พันธสัญญาลวงรัก - ตอนที่ 558 เธอชอบมันมาก

ตอนที่ 558

เธอชอบมันมาก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงเดินทางมาถึงต่างประเทศแล้ว

ประเทศวายเป็นประเทศที่โรแมนติกมาก หากเดินไปตามท้องถนนห่างออกมาจากสนามบินหน่อยก็จะได้ยินเสียงกีตาร์อันไพเราะลอยมา

นี่เป็นเหมือนรางวัลสำหรับการพักผ่อนหลังจากเดินทางบนเครื่องบินมาตลอดทั้งวัน

รู้สึกราวกับว่าความเหนื่อยล้าในร่างกายถูกชำระล้างออกไป

ท้องถนนเต็มไปด้วยชาวต่างชาติที่มีผมสีบลอนด์

นับตั้งแต่เดินทางกลับไปประเทศจีน ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็ไม่ได้เห็นบรรยากาศแบบนี้มานานแล้ว

เธอมองดูภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ และหวนนึกถึงเรื่องราวในอดีต

ผู้คนที่เธอพบเจอในต่างประเทศล้วนเป็นคนจิตใจดี ไม่รู้ว่าตอนนี้คนพวกนั้นจะเป็นยังไงกันบ้าง

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว เธอคงแก่แล้วจริง ๆ ถึงได้นึกถึงเรื่องนี้

มู่อวี้เฉิงเห็นว่าท่าทางของเธอดูผิดแปลกไปจึงเอื้อมมือออกไปจับมือของถงเหมี่ยวเหมี่ยว “เป็นอะไร? ไม่สบายเหรอ?”

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวยิ้มกว้างแล้วส่งยิ้มให้มู่อวี้เฉิง “ไม่มีอะไร ฉันแค่คิดถึงเรื่องในอดีตน่ะ ที่นี่คล้ายกับประเทศจีมากเลย”

ท้ายที่สุดที่นั่นคือประเทศที่เธอเคยอาศัยอยู่มานาน หากบอกว่าไม่คิดถึงก็คงจะเป็นการโกหก

“ไว้มีเวลาว่างแล้วก็กลับไปเยี่ยมสิ” มู่อวี้เฉิงจูบแก้มของเธอ

ต่างประเทศค่อนข้างเปิดกว้าง มีผู้คนยืนจูบกันบนท้องถนน และการกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็พวกเขาก็ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของคนอื่น

ทว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังคงคนอนุรักษนิยม ดังนั้นเธอจึงเขินมากและรีบเข้าไปซุกตัวในอ้อมแขนของมู่อวี้เฉิง “อย่าทำแบบนี้สิ คนมองเยอะ”

“ไม่มีคนมองหรอก” เสียงหัวเราะของมู่อวี้เฉิงดังขึ้นเหนือศีรษะเธอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทุบหน้าอกของมู่อวี้เฉิงด้วย ความขุ่นเคือง และรู้สึกอับอายมากขึ้นกว่าเดิม

“ขอโทษนะคะ นี่ใช่คุณมู่กับคุณนายมู่หรือเปล่าคะ?” ขณะเดียวกันหญิงสาวที่มีผมสีดำสวมหมวกแก๊ปและมีดวงตาสีดำก็เดินเข้ามา

มองแวบแรกก็รู้ว่าเธอเป็นคนจีน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกตื่นเต้นมากเมื่อพบปะผู้คนจากประเทศเดียวกันในต่างประเทศ “ใช่ค่ะ พวกเราเอง คุณล่ะคะ?”

“คุณมู่ คุณนายมู่ สวัสดีค่ะ ฉันคือผู้ช่วยของ อาจารย์ซ่งฉิง อาจารย์ซ่งฉิงสั่งให้ฉันมารับพวกคุณค่ะ” ผู้ช่วยมีฟันเขี้ยวเล็ก ๆ เธอยังดูเด็กและดูน่ารักมาก

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวมองดูเธอแล้วรู้สึกเป็นกันเอง

เธอพูดเบา ๆ ว่า “จะลำบากมารับพวกเราทำไมคะ? แค่ส่งที่อยู่มาให้พวกเราก็พอ พวกเราไปกันเองได้ค่ะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้ที่สตูไม่มีงานอะไร และฉันเองก็ไม่มีอะไรทำ จริง ๆ อาจารย์ซ่งฉิงจะมารับพวกคุณด้วยตัวเอง แต่คนจากแกลลอรี่มาเรียกอาจารย์ไป ไม่งั้นอาจารย์คงมารับเองแล้วค่ะ” ผู้ช่วยพูดบอกอย่างร่าเริง

อาจารย์ซ่งฉิงเป็นเพื่อนสนิทกับลิ่นอวี๋เหยียนมาหลายปีแล้ว เธอมักจะเข้าไปกอดมู่อวี้เฉิง แต่หลังจากหลายปีผ่านไป มู่อวี้เฉิงก็โตขึ้นมากจนไม่ยอมให้กอด ประจวบกับลิ่นอวี๋เหยียนมักจะโทรศัพท์มาชมถงเหมี่ยวเหมี่ยวให้ฟังบ่อย ๆ อาจารย์ซ่งฉิงจึงอยากจะมาพบพวกเขาด้วยตัวเอง

เธอลุกขึ้นมาเตรียมเสื้อผ้าตั้งแต่เช้าตรู่ วางแผนจะมารับพวกเขาด้วยตัวเอง แต่ใครจะรู้ว่ายังไม่ทันได้ทำตามแผนการก็มีเรื่องอื่นเข้ามาแทรก น่ารำคาญจริง ๆ

เธอจึงไม่มีทางเลือกอื่นและขอให้ผู้ช่วยมารับพวกเขาแทน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้ว่าอาจารย์ซ่งฉิงทำการออกแบบมากมาย รวมถึงจัดแสดงภาพวาดอันโดดเด่น ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกชื่นชมเธอมากจริง ๆ

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่ผู้หญิงจะประสบความสำเร็จ ยิ่งไปกว่านั้นภูมิหลังตลอดหลายปีที่ผ่านมาของอาจารย์ซ่งฉิงยังขาวบริสุทธิ์ผุดผ่อง ทำให้คนที่ต้องการแบล็กเมล์เธอไม่สามารถทำอะไรเธอได้เลย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเป็นแฟนตัวยงที่รู้จักอาจารย์ซ่งฉิงอย่างละเอียดถี่ถ้วน แต่ไม่เคยเจออาจารย์ซ่งฉิงมาก่อน

โชคดีที่วันนี้อาจารย์ซ่งฉิงไม่มา ไม่อย่างนั้นเธอคงจะรู้สึกอับอายมากที่ปล่อยให้อาจารย์ซ่งฉิงต้องมาเห็นสภาพที่มอมแมมแบบนี้ของเธอ

เธอจึงตอบกลับมา “พวกเราไปกันเองได้ค่ะ อาจารย์ซ่งฉิงเป็นคนงานยุ่ง ฉันไม่อยากรบกวนหรอกค่ะ”

“อาจารย์ซ่งฉิงกำลังจัดการกับปัญหาอยู่ค่ะ เราทำงานร่วมกับแกลลอรี่ที่นั่นมานานแล้วก็เลยต้องไปดูสักหน่อย แต่อาจารย์ซ่งฉิงก็หงุดหงิดมากเลยค่ะ กลัวว่าพวกคุณจะปรับตัวกันไม่ได้ ก็เลยส่งฉันมารับพวกคุณแทน” ผู้ช่วยมักจะยิ้มแย้มเสมอ

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเข้าใจเจตนาของอาจารย์ซ่งฉิงดี

ฟังจากคำพูดของผู้ช่วย อาจารย์ซ่งฉิงน่าจะเป็นคนเข้ากับคนอื่นได้ง่าย

แต่ในความประทับใจของเธอ อาจารย์ซ่งฉิงก็เป็นคนที่ดีมากจริง ๆ

“ถ้างั้นฝากขอบคุณอาจารย์ซ่งฉิงแทนฉันด้วยนะคะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก้มศีรษะให้ผู้ช่วยเล็กน้อย

“ไม่เป็นไรค่ะ ด้วยความยินดี ฉันเตรียมรถมาให้แล้วค่ะ ตามฉันมานะคะ” ผู้ช่วยเดินนำหน้าพวกเขา ขณะที่ ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงเดินลากกระเป๋าเดินทางตามหลัง

มู่อวี้เฉิงกลัวว่าถงเหมี่ยวเหมี่ยวจะเหนื่อยจึงช่วยลากกระเป๋าเดินทางให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวด้วย

หลังจากรถยนต์มาแล้ว ผู้ช่วยไม่ได้ทำตัวเกียจคร้านและคอยพูดแนะนำทิวทัศน์ด้านข้างให้พวกถงเหมี่ยวเหมี่ยวฟัง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวคอยตอบรับเป็นครั้งคราว

ก่อนมาถึง อาจารย์ซ่งฉิงได้เตรียมที่พักไว้ให้พวกเขาแล้ว

เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทาง ถงเหมี่ยวเหมี่ยวก็กวาดสายตามองรอบ ๆ ก่อนจะพบว่าอาจารย์ซ่งฉิงจัดเตรียมบ้านพักเล็ก ๆ ที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติไว้ให้พวกเขา

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวชอบมันมาก

เธอคิดในใจว่าสมกับเป็นอาจารย์ซ่งฉิงจริง ๆ รสนิยมน่าทึ่งมาก

หลังจากส่งพวกเขามาถึงที่พัก งานของผู้ช่วยก็เสร็จสมบูรณ์

ผู้ช่วยแลกเปลี่ยนหมายเลขโทรศัพท์กับถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ก่อนออกเดินทาง ผู้ช่วยเขย่าโทรศัพท์มือถือในมือแล้วพูดว่า “คุณนายมู่ ถ้าเกิดมีอะไรก็โทรศัพท์หาฉันนะคะ ฉันอยู่ไม่ไกลจากที่นี่และฉันจะรีบมาค่ะ”

“ค่ะ ขอบคุณนะคะ” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวโบกมือลาเธอ

เมื่อเดินเข้าไปในบ้านพัก เธอก็รู้สึกว่าบรรยากาศในบ้านพักให้ความรู้สึกอบอุ่นมาก

ไม่ว่าจะเป็นบรรยากาศภายในหรือภายนอก สภาพแวดล้อมทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นและสบายใจอย่างยิ่ง

ร่างกายของถงเหมี่ยวเหมี่ยวอ่อนยวบลง และลงไปนอนแผ่อยู่บนโซฟา ไม่เคลื่อนไหว

มู่อวี้เฉิงนอนพักผ่อนบนเครื่องบินมาแล้ว จึงไม่รู้สึกเหนื่อยล้าเลย

เขาลากกระเป๋าเดินทางเข้าไปในห้องและเอาสิ่งของออกมาจัดวาง

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวนอนอยู่บนโซฟาด้วยอาการวิงเวียนศีรษะ จนกระทั่งเธอรู้สึกดีขึ้นแล้ว เธอก็เดินเข้าไปในห้องและพบว่ามู่อวี้เฉิงจัดแจงทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย “ทำไมคุณไม่เรียกฉันให้มาช่วยล่ะ?”

“คุณทำหรือผมทำก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ? จะเป็นคุณหรือผมมันแตกต่างกันตรงไหน? แล้วจะกินอะไร? ที่นี่อยู่ค่อนข้างไกลจากร้านอาหาร เดินทางไม่ค่อยสะดวก เห็นมีของอยู่ในตู้เย็น เรามาทำอาหารกินกันดีกว่า” มู่อวี้เฉิงพูด

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวรู้สึกผิดในใจมากกว่าเดิม มู่อวี้เฉิงเพิ่งมาถึงที่นี่เหมือนกันแต่รู้สถานการณ์ทุกอย่างแล้ว ในขณะที่เธอยังยืนงงอยู่

เธอจึงพูดขึ้นว่า “คุณเพิ่งเก็บของไป เดี๋ยวฉันทำอาหารให้เอง”

มู่อวี้เฉิงไม่ต้องการแบ่งแยกจากถงเหมี่ยวเหมี่ยว แต่อุปนิสัยของถงเหมี่ยวเหมี่ยวมักจะเป็นแบบนี้

เขาไม่ได้ห้ามปรามเธอและปล่อยให้ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำตามที่ต้องการ

ในต่างประเทศมีคนกินข้าวน้อยมาก ดังนั้นวัตถุดิบในตู้เย็นจึงไม่มีข้าวสารอยู่เลย

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำพาสต้าและหั่นแบ่งสเต็กสองชิ้น

วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยล้ามาก หลังจากกินอาหารกันแล้ว ถงเหมี่ยวเหมี่ยวกับมู่อวี้เฉิงก็เข้าไปพักผ่อน

เดิมทีถงเหมี่ยวเหมี่ยวคิดว่าสถานที่แปลกใหม่อาจจะทำให้เธอนอนไม่หลับ แต่อาจเป็นเพราะบรรยากาศที่นี่ดีมาก ถงเหมี่ยวเหมี่ยวจึงผล็อยหลับไปทันที