พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 551 เขาไม่อยากทำอะไรเกินขอบเขต

ตอนที่ 551

เขาไม่อยากทำอะไรเกินขอบเขต

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงได้กลับมาถึง คฤหาสน์ตี้หลานแล้ว

ทั้งสองคนเข้าไปอาบน้ำและพิจารณาถึงคำพูดของ ลิ่นอวี๋เหยียนเกี่ยวกับการเดินทางไปดูชุดแต่งงานในประเทศอย่างรอบคอบ

เนื่องจากภาระหน้าที่การงาน มู่อวี้เฉิงกับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงไม่ได้ออกไปไหนด้วยกันมากนัก

ส่วนใหญ่จะเป็นการเดินทางในประเทศ

แม้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะเคยไปต่างประเทศมาก่อน แต่การเดินทางออกไปเที่ยวต่างประเทศกับมู่อวี้เฉิงนั้นมีความหมายแตกต่างออกไป

“เหมี่ยวเหมี่ยว อยากไปมั้ย?” มู่อวี้เฉิงมอง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้วถามอีกครั้ง

เขาอยากรู้ว่าจริง ๆ แล้วถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังคิดอะไรอยู่ หรือว่าแค่ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับลิ่นอวี๋เหยียนก็เลยพูดตอบรับส่งเดชออกไป

“ฉันอยากไปดูชุดแต่งงานจริง ๆ แล้วก็ไปดูสตูของอาจารย์ซ่งฉิงด้วย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวชื่นชมอาจารย์ซ่งฉิงมาโดยตลอด และตามดูผลงานของเธอมากมาย

แม้ว่าลิ่นอวี๋เหยียนจะบอกถงเหมี่ยวเหมี่ยวว่า อาจารย์ซ่งฉิงจะมาร่วมงานแต่งงานของพวกเขา แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็แทบจะอดใจรอไม่ไหวแล้ว

“ผมเข้าใจแล้ว ถ้าคุณอยากไป ผมจะจัดการเรื่องที่นี่ให้เรียบร้อย” มู่อวี้เฉิงพยักหน้าเข้าใจ

“คุณพอจะมีเวลามั้ย? ที่บริษัทจะยุ่งหรือเปล่า?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูมู่อวี้เฉิงด้วยความกังวล

ท้ายที่สุดมู่อวี้เฉิงค่อนข้างแตกต่างจากเธอ

เขาเป็นผู้รับผิดชอบมู่กรุ๊ปและมีหลายสิ่งหลายอย่างต้องจัดการ

กล่าวโดยสรุปคือตำแหน่งของถงเหมี่ยวเหมี่ยวสามารถหาคนมาแทนที่ได้ แต่ตำแหน่งของมู่อวี้เฉิงทำไม่ได้

“ไม่ต้องห่วง ถ้าคุณอยากไป ต่อให้ผมยุ่งแค่ไหนผมก็จะหาเวลาว่างไปกับคุณให้ได้” มู่อวี้เฉิงลูบผมของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“แต่จริง ๆ ไม่ต้องฝืนก็ได้นะ เพราะแต่งงานไปก็ยังเหมือนเดิมอยู่ดี” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้าใจลักษณะงานของ มู่อวี้เฉิงดี และมันก็ไม่ง่ายเลย

“ผมจะช่วยให้คุณได้เติมเต็มความปรารถนาเอง การแต่งงานเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ผมจะไม่นึกถึงคุณเลยได้ยังไง? ถ้าผมไม่ไปผมก็คงจะรู้สึกแย่มาก” มู่อวี้เฉิงรู้สึกแย่กับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาตลอด

ดังนั้นเขาจึงมีความสุขมากที่ได้ทำอะไรเพื่อ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

แน่นอนว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่าไม่จำเป็นต้องไปก็ได้ และพร้อมจะเข้าใจเขาเป็นอย่างดี

แต่เขาอยากจะทำเพื่อถงเหมี่ยวเหมี่ยวบ้าง

“มันนานมากแล้วไม่ใช่เหรอ? คุณยังจำได้อยู่อีกหรือไง?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจ้องมองมู่อวี้เฉิงด้วยความไม่พอใจ

สำหรับถงเหมี่ยวเหมี่ยวแล้ว ตราบใดที่เธอกับมู่อวี้เฉิง มีความสุข แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

“ยัยบ๊อง ทำไมคุณถึงแสนดีขนาดนี้ ไม่กลัวว่าผม จะหลอกคุณอีกเหรอ?” มู่อวี้เฉิงจ้องมองไปทางถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“คุณไม่ทำหรอก” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพูดจาหนักแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความไว้วางใจ

มู่อวี้เฉิงมองดูแววตาสดใสและโน้มตัวลงมาจูบที่หางตาของเธอ

“เดี๋ยวอีกสองสามวันเราไปต่างประเทศกัน คุณไปจัดการเรื่องงานให้เรียบร้อย ไม่ต้องห่วงผมหรอก” มู่อวี้เฉิงจะจัดแจงเรื่องของเขาเอง

หากมู่กรุ๊ปขนาดยักษ์ใหญ่ไม่สามารถดำเนินการระหว่างที่เขาไปพักร้อนสองสามวันได้ มันคงจะเป็นเรื่องที่น่าสมเพชสำหรับมู่กรุ๊ป

ถึงเขาไม่อยู่ แต่ลู่หมิงก็ยังอยู่

“ได้ งั้นฉันจะไปบอกรุ่นพี่ล่วงหน้า” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมีความสุขมาก

เธอกำลังจะเดินทางไปต่างประเทศด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

“อยากกินมื้อดึกมั้ย? ผมจะไปทำอาหารมาให้” มู่อวี้เฉิงจับมือเธอไปแนบกับริมฝีปากแล้วจูบอย่างอ่อนโยน

หากมู่อวี้เฉิงไม่พูดก็คงจะไม่เป็นอะไร แต่ทันทีที่เขาพูด ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับพบว่าท้องของเธอกำลังร้องโครกคราก

แก้มของถงเหมี่ยวเหมี่ยวแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย จนเธออยากจะมองหารอยแตกแล้วแทรกตัวเข้าไป “ฉันกินข้าวที่บ้านเก่ามาเยอะแล้ว ไม่รู้ว่าทำไมยังหิวอีก”

มู่อวี้เฉิงหัวเราะเบา ๆ จนถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกละอายแก่ใจมากยิ่งขึ้น

เธอจึงมองมู่อวี้เฉิงด้วยความขุ่นเคือง “คุณหัวเราะเยาะฉันเหรอ?”

“เปล่าสักหน่อย เดี๋ยวผมไปทำให้” มู่อวี้เฉิงพูดแล้วลุกขึ้นเดินไปที่ห้องครัว

แม้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะหิวแต่เธอก็รู้สึกทุกข์ใจแทนสามี

เธอพูดอย่างเป็นกังวลว่า “เหนื่อยมั้ย? ถ้าเหนื่อยก็ไม่ต้องหรอก ฉันกินหรือไม่กินก็ได้”

“ไม่เหนื่อยหรอก ผมดีใจที่ได้ทำอาหารให้คุณมากกว่า รออยู่นี้นะ” มู่อวี้เฉิงพูดบอก

น้ำเสียงที่เยือกเย็นฟังดูอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย แปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงที่อ่อนโยนและทรงเสน่ห์จนถงเหมี่ยวเหมี่ยวตกตะลึง

แม้ว่ามู่อวี้เฉิงจะบอกให้เธอรออยู่ที่นี่ แต่เธอก็ยังอดใจรอไม่ไหวและแอบย่องไปดูมู่อวี้เฉิงทำบะหมี่ในห้องครัว

ความสูงของมู่อวี้เฉิงเด่นชัดมาตั้งแต่เกิด

ทุกอย่างที่ผู้ชายคนนี้ทำก็น่าพึงพอใจ

ใครจะคิดว่าผู้ชายที่โดดเด่นคนนี้จะกลายมาเป็นของเธอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้รู้สึกละอายแก่ใจเลยและยังคงจ้องมองต่อไป

มู่อวี้เฉิงปรุงบะหมี่สองชามอย่างใจเย็นและยกชามออกมาเสิร์ฟ “มา พร้อมแล้ว”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่ได้กลิ่นหอมรีบนั่งตัวตรง

ฝีมือการทำอาหารของมู่อวี้เฉิงยังคงดีเหมือนเช่นเคย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวซดน้ำซุปในบะหมี่จนหมด

หลังจากกินกันจนอิ่มแล้ว พวกถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็คำนึงถึงปัญหาอื่นที่จะตามมา

พวกเขาควรพาเสี่ยวเป่าไปต่างประเทศด้วยหรือไม่?

ในต่างประเทศมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ยังไม่เอื้ออำนวยความสะดวก พวกเขาจึงกังวลว่าเสี่ยวเป่าที่อายุยังน้อยจะไม่สามารถปรับตัวเข้าเข้ากับสภาพแวดล้อมท้องถิ่นได้

แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทนไม่ไหวที่ต้องออกเดินทางไปโดยไม่มีเสี่ยวเป่า

เธอคิดอยู่นานและไม่สามารถหาทางออกได้

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงหันไปขอความช่วยเหลือจากมู่อวี้เฉิงด้วยความเป็นทุกข์

“คุณก็ลองไปถามความเห็นของเสี่ยวเป่าดู ถ้าลูกอยากไปก็พาเขาไปก็ได้” แม้ว่าเขาจะไม่อยากให้โลกของเขากับ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถูกรบกวน แต่เสี่ยวเป่าก็เป็นลูกชายโดยกำเนิดของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่อยากทำอะไรเกินขอบเขต

“ก็ได้” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวพยักหน้า

ท้ายที่สุดถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ผล็อยหลับไปด้วยความวิตกกังวล

ขณะกินอาหารเช้า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ถามความคิดเห็นกับเสี่ยวเป่าอย่างใจจดใจจ่อ

แต่ใครจะคิดว่าเสี่ยวเป่าจะให้คำตอบเหนือความคาดหมายกับเธอ

“ผมจะไปเที่ยวกับคุณย่า คุณย่าบอกว่าจะพาผมไป ซานย่า” เสี่ยวเป่าหวนนึกถึงรูปภาพที่ลิ่นอวี๋เหยียนแสดงให้เขาดูเมื่อคืนนี้ขณะที่ภายในใจเต็มไปด้วยความปรารถนา

“อะไรนะ? จริงเหรอ?” ดวงตาของถงเหมี่ยวเหมี่ยวเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ตอนกลับมาบ้าน เธอไม่ได้ยินอะไรจากเสี่ยวเป่าเลย

“ก่อนออกมาคุณย่าแอบบอกผมแบบนั้น ผมกลัวว่าแด๊ดดี้กับหม่ามี้จะไม่เห็นด้วย แต่ไหน ๆ หม่ามี้ก็จะไปต่างประเทศกับแด๊ดดี้แล้ว งั้นผมก็จะไปซานย่ากับคุณย่า” เสี่ยวเป่าเตรียมการสำหรับตัวเขาเอง ดังนั้นเขาจึงไม่อยากให้ใครมากังวลเกี่ยวกับเขา

“ไม่อยากไปต่างประเทศกับแด๊ดดี้หม่ามี้จริง ๆ เหรอ?” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถามอย่างเป็นกังวล

“ผมอยากไปเที่ยวซานย่ากับคุณย่ามากกว่า ซานย่าสวยมาก” เสี่ยวเป่าพูดด้วยความมั่นใจ

“งั้นดีเลย ถ้ารู้สึกไม่สบายตรงไหนต้องบอกคุณย่านะ ไปซานย่าอย่าวิ่งไปเรื่อยเปื่อย ดูเรื่องความปลอดภัยด้วย” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคอยพูดเตือน

ในขณะเดียวกัน เธอก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจขึ้นมา

ในขณะที่พวกเขาไม่ทันได้สนใจ ลิ่นอวี๋เหยียนได้เตรียมทุกอย่างสำหรับพวกเขาเอาไว้แล้ว

ลิ่นอวี๋เหยียนเป็นคนใส่ใจมากจริง ๆ

ต่อมา ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกังวลว่าเสี่ยวเป่าจะพูดเพื่อให้เธอรู้สึกสบายใจ เธอจึงพยายามฟังน้ำเสียงของเสี่ยวเป่าเรื่อย ๆ

เธอถามคำถามเสี่ยวเป่าอยู่หลายครั้ง จนเสี่ยวเป่าเอียนคำถาม ดังนั้นเธอจึงให้มู่อวี้เฉิงมาถามแทน

แต่หลังจากนั้นพวกเขากลับพบว่าเสี่ยวเป่าไม่ได้รู้สึกอะไรเลย ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงรู้สึกโล่งใจมากขึ้น