ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1102 การเตรียมการของจางอี้เต๋อ

ตอนที่ 1102 การเตรียมการของจางอี้เต๋อ

เมื่อเฉินอันผิงและเย่กวงโต้วออกจากห้องทำงานของเจียงเสี่ยวไป๋ เย่กวงโต้วก็กล่าวว่า “รองประธานอัน ผมขอตัวก่อนนะครับ”

เฉินอันผิงกล่าวว่า “เสี่ยวเย่ อย่าเพิ่งไป”

เย่กวงโต้วหยุดและถามว่า “รองประธานอัน มีอะไรอีกหรือเปล่าครับ ? ”

เฉินอันผิงโบกมือ “ไม่ใช่ธุระอะไรหรอก ฉันแค่อยากถามคุณ คุณคิดว่าปฏิกิริยาของผู้ช่วยเจียงที่มีต่อบริษัทพาณิชย์เทียนจั้วนั้นแปลกไปหน่อยไหม”

เย่กวงโต้วพยักหน้าและกล่าวว่า “นิดหน่อยครับ ผมสังเกตเห็นว่าตอนที่เขาฟัง หลังจากที่คุณพูดชื่อบริษัทพาณิชย์เทียนจั้วขึ้นมา มือของเขาที่กำลังจะจุดบุหรี่ก็หยุดลงชั่วครู่ ผมรู้สึกเหมือนว่าเขาจะรู้เกี่ยวกับการมีอยู่ของบริษัทพาณิชย์เทียนจั้วมานานแล้ว”

เฉินอันผิงกล่าวว่า “ถูกต้อง”

เย่กวงโต้วรู้สึกงุนงง และถามว่า “รองประธานอัน ถูกต้องอะไรครับ”

เฉินอันผิงกล่าวว่า “ฉันเห็นด้วยกับคุณ ถ้าผู้ช่วยเจียงไม่ทราบเกี่ยวกับการมีอยู่ของบริษัทพาณิชย์เทียนจั้ว เขาจะต้องให้เราตรวจสอบโดยเร็วที่สุด ด้วยนิสัยของเขาแล้ว เขาคงไม่ยอมให้มีการแข่งขันที่ไม่แน่นอนเกิดขึ้นแน่”

“เอาล่ะ ! ” เย่กวงโต้วกล่าวว่า “ผู้ช่วยเจียงก็คือผู้ช่วยเจียง เขาก็น่าจะมีช่องทางของตัวเองอยู่แล้ว”

“รองประธานอัน ผมยังมีอีกเรื่องที่จะบอกคุณ”

เฉินอันผิงเริ่มสนใจและถามว่า “เรื่องอะไร ? ”

จากนั้น เย่กวงโต้วก็บอกเฉินอันผิงเกี่ยวกับเรื่องที่เจียงเสี่ยวไป๋รู้ชื่อเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องไซอิ๋ว

หลังจากพูดจบ เขาก็พูดว่า “รองประธานอัน คุณรู้ไหมว่าผมรับผิดชอบโฆษณากับทีมงานของ ‘ไซอิ๋ว’ ผมคือคนที่ติดต่อกับผู้อำนวยการหยางของเรื่อง ‘ไซอิ๋ว’ มากที่สุด แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังไม่รู้ว่าเพลงประกอบของเรื่อง ‘ไซอิ๋ว’ คือเพลงอะไร แต่ผู้ช่วยเจียงรู้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขามีช่องทางของตัวเอง”

พวกเขาคิดแค่ว่าเจียงเสี่ยวไป๋มีสายสืบ แต่พวกเขาไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วมันไม่ได้เป็นแบบนั้น

เหตุผลที่เจียงเสี่ยวไป๋รู้จักเพลงประกอบของ ‘ไซอิ๋ว’ ก็เพราะว่าเขาเป็นคนที่กลับมาเกิดใหม่

สิ่งนี้ทำให้พวกเขาเข้าใจผิด

เฉินอันผิงตบไหล่ของเย่กวงโต้ว แล้วพูดว่า “โชคดีที่คุณเตือนฉันให้บอกผู้ช่วยเจียงเกี่ยวกับบริษัทพาณิชย์เทียนจั้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงคิดว่าฉันตอบสนองช้า มีบริษัทแบบนี้ปรากฏขึ้นมา แต่ฉันไม่รู้ข่าวใหญ่เช่นนี้ด้วยซ้ำ”

เย่กวงโต้วพูดว่า “ผู้ช่วยเจียงรู้จักคุณดีและคงไม่คิดแบบนั้นครับ อย่างไรผมขอกลับไปเขียนแผนก่อน รองประธานอัน อย่างไรก็รบกวนคุณติดต่อบริษัทพาณิชย์เทียนจั้วให้ทีนะครับ”

“ไม่ต้องกังวล ! ” เฉินอันผิงตกลง “ปล่อยให้เรื่องนี้เป็นหน้าที่ของฉัน”

ทั้งสองแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเองต่อ

ในช่วงบ่าย หลินเจียอินได้ยินว่าการจัดประชุมประจำปีของตัวแทนจำหน่ายในปีนี้จะเป็นคอนเสิร์ต เธอก็รีบมาพบกับเจียงเสี่ยวไป๋ทันที

“สามี คุณจะจัดคอนเสิร์ตจริง ๆ เหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “ใช่ รัฐมนตรีจางเข้ารับตำแหน่งแล้ว เขาอยากให้งานนี้ใหญ่ขึ้น และได้รับความนิยมกว่าปีที่แล้ว ผมจึงบอกให้เย่กวงโต้วจัดคอนเสิร์ต”

หลินเจียอินกล่าวด้วยความตื่นเต้น “เยี่ยมมาก เมื่อถึงเวลาฉันจะต้องไปดูมันให้ได้”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “ตำแหน่งประธานไม่สามารถหยุดคุณได้จริง ๆ ”

หลินเจียอินเม้มริมฝีปากแล้วยิ้ม “งั้นตกลงตามนี้นะ ฉันอยากไปดูคอนเสิร์ต”

“และฉันจะพาพ่อกับแม่ของฉันไปด้วย”

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและตกลง “ไม่มีปัญหา”

เนื่องจากตอนนี้เที่ยวบินเปิดทำการแล้ว จึงสะดวกมากในการเดินทางไปมาระหว่างเจียงเฉิงและชิงโจว

เฉินอันผิงเองก็ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมาก เขาติดต่อผู้คนจากบริษัทพาณิชย์เทียนจั้วในวันรุ่งขึ้นทันทีและตกลงที่จะร่วมมือกัน

หลังจากบอกเรื่องนี้กับหลินเจียอิน เขาก็ต่อพากั๋วติงบินไปที่เจียงเฉิงเพื่อต่อเครื่องไปที่เซี่ยงไฮ้

เย่กวงโต้วเองก็ได้วางแผนเบื้องต้น จากนั้นจึงไปพบกับจางอี้เต๋อซึ่งนัดเจอกันที่ร้านนวดเท้าเหมือนเดิม

เนื่องจากเป็นเพราะจางอี้เต๋อไปรับตำแหน่งใหม่ ทำให้ตำแหน่งนายกเทศมนตรีของชิงโจวในตอนนี้ว่างอยู่

เมื่อทั้งสองพบกัน จางอี้เต๋อก็พูดมันออกมาโดยตรงว่า “ได้วางแผนไว้แล้วหรือยัง ? ”

เย่กวงโต้วกล่าวว่า “ตามคำแนะนำของคุณ ผมได้ไปปรึกษากับผู้ช่วยเจียงหลังจากที่ผมกลับไปทันที และเขาก็บอกทิศทางในการจัดกิจกรรมให้ผมมา”

จางอี้เต๋อกล่าวว่า “อ้อ” และพูดว่า “ไหนลองพูดมาสิ”

เขาสุภาพกับเจียงเสี่ยวไป๋มาก

ทั้งสองไม่เพียงแต่มีความสัมพันธ์ทางด้านธุรกิจเท่านั้น แต่ยังเป็นเสมือนเพื่อนกันอีกด้วย พวกเขาสามารถพูดคุยเกี่ยวกับอะไรก็ได้ หรือแม้แต่เรื่องไร้สาระ

แต่สำหรับเย่กวงโต้ว จางอี้เต๋อถือว่าเขาเป็นลูกจ้างของเจียงเสี่ยวไป๋ก็เท่านั้น

ด้วยสถานะและตำแหน่งของเขา เขาไม่คิดที่จะสุภาพกับเย่กวงโต้ว ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างตรงไปตรงมา

แม้ว่าเย่กวงโต้วจะยังเด็ก แต่เขาก็ทำงานกับเจียงเสี่ยวไป๋มามากกว่าหนึ่งปีแล้ว เขามีประสบการณ์และก็พอจะมองคนออก หลังจากฟังออกว่าจางอี้เต๋อไม่ได้พูดคุยกับเขาอย่างสุภาพสักเท่าไหร่ เขาก็ตรงไปที่หัวข้อนี้ทันทีและพูดว่า “ผู้ช่วยเจียงบอกว่าจะจัดการประชุมที่เจียงเฉิง แต่จะเป็นในรูปแบบคอนเสิร์ตที่มีศิลปินคนดังของประเทศมาทำการแสดง”

เขาพูดออกมาอย่างกระชับ และได้ใจความ

เมื่อจางอี้เต๋อได้ยินแบบนี้ ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

ฮ่าฮ่า…นี่สิถึงเรียกว่าความคิดของเจียงเสี่ยวไป๋

”เป็นความคิดที่ดี ลงมือทำเลย ! ”

จางอี้เต๋อไม่ได้ถามรายละเอียดอะไร และตัดสินใจทันที นอกจากนี้เขายังกล่าวอีกว่า “ฉันจะไปที่เจียงเฉิงพรุ่งนี้ หากคุณต้องการความช่วยเหลืออะไร คุณสามารถติดต่อฉันได้เลย”

“วันมะรืนนี้ เมื่อถึงเวลา ฉันจะบอกให้เลขาโทรหาคุณ”

เย่กวงโต้วพูดทันทีว่า “ดีครับ ขอบคุณรัฐมนตรีจางที่ให้การสนับสนุน ถ้าจำเป็นผมจะขอให้คุณช่วยแน่นอน”

เขาเพียงแค่ตอบรับอย่างสุภาพ แต่ที่จริงแล้วเขาไม่มีความตั้งใจที่จะขอความช่วยเหลือจากจางอี้เต๋อ

ไม่ใช่ว่าเจียงเจียกรุ๊ปไม่มีใครในเจียงเฉิงให้ขอความช่วยเหลืออีก

หลินเจียจวินคือผู้ช่วยที่ดีที่สุด

จางอี้เต๋อไม่ฟังแผนการโดยละเอียดของเย่กวงโต้วแม้แต่น้อย ผู้นำระดับเขาเพียงแค่เข้าใจทิศทางก็เท่านั้น เขาสนับสนุนเย่กวงโต้วด้วยคำพูดไม่กี่คำ ก่อนจะแยกจากกัน

หลังจากที่เย่กวงโต้วจากไปแล้ว เฉินเซียนจิ้นก็เข้ามาหาเขา

“เชิญนั่งก่อนสิ”

จางอี้เต๋อทักทายเฉินเซียนจิ้นอย่างจริงใจและเชิญให้เขานั่งลง เขาสุภาพกับเฉินเซียนจิ้นมากกว่าเย่กวงโต้วมาก

“ขอบคุณครับ ! ”

เฉินเซียนจิ้นขอบคุณเขาและนั่งลงตรงข้ามกับเขาอย่างสุภาพ

จางอี้เต๋อรินชาให้เขาแล้วพูดว่า “เซียนจิ้น คุณเองก็อยู่กับฉันมานานแล้ว ที่ผ่านมา คุณทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีมาก ทั้งเรื่องงานและเรื่องที่ต้องดูแลฉันเป็นการส่วนตัว ขอบคุณจริง ๆ ! ”

เฉินเซียนจิ้นรีบพูดว่า “นี่คือสิ่งที่ผมควรทำ”

จางอี้เต๋อโบกมือ “คุณไม่จำเป็นต้องสุภาพ และคุณไม่จำเป็นต้องเป็นทางการกับฉันมากเหมือนเมื่อก่อน ที่ฉันเรียกคุณมาที่นี่วันนี้ก็เพื่อจะถามคุณว่า คุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับงานที่คุณทำ ? ”

จางอี้เต๋อถูกย้ายไปที่กระทรวงพาณิชย์ประจำมณฑล จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะย้ายเฉินเซียนจิ้นตามกันไป กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ งานของเฉินเซียนจิ้นในฐานะเลขานุการของนายกเทศมนตรีก็ได้สิ้นสุดลงแล้ว

เฉินเซียนจิ้นกล่าวว่า “สำหรับที่ทำงาน ผมสามารถปฏิบัติตามกฏขององค์กรได้โดยไม่มีข้อกำหนดพิเศษอะไร”

จางอี้เต๋อเหลือบมองเขาแล้วพูดว่า “ก่อนที่ฉันจะจากไป ฉันได้เตรียมการไว้ให้คุณแล้ว มีสามแห่งที่คุณสามารถเลือกได้”

“ที่แรกคือ ไปที่สำนักงานพาณิชย์ ที่นี่เราจะยังคงอยู่ในระบบเดียวกัน ที่ที่สองคือไปที่เมืองเหลียงเหอโข่วเพื่อไปเป็นนายอำเภอที่นั่น ส่วนที่ที่สามไปที่เขตพัฒนาเศรษฐกิจเฉิงหนาน และทำงานเป็นรองนายอำเภอภายใต้สังกัดฉงไห่เยี่ยน”

เฉินเซียนจิ้นไม่ได้เลือกทันที แต่เขาได้ขอคำแนะนำ “ในฐานะที่คุณเป็นนายกเทศมนตรีเก่า คุณช่วยแนะนำผมหน่อยได้ไหม ! ”

จางอี้เต๋อยิ้มและพูดว่า “ถ้าตามความคิดของฉัน คุณควรเลือกไปที่เขตพัฒนาเศรษฐกิจ ! ”

เฉินเซียนจิ้นไม่ลังเลใจ และพูดขึ้นมาทันที “โอเคครับ ผมจะฟังคุณ”

บางครั้ง เราก็ไม่จำเป็นต้องคิดด้วยตัวเอง

มีคนที่มีวิสัยทัศน์กว้างกว่าอยู่ตรงหน้าแล้ว การเชื่อฟังเขาก็ไม่น่าจะเสียหายอะไร

จางอี้เต๋อพยักหน้าด้วยความพอใจและเตือนออกมาว่า “เมื่อคุณไปที่เขตพัฒนาเศรษฐกิจ คุณควรสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเฉินหยวนเฉา และติดต่อกับเจียงเสี่ยวไป๋ให้มาก…”