พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 516 สมเพชตัวเองมาก

ตอนที่ 516

สมเพชตัวเองมาก

เซเรน่าเริ่มกังวลเมื่อการเดินทางมาทำธุรกิจกำลังจะจบลง

นานทีปีหนหล่อนจะได้อยู่กับลู่ซีจวี๋เพียงลำพัง ถ้าเกิดหล่อนไม่ทำอะไรเลย โอกาสแบบนี้จะไม่เสียเปล่าหรือ?

เซเรน่ายังคงต้องการเข้าใกล้ลู่ซีจวี๋เป็นอย่างมาก

หล่อนถึงกับใจกล้าหน้าด้านเข้าไปนั่งข้าง ๆ ลู่ซีจวี๋ขณะที่พวกเขากำลังคุยงานกันอยู่

ทว่าลู่ซีจวี๋กลับหลีกเลี่ยงหล่อน ทำราวกับว่าหล่อนเป็นสัตว์ป่า

เซเรน่าจึงโมโหมากจนหน้าเปลี่ยนสี

หล่อนรู้สึกอับอายขายขี้หน้าอย่างมาก

หล่อนสามารถจินตนาการได้เลยว่าหลายคนจะต้องหัวเราะเยาะลับหลังหล่อนเป็นแน่

เซเรน่าไม่อยากยอมแพ้ และไม่อยากนั่งรอความตาย

เซเรน่าจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำ เปิดฝักบัวให้น้ำเย็นไหลรดลงมาบนร่างกายของหล่อน จนกระทั่งเปียกได้ที่แล้ว หล่อนก็ดึงผ้าขนหูมาพันตัวและเดินออกไปเคาะประตูห้องของลู่ซีจวี๋

ลู่ซีจวี๋ลุกขึ้นยืน เดินมาเปิดประตูแล้วขมวดคิ้ว

เซเรน่าที่ยืนอยู่ตรงหน้าแสดงท่าทางอึดอัดใจมาก

ผมของหล่อนเปียกโชก และน้ำที่ยังไม่แห้งสนิทก็ไหลลงมาตามแก้มนวล ใบหน้าของหล่อนซีดเซียว หล่อนพยายามขดตัวอยู่ในผ้าขนหนูจนดูน่าสงสาร

“เกิดอะไรขึ้น?” ลู่ซีจวี๋ไม่อยากจะสนใจหล่อน แต่เขาไม่สามารถเมินเฉยหล่อนในสภาพแบบนี้ได้

“พะ พี่ซีจวี๋ เครื่องทำน้ำอุ่นมันหยุดทำงานตอนฉันกำลังอาบน้ำพอดี ฉันหนาวมาก พี่ซีจวี๋ ฉันขอยืมห้องน้ำพี่หน่อยได้มั้ย?” เซเรน่าพูดและแสร้งทำเป็นหนาวสั่นตามสถานการณ์

ลู่ซีจวี๋เหลือบมองเซเรน่าด้วยความสงสัย

ทุกวันนี้เซเรน่าพยายามหาข้ออ้างทุกอย่างเพื่อให้ได้ใกล้ชิดกับเขา

ดังนั้นลู่ซีจวี๋จึงสงสัยว่าเซเรน่าอาจจะตั้งใจทำมัน

และเขาก็ไม่ได้ตอบรับในทันที “เดี๋ยวพี่ไปดูให้”

เซเรน่าไม่ได้หลุดสีหน้าอะไรและตอบรับด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “งั้นรบกวนด้วยนะพี่ซีจวี๋”

ลู่ซีจวี๋เดินเข้าไปในห้องของเซเรน่า เขาไม่ได้กวาดสายตามองรอบ ๆ และตรงดิ่งเข้าไปในห้องน้ำ

เขาลองหมุนฝักบัวและพบว่าเครื่องทำน้ำอุ่นไม่ทำงานจริง ๆ

สถานที่ที่พวกเขาอยู่มีอุณหภูมิในตอนกลางวันกับตอนกลางคืนแตกต่างกันมาก ดังนั้นการอาบน้ำด้วยน้ำเย็นจึงเป็นเรื่องที่ยากเกินไปจริง ๆ

เขาหันกลับไปมองเซเรน่าที่กำลังทำหน้าลำบากใจ

“รับไปอาบน้ำซะ” อากาศในตอนกลางคืนต่ำมากจนเขากลัวว่าเซเรน่าจะเป็นหวัด ไม่เช่นนั้นเขาคงจะไม่เห็นด้วยกับหล่อน

การดูแลคนป่วยเป็นเรื่องที่ยากเอาการ

“อืม ขอบคุณนะพี่ซีจวี๋” เซเรน่าโค้งคำนับให้ลู่ซีจวี๋เล็กน้อย

เซเรน่าหมุนตัวและรีบเร่งฝีเท้าเข้าไปในห้องน้ำ

ถูกต้อง หล่อนจงใจทำให้เครื่องทำน้ำอุ่นในห้องน้ำพังเพื่อที่จะได้เจอหน้าลู่ซีจวี๋

ภายในห้องน้ำเต็มไปด้วยเจลอาบน้ำที่ลู่ซีจวี๋มักจะใช้เป็นประจำ ดังนั้นกลิ่นหอมของลู่ซีจวี๋จึงลอยตลบอบอวลอยู่ในห้องน้ำ

หล่อนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อย่างตะกละตะกลาม

หล่อนใช้เจลอาบน้ำของลู่ซีจวี๋แล้วรู้สึกราวกับว่าพวกเขาได้สัมผัสกายแนบเนื้อของกันและกัน

เซเรน่าบีบเจลอาบน้ำของลู่ซีจวี๋ลงบนร่างกายของหล่อนทุกตารางนิ้ว

หล่อนหลงใหลในกลิ่นของเขามาก

การได้สัมผัสทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับลู่ซีจวี๋ ทำให้เซเรน่าพึงพอใจ

จากนั้นหล่อนก็รู้ว่าหล่อนชอบลู่ซีจวี๋มากกว่าที่หล่อนคิด

ตราบใดที่หล่อนสามารถทำสิ่งที่เกี่ยวข้องกับลู่ซีจวี๋ได้ หล่อนก็จะมีความสุขมาก

เซเรน่าอาบน้ำอยู่นานและในที่สุดก็เช็ดตัวด้วยความไม่เต็มใจ หล่อนห่อตัวด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำและเดินออกไป

หล่อนอยากจะอยู่ต่ออีกสักหน่อย เพื่อให้ได้รู้สึกว่าหล่อนก็สามารถมีช่วงเวลาอยู่กับลู่ซีจวี๋ได้เหมือนกัน

เซเรน่าเช็ดผมหมาด ๆ และเดินออกมาจากห้องน้ำ โดยพบว่าลู่ซีจวี๋กำลังตกอยู่ในอาการเหม่อลอยที่ไม่ได้มีให้เห็นบ่อยนัก

ลู่ซีจวี๋จ้องมองโทรศัพท์มือถือของเขาอย่างเหม่อลอย

เขาคิดว่าอินอวี่โหรวจะโทรศัพท์มาหา

แต่เธอกลับไม่โทรมาเลย

เขาออกจากบ้านมานานแล้ว ทำไมอินอวี่โหรวถึงไม่พูดถามอะไรสักคำ

หรือว่าเธอเกลียดเขาสุดขีดแล้วจริง ๆ?

ในหัวของเขามีแต่อินอวี่โหรว

เขาหลับตาลงและรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เข้ามาพันรอบหน้าอก แม้ว่าความเจ็บปวดนี้จะเล็กน้อยแต่กลับไม่สามารถเพิกเฉยได้เลยเพราะว่ามันกำลังแพร่ขยายไปทั่วทุกตารางนิ้วบนร่างกายของเขา

เช่นเดียวกับอินอวี่โหรว เขาทำราวกับไม่สนใจแต่จริง ๆ เขาไม่รู้ตัวต่างหาก

เขาตัดสินใจแล้วว่าถ้าเขากลับไปที่เมืองเป่ย เขาจะไปสารภาพความรู้สึกกับอินอวี่โหรว

อินอวี่โหรวสงสัยความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอไม่ใช่เหรอ? เขาจะกลับไปสารภาพความรู้สึกผ่านการกระทำของเขา

ช่วงนี้เขาทำตัวเชื่อฟังมากและไม่ยอมเข้าใกล้เซเรน่าเลย

นอกจากนี้เขายังรู้ตัวว่าเขาห่วงใยอินอวี่โหรวมาก เขาจึงสามารถอยู่ให้ห่างจากเซเรน่าได้

ความคิดเหล่านี้ปรากฏซ้ำ ๆ อยู่ในใจของเขา และเขาก็แทบจะอดทนรอเจออินอวี่โหรวไม่ไหวแล้ว

จู่ ๆ ลู่ซีจวี๋ก็รู้สึกประหลาดใจ เขาพบว่านอกเหนือจากเวลาทำงานแล้ว เขามักจะคิดถึงอินอวี่โหรวอยู่เสมอ

ลู่ซีจวี๋หัวเราะเยาะตัวเองในใจเพื่อระงับความสั่นไหว ทำไมเขาถึงได้รู้ตัวช้านักนะ?

เขากำลังคิดถึงอินอวี่โหรว ดังนั้นเขาจึงไม่เห็นว่าเซเรน่าออกมาจากห้องน้ำแล้ว

เซเรน่ามองดูใบหน้าด้านข้างของลู่ซีจวี๋อยู่นาน

ความบ้าคลั่งที่ทะลักออกมาจากดวงตาของหล่อนดูน่าสะพรึงกลัวมาก

ทว่าตอนนี้ลู่ซีจวี๋กลับไม่ทันได้สังเกตเห็นหล่อน

เซเรน่าหยิบโทรศัพท์ที่นำติดตัวมาด้วยออกมาเงียบ ๆ และยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปตัวเองกับลู่ซีจวี๋

เซเรน่าจงใจดึงเสื้อคลุมอาบน้ำลงเพื่อเผยให้เห็นสัดส่วนอันภาคภูมิใจของหล่อนและยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูป

เธอรีบสวมเสื้อคลุมและมองดูภาพถ่ายในโทรศัพท์ด้วยความพึงพอใจ

“พี่ซีจวี๋ ฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว ฉันกลับก่อนนะ” เซเรน่าพูดบอก

ลู่ซีจวี๋ตอบรับเบา ๆ โดยไม่เงยหน้าขึ้น

เซเรน่าที่เห็นเช่นนั้นกัดฟันปิดประตูห้องของลู่ซีจวี๋ลงแล้วกลับไปที่ห้อง หล่อนมองดูรูปถ่ายบนมือถือและข้อมูลการติดต่อของอินอวี่โหรวที่หล่อนเคยบันทึกไว้ก่อนหน้านี้ หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หล่อนก็กดส่งภาพ

อินอวี่โหรวนอนกระสับกระส่ายไปมาอยู่บนเตียง

ช่วงนี้เธอทุกข์ทรมานจากอาการนอนไม่หลับเป็นอย่างมาก

เธอรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้อความเขา และคิดว่าใครส่งข้อความมาหาเธอกลางดึก?

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูและโยนโทรศัพท์ทิ้งราวกับถูกไฟช็อต

ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจและเหลือเชื่อ

เธอนอนนิ่งอยู่บนเตียงสักพัก ก่อนจะหยิบรูปถ่ายขึ้นมาดูอีกครั้ง

ในภาพถ่าย เซเรน่าสวมชุดคลุมอาบน้ำที่เผยให้เห็นเนินหน้าอกสีขาวราวกับหิมะ อย่างไรก็ตามลู่ซีจวี๋ที่อยู่ไม่ไกลจาก เซเรน่าก็สวมชุดคลุมอาบน้ำแบบเดียวกัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จและดูจากรูปลักษณ์ของเซเรน่าแล้ว ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ก็น่าจะเป็นไปตามคาด

ไม่แปลกใจเลยที่ลู่ซีจวี๋ไม่อยากตีตัวห่างจากเซเรน่า เธออุตส่าห์คิดเพ้อฝันไปไกลว่าลู่ซีจวี๋เริ่มจะห่วงใยเธอบ้างแล้ว

แต่ในเมื่อลู่ซีจวี๋ชอบเซเรน่า ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับลู่ซีจวี๋ในคืนนั้นมันคืออะไร?

อินอวี่โหรวรู้สึกอึดอัดใจในทันที และยังรู้สึกขยะแขยงถึงสุดขีดเมื่อนึกถึงสิ่งที่ลู่ซีจวี๋กับเซเรน่าได้ทำลงไป

เธอรู้สึกถึงความรังเกียจที่พุ่งเข้ามาในหัวใจ จนท้องไส้เริ่มปั่นป่วน

เธอวิ่งเข้าไปในห้องน้ำและอาเจียนทุกอย่างที่กินเข้าไปออกมา

อินอวี่โหรวมองดูใบหน้าซีดเซียวของตัวเองในกระจกแล้วรู้สึกสมเพชตัวเองมาก

เพราะผู้ชายคนนี้ เธอถึงได้กลายมาเป็นแบบนี้

อินอวี่โหรวเดินกลับเข้าไปในห้องด้วยความงุนงง ฝั่งศีรษะลงกับผ้าห่มและอดไม่ได้ที่จะหลั่งน้ำตาออกมา