พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 513 การเดินทางที่คุ้มค่า

ตอนที่ 513

การเดินทางที่คุ้มค่า

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวดึงพวกแมลงเม่าทั้งสาขาออกไป และมอบชีวิตใหม่กับผลประโยชน์ที่มั่นคงให้กับพวกพนักงานที่น่าสงสาร

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงกลายเป็นผู้มีพระคุณที่ยิ่งใหญ่ของพวกพนักงาน

ทุกคนรู้สึกขอบคุณถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาก

แต่ในเมื่อเรื่องนี้ได้รับความกระจ่างแล้ว ซึ่งก็หมายความว่าจะต้องแยกย้ายจากกัน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นถึงผู้จัดการของสำนักงานใหญ่ การเดินทางมาช่วยเหลือพวกเขาที่นี่ถือว่าลดตัวลงมามากแล้ว และเป็นไปไม่ได้ที่จะคงอยู่ที่นี่ตลอดไป

ดังนั้นทุกคนในสาขาจึงร่วมกันลงขันควักเงินของตัวเองมาเลี้ยงอาหารมื้อเย็นตอบแทนถงเหมี่ยวเหมี่ยว

แม้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวอาจจะรังเกียจที่ต้องกินอาหารร่วมกับพวกเขา แต่อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นการขอบคุณ

ถึงอย่างนั้นทุกคนกลับไม่กล้าชวนถงเหมี่ยวเหมี่ยวเพราะกลัวว่าจะถูกปฏิเสธ

ตัวตนของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแตกต่างจากพวกเขามาก พวกเขาจึงพยายามตีตัวออกห่าง

ทุกคนคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และคิดว่าจะปล่อยให้ผู้ช่วยตัวน้อยไปเป็นคนชวน

ผู้ช่วยมักจะรับประทานอาหารกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว หนำซ้ำยังใช้เวลาอยู่กับถงเหมี่ยวเหมี่ยวนานที่สุด

งานสำคัญนี้จึงตกไปเป็นของผู้ช่วย

ผู้ช่วยตัวน้อยคิดเรื่องไร้สาระต่าง ๆ ที่เคยพูดต่อหน้า ถงเหมี่ยวเหมี่ยว และทันใดนั้นเธอก็อยากจะย้อนเวลากลับไปตบปากตัวเองสักป๊าบ

เธอเคยเห็นอกเห็นใจถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาก่อน

แต่ใครจะรู้ว่านี่คือคุณถงผู้โด่งดัง

อย่างไรก็ตามเธอเป็นความหวังของบริษัท และ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังจะจากไป ทุกคนจึงอยากใช้เวลากับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นครั้งสุดท้าย

และเธอเองก็เหมือนกัน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเปรียบเสมือนวีรสตรีที่ลงมาจากสรวงสวรรค์ มาช่วยเหลือพวกเขาจากความทุกข์ยาก

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ผู้ช่วยตัวน้อยก็สูดลมหายใจ เปิดประตูและเดินเข้าไปในห้องทำงานของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

หลังจากตรวจสอบใบเสร็จรับเงินแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็แทบไม่ได้พักผ่อนเลย เธอจึงลุกขึ้นไปชงชาในห้องทำงาน

กลิ่นหอมของชาลอยตลบอบอวลไปทั่วห้อง และ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เอนกายพิงเก้าอี้อย่างสบาย ๆ

หากเสร็จงานนี้แล้วก็คงกลับไปได้

เธอรู้สึกเหงาเล็กน้อยที่ไม่ได้เจอหน้าเสี่ยวเป่ามานาน

ขณะที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังคิดฟุ้งซ่านเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา จึงกลับมาได้สติอีกครั้ง

เธอเงยหน้ามองและเห็นผู้ช่วยตัวน้อยเดินเข้ามาในห้องทำงานของเธออย่างระมัดระวัง

เมื่อตระหนักได้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังมองมา ผู้ช่วยตัวน้อยก็หยุดนิ่งอยู่กับที่

ไม่รู้ว่าทำไมหลังจากเธอรับรู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นผู้จัดการของสำนักงานใหญ่ ผู้ช่วยก็รู้สึกว่าออร่าที่เปล่งประกายออกมาจากร่างกายของถงเหมี่ยวเหมี่ยวดูแตกต่างไปจากเดิม

เพียงเหลือบตามองครั้งเดียวก็ทำให้คนอื่นไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูสีหน้าตื่นตระหนกของผู้ช่วยแล้วอดยิ้มไม่ได้ “ปกติฉันเห็นคุณไม่ได้เก็บเนื้อเก็บตัวขนาดนี้นิ ฉันไม่ได้เปลี่ยนไปสักหน่อย ก็ยังเป็นเหมือนเดิม”

“จะเหมือนเดิมได้ยังไงคะ? จากคุณถงกลายเป็นผู้จัดการถง จะเหมือนเดิมได้ยังไง?” ผู้ช่วยพึมพำ

ทุกคนนึกไม่ถึงว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะซ่อนตัวได้แยบยลขนาดนี้

พวกเขาคิดว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นเพียงพนักงานธรรมดาทั่วไปจากสำนักงานใหญ่

“ก็คิดซะว่าฉันเป็นคุณถงคนเดิม และตัวตนก็เป็นแค่ชื่อ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดบอก

ใครจะคิดว่าตัวตนที่แท้จริงจะมีอิทธิพลยิ่งใหญ่ขนาดนี้

ทำให้พนักงานที่มักจะมากินข้าวกับเธอ ไม่กล้าเข้ามาใกล้เธอสองวันแล้ว

แม้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะพูดแบบนี้ แต่ผู้ช่วยก็ไม่กล้าคิดเช่นนั้น

เมื่อเห็นว่าเธอยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็เคาะโต๊ะแล้วพูดว่า “มาหาฉันมีอะไร?”

ทันใดนั้นผู้ช่วยตัวน้อยก็จำจุดประสงค์ที่มาหา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวได้

เธอลังเลอยู่นานก่อนจะพูดออกมาว่า “คุณถง ครั้งนี้คุณช่วยพวกเราไว้เยอะเลย พวกเราอยากจะเลี้ยงข้าวตอบแทนคุณค่ะ หวังว่าคุณถงจะไม่รังเกียจนะคะ”

“อา ทุกคนอยากขอบคุณฉันเหรอ? ฉันนึกว่าทุกคนเกลียดฉันและไม่อยากกินข้าวกับฉันแล้วซะอีก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจงใจพูดออกมา

“ใคร ใครเกลียดคุณคะ? พวกเราอยากกินข้าวกับคุณ แต่แค่ไม่กล้าค่ะ” สถานะของถงเหมี่ยวเหมี่ยวสูงส่งเกินไป พวกเขาจะกล้าปีนเกลียวได้อย่างไร

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ว่าทุกคนคิดอะไรอยู่และรู้สึกว่ามันน่าขบขัน

อุปนิสัยแบบคนในสาขานี้ค่อนข้างหาได้ยาก

“งั้นฉันพาคนในครอบครัวไปด้วยได้มั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถามทันควัน

“คน คนในครอบครัว?” ผู้ช่วยจ้องมองถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยสายตาเหลือเชื่อ

ไม่น่าแปลกใจที่เธอจะรู้สึกประหลาดใจ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเหมือนคนอายุยี่สิบกว่า ๆ และคนในครอบครัวที่หมายถึงก็เป็นสามีของเธอ

หรือว่าคุณถงจะแต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อย?

“ไม่ได้เหรอ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกตลกกับปฏิกิริยาของผู้ช่วย

“ได้สิคะ” ผู้ช่วยรีบพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

“งั้นคุณส่งที่อยู่ร้านมาให้ฉันหน่อย ฉันจะได้ไปถูก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตอบรับ

ผู้ช่วยถอนหายใจด้วยความโล่งอกและรีบไปแจ้งข่าวดีกับทุกคน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับมาที่โรงแรมและพามู่อวี้เฉิงไปยังร้านอาหารที่พวกพนักงานจองไว้

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลัวว่าทุกคนจะรู้สึกห่างเหินจึงให้ มู่อวี้เฉิงไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลอง

ร้านอาหารที่จองไว้มีขนาดไม่ใหญ่นัก และเป็นเพียงร้านอาหารโฮมเมดธรรมดา ๆ เท่านั้น

ทุกคนต่างรอคอยถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยู่ในห้องอาหารส่วนตัวอย่างใจจดใจจ่อ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินจับมือมู่อวี้เฉิงเข้ามาในห้องอาหาร

ทั้งสองคนหน้าตาดีมากและวันนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็แต่งตัวสวยเป็นพิเศษ ถึงจะไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมที่นี่แต่ก็ยังดูเรียบง่ายอยู่

ทุกคนมองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงแล้วรู้สึกเหมือนกับว่าพวกเขาไม่ได้มากินอาหาร

ทุกคนไม่เคยเจอมู่อวี้เฉิงมาก่อนและไม่รู้จักเขา แต่ มู่อวี้เฉิงนั้นดูสูงส่งมากและเขาก็น่าจะมีสถานะที่สูง

การปรากฏตัวของทั้งสองคนทำให้พนักงานทั้งหลายเริ่มไม่สบายใจ พวกเขาทำตัวไม่ถูกและตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะต้องวางไม้วางมือตรงไหน

“พวกคุณคิดซะว่าพวกฉันเป็นเพื่อนธรรมดา ๆ ก็พอค่ะ มากินมาดื่มให้สนุก พวกคุณตั้งใจจะเลี้ยงข้าวฉันไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงนั่งแข็งทื่อกันขนาดนั้น?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทักทายทุกคนด้วยรอยยิ้ม

พวกเขาจึงตอบรับด้วยเสียงหัวเราะฮ่า ๆ

แต่ถึงอย่างนั้นระหว่างกินข้าว ทุกคนก็ยังนั่งเกร็งอยู่ดี

แต่ต่อมา ทุกคนกลับค้นพบว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับ มู่อวี้เฉิงไม่ได้วางมาดเลย

ซึ่งทำให้พวกเขารู้สึกผ่อนคลายขึ้น

แม้ว่าจะไม่ได้แสดงความสนิทสนมเหมือนเมื่อก่อน แต่ทุกคนก็ผ่านคลายกันมากขึ้นกว่าเดิม

“ผู้จัดการถง ผมขอดื่มคารวะคุณเลยครับ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณก็ไม่รู้ว่าพวกเราจะต้องถูกขังอยู่ในเงามืดไปจนถึงเมื่อไหร่” พนักงานชายคนหนึ่งยกแก้วไวน์ขึ้นมาและมองดูถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยสายตาซาบซึ้ง

ทุกคนทำงานถวายชีวิตกับบริษัทเพื่อหวังว่าจะได้รับการตอบแทนอย่างยุติธรรม

และถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็มามอบความยุติธรรมให้แก่พวกเขา

“ด้วยความยินดีค่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวลุกขึ้นยืนและชนแก้วกับเขา การดื่มไวน์ภายในรวดเดียวถือว่าเป็นการให้เกียรติอย่างยิ่ง

เมื่อคนหนึ่งเริ่ม พนักงานคนอื่น ๆ ก็เริ่มเข้ามาต่อแถวขอบคุณถงเหมี่ยวเหมี่ยว

หลังจากดื่มไปได้ครึ่งทาง มู่อวี้เฉิงก็คว้าแก้วจากมือเธอแล้วพูดว่า “ภรรยาผมดื่มไม่เก่ง เดี๋ยวผมดื่มแทนเธอนะครับ”

ทุกคนมองหน้ากันและคิดว่าผู้จัดการถงเก่งกาจมาก ตาแหลมฉลาดเลือกสามี นอกจากจะหล่อแล้วยังใจกว้างมาก

มู่อวี้เฉิงยังคงชนแก้วต่อในนามของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ในเมื่อนี่คือความปรารถนาของทุกคน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่ปฏิเสธ

หลังจากดื่มไวน์แล้ว ทุกคนก็เป็นตัวของตัวเองมากขึ้นและไปเพลิดเพลินกันต่อที่KTV

พนักงานหญิงหลายคนเข้ามาพูดคุยกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว หลังจากรู้ว่าเธอกำลังจะจากไป พวกเขาก็เศร้ากันมากจนดวงตาแดงก่ำ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเที่ยวเล่นอยู่กับพวกเขาจนเกิดความรู้สึกผูกพัน และค้นพบว่านี่เป็นการเดินทางที่คุ้มค่าที่สุด