ช่วยเจียงด้วยล่ะ ฉันจะกล้าไปถามเขาได้อย่างไร ! ”
“เหอะ ไปขอที่เขา เขาก็ไม่มีให้หรอก ! ”
“……”
“รองประธานเฉิน ฉันได้ข่าวมาว่าการสร้างอาคารชิงโจวนั้นราบรื่นมาก ตอนนี้อยู่ชั้นสี่แล้ว”
“พื้นถูกสร้างให้สูง ดังนั้นฐานรากจึงถูกวางลึก งานฐานรากด้านหน้าจะช้ากว่า แต่ความคืบหน้าด้านหลังจะเร็วกว่า”
“งั้นฉันตั้งหน้าตั้งตารอดูอาคารชิงโจวหลังจากที่สร้างเสร็จแล้ว ! ”
“ใช่ ฉันเองก็จะตัั้งตารอดูเหมือนกัน ! ”
“แล้วถ้าอาคารชิงโจวสร้างเสร็จแล้ว สำนักงานใหญ่ของเราจะถูกย้ายไปที่นั่นด้วยไหม ? ”
“ก็เห็นผู้ช่วยเจียงพูดแบบนั้นนะ ! ”
“ยอดไปเลย ฉันไม่เคยอยู่ในตึกสูงขนาดนั้นมาก่อน ! ”
“……”
“คุณเย่ แล้วก่อนหน้านี้ผมไม่เจอคุณเลย คุณไปไหนมาเหรอ ? ”
“ไปเทียนจิงมาครับ ! ”
“เทียนจิงเหรอ ว้าว จะว่าไปฉันยังไม่เคยไปกำแพงเมืองจีนกับพระราชวังต้องห้ามเลย คุณเย่ คุณเคยไปมาหมดแล้วหรือยัง ? ”
“รองประธานเฉิน คุณก็รู้ว่าผมไปทำงาน แทบจะไม่มีเวลาปลีกตัวไปไหนเลย ผมจะมีเวลาไปเที่ยวได้อย่างไร ! ”
“เป็นอย่างไรบ้าง ? คุณได้ข้อสรุปข้อตกลงการโฆษณาแล้วหรือยัง ? ”
“……”
พวกเขาพูดคุยกันอย่างเงียบ ๆ กับผู้คนที่นั่งล้อมรอบพวกเขา แต่ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมก็ได้เปิดออก พร้อมกับหลินเจียอินที่เดินเข้ามาก่อน และตามมาด้วยเจียงเสี่ยวไป๋ เฝิงเยี่ยนหง โจวเสี่ยวโจและหลี่ชิงอี
เมื่อเห็นแบบนั้น ทุกคนก็เงียบลงในทันที