พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 553 ไม่ปล่อยพี่ไปแน่

ตอนที่ 553

ไม่ปล่อยพี่ไปแน่

ช่วงนี้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงกำลังเตรียมตัวไปต่างประเทศ

ตั้งแต่ลิ่นอวี๋เหยียนคอยดูแลเสี่ยวเป่าให้ พวกเขาก็นึกไม่ถึงว่ามันจะสะดวกสบายขนาดนี้

ถึงอย่างนั้นในบางครั้งพวกเขาก็ยุ่งกันมากจนไม่มีเวลากินข้าวกินปลาด้วยซ้ำ

ทว่าเมื่อนึกถึงแผนการเดินทางไปต่างประเทศในไม่อีกกี่วัน พวกเขาก็รู้สึกว่าการทำงานนั้นไม่ใช่ภาระเลย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังส่งมอบงาน

ในฐานะผู้จัดการบริษัท เธอต้องจัดแจงเอกสารในมือมากมาย และเอกสารพวกนั้นก็ซับซ้อนมาก ดังนั้นเธอจึงต้องใช้เวลาอย่างมากในการอธิบายเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่จะเกิดขึ้น

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวส่งมอบงานเหล่านี้ให้กู้ชิง

กู้ชิงเป็นคนที่มั่นคงและอยู่เคียงข้างเธอมานานที่สุด เธอเชื่อในตัวกู้ชิงและรู้สึกว่ากู้ชิงมีคุณสมบัติเหมาะสมกับงานเหล่านี้

สำหรับคนอื่น ๆ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ได้คิดมากเรื่องนี้เลย

เพราะผู้สมัครที่ดีที่สุดในใจเธอก็คือกู้ชิง

ในขณะที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังส่งมอบงาน ทุกคนในบริษัทก็คิดกันไปไกล

แม้แต่กู้ชิงยังคิดว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังจะลาออกจากบริษัท

ทุกคนรู้ดีว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นภรรยาของประธาน มู่กรุ๊ป และถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่จำเป็นต้องทำงาน

ดังนั้นทุกคนจึงคิดว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะลาออกและผันตัวไปเป็นแม่บ้านเต็มเวลา พวกเขาคิดเช่นนั้นและรู้สึกไม่เต็มใจอย่างมาก

ทว่าทุกคนไม่กล้าถาม

ท้ายที่สุดกู้ชิงก็อดไม่ได้ที่จะถามถงเหมี่ยวเหมี่ยวว่า “คุณถง จะไม่ทำงานแล้วเหรอคะ? ตำแหน่งงานของผู้จัดการบริษัทสำคัญมาก ฉันคิดว่าฉันคงทำงานที่ส่งมอบให้ไม่ไหวหรอกค่ะ ถ้าคุณไม่อยู่แล้ว จากนี้ไปฉันก็ไม่รู้จะคุยกับใครได้อีก”

ในบริษัท ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นคนที่ช่วยเหลือเธอมากที่สุด

กู้ชิงรู้สึกขอบคุณถงเหมี่ยวเหมี่ยวมาโดยตลอด

การทำงานให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวถือว่าเป็นการขอบคุณจากใจจริงที่เธอมีต่อถงเหมี่ยวเหมี่ยว

แต่ถ้าถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่อยู่ในบริษัทอีกต่อไปแล้ว เธอก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร

ด้วยสถานการณ์ทางครอบครัว เห็นได้ชัดว่าเธอจะต้องก้มหน้าทำงานต่อ

เธออยากจะติดตามถงเหมี่ยวเหมี่ยวไปจริง ๆ

เมื่อเห็นว่ากู้ชิงมีสีหน้าเปลี่ยนไป ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้ได้ว่ากู้ชิงกำลังคิดมาก

เธอจึงจิ้มหน้าผากกู้ชิงเบา ๆ “คิดอะไรน่ะ? ฉันแค่จะไปทำธุระที่ต่างประเทศแล้วเดี๋ยวจะกลับมา”

กู้ชิงตกตะลึงไปครู่หนึ่งหลังจากได้ยินเช่นนั้น จากนั้นเธอก็มองไปที่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวอย่างมีความสุข “จริงเหรอคะ?”

“จริงแท้แน่นอน” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มตอบรับ

ถึงอย่างนั้นกู้ชิงกลับกังวลเล็กน้อย เธอทำงานได้ไม่เก่งเท่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงกลัวว่าเธอจะทำงานออกมาไม่ดี “คุณถง ทำไมไม่ให้คุณลู่จัดคนมาแทนล่ะคะ ฉันรู้สึกว่าฉันอาจจะทำได้ไม่ดี”

เมื่อพูดถึงปัญหาดังกล่าว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็มีสีหน้าจริงจังขึ้น เธอจับไหล่ของกู้ชิงแล้วพูดว่า “กู้ชิง อย่าดูถูกตัวเองสิ ที่ฉันส่งมอบงานให้เธอเพราะฉันยอมรับในตัวเธอ ฉันมั่นใจในตัวเธอ ฉันได้ยินมาว่าผลงานของซ่งโมโม่ในแผนกธุรกิจค่อนข้างใช้ได้ ฝั่งนู้นน่าจะมีเวลายืดหยุ่นกว่า ให้เขามาช่วยเธอก็ได้”

กู้ชิงพยักหน้า “ค่ะคุณถง ขอบคุณที่เชื่อใจฉันนะคะ”

เมื่อเห็นว่ากู้ชิงจริงใจแค่ไหน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะอีกครั้ง “ฉันแค่จะไปต่างประเทศสักพัก แต่คงไม่เกินครึ่งเดือนหรอก ทำไมเธอสองคนทำเหมือนกับว่าไม่มีฉันแล้วจะตายอย่างไรอย่างนั้น นี่มันทำให้ฉันลังเลนะ”

“คุณถง คุณทำงานเพื่อบริษัทมานาน ถึงเวลาหยุดพักผ่อนให้รางวัลตัวเองบ้างแล้วค่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำงานหนักงานจนกู้ชิงถึงกับรู้สึกละอายแก่ใจ

“เธอไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องงานหรอก ถ้าเกิดเธอทำงานไหนไม่ได้จริง ๆ ก็ไปหาคุณลู่ คุณลู่เป็นคนคุยง่าย หรือถ้าเธอไม่อยากคุยกับคุณลู่ ก็โทรเสียงมาหาฉันได้ แล้วฉันจะช่วยจัดการให้” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวตบไหล่กู้ชิง

บางครั้งถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็รู้สึกว่าการที่กู้ชิงถ่อมตัวเกินไปนั้นไม่ดี

คนเราควรมีความมั่นใจในตัวเองและมีมาตรฐานในจุดยืนของตัวเอง

“คุณถง ฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวังค่ะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวฝากฝังเรื่องนี้ไว้กับเธอ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวเชื่อใจในตัวเธอมาก

และเธอจะไม่มีวันทรยศต่อความไว้วางใจของ ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“อืม ฉันเชื่อใจเธอ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มตอบรับ

สุดท้ายเรื่องราวในวันนี้ก็จบลงโดยที่ไม่ได้เร่งรีบอะไร

เมื่อถึงเวลาเลิกงาน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกวาดสายตามองว่าไม่ได้ทำอะไรขาดตกบกพร่อง จากนั้นก็หยิบกระเป๋าขึ้นมา

ขณะที่เดินไปตามทางเดิน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็บังเอิญเจอลู่ซีจวี๋

ลู่ซีจวี๋กำลังรอเธออยู่ที่หน้าประตูทางออกของบริษัท ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากห้องทำงานของเธอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเดินเข้าไป และลู่ซีจวี๋ก็ถามขึ้นว่า “เตรียมพร้อมหรือยัง?”

คราวเมื่อถงเหมี่ยวเหมี่ยวไปขอลางานกับลู่ซีจวี๋ ลู่ซีจวี๋ได้รู้จุดประสงค์ในการเดินทางไปต่างประเทศของเธอแล้ว

ลู่ซีจวี๋รู้สึกสับสนเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวกำลังจะไปเตรียมงานแต่งงาน

ในตอนแรกเขาคิดมาตลอดว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะอยู่เคียงข้างเขา

ใครจะรู้ว่ามู่อวี้เฉิงกับอินอวี่โหรวจะเข้ามามีบทบาททีหลัง

ตอนนี้ลู่ซีจวี๋หวังเพียงแต่ว่าอินอวี่โหรวกับเขาจะจบลง ดี ๆ เหมือนกับคู่ของถงเหมี่ยวเหมี่ยวและมู่อวี้เฉิง

แน่นอนว่าเขาจะไม่มีวันยอมแพ้ต่ออินอวี่โหรว

“เกือบพร้อมแล้วค่ะ” หลังจากตรวจสอบเอกสารอีกครั้งก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรอีก

“กู้ชิงจะเข้ามารับช่วงต่อ ตอนนี้ยังไม่ค่อยชิน รุ่นพี่ช่วยดูเธอให้หน่อยนะคะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่ลืมที่จะพูดเตือนเขา

“ไม่ต้องห่วง ฉันสับโขกคนของเธอได้ใช่มั้ย?” ลู่ซีจวี๋พูดติดตลก

“พี่จะสับโขกกู้ชิงหรือเปล่าฉันไม่รู้ แต่อย่าไปสับโขก อวี่โหรวก็พอค่ะ รุ่นพี่ต้องรู้จักควบคุมตัวเองและอย่าผลักไส อวี่โหรวออกไปอีกนะคะ” ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าอินอวี่โหรวยังมีความรู้สึกต่อลู่ซีจวี๋

ตราบใดที่ลู่ซีจวี๋พยายามอย่างเต็มที่ เขากับอินอวี่โหรวก็จะสามารถอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขในอนาคตอย่างแน่นอน

แต่ดูเหมือนว่าลู่ซีจวี๋จะถอดใจอย่างรวดเร็ว ดังนั้น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวผู้ซึ่งมีจิตใจดีจึงพูดแนะนำเขาสองสามคำ

“ฉันไม่รังแกเธอหรอก และมันก็สายไปแล้ว” ลู่ซีจวี๋รู้ว่า ถงเหมี่ยวเหมี่ยวหมายถึงอะไร

เขาไม่ต้องการแตะต้องอินอวี่โหรวหรือทำให้อินอวี่โหรวขุ่นเคือง แต่เธอทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้

เขาไม่ได้สัมผัสอินอวี่โหรวมาหลายวันแล้ว พอเขาเห็นเธออีกครั้งเซลล์ทุกส่วนในร่างกายของเขาก็โลดแล่นออกมา

ตอนนี้เขาจึงทำได้เพียงปลอบใจตัวเองด้วยความฝัน ลม ๆ แล้ง ๆ

หากสถานการณ์ในปัจจุบันระหว่างอินอวี่โหรวกับเขาไม่กลายมาเป็นเช่นนี้ เขาก็คงจะทำอะไรสุดโต่งกับอินอวี่โหรวไปแล้ว

ไม่รู้ว่าอินอวี่โหรวจะกลับมาคืนดีกับเขาอีกเมื่อไหร่

ตอนนี้เขาพยายามทำตัวดี ๆ กับอินอวี่โหรวและมอบทุกอย่างที่เขามีให้อินอวี่โหรว

ทว่าอินอวี่โหรวไม่เคยมองเห็นคุณค่าของเขาเลย และยังรังเกียจที่จะมองดูเขาด้วยซ้ำ

แน่นอนว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่เชื่อสิ่งที่เขาพูด

ผู้ชายมักจะพูดโกหกไปเรื่อย โดยเฉพาะอย่างหลักฐานที่ลู่ซีจวี๋กลั่นแกล้งอินอวี่โหรวนั้นชัดเจนมาก จนเธอรู้สึกไม่เชื่อเข้าไปใหญ่

แต่ถงเหมี่ยวเหมี่ยวไม่สามารถพูดแบบนั้นต่อหน้าลู่ซีจวี๋ได้

เธอรู้สึกอายเกินกว่าจะพูดแบบนั้น

“เธอช่วยพี่สิ เดี๋ยวหลังจากนี้พี่ให้เธอหยุดเยอะ ๆ เลย” ลู่ซีจวี๋ยื่นข้อเสนอให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลอกตามองเขา “พี่ก็พอได้แล้วปะ? ถ้าฉันไม่ช่วย พี่จะไม่ให้ฉันลาเลยหรือไง”

ลู่ซีจวี๋ชะงักและไม่สามารถหาถ้อยคำมาหักล้างได้

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวย่นจมูกแล้วพูดกับลู่ซีจวี๋อย่างจริงจัง “พี่ต้องดีกับอวี่โหรวไว้นะ ไม่งั้นฉันกลับมาเมื่อไหร่ฉันไม่ปล่อยพี่ไว้แน่”

ลู่ซีจวี๋ยิ้มเหยเก เขาอยากจะทำดีกับอินอวี่โหรว แต่อินอวี่โหรวไม่ให้โอกาสเขาเลย