พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 548 ทำไมถึงเก่งขนาดนี้

ตอนที่ 548

ทำไมถึงเก่งขนาดนี้

หลังจากพูดคุยกันได้สักพัก ผู้เฒ่าอินก็บอกว่าจะออกไปตกปลากับเพื่อน

ในขณะเดียวกัน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงขึ้นไปที่ชั้นบน

เมื่อเธอเดินขึ้นไปถึง เธอเห็นว่าอินอวี่โหรวได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อผ้าหลวม ๆ แล้ว

แม้ว่าเสื้อผ้าจะครอบคลุมรอบกายเอาไว้หนาแน่น แต่ก็ยังเห็นรอยแดงคลุมเครือบนร่างกาย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดในใจว่าทำไมสองคนนี้รุนแรงกันจัง

แต่เมื่อเธอคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ เธอก็คิดว่าอินอวี่โหรวคงจะไม่อยากหย่ากับลู่ซีจวี๋แล้วใช่ไหม?

ไม่รู้ว่าลู่ซีจวี๋ไปพูดอะไร หรือว่าเขาจะทำให้อินอวี่โหรวเปลี่ยนใจได้แล้วจริง ๆ?

แต่การให้อภัยผู้ชายง่าย ๆ แบบนี้นั้นไม่ดี

อินอวี่โหรวยังไม่ประสีประสา ดังนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงรู้สึกว่าควรจะพูดคุยกับเธอให้เหมาะสม

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูร่องรอยบนร่างกายของอินอวี่โหรวแล้วถามทันควัน “เมื่อคืนนี้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า?”

“ไม่มีอะไรหรอก ฉันก็แค่ปล่อยให้ลู่ซีจวี๋ฉวยโอกาสนิด ๆ หน่อย ๆ” ลู่ซีจวี๋คงจะอยากทำให้มีอะไรเกิดขึ้น

แต่เธอปฏิเสธอย่างขยันขันแข็ง

“งั้นก็ดี” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่าอินอวี่โหรวตระหนักรู้ได้ด้วยตนเองและไม่จำเป็นต้องเตือนเธอ

จากนั้นอินอวี่โหรวก็เล่าข้อตกลงที่ลู่ซีจวี๋บอกกับเธอให้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวฟัง

“ฉันตอบตกลงไป” อินอวี่โหรวเม้มปาก

ตราบใดที่พวกเขาหย่าร้างกัน พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องข้องเกี่ยวกันมากนัก

“แบบนั้นก็ดี” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่าข้อตกลงนี้เป็นเครื่องมือที่ลู่ซีจวี๋ใช้เพื่อให้ได้อินอวี่โหรวมาอยู่ในกำมือ

ในอีกทางหนึ่ง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกว่าลู่ซีจวี๋รัก อินอวี่โหรวมาก และควรให้พวกเขาสงบสติอารมณ์มากกว่านี้เพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่เสียใจกับการตัดสินใจในภายหลัง

“เหมี่ยวเหมี่ยว เธอว่าฉันคิดผิดมั้ย? ไม่รู้ว่าทำไมพอเขาบอกว่าจะหย่ากับฉัน หัวใจของฉันถึงได้รู้สึกว่างเปล่าขึ้นมา” อินอวี่โหรวเปิดเผยความลับที่ไม่กล้าบอกใครกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว

เพียงเพราะเธอรู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะไม่พูดจาเหลวไหล และจะชี้หนทางที่ถูกต้องให้แก่เธอ

“เธอยังลังเลที่จะปล่อยรุ่นพี่ไปใช่มั้ย?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวสามารถเข้าใจความคิดของอินอวี่โหรวได้เป็นอย่างดี

ก็ชอบกันมานานแล้ว ห่วงใยกันมานาน ไล่ตามเขามานาน จะพูดว่ายอมแพ้ง่าย ๆ ได้อย่างไร?

เธอก็เคยปฏิบัติต่อมู่อวี้เฉิงเช่นนี้เหมือนกัน

แม้ว่าในตอนนั้นเธอจะคิดว่ามู่อวี้เฉิงนอกใจเธอ แต่เธอก็คิดว่าตราบใดที่เธอตั้งครรภ์เสี่ยวเป่าและสามารถรักษาเลือดเนื้อเชื้อไขของมู่อวี้เฉิงเอาไว้ได้ เธอก็ยังจะสามารถเชื่อมโยงกับมู่อวี้เฉิงอยู่ดี

และนี่ก็กลายมาเป็นผลลัพธ์ระหว่างเธอกับมู่อวี้เฉิง

ต่อมาเมื่อเสี่ยวเป่าลืมตาดูโลก ความเข้าใจผิดก็ทำให้รู้สึกในใจของเธอก็ค่อย ๆ เหือดหายลงและกลายมาเป็นความเฉยเมย

จนกระทั่งเธอได้พบกับมู่อวี้เฉิงอีกครั้ง เธอจึงรู้ว่าเธอยังชอบเขาอยู่

และสุดท้ายพวกเขาก็ได้ลงเอยกัน

ตอนนี้เธอมีทักษะแล้ว หากมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับ มู่อวี้เฉิงอีกเธอก็รู้ว่าจะต้องป้องกันอย่างไร

ความรักเป็นสิ่งที่เท่าเทียมกัน และมีเพียงความรักเท่านั้นที่สามารถทนทานต่อความรักและการพรากจากกันได้

“บางทีฉันก็แค่ทนไม่ไหวที่เราจะต้องแยกทางกัน แต่ฉันไม่มีความกล้าอีกต่อไปแล้ว เธอก็รู้ใช่มั้ยเหมี่ยวเหมี่ยว ตอนที่ฉันถูกรถชน ฉันรู้สึกได้ว่าลูกในท้องไม่อยู่แล้ว ไม่ว่าฉันพยายามจะกลั้นเอาไว้มากแค่ไหนก็กลั้นเอาไว้ไม่ได้ ฉันไม่อยากสัมผัสกับความรู้สึกสูญเสียแบบนั้นอีกแล้ว” อินอวี่โหรวก้มหน้าลง คุกเข่าและเขยิบเข้าไปซุกตัวอยู่ที่มุมห้อง ดูเปราะบางอย่างมาก

“ฉันคิดว่ายังไม่จำเป็นต้องคิดไปไกลขนาดนั้นก็ได้ เอาตามที่รุ่นพี่บอกก่อน หย่าดูก่อน แล้วดูว่าเขาจะประพฤติตนยังไง จากนั้นถ้าจะให้โอกาสเขาก็ค่อยให้โอกาส” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ว่าอินอวี่โหรวยังมีความรู้สึกกับลู่ซีจวี๋

“ขอบใจนะเหมี่ยวเหมี่ยว เธอคือคนชี้ทางให้ฉันเสมอเลย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมักจะเป็นคนพูดสอนเธอเวลาที่เธอกำลังสับสนวุ่นวาย

“อย่าเลย ไม่ต้องมาชมฉันหรอก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่อยากเป็นผู้นำของใครเช่นกัน

จากนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็พูดคุยหยอกล้อกับอินอวี่โหรว อยู่สักพัก ก่อนจะกลับออกมาจากบ้านของอินอวี่โหรว

เมื่อเธอกลับมาถึงบ้าน เธอก็พบว่าตอนนี้เสี่ยวเป่ากำลังอยู่ที่บ้าน

เธอสงสัยว่าตอนนี้เสี่ยวเป่าควรจะอยู่ที่โรงเรียนไม่ใช่เหรอ?

ทำไมถึงกลับมาบ้านล่ะ?

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินเข้าไปแตะหน้าผากของเสี่ยวเป่าและพูดถามด้วยความวิตกกังวล “เสี่ยวเป่า ทำไมกลับมาบ้านล่ะ? ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”

เสี่ยวเป่าเหลือบมองถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วยความคับข้องใจ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

“หม่ามี้ หลายวันก่อนผมไปสอบมา ผมบอกหม่ามี้แล้วไงว่าวันนี้เป็นวันหยุด หม่ามี้ ทำไมจำวันสำคัญอะไรไม่ได้เลย” น้ำเสียงของเสี่ยวเป่าเต็มไปด้วยความคับข้องใจ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดอยู่พักหนึ่งและดูเหมือนว่ามันจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ

เธอมองดูเสี่ยวเป่าแล้วหัวเราะแฮะ ๆ “ขอโทษนะลูกรัก ช่วงนี้หม่ามี้ยุ่งมากจนลืมไปสนิทเลย วันนี้หม่ามี้ทำอะไรอร่อย ๆ ให้กินดีน้า?”

“ถ้างั้นขอซี่โครงหมูผัดซอสเปรี้ยวหวาน ปลาต้มน้ำ เต้าหู้ผัดทรงเครื่อง…” เสี่ยวเป่าพูดร่ายยาวถึงอาหารที่เขาอยากกิน

เขาไม่ได้โกรธถงเหมี่ยวเหมี่ยวจริง ๆ เพราะทันทีที่พูดถึงเรื่องอาหาร อารมณ์โกรธเมื่อสักครู่นี้ก็จางหายไปทันที

“ได้จ๊ะ หม่ามี้จะทำให้” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีความจำที่ดี และสามารถจดจำอาหารทุกอย่างที่เสี่ยวเป่าพูดถึงได้

เสี่ยวเป่าชอบกินอาหารตามเธอ และเมื่อไหร่ก็ตามที่ทำอาหารกินกันเองในบ้าน พวกเขามักจะชอบกินอาหารที่มีรสจัดเสมอ

ถึงอย่างนั้นกระเพาะของเด็กน้อยค่อนข้างบอบบาง ดังนั้นถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงต้องการควบคุมการกินของเขาอยู่เสมอ

แต่วันนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกผิด เธอจึงปล่อยให้เสี่ยวเป่ากินทุกอย่างที่อยากกิน

“หม่ามี้ คะแนนออกแล้วฮะ” น้ำเสียงของเสี่ยวเป่าดูประหม่าเล็กน้อยเมื่อต้องบอกผลคะแนนกับถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงคิดว่าเสี่ยวเป่าไม่ได้คะแนนตามที่คาดหวังเอาไว้

เธอตบไหล่เขาอย่างสบาย ๆ และพูดว่า “เสี่ยวเป่าไม่เป็นไร ถึงรอบนี้ทำได้ไม่ดี คราวหน้าก็ยังมีอีก การเรียนไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด หม่ามี้แค่อยากให้หนูมีความสุข”

เสี่ยวเป่าทำอะไรไม่ถูก

เขานึกว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะคาดหวังกับเขาไว้สูงกว่านี้

นึกไม่ถึงว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะไม่สนใจผลการเรียนของเขาด้วยซ้ำ

เขาหยิบกระดาษคะแนนออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยว “นี่ฮะ คะแนนสอบ”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหยิบกระดาษคะแนนของเสี่ยวเป่าขึ้นมาดูแล้วเบิกตากว้าง

ครั้งล่าสุดที่เสี่ยวเป่าเข้าแข่งขันคณิตศาสตร์โอลิมปิกและได้รับคะแนนเต็ม ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ตกใจมากแล้ว

เธอรู้สึกว่าเสี่ยวเป่าเก่งคณิตศาสตร์มาก ดังนั้นน่าจะเอาดีทางด้านสายวิทย์คณิต

แต่กลับนึกไม่ถึงว่าเสี่ยวเป่าจะได้คะแนนเต็มทุกวิชา

สติปัญญาของมู่อวี้เฉิงนั้นเลิศล้ำมาก และเธอก็คิดว่าเสี่ยวเป่าที่ได้รับสืบทอดยีนส์ของมู่อวี้เฉิงมาครึ่งหนึ่งนั้นเพียงพอแล้ว

แต่เธอไม่คิดว่าเสี่ยวเป่าจะทำให้เธอประหลาดใจขนาดนี้

เสี่ยวเป่าเห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังเงียบจึงรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ “หม่ามี้ คือ..”

ทันทีที่เสี่ยวเป่าปริปากพูด ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็บึ่งเข้ามาหอมแก้มเสี่ยวเป่าอย่างดุเดือดอยู่หลายครั้ง “ลูกรัก ทำไมถึงเก่งขนาดนี้”

สมัยเรียนโรงเรียน คะแนนของถงเหมี่ยวเหมี่ยวอยู่ในระดับปานกลางเท่านั้น เสี่ยวเป่าคงจะสืบทอดสติปัญญาของ มู่อวี้เฉิงมาจริง ๆ

เธอรู้สึกโชคดีมากที่เสี่ยวเป่าไม่ได้ยีนส์ฝั่งเธอไป

เมื่อเห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีความสุข เสี่ยวเป่าก็ยิ้มกว้าง

อันที่จริงเขาแค่ทำข้อสอบแบบลวก ๆ เท่านั้น แต่ตอนนี้เขาเห็นแล้วว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีความสุขกับคะแนนของเขามาก เขาจึงวางแผนจะตั้งใจเรียนและทำคะแนนให้ดีแบบนี้ต่อไปในอนาคต

ความคิดของเขาเรียบง่ายมาก เขาแค่อยากทำให้แด๊ดดี้กับหม่ามี้มีความสุข