พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 537 คลี่คลาย

ตอนที่ 537

คลี่คลาย

ลู่ซีจวี๋ไม่ได้ปิดบังเรื่องเซเรน่ากับผู้เฒ่าสตีเฟน และเขาก็อธิบายรายละเอียดให้ผู้เฒ่าสตีเฟนรับรู้โดยตรง

ผู้เฒ่าสตีเฟนกับลู่ซีจวี๋ต่างรู้สึกเศร้าใจเหมือนกันทั้งคู่

พวกเขาไม่เข้าใจทำไมเซเรน่าถึงทำแบบนี้?

ผู้เฒ่าสตีเฟนเห็นแก่เซเรน่าจึงบินจากมาจากประเทศจีกลับมายังประเทศจีนโดยเฉพาะ

เขายังนำอาหารเสริมที่มีคุณค่าทางโภชนาการหลายอย่างจากต่างประเทศมาให้อินอวี่โหรวด้วย

ในตอนนี้มีเพียงอินอวี่โหรวกับผู้เฒ่าอินเท่านั้นที่อยู่ในห้องผู้ป่วย พ่อแม่อินต้องตรวจสอบเอกสารบางอย่างจึงเดินทางกลับไปที่โรงแรม

ผู้เฒ่าสตีเฟนเดินทางมาจากที่ห่างไกล และผู้เฒ่าอินก็ไม่ใช่คนไร้เหตุผล เขาจึงคาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายมาที่นี่เพราะเรื่องของเซเรน่า

เขาจึงขอตัวและพาเสี่ยวเป่าออกไปข้างนอก

“คุณตา นั่งก่อนก็ได้ค่ะ ไม่ต้องยืนหรอก” อินอวี่โหรวพูดบอกอย่างสุภาพ

ผู้เฒ่าสตีเฟนยังชอบอินอวี่โหรวอยู่มาก แต่เมื่อเห็นว่าอินอวี่โหรวต้องมานอนโรงพยาบาลเพราะเซเรน่า ผู้เฒ่าสตีเฟนก็รู้สึกลำบากใจมาก

เขาวางอาหารเสริมไว้บนโต๊ะข้างเตียงของอินอวี่โหรว “อวี่โหรว ตาเลือกอาหารเสริมพวกนี้มาให้เธอโดยเฉพาะ มันมีประโยชน์กับร่างกายมาก”

“ขอบคุณค่ะคุณตา” อินอวี่โหรวพูดตอบรับเบา ๆ

“อวี่โหรว มันเป็นความผิดของตาเองที่ไม่รู้จักสั่งสอน เซเรน่าให้ดี ปล่อยให้เธอทำเรื่องแบบนั้น ตาขอโทษแทนเซเรน่าด้วยนะ” ผู้เฒ่าสตีเฟนล้มหน้าที่เหี่ยวย่นลงและขอโทษอินอวี่โหรวด้วยตัวเอง

“คุณตา ไม่ใช่ความผิดของคุณตาหรอกค่ะ” อินอวี่โหรวพอจะคาดเดาจุดประสงค์ของผู้เฒ่าสตีเฟนได้

“เซเรน่าก็แค่สับสนไปพักหนึ่ง อวี่โหรว ปล่อยเซเรน่าไปได้มั้ย ไม่ต้องห่วงนะ ตาจะพาเธอกลับไปรับโทษที่ต่างประเทศแน่นอน จะไม่ปล่อยให้เธอบินออกมานอกประเทศอีก เธอก็รู้ว่าเซเรน่าไม่มีพ่อไม่มีแม่มาตั้งแต่เด็ก ถ้าต้องติดคุกจริง ๆ ตายแล้วไปตาจะเอาหน้าที่ไหนไปเจอเพื่อน” ผู้เฒ่าสตีเฟนลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกัดฟันพูด

เขารู้ว่ามันไม่ยุติธรรมกับอินอวี่โหรว แต่เขาก็อดทนมองเด็กที่เขาเลี้ยงมาต้องเข้าคุกไม่ได้

การพูดอธิบายให้เพื่อนฟังไม่ได้ก็เป็นอีกสาเหตุสำคัญเช่นกัน

“คุณตา เซเรน่าสมควรถูกลงโทษแล้วค่ะ กฎหมายเข้มงวดมาก ไม่ใช่ฉันบอกว่าจะปล่อยแล้วมันจะปล่อยกันได้ ง่าย ๆ อีกอย่างคุณตาคะ หนูเสียลูกไปทั้งคน มาขอให้หนูปล่อยเซเรน่าไปแบบนี้มันไม่ค่อยยุติธรรมไปหน่อยหรือเปล่าคะ?” อินอวี่โหรวพูดนิ่ง ๆ แต่คำพูดกลับเฉียบคม

แม้ว่าเซเรน่าจะไม่มีพ่อไม่มีแม่มาตั้งแต่เด็ก แต่หล่อนก็ไม่ควรใช้เหตุผลนี้มาเป็นข้ออ้างในการกระทำความผิด

เพียงเพราะชีวิตของเซเรน่าค่อนข้างน่าสงสาร เธอจึงต้องปล่อยหล่อนไปใช่ไหม?

จะเป็นไปได้ยังไง?

เธอยังต้องอธิบายให้ลูกฟังอยู่

อีกอย่างเธอไม่มีวันให้อภัยเซเรน่าง่าย ๆ และการติดคุกก็เป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดสำหรับเซเรน่าแล้ว

เดิมทีผู้เฒ่าสตีเฟนเพียงเกลี้ยกล่อมอินอวี่โหรวแบบโยนหินถามทางเท่านั้น แต่กลับนึกไม่ถึงว่าอินอวี่โหรวจะแข็งข้อขนาดนี้

ผู้เฒ่าสตีเฟนที่ได้ยินคำตอบของอินอวี่โหรวถึงกับพูดไม่ออก

บทลงโทษของเซเรน่าคือสิ่งที่หล่อนต้องชดใช้ในการกระทำผิดของหล่อน

ตอนนี้ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดอะไรอีก

เมื่อเห็นว่าผู้เฒ่าสตีเฟนเงียบไป อินอวี่โหรวก็พูดต่อ “นอกจากนี้เซเรน่าหาเรื่องฉันกับเหมี่ยวเหมี่ยวมากกว่าหนึ่งครั้งด้วยค่ะ”

ความหมายของเธอคือเซเรน่าไม่ได้สับสนอะไรทั้งนั้น

หล่อนวางแผนและจงใจทำเรื่องนี้มาตั้งแต่แรกแล้ว

เซเรน่าไม่ใช่ผู้บริสุทธิ์อะไรทั้งนั้น

หากไม่รู้เรื่องอะไรเลยจะลงมือวางแผนทำเรื่องพวกนี้เหรอ?

“อวี่โหรว ตาเข้าใจว่าเธอหมายความว่ายังไง เรื่องที่ เซเรน่าทำกับเธอ ตาเสียใจด้วยนะและตาก็ไม่รู้จะพูดอะไรอีก” ผู้เฒ่าสตีเฟนก้มลงและโค้งคำนับอินอวี่โหรวอย่างสุดซึ้ง

“คุณตา พวกคุณตาเอ็นดูเซเรน่ามาก แต่ลองคิดดูว่าสิ่งที่พวกคุณทำถูกต้องแล้วหรือยังคะ? ฉันคิดว่าถ้าเซเรน่าทำอะไรผิดก็ควรจะถูกลงโทษ ฉันเชื่อว่าคุณปู่ของเธอที่อยู่บนสวรรค์จะไม่ตำหนิคุณตาแน่นอน ถ้าเมื่อไหร่ที่เซเรน่าคิดได้ เมื่อนั้นเธอก็จะมีชีวิตที่ดีขึ้นเองค่ะ” อินอวี่โหรวรู้สึกว่าตัวตนของเซเรน่าไม่ได้เกิดขึ้นจากความบกพร่องของหล่อนทั้งหมด

ผู้เฒ่าสตีเฟนกับลู่ซีจวี๋มักจะคิดว่าเซเรน่าโดดเดี่ยวจึงพยายามเอาอกเอาใจหล่อนทุกอย่าง

เธอเห็นแล้วว่าพวกลู่ซีจวี๋มักจะเข้าข้างหล่อนอยู่เสมอ

เธอรู้สึกว่าไม่ว่าหล่อนจะทำอะไร ผู้เฒ่าสตีเฟนกับลู่ซีจวี่ก็จะไม่ตำหนิหล่อน

หล่อนที่มักจะได้การเอาอกเอาใจจึงไม่หวาดกลัวอะไร

“อวี่โหรวพูดถูก มันเป็นความผิดของพวกเราเอง” น้ำเสียงของผู้เฒ่าสตีเฟนเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น

ผู้เฒ่าสตีเฟนนั่งพักอยู่ในโรงพยาบาลสักพักหนึ่งก่อนจะจากไป

หลังจากออกมาจากโรงพยาบาล เขาก็ตรงไปพบเซเรน่าที่สถานีตำรวจ

เซเรน่าถูกตำรวจคุมตัวมายังห้องเยี่ยมผู้ต้องขัง เซเรน่าดูทุกข์ทรมานและอิดโรยมาก

แต่เมื่อเห็นผู้เฒ่าสตีเฟน เซเรน่าก็ดีใจจนน้ำตาไหล “คุณปู่ คุณปู่ ช่วยหนูด้วย หนูไม่อยากอยู่ที่นี่ หนูกลัวมาก”

ผู้เฒ่าสตีเฟนมองดูเซเรน่า “เซเรน่า ทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้ได้ยังไง? เรื่องบริษัทครั้งที่แล้วปู่ก็เตือนไปแล้วครั้งหนึ่ง เธอทำแบบนี้ ไม่ละอายใจต่อพ่อแม่บ้างเหรอ?”

“คุณปู่ หนูแค่สับสนไปพักหนึ่งค่ะ คุณปู่คือคนโปรดของหนู ได้โปรดช่วยหนูด้วย ได้มั้ยคะ?” เซเรน่าร้องไห้ อยากจะยื่นแขนออกมาคว้าแขนเสื้อของผู้เฒ่าสตีเฟน แต่กลับถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจจับเอาไว้

“อย่าขยับ” เจ้าหน้าที่ตำรวจตะโกน

“ตอนเธอบอกว่าสับสนครั้งแรก ปู่ก็เชื่อ แต่นี่เธอพูดเป็นครั้งที่สองแล้ว ปู่ยังจะเชื่ออยู่มั้ย? เซเรน่า เธอคิดว่าปู่เป็นใคร? ถึงปู่จะแก่มากแล้ว แต่ปู่ก็ยังไม่สับสนจนเลอะเลือนหรอกนะ” เมื่อเห็นว่าเซเรน่ายังดื้อรั้น ผู้เฒ่าสตีเฟนก็รู้สึกผิดหวังในตัวหล่อนมาก

“คุณปู่ คุณปู่สัญญากับคุณปู่หนูว่าจะดูแลหนูให้ดี ทำไมไม่ช่วยหนูล่ะ?” เซเรน่าอดทนฟังคำกล่าวหาจากผู้เฒ่าสตีเฟน ไม่ไหว

ดูเหมือนว่าผู้เฒ่าสตีเฟนจะไม่ได้มาที่นี่เพื่อช่วยหล่อน

ดังนั้นหล่อนจึงไม่มีทางอื่น และเริ่มพูดโยงถึงเพื่อนของ ผู้เฒ่าสตีเฟนที่ล่วงลับไปแล้ว

“ยังจะมีหน้ามาพูดถึงปู่เธออีกเหรอ? ปู่เธอเป็นคนเข้มงวดมาก เกิดเขารู้ว่าเธอเป็นแบบนี้ เขาจะทุกข์ใจขนาดไหน?” ดวงตาของผู้เฒ่าสตีเฟนมืดมนลง

เขาไม่เสียใจที่ไปร้องขออินอวี่โหรวให้ปล่อยตัวเซเรน่า

แต่ปฏิกิริยาของเซเรน่าทำให้เขาผิดหวังเหลือเกิน

“คุณปู่ คุณปู่เป็นญาติคนเดียวของหนู ถ้าคุณปู่ไม่ช่วยหนู หนูจะต้องตายที่นี่แน่ ๆ” เซเรน่าหยิบยกประเด็นทางอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง

“ก็รู้แล้วทำไมทำแบบนี้ล่ะ? เซเรน่า อยู่ที่นี่ไปก่อน เมื่อไหร่ที่เธอสำนึกผิดจริง ๆ วันนั้นปู่จะมารับเธอด้วยตัวเอง” ผู้เฒ่าสตีเฟนทำได้เพียงเท่านี้

“คุณปู่ ตอนนี้หนูรู้แล้วค่ะว่าหนูผิด คุณปู่” เซเรน่ารีบยอมรับความผิดพลาดของตนเอง

“ไม่ เธอไม่รู้” ผู้เฒ่าสตีเฟนส่ายหัว ลุกขึ้นยืนและเดินจากไป

เซเรน่ากรีดร้องเรียกชื่อของผู้เฒ่าสตีเฟนไล่ตามหลัง

ผู้เฒ่าสตีเฟนยืนไปหยุดอยู่หน้าโรงพัก ใบหน้าเหี่ยวย่นเต็มไปด้วยความโศกเศร้า

หลังจากพบเซเรน่า ผู้เฒ่าสตีเฟนก็เดินทางกลับประเทศจีในวันรุ่งขึ้นทันที

เรื่องนี้คลี่คลายลงแล้ว และไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงมันได