ผมย้อนอดีตมาเปลี่ยนชะตายุค 80 (นิยายแปล) - ตอนที่ 1190 พ่อตาของฉันเจ้าเล่ห์มาก !

ตอนที่ 1190 พ่อตาของฉันเจ้าเล่ห์มาก !

“เรื่องบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋พูดออกมาช้า ๆ

หลินต้าเหว่ยเคยได้ยินเกี่ยวกับงานบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ เขาขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “งานบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์มันเคยจัดขึ้นที่หรงเฉิงมาก่อนไม่ใช่เหรอ ? แล้วมันเกี่ยวข้องกับอำเภอเจี้ยนหยางอย่างไร ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “พ่อครับ โรงงานผลิตเหล้าและเครื่องดื่มส่วนใหญ่ของเจียงเจียกรุ๊ปอยู่ในเจี้ยนหยาง และงานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์จะเป็นงานที่เราใช้เปิดตัวผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มและเหล้าหลายร้อยรายการ……”

ทันทีที่เขาพูดเช่นนี้ออกมา หลินต้าเหว่ยก็เริ่มสนใจ

ใช่แล้ว งานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์นี้ถือเป็นงานสั่งซื้อและงานแสดงสินค้าในอุตสาหกรรมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เครื่องดื่มทั่วไปและขนมขบเคี้ยวที่โรงงานของเจียงเจียกรุ๊ปผลิตออกมา

ในปัจจุบัน เหล้าและเครื่องดื่มของเจียงเจียกรุ๊ปมีหลายยี่ห้อและมีคุณภาพสูงจนสามารถครอบครองตลาดในประเทศได้ครึ่งหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

ส่วนผลิตภัณฑ์ขนมก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เริ่มจากเมล็ดแตงห้ารสชาติ เมล็ดฟักทองทรงเครื่อง ล่าเถียว ฟองเต้าหู้แห้ง เนื้อแดดเดียว…

ปัจจุบัน ขนมมากกว่าครึ่งหนึ่งซึ่งก็มีหลายร้อยรายการในร้านโยวผิ่นเป็นขนมที่ผลิตที่โรงงานในเจี้ยนหยาง

ในบรรดาผลิตภัณฑ์เหล่านี้มีเพียงลูกกวาดเท่านั้นที่ผลิตในโรงงานลูกกวาดที่ชิงโจว แม้ว่าจะมีไม่มากนัก แต่ผลิตภัณฑ์ใหม่ เช่น อมยิ้มและหมากฝรั่งก็สะดุดตาอย่างไม่ต้องสงสัย !

เจียงเจียกรุ๊ปมีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ลูกกวาดและของขบเคี้ยวมากมาย ทำให้สามารถจัดงานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ขนาดใหญ่ขึ้นมาได้ด้วยตัวเองอย่างเต็มที่ !

หลินต้าเหว่ยหายใจเร็วเล็กน้อย และถามออกไปว่า “แล้วลูกจะไปจัดที่ไหน ชิงโจวหรือเจียงเฉิง ? ”

“ไม่ครับ ! ” เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหัว “เราจะไปจัดที่เทียนจิงโดยตรงเลย พ่อคิดว่าไงครับ ? ”

“ไปจัดที่เทียนจิงงั้นเหรอ ? ”

หลินต้าเหว่ยรู้สึกงงงวยเล็กน้อย เมื่อปีที่แล้วงานแสดงการลงทุนของเจียงเจียกรุ๊ปจัดขึ้นที่เจียงเฉิง และมันก็กลายเป็นที่ฮือฮาไม่น้อย

ด้วยเวลา สถานที่และคนที่เหมาะสม เขาคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋น่าจะเลือกเจียงเฉิงให้เป็นเจ้าภาพงานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ในครั้งนี้ แต่เขาไม่คาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะไปเทียนจิง

แต่แล้วเขาก็รู้สึกโล่งใจ เจียงเจียกรุ๊ปแทบจะกลายเป็นเอกลักษณ์ของมณฑลจีนตอนกลางอยู่แล้ว มันจึงถึงเวลาที่จะต้องก้าวไปสู่โลกที่กว้างขึ้นแล้ว

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มและพูดว่า “พ่อครับ พ่อไม่อยากให้เจี้ยนหยางโด่งดังไปทั่วประเทศเหรอครับ ? นี่ถือเป็นโอกาสที่ดีเลยนะ ! ”

ทันใดนั้น ดวงตาของหลินต้าเหว่ยก็ดูจะแน่วแน่ขึ้นมา เขาหันไปมองเจียงเสี่ยวไป๋และพูดอย่างเร่งรีบว่า “ลูกหมายถึง……ให้ทางเจี้ยนหยางเป็นเจ้าภาพจัดงานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์งั้นเหรอ ? ”

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกไม่อยากจะเชื่อเล็กน้อย

ทำไมเจียงเจียกรุ๊ปไม่ใช้โอกาสที่ดีเช่นนี้ในการประชาสัมพันธ์ ทำไมจึงส่งมอบให้กับอำเภอเจี้ยนหยาง ?

เจียงเสี่ยวไป๋ดูเหมือนจะเข้าใจความสงสัยของพ่อตาเขา และพูดด้วยรอยยิ้ม “พ่อครับ แม้ว่าโรงงานหลักของเจียงเจียกรุ๊ปจะอยู่ในชิงโจวและเจี้ยนหยางเป็นส่วนใหญ่ แต่ผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ที่โปรโมตในงานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์นี้ก็ผลิตในเจี้ยนหยาง และการจัดขึ้นในนามของอำเภอเจี้ยนหยางก็มีความน่าเชื่อถือมากกว่าจัดขึ้นในนามของเจียงเจียกรุ๊ป แต่พ่อก็ต้องออกงบประมาณในการสนับสนุนครั้งนี้ด้วย”

หลินต้าเหว่ยพูดไม่ออกเลย

ฉันคิดว่าอำเภอเจี้ยนหยางจะได้รับประโยชน์มากมายจากการเป็นเจ้าภาพงานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์นี้ แต่ไม่คาดคิดว่าที่เจียงเสี่ยวไป๋ให้เป็นเจ้าภาพจะเพราะเหตุผลนี้

เขาถูกผู้ชายคนนี้ปั่นหัวมานับครั้งไม่ถ้วน !

หลินต้าเหว่ยเหลือบมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความโกรธ โดยไม่คิดที่จะหลงกลลูกเขยคนนี้แล้ว

แต่เขาไม่เต็มใจที่จะละทิ้งโอกาสที่ดีเช่นนี้ในการโปรโมตเจี้ยนหยาง

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่งานบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์นี้ประสบความสำเร็จ ผลผลิตของโรงงานเหล่านั้นในเจี้ยนหยางก็จะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดอย่างที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นกำไรและรายได้จากภาษีก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมากอย่างแน่นอน

ไม่มีเหตุผลใดที่เขาจะต้องปฏิเสธเป็นเจ้าภาพงานนี้ !

หลินต้าเหว่ยรู้สึกเสียใจ

เขาคิดแล้วว่าจะไม่ปล่อยให้ลูกเขยคนนี้เอาเปรียบเขาง่าย ๆ อีก แต่ลูกเขยกลับยื่นผลไม้อาบยาพิษมาให้เขาเอาเสียได้

ซึ่งมันก็น่าเย้ายวนใจมาก !

เขาหายใจเข้าแล้วพูดว่า “ถ้าลูกต้องการให้อำเภอเจี้ยนหยางของเราออกหน้าเป็นเจ้าภาพจัดงานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์นี้ให้ มันไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่พ่อก็มีเงื่อนไขเหมือนกัน”

แน่นอนว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่มีทางยอมแน่

“พ่อครับ ผมยังไม่ได้พูดเงื่อนไขอะไรเลย พ่อก็มีเงื่อนไขกับผมแล้วเหรอครับ ? ”

“ไม่ได้ ไม่ได้ ! ไม่ได้เด็ดขาด ! ”

หลินต้าเหว่ยกล่าวว่า “แน่ใจนะว่าไม่ได้ ? ”

จู่ ๆ เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกไม่ดี เขามองไปที่หลินต้าเหว่ยอย่างระมัดระวัง แต่ก็ไม่เห็นพิรุธใดเลย เขาจึงกัดฟันและยืนกรานออกมาว่า “พ่อครับ มันไม่ได้จริง ๆ ! ”

“พ่อต้องรู้ก่อนว่าการจัดงานแสดงบูธเครื่องดื่มและแอลกอฮอล์ระดับชาติในเทียนจิงนั้น เราจะต้องจัดเตรียมทุกสิ่งทุกอย่าง ตั้งแต่การเช่าสถานที่ การจัดเตรียมสถานที่ การขนย้ายผลิตภัณฑ์ การจัดเตรียมบุคลากร ไปจนถึงการโปรโมตล่วงหน้า การรายงานในสถานที่ และการติดตามผล ทุกอย่างมีค่าใช้จ่าย มันคือเงินทั้งหมด ! ”

“และเจียงเจียกรุ๊ปได้ใช้กำลังคน วัสดุ และทรัพยากรทางการเงินไปมากมาย แต่เป็นอำเภอเจี้ยนหยางที่ได้หน้าไป และพ่อก็กำลังจะมาสร้างเงื่อนไขกับเราอีก แบบนี้คงไม่ได้ครับ ? ”

“เอาล่ะ หยุดพูดได้แล้ว หากลูกต้องการให้เราออกหน้าในเรื่องนี้ให้ แล้วทำไมเราจะต้องออกเงินสนับสนุนด้วยล่ะ ? ”

“……”

เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงพูดต่อไป

หลินต้าเหว่ยส่ายหัวและปฏิเสธที่จะฟังอยู่ดี เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋หุบปาก เขาก็ถามอย่างใจเย็น “พูดเสร็จแล้วเหรอ ? ”

เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า “จบแล้วครับ ! ”

หลินต้าเหว่ยกล่าวว่า “เอาเถอะ ฉันเหนื่อยมาหลายวันแล้ว ฉันเดาว่าฉันคงไม่สบาย เดี๋ยวว่าจะไปโรงพยาบาลสักหน่อย”

เจียงเสี่ยวไป๋สะดุ้ง จากนั้นก็แสดงสีหน้าเป็นกังวลขึ้นมาทันที และถามด้วยความเป็นกังวล “พ่อ พ่อเป็นอะไรไปเหรอครับ ? ”

หลินต้าเหว่ยชี้ไปที่หน้าอกของเขา “ตรงนี้ ! ” จากนั้น เขาก็ชี้ไปที่หัวของเขา “ตรงนี้ด้วย ! ”

เขายังคงชี้ไปอีกหลายส่วน ราวกับว่าเขาเจ็บไปทั่วทั้งตัว

เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกสับสนเล็กน้อย

มันเป็นไปไม่ได้ !

แม้แต่ชายชราที่อยู่ในเทียนจิงก็อายุ 97 ปีแล้ว แต่ร่างกายของเขายังไม่มีปัญหาอะไรเลย !

เจียงเสี่ยวไป๋มีสีหน้าแปลก ๆ เห็นได้ชัดว่าพ่อตาของเขากำลังแสร้งทำ

ร้ายกาจ !

นี่คือหนึ่งในทักษะการเอาชีวิตรอดที่สำคัญที่ผู้นำหลายคนรู้

เจียงเสี่ยวไป๋ไม่คาดคิดว่าพ่อตาของเขาก็จะใช้อุบายนี้กับเขาเหมือนกัน

แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อตาถึงทำเช่นนี้ ?

เพราะต่อให้ทำแบบนี้ไปก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี ?

ซึ่งถ้าเป็นเขา คงไม่เลือกทำแบบนี้แน่นอน

เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม “พ่อ อย่าทำแบบนี้เลยนะครับ เพราะมันก็แค่ยืดเวลาออกไปเปล่า ๆ เราสามารถพูดคุยอย่างเปิดเผยได้”

หลินต้าเหว่ยแอบมุ่ยปาก พลางคิดในใจว่างั้นฉันคุยกับเขาอย่างเปิดเผยได้ไหมล่ะ ? ยิ่งเราพูดคุยกันมากเท่าไร อำเภอเจี้ยนหยางก็ยิ่งเสียเปรียบมากเท่านั้น

จากนั้นเขาก็จับหน้าอกของเขา แล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร รีบพาพ่อไปโรงพยาบาลก่อน”

เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “พ่อครับ วันนี้เป็นเทศกาลโคมไฟ พ่อจะไม่อยู่ฉลองเทศกาลโคมไฟที่บ้านเหรอ ! ”

หลินต้าเหว่ยพูดด้วยความโกรธ “พ่อรู้สึกไม่สบาย ทำไมพ่อจะต้องอยู่เฉลิมฉลองเทศกาลโคมไฟด้วยล่ะ”

“อย่างไรก็ตาม ลูกจ้างพี่เลี้ยงเด็กสองคนมาที่บ้านไม่ใช่เหรอ ? บอกให้คนขับรถไปรับพวกเธอมาที่นี่สิ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงและอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “พ่อครับ พ่อไม่สบายจะไปโรงพยาบาล แล้วมันเกี่ยวอะไรกับไปรับเฉินหยุนและหวังเสวี่ยฮัวมาที่นี่ด้วย ? ”

เขาไม่รู้ว่าพ่อตาของเขาจะมาไม้ไหนอีก ?

หลินต้าเหว่ยพูดด้วยความโกรธว่า “ถ้าฉันป่วย เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล หลินเจียอินลูกสาวคนโตของฉันก็ต้องไปเฝ้าไข้ฉันที่โรงพยาบาลไม่ใช่เหรอ ? ”

“พ่อให้ลูกไปรับพี่เลี้ยงสองคนมาที่นี่ ก็เพื่อให้มาดูแลเจียงห่าวและเจียงอันโดยเฉพาะ เมื่อพี่เลี้ยงอยู่ที่นี่ เจียอินก็สามารถไปดูแลพ่อได้ ! ”

เจียงเสี่ยวไป๋ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

ไม่คิดว่าพ่อตาของเขาจะใช้ไพ่ตายนี้ !