ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1080 เขามีพรสวรรค์จริงด้วย
ตอนที่ 1080 เขามีพรสวรรค์จริงด้วย
หลินเจียตงและหลินเจียเหลียงรู้สึกเขินขึ้นมาเล็กน้อย
พวกเขามองหน้ากันและยิ้มออกมาอย่างขมขื่น เห็นได้ชัดว่าป้าจางไม่ไว้ใจพวกเขาสองพี่น้อง
แต่เมื่อลองคิดดูแล้ว ก็ดูเหมือนว่าฝีมือการทำอาหารของพวกเขาไม่น่าไว้ใจจริง ๆ
โชคดีที่เจียงเสี่ยวไป๋เป็นคนที่ทำอาหารจริง ๆ ส่วนพวกเขาสองคนก็ไม่ได้จะมาช่วยทำอะไร
หลังจากเข้าใจสิ่งนี้แล้ว สองพี่น้องก็มีความมั่นใจขึ้นมาอีกครั้ง
หลินเจียเหลียงจึงพูดว่า “ป้าจาง ไม่ต้องห่วง ฉันรับประกันว่าปู่จะชื่นชมอาหารที่พวกเราทำในเย็นวันนี้อย่างแน่นอน ! ”
“แต่…”
ป้าจางจะโล่งใจได้อย่างไร ?
เธออยากจะพูดออกมามากว่า: พวกคุณทำอาหารเป็นที่ไหนกันเล่า ?
หลังจากที่เธอกำลังจะพูดมันออกมา เธอก็ได้ยินเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น
“ป้าจาง ป้าออกไปช่วยเจียอินดูแลเด็ก ๆ เถอะครับ พวกเราสามพี่น้องจะช่วยกันทำอาหารเอง อย่ากังวลไปเลยครับ”
“อ้อ ได้ค่ะ!” ป้าจางได้ยินที่เจียงเสี่ยวไป๋พูดก็ตกลงอย่างมีความสุข “ฉันรู้แล้ว งั้นฉันจะไปช่วยดูอันอันและห่าวห่าวให้นะคะ ! ”
หากเจียงเสี่ยวไป๋อยู่ที่นี่ การทำอาหารก็จะไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเขารับปาก ก็ทำให้เธอรู้สึกสบายใจ เธอจึงไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ
ไปดูแลเด็ก ๆ และพูดคุยอยู่ข้างนอกก็สนุกกว่า
แค่เหตุผลสองข้อนี้ก็มากพอแล้ว
ป้าจางออกจากห้องครัวพร้อมรอยยิ้ม แต่หลินเจียตงและหลินเจียเหลียงกลับมีสีหน้าบูดบึ้ง
ทำไมเจียงเสี่ยวไป๋ถึงได้คุยกับเธอง่ายขนาดนี้ ?
“พวกพี่เลิกอึ้งได้แล้ว รีบล้างผักเร็วเถอะครับ ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋เข้าไปดูผักที่ยังล้างไม่เสร็จในอ่าง แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
หลินเจียตงกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ นายเก่งมากเลยนะที่พาฉันเข้าครัวได้”
หลินเจียเหลียงยังคงกล่าวอีกว่า “ไม่รู้หรือไงว่าฉันกับพี่ทำอาหารไม่เป็นเลย ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ก็ผมเข้ามาได้ยินพวกพี่บอกป้าจางว่าจะอวดทักษะการทำอาหาร แล้วทำไมพวกพี่ไม่ช่วยกันทำล่ะ ! ”
มุมปากของหลินเจียเหลียงกระตุกอย่างแรง ชายคนนี้กำลังตบหน้าเขาอยู่ เขาสัญญาว่าต่อไปนี้จะไม่เปิดเผยข้อบกพร่องของเขาออกมาให้เจียงเสี่ยวไป๋รู้เด็ดขาด!
“ฮึ่ม” มันช่างหดหู่ใจจริง ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋หัวเราะออกมาเสียงดังเมื่อเห็นสีหน้าของพวกเขา ครอบครัวควรพูดคุย หัวเราะ และเล่นกันแบบนี้ เพื่อให้บรรยากาศในครอบครัวมีชีวิตชีวามากยิ่งขึ้น
เขาสนุกกับความรู้สึกนี้จริง ๆ
อย่างไรก็ตาม ทุกอย่างจะต้องทำในปริมาณที่พอเหมาะ
หากเยอะไปก็จะเป็นการข่มขู่
หลังจากเห็นสีหน้าของทั้งสอง เขาก็ยอมแพ้ แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “โอเคครับ ผมจะทำกับอาหารเอง ส่วนพวกพี่ ในเมื่อมาอยู่ที่ห้องครัวแล้ว ผมก็ไม่ได้จะให้ช่วยอะไรหรอก ผมแค่มีเรื่องจะคุยกับพวกพี่เฉย ๆ ”
หลังจากได้ยินที่เขาพูด หลินเจียตงและหลินเจียเหลียงก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เริ่มพูดอย่างจริงจัง ก็ทำให้พวกเขาสบายใจขึ้นมาก
ดูสิ ในประโยคเดียว เขาบอกว่าจะรับหน้าที่ทำอาหารทั้งหมด และให้พี่ชายทั้งสองอยู่เฉย ๆ ส่วนที่เรียกมาก็เพราะมีวัตถุประสงค์อย่างอื่น
เขาช่างเป็นคนที่มีพรสวรรค์จริง ๆ
ที่จริงแล้วทั้งสองคนก็อยากคุยกับเจียงเสี่ยวไป๋เช่นกัน
แต่เมื่อมีชายชราอยู่ตรงนั้น ทุกคนก็ทำได้เพียงฟังเขาเท่านั้น ไม่มีใครสามารถพูดแทรกได้
“ตอนแรกฉันก็คิดว่าทำไม ที่แท้อยากจะพูดอะไรกับพวกฉันนี่เอง ! ” หลินเจียเหลียงพูดด้วยรอยยิ้ม “ตอนนี้เรามีแค่สามคนพี่น้องแล้ว มีอะไรก็พูดมาได้”
หลินเจียตงยิ้มและพูดว่า “ส่วนเรื่องนี้ มันก็แค่การทำอาหารไม่ใช่เหรอ เอาน่า ฉันก็ทำได้ ฉันเองก็เป็นคนก้นครัวเหมือนกัน ! ”
เจียงเสี่ยวไป๋ที่ฟังก็ได้แต่จับหน้าผากของเขา
เขาหัวเราะเยาะออกมาและเมินเฉยกับเรื่องนี้ จากนั้นทั้งสามคนก็พูดคุยกันไปด้วยขณะล้างผัก
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “มาพูดถึงฝั่งพี่เจียเหลียงกันเถอะ”
หลินเจียเหลียงพยักหน้า “นายพูดมาเถอะ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “การก่อสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงได้เริ่มต้นแล้ว ตอนนี้เงินของบริษัทการลงทุนเจียงเฉิงค่อย ๆ เอาไปลงทุนกับถนนซุปเปอร์ไฮเวย์หวงเจียง (ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์จากหวงโจวถึงเจียงเฉิง) ของถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียง นอกจากนี้ ยังมีการลงทุนในโครงการสนับสนุนบางส่วนของเมืองชิงโจวอีกด้วย”
หลินเจียเหลียงกล่าวว่า “ฉันรู้ทุกอย่างก่อนที่นายจะพูดแล้ว”
เขาเหลือบมองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ “แต่น่าเสียดายที่ฉันไม่มีส่วนในการลงคะแนนเสียงอนุมัติให้”
แม้ว่าเบื้องบนจะรู้สึกว่าการลงทุนบนถนนซุปเปอร์ไฮเวย์จากชิงโจวไปยังหวงโจวนั้นเสี่ยงเกินไป แต่ข้อเท็จจริงที่ตามมาก็พิสูจน์ให้เห็นว่าเจียงเจียกรุ๊ปนั้นกล้าที่จะลงทุน ซึ่งบริษัทการลงทุนเจียงเฉิงก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่กล้าลงทุน
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “มันเป็นเพียงส่วนหนึ่งของถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ที่ทอดยาว ถ้าไม่ลงทุนในตอนนี้ ก็ต้องเอาไปลงทุนกับโครงการอื่นอยู่ดี”
หลินเจียเหลียงพูดด้วยความประหลาดใจ “นายมีโครงการเพิ่มมาอีกแล้วเหรอ ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋พูดด้วยรอยยิ้ม “ไม่ใช่ว่าผมมีโครงการอะไรเพิ่มมา แต่โครงการที่ผมคิดไว้ยาวเป็นหางว่าวแล้วต่างหาก”
หลินเจียเหลียงไม่เข้าใจอยู่ครู่หนึ่ง และพูดว่า “นายกำลังพูดถึงเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ในหลายพื้นที่ทั่วประเทศของเรายังไม่มีถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ หากต้องการลงทุนจริง ๆ ก็มีโครงการให้ลงทุนทุกที่ ตราบใดที่มีเงินมากพอ”
หลินเจียเหลียงกลอกตามองมาที่เขา “นายคิดว่าเงินของประเทศนั้นปลิวมาตามลมหรือจะพิมพ์ออกมาเมื่อไหร่ก็ได้งั้นเหรอ”
“พูดตามตรง ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงเป็นเพียงโครงการนำร่องเท่านั้น ก่อนที่โครงการนำร่องจะสำเร็จนั้น รัฐคงไม่กล้าลงทุนในถนนซุปเปอร์ไฮเวย์สายอื่น”
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่แปลกใจกับเรื่องนี้
ในชาติที่แล้ว ประเทศได้สร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์อย่างแข็งขันหลังจากการทดลองใช้ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เซี่ยงไฮ้-เจียชิง
ชาตินี้ แม้ประเทศจะมีถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ตั้งแต่เนิ่น ๆ เนื่องจากการดำเนินการของเขา แต่ทัศนคติของประเทศที่มีต่อโครงการใหม่นี้ก็ยังคงเหมือนชาติที่แล้ว
เขายิ้มและพูดว่า “ถ้ายังไม่อยากลงทุนในถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ ก็สามารถลงทุนในโครงการอื่นได้”
หลินเจียเหลียงกล่าวว่า “เอาล่ะ งั้นก็มาคุยกันก่อน”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “แล้วทางรถไฟล่ะ ? ”
หลินเจียเหลียงเหลือบมองเจียงเสี่ยวไป๋ “นายนี่เก่งจริง ๆ ฉันกล้าพูดเลยว่าแม้แต่ระดับสูง ก็ยังสนใจในโครงการนี้”
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้จริงจังและพูดว่า “จะทำอย่างไรกับเรื่องนี้ได้ ก็ประเทศตอนนี้ไม่มีเงิน ทางรถไฟก็มีเพียงไม่กี่ที่”
หลินเจียเหลียงพยักหน้าและถอนหายใจ “ใช่ ประเทศของเรายังยากจนเกินไป”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “ถ้าคุณต้องการรวยก็สร้างถนนก่อน”
“ถนนซุปเปอร์ไฮเวย์เป็นโครงการใหม่ และยังไม่มีที่ไหนประสบความสำเร็จให้เห็น แต่ในประเทศมีทางรถไฟมาแล้วหลายสาย”
ทางรถไฟสายแรกของประเทศจีนได้สร้างขึ้นตั้งแต่ปี 1879 คือทางรถไฟอู่ซ่ง มีประวัติยาวนานกว่าร้อยปีนับตั้งแต่ถูกสร้างขึ้น และในปี 1984 ระยะทางของรางรถไฟในประเทศอยู่ที่ 144,100 กิโลเมตร รองจากสหรัฐอเมริกาเท่านั้น
เมื่อเห็นท่าทางจริงจังของเจียงเสี่ยวไป๋ ดูเหมือนว่าหลินเจียเหลียงจะเข้าใจอะไรบางอย่างในทันใด และถามออกมาว่า “นายหมายถึง… ต้องการสร้างทางรถไฟในชิงโจวใช่ไหม ? ”
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ใช่ ผมต้องการเชื่อมต่อทางรถไฟระหว่างหวงโจวและอู๋ตู”
“ด้วยวิธีนี้ การเดินทางจากทางตะวันออกไปยังตะวันตกของชิงโจวก็จะสะดวกมากขึ้น”
หลินเจียเหลียงกล่าวว่า “นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “แต่ก็เป็นสิ่งที่ดี”
หลินเจียนเหลียงกล่าวอย่างมีความสุข “นายพูดถูก ถ้าชิงโจวมีทางรถไฟ การคมนาคมก็จะสะดวกมากขึ้น อย่างไรจะต้องมีแบบจำลองทางรถไฟก่อน”
เขาถอนหายใจ “ฉันเดาว่ามันคงจะยาก”
ถ้ามันง่าย ผู้บังคับบัญชาคงจะเห็นด้วยกับบริษัทการลงทุนเจียงเฉิงที่จะลงทุนสร้างถนนซุปเปอร์ไฮเวย์หวงเจียงบนถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ชิงเจียงไปแล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “ไม่ว่าจะยากหรือไม่ก็ตาม เมืองชิงโจวได้เอาโครงการนี้มาเสนอที่เทียนจิงแล้ว”
หลินเจียเหลียงกล่าวว่า “หลังจากโครงการได้รับการอนุมัติ หากจำเป็น ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสนับสนุนชิงโจวในการสร้างทางรถไฟ”
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “พี่เจียเหลียง ผมไม่กังวลเกี่ยวกับแหล่งเงินทุนในการสร้างทางรถไฟ หากโครงการได้รับการอนุมัติแล้ว เรื่องเงินทุนก็จะไม่มีปัญหาอะไร”
มุมปากของหลินเจียเหลียงกระตุกอีกครั้ง ผู้ชายคนนี้ดูจะมั่นใจมาก
แม้แต่ธนาคารก็ไม่กล้ารับปากว่าจะไม่ขาดเงิน แต่ผู้ชายคนนี้กลับดูมั่นใจกับเรื่องนี้มาก
แต่เขาก็เข้าใจความหมายของเจียงเสี่ยวไป๋และพูดว่า “นายต้องการให้ฉันช่วยในการสนับสนุนโครงการนี้ไหม ? ”